Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық алдамшы
American imposter
Фердинанд Уолдо Демара (Ferdinand Waldo Demara Jr.) (1921 жылғы желтоқсан – 1982 жылғы 7 маусым) – американдық алдамшы. Ол өзінің іс-қимылдарына негізделген кітап пен фильмнің тақырыбы болды: «Ұлы алдамшы», онда оны Тони Кертис сомдады. Демараның рөлдеріне инженер-құрылысшы, шериф орынбасары, түрме бастығының көмекшісі, қолданбалы психология докторы, аурухана санитары, заңгер, бала күтімі маманы, бенедикт монахы, траппист монахы, теңіз хирургі, редактор, қатерлі ісіктерді зерттеуші және мұғалім кірді. Бір мұғалімдік жұмыс алты ай түрмеге отыруға әкеп соқты. Демара туралы көптеген мақалалар, кітаптар мен фильмдер түсірілгеніне қарамастан, оның өміріндегі фактілердің көп бөлігі дәлелденбеді. Оның керемет фотографтық жады бар екені айтылды және өте жоғары IQ-сы бар екені кеңінен танымал болды. Ол оқулықтардан қажетті техникаларды жаттап алып, екі қағида бойынша жұмыс істеді: кінәлаушы дәлелдеуге міндетті және қауіп болғанда шабуыл жасау керек. Ол өзінің мотивациясын «Жанжалшылдық, таза жанжалшылдық» деп сипаттады.
Ferdinand Waldo Demara Jr. (December 1921 – June 7, 1982) was an American impostor. He was the subject of both a book and a movie, loosely based on his exploits: The Great Impostor, in which he was played by Tony Curtis. Demara's impersonations included a civil engineer, a sheriff's deputy, an assistant prison warden, a doctor of applied psychology, a hospital orderly, a lawyer, a child care expert, a Benedictine monk, a Trappist monk, a naval surgeon, an editor, a cancer researcher, and a teacher. One teaching job led to six months in prison. There are not many facts that have been proven about Demara, in spite of the articles, book, and big screen movie made about him during his lifetime. He was said to possess a true photographic memory and was widely reputed to have an extraordinary IQ. He was apparently able to memorize necessary techniques from textbooks and worked on two cardinal rules: The burden of proof is on the accuser and When in danger, attack. He described his own motivation as "Rascality, pure rascality".
Ерте өмір және ересек
Демара, жергілікті жұртшылықта «Фред» деп танылған, 1921 жылы Массачусетс штатының Лоренс қаласында дүниеге келді. Оның әкесі, Фердинанд Уолдо Демара аға, Род-Айленд штатында туып, Лоренстің ескі Театр ауданында киномеханик болып жұмыс істеді. Демара ағаның қаржылық жағдайы жақсы болған, ал отбасы Лоренстегі Джексон көшесіндегі әулеттік ауданда тұрған. Демара ағаның інісі, Наполеон, Лоренстегі көптеген театрлардың иесі болды, ал Демара аға сол театрлардың белсенді кәсіби одақ мүшесі еді. Ұлы экономикалық дағдарыстың басында Фредтің әкесінің қаржылық жағдайы нашарлап, отбасы Тауэр Хилл ауданынан қаланың кедей ауданына, Тауэр Хиллдің оңтүстік-батысындағы 40 Техас даңғылына көшуге мәжбүр болды. Осы қиын кезеңде Демара 16 жасында Род-Айлендтегі траппист монахтарына қосылу үшін үйінен қашып кетті. Екі жылдан кейін оған траппист болуға жарамайтынын айтып, Монреаль қаласына жақын орналасқан «Мейірімді бауырлар» үйіне жіберді. Кейін ол Массачусетс штатының Батыс Ньюбери қаласындағы «Мейірімді бауырлар» балалар үйіне ауыстырылды, онда төртінші сыныпты оқытты. Басшысымен жанжалдасқаннан кейін «Мейірімді бауырлар» үйінен қашып кеткен соң, ол тілеген лауазымға жете алмады, өзін-өзі өлтіргендей болып көрсетті және Роберт Линтон Френч деген басқа есімді алып, дінге бағытталған психолог болды. «Доктор Френч» кейін Арканзас штатындағы Бенедикт монастырының Жаңа Субиако аббаттығына католик дінін қабылдауға ниеттенген адам ретінде келді. Бірақ бірнеше аптадан кейін «оны аббат кеңсесіне шақырып, құжаттарын жалған жасаған деп айыптады».
Demara, known locally as 'Fred', was born in Lawrence, Massachusetts, in 1921. His father, Ferdinand Waldo Demara Sr., was born in Rhode Island and worked in Lawrence's old Theatre District as a motion picture operator. Demara Sr. had been financially well off, and the family lived in an upper class neighborhood on Jackson St. in Lawrence. Demara Sr.'s brother, Napoleon, owned many of the theatres in Lawrence, in which Demara Sr. was an active union member. Early in the Great Depression, Fred's father became financially insolvent, forcing the family to move from the Tower Hill neighborhood to the poorer section in the city, at 40 Texas Avenue in the lower southwest Tower Hill neighborhood. During this financially troubled time, Demara Jr. ran away from home at age 16 to join the Trappist monks in Rhode Island. After two years, he was told he wasn't suited to being a Trappist and was sent instead to a Brothers of Charity home near Montreal, Canada. He was then transferred to a Brothers of Charity boys home in West Newbury, Massachusetts, where he taught fourth grade. After running away from the Brothers of Charity after an argument with his superior, He did not reach the position he wanted, faked his suicide and borrowed another name, Robert Linton French, and became a religion oriented psychologist. "Dr French" then presented himself at the New Subiaco Abbey, a Benedictine monastery in Arkansas, as a would be Catholic convert. However, after a few weeks "he was summoned to the abbot's office, where he was accused of having forged his documents".
Кейінгі өмірі
Демараның өмірінде көптеген танымал адамдармен достық байланысы болды, соның ішінде актер Стив Маккуинмен жақын қарым-қатынаста болды, тіпті 1980 жылғы қарашада Маккуинге соңғы діни қадамдар жасады. Тони Кертис Том Снайдер телешоуында өзінің ең жақсы рөлінің "Бостондық қысып өлтіруші" немесе "Кейбіреулер ыстық жақсы көреді" комедиясындағы рөл емес, керісінше, "Ұлы алдамшы" фильміндегі Демара рөлін сомдағанын айтты. Демараның бұрынғы ерліктері мен жаман аты 1970-ші жылдардың соңында ашылғанда, оны Калифорния штатының Анахайм қаласындағы Оранж округінің "Жақсы самариялық" ауруханасынан шығаруға жақын еді. Бірақ аурухана басшысы Филип С. Сифарелли, Демарамен жақын достық қарым-қатынас орнатқаннан кейін, оған жеке кепілдік берді және Демараның капеллан қызметін атқаруына рұқсат берді. Демара ауруханадағы түрлі науқастарға көмек көрсетіп, өте белсенді және құрметті рухани қызметкер болды. Ауруханада оның өткенінен хабардар адамдар азаз болды. Қаржылық қиындықтар мен Сифарелли және аурухананың ірі иегерлерінің бірі Джерри Нильссонмен болған достығының арқасында, Демара 1980 жылы аурудан кейін жұмысын тоқтатуға мәжбүр болғаннан кейін де, өмірінің соңына дейін ауруханада тұруға мүмкіндік алды. Демара 1982 жылғы 7 маусымда 60 жасында жүрек жетіспеушілігінен және диабеттен туындаған асқынулар салдарынан қайтыс болды, осы аурудың салдарынан оның екі аяғы да ампутацияланған болатын. "The New York Times" газетінде жарияланған некрологқа сәйкес, ол Калифорния штатының Оранж округінде сегіз жыл тұрған. Ол Батыс Анахайм қалалық ауруханасында көз жұмды. The Fleetwoods тобы Демараның тарихынан шабыттанған "(He's) The Great Imposter" әнін жазды.
Demara had various friendships with a wide variety of notable people during his life, including a close relationship with actor Steve McQueen, to whom Demara delivered last rites in November 1980. Tony Curtis, on the Tom Snyder television show, claimed that his favorite role was not the "Boston Strangler", nor his role in the renowned comedy Some Like it Hot, but his role in the movie The Great Impostor, portraying Demara. When Demara's past exploits and infamy were discovered in the late 1970s, he was almost dismissed from the Good Samaritan Hospital of Orange County in Anaheim, California, where he worked as a visiting chaplain. Chief of Staff Philip S. Cifarelli, who had developed a close personal friendship with Demara, personally vouched for him and Demara was allowed to remain as chaplain. Demara was a very active and appreciated minister, serving a variety of patients in the hospital. Few of those with whom he interacted at the hospital knew of his colorful past. Due to limited financial resources and his friendships with Cifarelli and Jerry Nilsson, one of the major owners of the hospital, Demara was allowed to live in the hospital until his death, even after illness forced him to stop working for them in 1980. Demara died on June 7, 1982, at the age of 60 due to heart failure and complications from his diabetic condition, which had required both of his legs to be amputated. According to his obituary in The New York Times, he had been living in Orange County, California, for eight years. He died at West Anaheim Community Hospital. The Fleetwoods recorded a song, "(He's) The Great Imposter", which was inspired by Demara's story.
Фильмдер/Теледидар
Ұлы алдамшы (1960) – Тони Кертистің Демара рөлін ойнаған, Демараның өмірінің көркемделіп жазылған нұсқасы туралы толық метражды фильм. "Dear Dad Again" телесериалының 1973 жылғы бөлімінде, M*A*S*H, Хоукей бір алаяқ дәрігерді жария етіп, әшкерелейді; бұл сюжет Демараның өмірінен шабыттандырылған. "Претендер" телесериалының басты кейіпкері Джарод Демарадан (бірақ оның өміріне негізделмеген) әсер алған. One Piece манга сериясында Демаро Блэк атты кейіпкер басты кейіпкердің орнына өзін таныстырып, Демараның танысу дағдыларына сілтеме жасайды.
The Great Impostor (1960) is a feature film of a fictionalised version of Demara's life, starring Tony Curtis as Demara. In "Dear Dad Again", a 1973 episode of the TV series M*A*S*H, Hawkeye exposes a fraudulent surgeon; the plot was inspired by Demara. The protagonist of the TV series The Pretender, Jarod, is inspired by (but not based on) Demara. In the manga series One Piece, a character named Demaro Black impersonated the main character, referring to Demara's impersonations.