Кіріспе
Америкалық тұтқын және орнитолог (1890–1963)
the scientist
Robert Franklin Stroud (January 28, 1890 – November 21, 1963), known as the "Birdman of Alcatraz", was a convicted murderer, American federal prisoner and author who has been cited as one of the most notorious criminals in the United States. During his time at Leavenworth Penitentiary, he reared and sold birds and became a respected ornithologist. From 1942 to 1959, he was incarcerated at Alcatraz, where regulations did not allow him to keep birds. Stroud was never released from the federal prison system; he was imprisoned from 1909 to his death in 1963. Born in Seattle, Washington, Stroud ran away from his abusive father at the age of 13. By the time he was 18, he had become a pimp in the Alaska Territory. In January 1909, he shot and killed a bartender who attacked his mistress, a crime for which he was sentenced to 12 years in the federal penitentiary on McNeil Island in Puget Sound. Stroud gained a reputation as a dangerous inmate who frequently had confrontations with fellow inmates and staff. In 1916, he stabbed and killed a guard. Stroud was convicted of first degree murder and sentenced to death by hanging, but after several trials, his sentence was commuted to life imprisonment in solitary confinement. In 1920, while in solitary confinement at the federal penitentiary of Leavenworth, Stroud discovered a nest with three injured sparrows in the prison yard. He cared for them and within a few years had acquired a collection of about 300 canaries. He began extensive research into birds after being granted equipment by a prison reforming warden. Stroud wrote Diseases of Canaries, which was smuggled out of Leavenworth and published in 1933, as well as a later edition (1943). He made important contributions to avian pathology, most notably a cure for the hemorrhagic septicemia family of diseases, gaining much respect and some level of sympathy among ornithologists and farmers. Stroud ran a successful business from inside the prison, but his activities infuriated the prison staff. He was transferred to Alcatraz in 1942 after it was discovered that he had been secretly making alcohol by using some of the equipment in his cell. Stroud began serving a 17 year term at Alcatraz Federal Penitentiary on December 19, 1942, and became inmate No. 594. In 1943, he was assessed by psychiatrist Romney M. Ritchey, who diagnosed him as a psychopath, with an I. Q. of 112. Stripped of his birds and equipment, he wrote a history of the penal system. In what came to be called The Battle of Alcatraz in May 1946, Stroud made efforts to protect other inmates. Then fifty six years old, Stroud climbed over the third tier railing and lowered himself to the second tier, then dropped onto the floor of D Block. He started closing the front solid steel doors of the six isolation cells to protect the helpless men. Stroud yelled to the Warden, explaining that there were no firearms in D Block and that those involved in violence had retreated to another section of the prison. He made it clear that many innocent men would die if the guards continued to fire into D Block. In 1959, Stroud was transferred to the Medical Center for Federal Prisoners in Springfield, Missouri, where he remained until his death on November 21, 1963.
Ғалым Роберт Франклин Страуд (28 қаңтар 1890 – 21 қараша 1963), «Алькатрастың құс адамы» деп белгілі, кісі өлтіруге сотталған, американдық федералдық тұтқын және автор, АҚШ-тың ең танымал қылмыскерлерінің бірі саналады. Левенворт түрмесінде ол құстарды өсіріп сатқандықтан, құс зерттеуші ретінде танылды. 1942 жылдан 1959 жылға дейін ол Алькатраста жазасын өтеді, онда оған құстарды ұстауға рұқсат берілмеген. Страуд федералдық түрме жүйесінен ешқашан босатылмады; ол 1909 жылдан 1963 жылы қайтыс болғанға дейін түрмеде отырды. Сиэтлде туған Страуд 13 жасында зорлық көретін әкесінен қашып кетті. 18 жасқа келгенде ол Аляска территориясында сутенер болып жұмыс істеді. 1909 жылдың қаңтар айында ол өзінің сүйіктісіне шабуыл жасаған барменді атып өлтірді, осы қылмыс үшін Пьюгет-Саундтағы МакНил аралындағы федералдық түрмеде 12 жылға сотталды. Страуд қауіпті тұтқын ретінде танылды, ол жиі басқа тұтқындармен және түрме қызметкерлерімен қақтығыстарға түсті. 1916 жылы ол күзетшіні пышақтап өлтірді. Страуд бірінші дәрежелі кісі өлтіруге кінәлі деп танылды және асылып өлім жазасына кесілді, бірақ бірнеше соттан кейін оның жазасы жалғыз бөлмеде өмір бойына қамауға ауыстырылды. 1920 жылы Левенворт федералдық түрмесінде жалғыз бөлмеде отырған Страуд түрме ауласында үш жарақат алған құбыжықтардан тұратын ұяны табады. Ол оларды күтіп бақты және бірнеше жылдың ішінде 300-ге жуық канарейка жинады. Түрмедегі реформатор-басшыдан жабдық алғаннан кейін ол құстарды зерттеуді бастады. Страуд «Канарейкалардың аурулары» деген кітапты жазды, ол Левенворттан жасырын түрде шығарылып, 1933 жылы, сондай-ақ 1943 жылғы қайта басылымда жарияланды. Ол құстар патологиясына маңызды үлес қосты, әсіресе қан кету септицемиясы ауруларына ем табу арқылы орнитологтар мен фермерлер арасында үлкен құрмет пен жаны ашырлыққа ие болды. Страуд түрме ішінде табысты бизнес жүргізді, бірақ оның әрекеттері түрме қызметкерлерін ашуландырды. 1942 жылы ол камерасындағы жабдықты пайдаланып, жасырын түрде алкоголь жасап жүргені анықталғаннан кейін Алькатрасқа ауыстырылды. 1942 жылдың 19 желтоқсанында Страуд Алькатрас федералдық түрмесінде 17 жылдық мерзімге жазасын өтеді, ол No. 594 болып тіркелді. 1943 жылы психиатр Ромни М. Ричи оны 112 IQ көрсеткішімен психопат деп диагностикалады. Құстары мен жабдықтарынан айырылып, ол жазалау жүйесінің тарихын жазды. 1946 жылдың мамыр айында «Алькатрастың шайқасы» деп аталған оқиғада Страуд басқа тұтқындарды қорғауға тырысты. 56 жастағы Страуд үшінші қабаттың қоршауын асып, екінші қабатқа түсіп, содан кейін «Д» блогының еденіне секірді. Ол алты оқшауланған камераның алдыңғы темір есіктерін жабып, көмектесуге мұқтаж адамдарды қорғауға кірісті. Страуд түрме бастығына, «Д» блогында қару-жарақ жоқ екенін және зорлық-зомбылыққа қатысқандар түрменің басқа бөлігіне кеткенін түсіндірді. Ол егер күзетшілер «Д» блогына оқ атуды жалғастырса, көптеген кінәсіз адамдар қаза табатынын мәлімдеді. 1959 жылы Страуд Миссури штатының Спрингфилд қаласындағы Федералдық тұтқындар медициналық орталығына ауыстырылды, ол 1963 жылдың 21 қарашасында қайтыс болғанға дейін сол жерде қалды.
the scientist
Robert Franklin Stroud (January 28, 1890 – November 21, 1963), known as the "Birdman of Alcatraz", was a convicted murderer, American federal prisoner and author who has been cited as one of the most notorious criminals in the United States. During his time at Leavenworth Penitentiary, he reared and sold birds and became a respected ornithologist. From 1942 to 1959, he was incarcerated at Alcatraz, where regulations did not allow him to keep birds. Stroud was never released from the federal prison system; he was imprisoned from 1909 to his death in 1963. Born in Seattle, Washington, Stroud ran away from his abusive father at the age of 13. By the time he was 18, he had become a pimp in the Alaska Territory. In January 1909, he shot and killed a bartender who attacked his mistress, a crime for which he was sentenced to 12 years in the federal penitentiary on McNeil Island in Puget Sound. Stroud gained a reputation as a dangerous inmate who frequently had confrontations with fellow inmates and staff. In 1916, he stabbed and killed a guard. Stroud was convicted of first degree murder and sentenced to death by hanging, but after several trials, his sentence was commuted to life imprisonment in solitary confinement. In 1920, while in solitary confinement at the federal penitentiary of Leavenworth, Stroud discovered a nest with three injured sparrows in the prison yard. He cared for them and within a few years had acquired a collection of about 300 canaries. He began extensive research into birds after being granted equipment by a prison reforming warden. Stroud wrote Diseases of Canaries, which was smuggled out of Leavenworth and published in 1933, as well as a later edition (1943). He made important contributions to avian pathology, most notably a cure for the hemorrhagic septicemia family of diseases, gaining much respect and some level of sympathy among ornithologists and farmers. Stroud ran a successful business from inside the prison, but his activities infuriated the prison staff. He was transferred to Alcatraz in 1942 after it was discovered that he had been secretly making alcohol by using some of the equipment in his cell. Stroud began serving a 17 year term at Alcatraz Federal Penitentiary on December 19, 1942, and became inmate No. 594. In 1943, he was assessed by psychiatrist Romney M. Ritchey, who diagnosed him as a psychopath, with an I. Q. of 112. Stripped of his birds and equipment, he wrote a history of the penal system. In what came to be called The Battle of Alcatraz in May 1946, Stroud made efforts to protect other inmates. Then fifty six years old, Stroud climbed over the third tier railing and lowered himself to the second tier, then dropped onto the floor of D Block. He started closing the front solid steel doors of the six isolation cells to protect the helpless men. Stroud yelled to the Warden, explaining that there were no firearms in D Block and that those involved in violence had retreated to another section of the prison. He made it clear that many innocent men would die if the guards continued to fire into D Block. In 1959, Stroud was transferred to the Medical Center for Federal Prisoners in Springfield, Missouri, where he remained until his death on November 21, 1963.
Жас кезі және тұтқындалуы
Строуд Сиэтлде, Элизабет Джейннің (қызметтес аты Маккартни, 1860–1938) және Бенджамин Франклин Строудтың үлкен баласы ретінде дүниеге келді. Оның анасының бұрынғы некеден екі қызы болған. Оның әкесі зорлық-зомбылық көрсетіп, маскүнем болғандықтан, Строуд 13 жасында үйден қашып кетті. 18 жасында Алясканың Кордова қаласында ол 36 жастағы Китти О'Брайенмен танысты, ол бұрынғы қызметкер және би залында өнер көрсетуші еді, ол Джунода оның құдайы болды. 1909 жылдың 18 қаңтарында бармен Ф. К. "Чарли" фон Дамер О'Брайенге көрсеткен қызметі үшін ақы төлемегендіктен, оны ұрып-сапалаған. Строуд фон Дамерге қарсы шығып, болған төбелес кезінде оны атып өлтірді. Строуд өзінің кінәсін мойындап, полицияға ұсталды. Полиция мәліметтеріне сәйкес, ол фон Дамерді есінен айырғаннан кейін атып тастаған. Аляска сол кезде АҚШ-тың құрамындағы территория болғандықтан, Строуд федералды сотта сотталды, ол адам өлтіруде айыпты деп танылып, МакНил аралындағы федералды түрмеде 12 жылға сотталды.
Түрмедегі өмір
Строуд МакНил аралындағы ең қатыгез тұтқындардың бірі болды, ол қызметкерлермен және басқа тұтқындармен жиі қақтығысты және ауруға бейім болды. Ол өзін тамақ ұрлағаны үшін жамандаған тұтқынға пышақ соқты, оны қорқытып морфин алуға тырысқаны үшін түрме әкімшілігіне хабарлаған аурухана қызметкеріне шабуыл жасады және тағы бір тұтқынды пышақпен жаралады. 1912 жылы Строуд шабуыл үшін тағы алты айға сотталып, МакНил аралынан Канзас штатының Левенворт қаласындағы федералды түрмеге ауыстырылды. 1916 жылы Левенворт түрмесінің басшылығы өзгеріп, Уильям Биддл басшылыққа келді. Левенвортты прогрессивті оңалту түрмесі ретінде көрсету мүмкіндігіне риза болған Биддл, Строудты орнитологиялық зерттеулер жүргізу үшін клеткалармен, химиялық заттармен және кеңсе құралдарымен қамтамасыз етті. Келушілерге Строудтың құс қорасы көрсетілді, ал көптеген адамдар оның канаристерін сатып алды. Ол жылдар бойына өзінің камерасында 300-ге жуық канари өсірді. Сонымен қатар, ол екі кітап жазды: 60 000 сөздік трактат «Канаристердің аурулары» (1933), ол Левенворттан жасырын шығарылды, және кейінірек жарық көрген «Құстардың аурулары туралы Строудтың анықтамалығы» (1943), онда жаңартылған, нақты ақпараттар келтірілген. Ол құстар патологиясына маңызды үлес қосты, ең бастысы – геморрагиялық септицемия отбасының ауруларын емдеуді ашты. Ол құстарды жақсы көретін адамдардың құрметіне және біршама ықыласына ие болды. Строудтың қызметі түрме басшылығы үшін қиындықтар тудырды. Ережеге сәйкес, түрмеге келген немесе жіберілген әрбір хат оқылып, көшіріліп, бекітілуі керек болды. Строуд өзінің бизнесіне соншалықты берілгендіктен, осы мақсатқа арнайы түрме хатшысы қажет болды. Сонымен қатар, оның құстары көбінесе камерасында еркін ұшып жүрді, ал көптеген құстардың болуына байланысты камерасы лас болып тұрды. 1931 жылы Строудты бизнесін тоқтатуға және құстарынан арылуға мәжбүрлеу әрекеті сәтсіз аяқталды, өйткені Строуд пен оның хат жарысушыларының бірі, Индианадан келген құс зерттеушісі Делла Мей Джонс, оның тарихын газеттер мен журналдарға жариялады. Президент Герберт Гуверге жіберілген үлкен хаттар науқаны және 50 000 қол қойған өтініш нәтижесінде Строудқа құстарын сақтауға рұқсат берілді. Түрмеде орын жетіспесе де, оған оларды орналастыру үшін екінші камера берілді. Алайда, хат жазу құқығы шектелді. Джонс пен Строуд жақын қарым-қатынасқа келді, 1931 жылы Джонс Канзасқа көшіп келіп, онымен бірге құс дәрілерін сатумен айналысты. Ол Левенворттан және сүйікті құстарынан кететіні туралы ескертпеген, тек кететініне 10 минут бұрын хабарлады. Оның құстары мен жабдықтары ағасына жіберілді, өйткені Алькатрастың қатаң саясаты оның хоббиін жалғастыруға мүмкіндік бермейтін. Ол алты жыл жеке изоляторда, тағы 11 жыл түрме ауруханасында өткізді. 1943 жылы психиатр Ромни М. Ричи оны 112 IQ көрсеткішімен психопат деп диагностикалады (1942 жылғы алғашқы есеп Левенвортта оның IQ-сы 116 болғанын көрсеткен). Ол жерде ол екі қолжазба жазды: «Бобби» – автобиографиясы және «Сыртқа қарау: Колониялық дәуірден Түрме бюросы құрылғанға дейінгі АҚШ түрме жүйесінің тарихы». Сот Строудтың мұндай қолжазбаларды жазуға және сақтауға құқығы бар деп шешті, бірақ оларды жариялауға түрме бастығының тыйымын күшінде қалдырды. Строуд қайтыс болғаннан кейін, қолжазбалар оның адвокаты Ричард Инглишке тапсырылды. Алькатразда Строудтың гомосексуализмі туралы әңгімелер тарады. Дональд Херлидің айтуынша, оның әкесі Алькатразда күзетші болған, «Строуд кімнің жанында болса, ол өте жақыннан бақыланды, өйткені түрме қызметкерлері оның ашық гомосексуалды бейімділіктерін жақсы білді». Херлидің кітабы үшін сұхбат бергенде, бұрынғы тұтқын Строудтың әрқашан «ит блогында» (жеке изоляторда) немесе кейінірек ауруханада болғанын естіген, өйткені ол «құс» (агрессивті гомосексуалист) болған және оның шаршағысы келген. 1963 жылдың ақпан айында Строуд актер Бёрт Ланкастермен кездесіп, сөйлесті, ол оны «Алькатраздағы құс адамы» фильмінде бейнеледі. Ол 17 жыл түрмеде болған кезде, Строудқа түрме кітапханасына кіруге рұқсат етілді және заңды зерттеуге кірісті. Кейде оған күзетшілердің бірімен шахмат ойнауға рұқсат етілді. Строуд үкіметке ұзақ мерзімге бас бостандығынан айыруды қатыгездікпен және ерекше жазалау деп өтініш білдіре бастады. 1959 жылы денсаулығы нашарлап, Строуд Миссури штатының Спрингфилд қаласындағы Федералды тұтқындар медициналық орталығына ауыстырылды.
Soon thereafter, Leavenworth's administration changed, and William Biddle took over as warden. Impressed with the possibility of presenting Leavenworth as a progressive rehabilitation penitentiary, Biddle furnished Stroud with cages, chemicals, and stationery to conduct his ornithological activities. Visitors were shown Stroud's aviary, and many purchased his canaries. Over the years, he raised nearly 300 canaries in his cells. He also wrote two books, the 60,000 word treatise Diseases of Canaries (1933), which was smuggled out of Leavenworth, and a later edition, Stroud's Digest on the Diseases of Birds (1943), with updated, specific information. He made several important contributions to avian pathology, most notably a cure for the hemorrhagic septicemia family of diseases. He gained respect and also some level of sympathy in the bird loving field. Stroud's activities created problems for the prison management. According to regulations, each letter sent or received at the prison had to be read, copied, and approved. Stroud was so involved in his business that this alone required a full time prison secretary. Additionally, most of the time, his birds were permitted to fly freely within his cells, and because of the great number of birds he kept, his cell was filthy. In 1931, an attempt to force Stroud to discontinue his business and get rid of his birds failed after Stroud and one of his mail correspondents, a bird researcher from Indiana named Della Mae Jones, made his story known to newspapers and magazines. A massive letter campaign and a 50,000 signature petition sent to President Herbert Hoover resulted in Stroud being permitted to keep his birds. Despite prison overcrowding, he was even given a second cell to house them. However, his letter writing privileges were greatly curtailed. Jones and Stroud grew so close that she moved to Kansas in 1931 and started a business with him, selling his avian medicines. He reportedly was not informed in advance that he was to leave Leavenworth and his beloved birds, and was given just 10 minutes' notice of his departure. His birds and equipment were sent to his brother as Alcatraz's strict policies meant that he was unable to continue his avocation. He spent six years in segregation and another 11 confined to the hospital wing at the penitentiary. In 1943, he was assessed by psychiatrist Romney M. Ritchey, who diagnosed him as a psychopath, with an I. Q. of 112 (his initial report in 1942 based on Leavenworth states that he had an I. Q. of 116). While there, he wrote two manuscripts: Bobbie, an autobiography, and Looking Outward: A History of the U. S. Prison System from Colonial Times to the Formation of the Bureau of Prisons. A judge ruled that Stroud had the right to write and keep such manuscripts, but upheld the warden's decision to ban their publication. After Stroud's death, the transcripts were delivered to his lawyer, Richard English. Rumors of Stroud's homosexuality were noted at Alcatraz. According to Donald Hurley, whose father was a guard at Alcatraz, "Whenever Stroud was around anyone, which was seldom, he was watched very closely, as prison officials were very aware of his overt homosexual tendencies." In an interview with Hurley for his book, a former inmate heard Stroud was always in 'dog block' (solitary confinement) or later in the hospital because he was a 'wolf' (aggressive homosexual) who had a bad temper." In February 1963 Stroud met and talked with actor Burt Lancaster, who portrayed him in The Birdman of Alcatraz. During his 17 year term at Alcatraz, Stroud was allowed access to the prison library and began studying law. Occasionally, he was permitted to play chess with one of the guards. Stroud began petitioning the government that his long prison term amounted to cruel and unusual punishment. In 1959, with his health failing, Stroud was transferred to the Medical Center for Federal Prisoners in Springfield, Missouri,
Мұра
Строуд американ тарихындағы ең танымал қылмыскерлердің бірі саналады. Бірақ Строуд федералдық қызметкерді өлтіргендіктен, оның жеке камерадағы жазасы өз күшінде қалды. 1963 жылы Калифорнияда Джон Кеннедидің сайлау кампаниясын қолдаған жас заңгер Ричард М. Инглиш Строудты босату мәселесіне белсенді араласты. Ол бұрынғы президент Гарри С. Трумэнмен кездесіп, қолдау сұрады, бірақ Трумэн бас тартты. Ол сондай-ақ бұл мәселені зерттеп жатқан Кеннеди әкімшілігінің жоғары лауазымды шенеуніктерімен де кездесті. Инглиш Строудтың соңғы суретін түсірді, онда ол жасыл көзілдірік (визор) киген күйі бейнеленген. Түрме бастығы Инглишті түрмеге әкелген, бірақ сыртқа шығармаған зат үшін қудалауға тырысты: қолданылмаған пленка. Бірақ билік ешқандай шара қолданбады. Строуд қайтыс болғаннан кейін оның жеке мүлігі, соның ішінде түпнұсқа қолжазбалары, оның соңғы заңды өкілі Инглишке берілді, ол кейіннен мүліктерінің бір бөлігін Audubon Society қоғамына тапсырды. Строуд 1955 жылы Томас Э. Гаддис жазған «Алькатраздың құс адамы» атты кітаптың негізгі тақырыбы болды. Гаддис, түрмелерде жаңғыртуды ынталандырған адам, Строудты жағымды жарықтан көрсетті. Бұл туындыны Гай Троспер Джон Франкенхаймердің 1962 жылғы осы аттас фильмі үшін бейімдеді. Фильмде Бёрт Ланкастер Строуд рөлінде, Карл Малден – ойдан шығарылған және аты өзгертілген түрме бастығы, Тельма Риттер – Строудтың анасы, ал Бетти Филд – оның әйелі, фильмде Стелла Джонсон деп аталды. Алайда, Алькатраздың бұрынғы тұтқындары нақты Строудтың кітапта және фильмде бейнеленген ойдан шығарылған бейнеден гөрі әлдеқайда қауіпті, жаман және жағымсыз болғанын айтады. Бірі: «Ол қатыгез кісі өлтіруші еді. Менің ойымша, Бёрт Ланкастер біздің бәрімізден кешірім сұрауы керек», – деді. Арт Карни 1980 жылғы «Алькатраз: Шоқтығу оқиғасы» телефильмінде Строуд рөлін ойнады, ал Денис Фарина 1987 жылғы «Тасқа қарсы алтау» телефильмінде Строудты сомдады, бұл 1946 жылғы Алькатраз шайқасының көркемделінген нұсқасы. Музыкада Строуд Рик Уэйкменнің 1977 жылғы «Криминалдық жазбалар» тұжырымдамалық альбомынан «Алькатраздың құс иесі» инструменталды шығармасының тақырыбы болды. «Біздің әйел бейбітшілігінің» «Құс адам» әні де оның туралы. Galerians және Team Fortress 2 сияқты бірнеше бейне ойындар оған құрмет көрсетеді. Сонымен қатар, танымал рэпер Брайан Кристофер Уильямс Birdman (Бирдмен) сахналық есімін қабылдады.