Жаңа Зеландияның 1853 жылғы жалпы сайлауы – елдегі бірінші ұлттық сайлау. Парламент құрылымы, сайлау жүйесі және конституциялық өзгерістер туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландиядағы жалпы сайлау
General election in New Zealand
1853 жылғы Жаңа Зеландиядағы жалпы сайлау – Жаңа Зеландия Парламентінің алғашқы кезеңінің қалыптасуын анықтау мақсатымен бүкіл ел көлемінде өткізілген дауыс беру. Бұл Жаңа Зеландияда өткен тұңғыш ұлттық сайлау болды, алайда Парламент сол кездегі Британ империясының бір бөлігі болған колонияны толыққанды басқару құқығына ие болмаған. Осымен бірге, алғашқы провинциялық кеңестер мен олардың басшыларының сайлаулары да өткізілді.
The 1853 New Zealand general election was a nationwide vote to determine the shape of the New Zealand Parliament's first term. It was the first national election ever held in New Zealand, although Parliament did not yet have full authority to govern the colony, which was part of the British Empire at that time. Elections for the first provincial councils and their Superintendents were held at the same time.
Өмірбаян
1852 жылы Ұлыбритания Парламенті қабылдаған Жаңа Зеландия Конституциясы туралы заң екі палаталы Жаңа Зеландия Парламентін құрды, оның төменгі палатасы (Өкілдер палатасы) халықтың тікелей дауысымен сайланды. Дауыс беру қарапайым FPP жүйесі бойынша өтті, ал құпия дауыс беру әлі енгізілмеген еді. Сайлауға қатысу үшін ер адам болу, британ азаматы болу, кемінде 21 жасқа толу, белгілі бір құны бар жерге ие болу және қылмыстық жазасын өтемейтін болу қажеттіліктері қойылды. Сайланған кандидаттардың бірі (27 тамызда Крайстчерч округінен) жер иесі болды, бірақ оның жасы 20 жыл 7 ай болғандықтан 21-ге толмаған еді: ол Джеймс Стюарт Вортли есімді адам болды. 1853 жылғы сайлау кезінде Жаңа Зеландияда саяси партиялар болған жоқ. Сондықтан барлық кандидаттар тәуелсіздер болып сайланды.
The New Zealand Constitution Act 1852, passed by the Parliament of the United Kingdom, established a bicameral New Zealand Parliament, with the lower house (the House of Representatives) being elected by popular vote. Votes were to be cast under a simple FPP system, and the secret ballot had not yet been introduced. To qualify as a voter, one needed to be male, to be a British subject, to be at least 21 years old, to own a certain value of land, and to not be serving a criminal sentence. One of the candidates elected (on 27 August, for Christchurch Country) was a landowner, but at 20 years and 7 months was not yet 21: he was James Stuart Wortley. At the time of the 1853 elections, there were no political parties in New Zealand. As such, all candidates were independents.
Сайлау
1853 жылғы сайлауда сайлау күні әр өкілдік орын үшін әртүрлі болды. Алғашқы сайлау 14 шілдеде Аралдар шығанағында өтті, ал соңғы сайлау күні 1 қазанға дейін созылды. Хью Карлтон (Аралдар шығанағы) Жаңа Зеландияда сайланған тұңғыш депутат (бірақ ол қарсылықсыз сайланды), сондықтан ол "Парламент әкесі" деп аталуын қалаған. Сайлауға 5 849 адам тіркелді. Орын саны барлығы 37 болды. Сайлау округтерінің саны 24-ке жетті. Кейбір округтер бірнеше депутатты сайлады (бұл үшін блокпен дауыс беру жүйесі қолданылды). Веллингтон мен Оклендтің әрқайсысы үштен депутаттан өкілдік етті. Колонияның кейбір аймақтары ешқандай округ құрамына кірмеді, демек Парламентте өкілдігі болмады.
In the 1853 elections, election day was different in each seat. The first seat to be elected was Bay of Islands on 14 July, and the final election day was on 1 October. Hugh Carleton (Bay of Islands) was the first MP ever elected in New Zealand (though he was elected unopposed), so he liked to be called the Father of the House. There were 5,849 people registered to vote. The total number of seats was 37. The number of electoral districts was 24. Some districts elected multiple MPs (they elected using block voting). Wellington and Auckland had three members each. Some parts of the colony were not part of any district, and did not have representation in Parliament.