Кіріспе

Британдық армия офицері және Виктория кресінің иегері Виктор Буллер Тернер (17 қаңтар 1900 – 7 тамыз 1972) – британдық армия офицері және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Виктория кресімен марапатталған ағылшын сарбазы. Бұл награда британ және басқа Ұлттар Достастығы күштерінің мүшелеріне жаудың қарсы тұрғандағы батылдығы үшін берілетін ең жоғары награда. Оның үлкен ағасы Александр Тернер Бірінші дүниежүзілік соғыста қаза болғаннан кейін Виктория кресімен марапатталды.

Ерте өмір

Виктор Буллер Тернер 1900 жылдың 17 қаңтарында Беркширдің Рединг қаласында дүниеге келді. Ол Ұлыбритания армиясының Корольдік Беркшир полкінің майоры Чарльз Тернер мен оның екінші әйелі Джейн Элизабеттің ұлы болды. Джейн Элизабет Корольдік теңіз күштері офицері адмирал сэр Александр Буллердің жалғыз қызы еді. Ол Александр Буллер Тернердің кіші інісі және генерал сэр Редверс Буллермен туыс болды. Тернер Парксайд мектебінде (Суррей) және Веллингтон колледжінде білім алды.

1918-1939 жылдар

Сандхерсттегі Корольдік әскери колледжін бітіргеннен кейін Тернер 1918 жылдың желтоқсанында Rifle Brigade (Принц-консорттың өз) құрамына екінші лейтенант болып қабылданып, қызметке кірісті. 1919–1920 жылдары Ирактағы науқанға қатысты, 1920 жылдың желтоқсанында лейтенант, ал 1938 жылдың шілдесінде майор шеніне көтерілді.

1939-1942 жылдар

Тернер 1942 жылы Таяу Шығыста қызмет етіп жүргенде уақытша подполковник шеніне көтерілді, одан кейін оған Виктория кресі (VC) берілді.

Викторияның айқасы

1942 жылдың 27 қазанында Египеттің Батыс шөліндегі Эль-Аққақыр (Бүйрек сипаттамасы) аймағында, Эль-Аламейннің екінші шайқасы кезінде, подполковник Тернер атқыштар бригадасының батальонына қолбасшылық етті. Неміс позициясын басып алғаннан кейін, батальон 90 танктың қаһарлы қарсы шабуылына тойтарыс берді, олардың 50-ден астамын жойды немесе қимылсыз қалдырды. Шайқас барысында 6 фунттық зеңбіректердің бірінде бір ғана офицер мен сержант қалды, сол себепті полковник Тернер оларға зарядтаушы болып қосылды, және олар бірлесіп тағы бес танкты жойды. Соңғы танкты талқандағаннан кейін ғана ол бас жарақатын емдетуге рұқсат берді. Оның наградасы туралы хабарлама 1942 жылдың 20 қарашасында Лондон газетінде жарияланды және төмендегідей жазылған: Майор (уақытша подполковник) Виктор Буллер Тернер (17630), Атқыштар бригадасы (Принц-консорттың өз) (Татчам, Беркс). 1942 жылдың 27 қазанында Батыс шөлде көрсеткен айқын батырлығы мен қызмет адалдығы үшін. Полковник-лейтенант Тернер түнгі уақытта атқыштар бригадасының батальонын 4000 метрге дейін қиын жерлер арқылы мақсатына жеткізді, онда 40 неміс әскері тұтқынға алынды. Одан кейін ол басып алынған позицияны жан-жақты қорғану үшін ұйымдастырды; осы позицияда ол және оның батальоны таңғы сағат 5:30-дан кешкі сағат 7-ге дейін үздіксіз шабуылға ұшырады, қолдаусыз және жаудың отының шоғырлануы мен дәлдігіне байланысты оқ-дәріні толықтыру мүмкін болмады. Осы уақыт ішінде батальонға 90 неміс танкы шабуыл жасады. Олардың барлығы қайтарылды, нәтижесінде жау 35 танкты өртеніп жойды және кемінде 20 танкты қимылсыз қалдырды. Шайқас бойында полковник-лейтенант Тернер майданның қауіпті бөліктеріне үздіксіз барып тұрды. От қай жерде күшті болса, сол жерде оны табуға болады. Бірде ол жалғыз 6 фунттық зеңбірек тапты (қалғандары жарақат алған), және оны басқа офицер мен сержант басқарды, ол зарядтаушы болып әрекет етіп, олармен бірге 5 жау танкын жойды. Осы кезде ол бас жарақатын алды, бірақ соңғы танк жойылғанға дейін кез келген көмектен бас тартты. Оның жеке батырлығы мен қауіпке немқұрайды қарауы, батальонын соңғы сәттерге дейін қарсы тұруға шақырып, жау танктеріне ауыр күйреуді келтірді. Ол басшылық пен батырлықтың үлгісін көрсетті, ол бүкіл батальонына шабыт берді және бригада үшін мәңгілік шабыт көзі болып қалады. Тернердің Виктория кресі Англияның Винчестер қаласындағы Royal Green Jackets (Rifles) мұражайында сақталады.

Соғыстан кейінгі

Ол соғыстан кейін Норфолкке көшіп кетер алдында Тачэм үйінде тұрды және 1949 жылы армиядан зейнеткерлікке шықты. 1955 жылы Гвардияның "есеп кеңсесінің меңгерушісі және адъютанты" дәрежесіне жетті. 1966 жылы Корольдік Виктория орденінің (CVO) Командоры болып тағайындалды, ал 1967 жылы Корольдік отбасыға көрсеткен қызметтері үшін Корольдік күзетшінің лейтенанты болып тағайындалды.