Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық жазушы және қылмыскер (1871–1932)
American writer and criminal (1871–1932)
Джек Блэк (1871–1932) – канадалық және американдық саяхатшы ұры және қарақшы. Блэк ең әйгілісі – «You Can't Win» (Macmillan, 1926) атты автобиографиясы, онда ол жол жүріп, заңнан тыс өмір кешкен күндерін суреттейді. Блэктің кітабы қылмысқа қарсы тұру мақсатымен жазылған, қылмыскерлерді тура жолға түсуге шақырады, бірақ сонымен қатар түрмелер мен қылмыстық әділет жүйесінің нәтижесіздігіне сенім білдіретін мәлімдемесі болып табылады, сондықтан кітаптың атауы осылай қойылған. Джек Блэк отыз жыл (оның он бесін Канада мен АҚШ-тың түрлі түрмелерінде өткізген) саяхаттап, қылмыспен айналысқан тәжірибесінен жазды және елді аралап ұрлық жасаушы, үйді тонаушы, ұсақ-көшік ұры және опиумға тәуелді болған кездері туралы әңгімелер айтады. Ол түрме реформаторы, жазушы және драматург ретінде танылды. 1932 жылы, өзіне-өзі қол жұмсаған болуы мүмкін, жасырын түрде жоғалып кетті.
Jack Black (1871–1932) was a Canadian and American hobo and burglar. Black is best known for his autobiography You Can't Win (Macmillan, 1926), describing his days on the road and life as an outlaw. Black's book was written as an anti crime book urging criminals to go straight, but it is also his statement of belief in the futility of prisons and the criminal justice system, hence the title of the book. Jack Black was writing from experience, having spent thirty years (fifteen of which were spent in various prisons in Canada and the United States) as a travelling criminal, and offers tales of being a cross country stick up man, home burglar, petty thief, and opium addict. He gained fame as a prison reformer, writer, and playwright. He disappeared in 1932 in a likely suicide.
Өмір
Блэк 1871 жылы Британдық Колумбияның Нью-Вестминстер қаласында дүниеге келді, бірақ бала кезінен бастап АҚШ-тың Миссури штатындағы Мейсвилл қаласында, кейін Канзас-Ситиде өсті. Одан басқа, Джек Блэк – көбінесе белгісіз адам; тіпті оның нақты аты да әлі анықталмаған. Өзінің өмірбаяндық кітабында ол әкесінің өзін «Джон» деп атағанын, ал «Джек» оның жиі қолданылатын лақап аты екенін айтады. 1904 жылғы жаңалықтарда оны Джек Блэк, сондай-ақ Том Каллахан деп атайды, ал 1912 жылғы газетте Томас Каллахан, әлде Джек Блэк деп жазады, тағы бір деректе оның лақап аты Гарри Клейн екені айтылады. Қылмыстық ортада оны «Блэки» деп те атаған. Түрмедегі соңғы мерзімінен кейін Блэк бай демеуші Фримонт Ольдермен танысып, оның «Сан-Франциско қоңырауы» газетінде жұмыс істеді. Блэк Роза Уайлдер Лейнмен бірлесіп өмірбаян жазып, соңынан эсселер жазып, ел бойынша түрме реформасы тақырыбында лекциялар оқыды. Ол сондай-ақ, «Жеңіске жете алмайсың» романындағы сол аттас адамы мен байланысы бар, босқын және ұрлықпен айналысатын адам туралы сценарийді жасау үшін аптасына 150 доллар стипендия алғаны да хабарланды, сценарийді Бесси Биттимен бірге жазған. Пьеса сәтсіз аяқталды, бірақ ол біршама танымалдылыққа ие болды, бірақ ол көп ұзамай жоғалып кетті. Оның өмірге деген философиясы Уильям С. Берроузге үлкен әсер етті, ол өмірдің басында осындай тұлғалармен араласқан. Ол өзінің алғашқы «Жанки» кітабында «Жеңіске жете алмайсың» романының стилін қайталады. «Жеңіске жете алмайсың» кітабының 1988 жылғы басылымының алғы сөзінде (2000 жылғы басылымда қайта жарияланды) Берроуз былай деп жазды:
Black was born in 1871 in New Westminster, British Columbia, he was raised from infancy in the U. S. state of Missouri in the town of Maysville and eventually Kansas City. Aside from this, Jack Black is an essentially anonymous figure; even his actual name is uncertain. In his autobiographical book, he quotes his father as calling him "John," of which Jack is often a nickname. Some 1904 news articles name him as Jack Black, alias Tom Callahan, while a 1912 newspaper article names him Thomas Callaghan, alias Jack Black, and another gives his alias as Harry Klein. One of his nicknames among criminals was Blacky. After his last spell in prison, Black became friends with wealthy patron Fremont Older and worked for his newspaper The San Francisco Call. Black wrote his autobiography with Rose Wilder Lane and eventually composed essays and lectured throughout the country on prison reform. He was also rumored to have received a stipend of $150 a week to draft a screenplay titled Salt Chunk Mary with co author Bessie Beatty, based around the vagabond ally and fence of the same name in You Can't Win. The play flopped, although he was able to attain some amount of popularity, which subsided quickly. His philosophy on life was especially influential to William S. Burroughs, who associated with similar characters in his early adulthood. He also mirrored the style of You Can't Win with his first published book, Junkie. In his foreword to the 1988 edition of You Can't Win (reproduced in a 2000 edition), Burroughs wrote:
«Мен «Жеңіске жете алмайсың» кітабын алғаш рет 1926 жылы, қызыл картонмен мұқабаланған басылымда оқыдым. Сент-Луис қаласының орта таптық әдеп-ғұрыптарымен шектелген мен, қарапайым жатақханалар, бильярд залдары, әйелдер үйлері және опиум үйлері, бұқа қоралары, мысық ұрылары және босқындар лагерлері бар әлемнің көрінісіне қызығушылық таныттым. Мен жақсы босқындар мен ұрылардың Джонсон отбасы туралы білдім, олардың мінез-құлқы мен үшін әлдеқандай екі жүзділік ережелерден гөрі мағыналы болды, олармен менің құрдастарым «дұрыс» деп есептеді».
I first read You Can't Win in 1926, in an edition bound in red cardboard. Stultified and confined by middle class St. Louis mores, I was fascinated by this glimpse of an underworld of seedy rooming houses, pool parlors, cat houses and opium dens, of bull pens and cat burglars and hobo jungles. I learned about the Johnson Family of good bums and thieves, with a code of conduct that made more sense to me than the arbitrary, hypocritical rules that were taken for granted as being "right" by my peers.
Жоғалу
Ол 1932 жылы жоғалып кетті және өзін-өзі суға батырып өлтіргеніне сенімді, себебі ол достарына егер өмір тым ауыр болса, Нью-Йорк портына қайықпен шығып, аяқтарына салмақ байлап, суға секіріп кететінін айтқан екен. "You Can't Win" кітабында Блэк осы жағдайды "өзенге дайын" болу деп сипаттайды.
He disappeared in 1932 and is believed to have committed suicide by drowning, as he reportedly told his friends that if life got too grim, he would row out into New York Harbor and, with weights tied to his feet, drop overboard. In You Can't Win Black describes this state of mind as being "ready for the river".