Кіріспе

Sixth Street – Остин қаласындағы тарихи көше және ойын-сауық ауданы, Техас штатының орталық қаласында орналасқан. Алтыншы көше бұрын Пекан көшесі деп аталатын, Остин қаласының ескі атау жүйесі бойынша, шығыс-батысқа қарай ағаштардың аттарымен, ал солтүстік-оңтүстікке қарай Техас өзендерінің аттарымен аталатын (соңғы жүйе әлі де қолданыста). Батыс Алтыншы көшесінің Лавака көшесінен батысқа және 35 тас жолынан шығысқа қарай шамамен тоғыз блоктан тұратын аймағы Алтыншы көшенің тарихи ауданы ретінде танылған және 1975 жылдың 30 желтоқсанында Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілген. 1800 жылдардың соңында Остин қаласының сауда және коммерциялық аудандарының бірі ретінде дамыған, мұндағы басым құрылыс стилі – екі немесе үш қабатты тас қаланған Виктория стиліндегі коммерциялық архитектура. Аймақтағы көптеген құрылыстар 1880 жылдарға дейін салынған, бірақ бірнеше ерекшеліктер бар: Дрискилл қонақ үйі (1886), Скарброу ғимараты (1910) және Литтлфилд ғимараты. Жақын орналасқан 4-ші және 6-шы көшелер 1970 жылдардан бері маңызды ойын-сауық орталығы болып табылады. Конгресс даңғылы мен 35 тас жолы арасындағы Батыс 6-шы көшеде көптеген барлар, клубтар, музыкалық орындар мен сауда орталықтары орналасқан, олардың көпшілігі апта ішінде әртүрлі уақытта тікелей музыка ұсынады. Демалыс күндері кешке және футбол матчтары кезінде (жаяу жүргіншілер санына байланысты), сондай-ақ мерекелер мен арнайы іс-шараларда I-35-тен Brazos көшесіне дейінгі Шығыс 6-шы көшеде және көптеген қиылыстарда қозғалыс шектеледі, бұл көпшілікке көше бойындағы көптеген орындарға кедергісіз жүруге мүмкіндік береді. Шығыс Алтыншы көшесі (жергілікті жерде "Dirty Sixth" деп белгілі) әр жыл сайын музыка және кино фестивальдері (мысалы, South by Southwest), мотоциклдер митингтері (мысалы, Техас Республикасы мотоциклдер митингі) және Пекан көшесі фестивалі сияқты түрлі шараларды қабылдайды. Лавакадан батысқа қарай орналасқан Алтыншы көше ауданы Батыс 6-шы көше ауданы деп аталады. Соңғы кезде осы аймақты жеке ойын-сауық ауданы ретінде дамытуға бағытталған, әсіресе тікелей музыканы ұнататын адамдарға арналған қозғалыс күшейіп келеді.

Тарих

Остин Эдвин Уоллер жасаған 15 блоктық тор жоспары бойынша жоспарланған, солтүстік-оңтүстік бағытта Конгресс даңғылымен бөлінген. Бастроп тас жолы 1839 жылы белгіленіп, Пекан көшесі арқылы Остинге қарайтын бағытты таңдады. 1840 жылы Остинге келген дилижанс осы бағытты ұстанды және Пекан мен Конгресс көшелерінің солтүстік-батыс бұрышындағы Булок қонақ үйін аялдама ретінде пайдаланды. 1839 жылы Ричард Булок салған Булок – Остинде бірнеше жыл бойы жартылай ресми және бейресми кездесу орны болған ағаш үйлердің кешені. Бұл қиылыс тез арада қала өмірінің орталық нүктесіне айналды. Қала Конгресс пен Пекан көшелері бойында өсті. Пеканның даму үшін айқын артықшылықтары болды. Көше су тасқынынан қауіпсіз болу үшін өзеннен жеткілікті қашықтықта орналасқан, кейде су Кипресс көшесіне (3-ші көшеге) дейін таралды, және ол арбалар мен жаяу жүргіншілерге қолайлы саяхаттауға мүмкіндік беретін шығыс-батысқа қарай созылған соңғы көше болды. 1850 мен 1860 жылдар аралығында қала халқының қарқынды өсуінен кейін Пекан көшесінде ағаш және каркасты үйлер ғана емес, сонымен қатар саяхатшылардың қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін вагон алаңдары, ат қоралары және салондар пайда болды. Остиннің алғашқы көпірі 1865 жылы Шоал-Крик арқылы Пекан көшесін байланыстыру үшін салынды, бірақ АҚШ армиясы салған тар темір жаяу жүргіншілер көпірі арбалардың өтуіне мүмкіндік бермеді. Азамат соғысы 1860 жылдары 6-шы көшенің дамуын тоқтатса да, келесі жылдар 6-шы көшенің коммерциялық орталық ретінде гүлденген кезі болды. 1871 жылы темір жолдың келуі 6-шы көшеге үлкен пайда әкелді, себебі Остиннің ең беделді бизнес кәсіпорындарының бір бөлігі темір жол станциясына жақын орналасқан. Көше бойындағы жерлерге сұраныс жоғары болды және екі және үш қабатты әктас Виктория стиліндегі сауда ғимараттары бір қабатты каркасты үйлердің немесе бос участақтардың орнына бой көтерді. 1887 жылы Шоал-Крикке жаңа, үлкен көпір салынды, ол 6-шы көшенің толық 80 фут (24 метр) еніне сәйкес келіп, арбалардың өтуіне мүмкіндік берді. Бұл Батыс 6-шы көшесіндегі көпір бүгінге дейін қолданыста және кейіннен Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. 1893 жылы 6-шы және Конгресс көшелерінің оңтүстік-батыс бұрышында құрылған Скарброу және Хикс универмагы 1909 жылы Остиннің алғашқы заманауи көкжиек құрылысын салуға кіріскен кезде осы жерде қалуға шешім қабылдады. Скарброу ғимараты – коммерциялық стильдегі сегіз қабатты кірпіш ғимарат. Джордж Литтлфилд 1911 жылы өзінің Америка банкісін орналастыру үшін сол қиылыстың солтүстік-шығыс бұрышын 9 қабатты кірпіш және әктас ғимарат салуға таңдады. Осы даму кезеңінде 6-шы көшеде екі нәсілдік сипаттама байқалды, бірақ ол 1890-шы жылдар мен 1900-шы жылдардың басында айқын болды. Мысалы, қара нәсілді дәрігердің кеңсесі Шығыс 6-шы көшесінің 300-ші блогында орналасқан, ал 400-ші және 500-ші блоктардың солтүстік жағындағы бірнеше бизнес қара нәсілділермен басқарылып, Остиннің қара нәсілді қауымына қызмет көрсетті. XX ғасырдың басында нәсілдік және этникалық әртүрлілік 6-шы көшенің ең көрнекті ерекшеліктерінің біріне айналды. Ливандық бизнес 1890 жылдары 6-шы көшеде пайда бола бастады. Остиндегі алғашқы ливандық иммигранттардың бірі, Катер Джозеф, 1880 жылдары Конгресс көшесінде кондитерлік дүкен ашты. Джозефтер отбасы әлі күнге дейін Шығыс 6-шы көшеде бизнес жүргізуде, сондай-ақ 20-ғасырдың басында бұл жерде бизнес құрған бірнеше ливандық және сириялық отбасылар да жұмыс істейді. 1940 жылы 6-шы көшедегі бизнеске қара нәсілділер, еврейлер, немістер, қытайлар және мексикалық американдықтар ие болды. Шығыс 6-шы көше аймағының коммерциялық маңыздылығының тұрақты төмендеуі 1940 жылдары болды және Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін одан да жеделдеді. Екінші қол дүкендері, желілік және дисконтты дүкендер төмен кірісті клиенттерге қызмет етті, содан кейін бос ғимараттардың саны артып кетті. 1950-1960 жылдары аймақтағы ломбардтардың, несие компанияларының және барлардың көбеюі салдарынан жағымсыз атмосфера қалыптасты. Алайда, бірнеше жекеменшік кәсіпорындар бұл аймақты коммерциялық қызмет үшін тірі ұстады. 6-шы көшедегі соңғы тұрғындардың бірі жергілікті сәулетші Дэвид Грейбер болды. Грейбер 410 E. 6th Street үйін сатып алып, 2010 жылы қайтыс болғанға дейін оны отбасының резиденциясы етті. Бұл ғимарат 6-шы көшедегі соңғы ғимарат ретінде ерекшеленеді, ол тек негізгі тұрғын үй ретінде пайдаланылды. Ғимараттың ішкі жабдықталуы сол кездегі заманауи стильде болды, оның ішінде жабық бассейн және жақсы дыбыс оқшаулау жүйесі бар еді. 1929 жылы 320 E. 6th Street мекенжайында тарихи «Ритц» театры есігін ашты. Тарихы бойында «Ритц» кинотеатр, музыкалық зал, клуб, комедия театры және басқа да түрлі мақсаттарда пайдаланылды. 2007 жылдың күзінде жаңартудан кейін ол «Аламо Драфхаус» кинотеатрының жаңа орталық орны ретінде қайта ашылды. 2007 жылдың 20 наурызында «Аламо Драфхаус Синема» кинотеатры 1997 жылы ашылған түпнұсқа кинотеатрын «Ритцке» көшіру туралы хабарлады. 2007 жылдың 1 сәуірінде «Ритцті» кинотеатр ретінде қайта жандандыру үшін құрылыс жұмыстары басталды. 2014 жылдың мамырынан бастап, ойын-сауық ауданында (Interstate 35-тен San Jacinto Street-ке дейін) бейсенбі кештен сенбі күніне дейін тұраққа тыйым салынды, ол түнгі сағат 2-де аяқталады (24 сағаттық сағат бойынша жексенбі күні). SXSW '14 мас күйде жүргізу оқиғасынан кейін 6-шы көше ауданын көлік құралдарынан босату жоспарлары қарастырылды, онда бірнеше жаяу жүргіншілерге соққы берілді.

Пекан көшесі фестивалі

1970 жылға дейін Алтыншы көше тоқырап, қала орталығында адам аз болып, тастап кетілген ғимараттар шашыраңқы тұрды. Доктор Эмма Лу Линн сияқты Остин тұрғындарының бастамашыл тобы, Ескі Пекан көшесі қауымдастығы ретінде белгілі болды, қала орталығын қайта жандандыруда және ескі ғимараттарды жөндеуде маңызды рөл атқарды. Қауымдастыққа қалпына келтіру жұмыстарына жеткілікті қаржы қажет болды, ал көшелік жәрмеңке ұйымдастыру олардың мәселесін шешуге көмектесті. 1978 жылы Пекан көшесі фестивалі басталды, онда жергілікті тағамдар мен қолөнер бұйымдары сатушыларымен қатар, айналағы аймақтан келген музыкалық топтар да қатысты. Бұл мәдени мұраны сақтау және шығармашылықты дамытуға бағытталған қоғамдық шараға айналды. Фестивальдің сәтті өтуіне байланысты, мереке екі жылда бір рет көктем мен күзде тойланатын дәстүрге айналды, бұл 6-шы көшенің бастапқы аты – Пекан көшесін құрметтеуді білдірді. Бұрын бұл шараға 300 мыңнан астам адам тартылып, 2010 жылы шамамен 43 миллион долларлық экономикалық пайда әкелді.