Кіріспе

Американдық журналист Хауэлл Хирам Рейнс (Howell Hiram Raines; 5 ақпан 1943 жылы туған) – американдық журналист, редактор және жазушы. Ол 2001 жылдан бастап 2003 жылы Джейсон Блэрдің материалдарына байланысты туған даудан кейін кеткенге дейін «Нью-Йорк Таймс» газетінің бас редакторы болды. 2008 жылы Рейнс Condé Nast Portfolio журналының медиа сарапшысы болды, онда журналдың медиа колонкасын жазды. Ол журналистік мансабын оңтүстік газеттерінде жұмыс істей бастағаннан кейін 1978 жылы Атлантадағы тілші ретінде «The Times» газетіне келді. 1993 жылы Нью-Йорк штабына қосылғанға дейін ол саяси тілші және Атланта мен Вашингтондағы бюро басшысы қызметтерін атқарды. Рейнс сонымен қатар бір роман, екі естелік, азаматтық құқықтар қозғалысының ауызша тарихы және Азамат соғысында шешуші рөл атқарған, бірақ тарих кітаптарынан шығарылған Алабама штатының одақтық әскерлерінің тарихы туралы кітаптар жариялады.

Ерте өмір және мансап

Рейнс Алабама штатының Бирмингем қаласында дүниеге келген. 1964 жылы Бирмингем Оңтүстік колледжінде бакалавр дәрежесін, ал 1973 жылы Алабама университетінде ағылшын тілінен магистр дәрежесін алды. 1964 жылдың қыркүйегінде Рейнс Алабамадағы "Бирмингем Пост Геральд" газетінде репортер болып жұмыс істеуден газеттік карьерасын бастады. Ол сондай-ақ Бирмингемдегі WBRC телеарнасында хабаршы болды. "Бирмингем Ньюс" газетінде бір жыл репортер болып жұмыс істегеннен кейін, 1971 жылы Рейнс "Атланта Конституциясы" газетінің саяси редакторы болып тағайындалды. 1976 жылы ол бұл қызметтен кетіп, "Санкт-Петербург Таймс" газетінің саяси редакторы болды.

" Нью-Йорк таймс "

Рейнс 1978 жылы «Нью-Йорк Таймс» газетіне Атлантадағы ұлттық тілші ретінде қосылды. 1979 жылы Рейнс Атланта бюросының басшысы болып тағайындалды және 1981 жылға дейін осы қызметте болды, содан кейін ұлттық саяси тілші болды. Келесі жылы Рейнс «Таймс» газетінің Ақ үй тілшісіне дейін өсті. 1985 жылы ол басқаруға көтеріліп, Вашингтон редакторының орынбасары болды. 1987 жылы Рейнс Лондонға ауысып, газеттің Лондон бюросын басқарды. Келесі жылы ол Вашингтонға оралып, қалалық бюроның басшысы болды. 1992 жылы Рейнс «Грэйдидің сыйы» атты эссесін жариялады, онда Алабамадағы балалық шағын еске алды. Ол отбасының қара нәсілді үй шаруасының қызметкерін жылы лебізбен сипаттады. Оның естеліктері «Ерекше жазу» номинациясы бойынша Пулитцер сыйлығына ие болды. 1993 жылы Рейнс Нью-Йоркке көшіп, «Таймс» газетінің редакциондық бетінің редакторы болды және бұл қызметте сегіз жыл бойы жұмыс істеді. Оның редакциондық мақалаларының, әсіресе президент Билл Клинтон мен оның әкімшілігін сынағандарының агрессивті, тікелей стилі кеңінен танылып, сынға түсті. Оның еңбектері «Таймс» газетінің редакциондық мақалаларының дәстүрлі салмақты тоннан айырмашылығын көрсетті. Рейнс 2001 жылдың қыркүйегінде «Таймс» газетінің бас редакторы болып тағайындалды және 2003 жылдың мамырына дейін осы лауазымда қызмет етті. Осы кезде Джейсон Блэрдің жұмысына қатысты дау мен жанжал оның жұмыстан босатылуына әкелді. «Таймс» газетінің ішкі тергеуі Блэрдің газетке алты айдың ішінде берген 73 ұлттық хабарламасының 36-сы қателерге, жалған деректерге немесе плагиатқа толы екенін анықтады. Рейнс Блэрді жариялауды тоқтатуды талап еткен Джонатан Лэндманның хабарламасын алғаннан кейін де бірнеше ай бойы оның мақалаларын жариялағаны үшін кінәландырылды. Блэрдің ісі «Таймс» газетінің қызметкерлері арасында Рейнстің басқару стиліне наразылық тудырды, ол авторитарлық және қатал деп сипатталды. «Нью-Йорк Таймс» газетінің мәліметінше, бас редактордың орынбасары Джо Секстон Рейнс пен бас редактор Джеральд Бойдқа қызметкерлердің жабық отырысында: «Менің ойымша, сіздер редакцияның көп бөлігінің сенімін жоғалтып алдыңыздар. Адамдар жетекшілік сезімге ие емес, қорқынышқа ұшырағандай» деді. Тағы бір жағдайда газеттің демалыс бөлімінің көркемдік директоры Джерел Краус: «Жағдайдың жайласатынына және біз ақылға қонымды, жауапты бас редактор табамыз деп үміттенемін. Хауэлл Рейнс – қорқыныш тудыратын адам» деді. Рейнс пен Бойд екеуі де лауазымынан кетті.

Кейінгі қызметі

Рейнс 2004 жылғы мамыр айында «Атлантик» журналында жарияланған 21 000 сөздік мақаласында «Нью-Йорк Таймс» газетінің бас редакторы қызметін атқарған кезеңін талқылады. Онда ол Сулцбергердің газет өзін-өзі қанағаттандырып, тілшілерге материалдарды бөлуде бұрынғыдай қабілеттілік принципі бойынша жұмыс істемейтіні туралы ортақ пікірмен өзіне жұмыс ұсынғанын айтты. Сулцбергер журналистермен өткізген жеке кездесуде газет иесі Рейнстің бұрынғы лауазымына Келлердің тағайындалғанын жариялады, сонда Сулцбергер мұндай көзқарасқа ие болғанын жоққа шығарды. Рейнс өз позициясында тұрып, Сулцбергердің оның тағайындалу кезінде газет иесімен бөліскен ұстанымынан бас тартып отырғанын айтты. Джейсон Блэр ісі бойынша берген жалғыз сұхбатымда мен «Чарли Роуз» бағдарламасында редакцияның жалқаулығы мен өзін-өзі қанағаттандыруына қарсы тұру үшін баспагер таңдаған «өзгеріс жасаушы» ретінде кездескен қарсылық туралы айттым. Бірнеше күннен кейін ол жиналған қызметкерлерге менің орнымдағы Билл Келлерді таныстырғанда Артур [Окс Сулцбергер кіші] менің сөзімді жоққа шығарып: «Бұл жерде ешқандай жалқаулық жоқ – ешқашан болған емес, ешқашан болмайды», – деді. Оның айтқандарына бұл редакциядағы ешкімнің, тіпті Артурдың өзінің де сенбегенін кепілдік бере аламын. Артурдың сөздері газеттің жайлы әлемін бұзып, ешқандай күрт өзгеріс жасалмайтынын көрсетті. Рейнс бұл дауды 2006 жылы жарық көрген «Қолдан шығып кеткені» атты кітабында қайта қарады. Онда ол балық аулау туралы әңгімелерді және журналист және редактор ретіндегі мансабына шолу жасады. Ол Джейсон Блэр жанжалына дейінгі оқиғаларды және өзінің жұмыстан босатылуын бағалады. 2008 жылдың 14 қаңтарында Condé Nast Portfolio Рейнстің медиа сарапшысы болатынын хабарлады. Оның алғашқы мақаласы наурыз айында жарық көрді, онда Руперт Мердоктың «Нью-Йорк Таймс» газетін сатып алу мүмкіндігі талданды, бұл өте теріс салдарға алып келеді деп айтылды. Рейнс 2010 жылдың 14 наурызындағы «Вашингтон Пост» газетінде Fox News Channel-ді қатты сынаған мақала жариялады. Ол оның тарапты хабарламалары заңды БАҚ тарапынан жеткілікті түрде сынға түспегенін айтты.

Рейнстің кітаптары

2006 жылғы естеліктерінен басқа, Рейнстің кітаптарына «Виски Мэн» (1977) романы; азаматтық құқық қозғалысының ауызша тарихы «Жаным тыныштық тапты: Оңтүстіктегі қозғалыс күндерінің естеліктері» (1983); ең көп сатылған «Өмір ортасы дағдарысы кезінде шалқандау балық аулау» (1993) естелігі; және «Тыныш кавалерия: Алабамалық одақ әскерлері Шерманға Атлантаны өртеп салуға қалай көмектесті және кейін тарихтан жойылды» (2023) кітаптары кірді.

Отбасы

Рейнстің ұлы Бен 2019 жылы Алабама суларында африкалықтарды құл ретінде АҚШ-қа жеткізген соңғы белгілі кеме – «Клотильданың» қалдықтарын тапқан. Оның тағы бір ұлы Джефф – «Галактик» атты Жаңа Орлеан джем-тобының негізін қалаушы және гитаристі.