Фредерик Джеймс Кимболл: Американ инженері және теміржол құрылысшысы

Кіріспе

Фредерик Джеймс Кимболл (1844 жылдың 6 наурызы – 1903 жылдың 27 шілдесі) – американдық азаматтық инженер. Ол Норфолк және Батыс темір жолының алғашқы президенттерінің бірі болды және Вирджиния және Батыс Вирджиниядағы Покахонтас көмір кендерін дамытуға көмектесті.

Теміржолдағы мансабы

18 жасында Пенсильвания темір жолының Эри бөлімшесінде жұмыс істей бастады, қара жұмысшы болып. Біраз уақыттан соң ол екі жылға Англияға барып, ағылшын теміржолдарында жұмыс істеді. АҚШ-қа қайтқаннан кейін теміржол саласындағы қызмет баспалдағында тез өрледі. 1870 жылы ол Филадельфиядағы жеке қаржы фирмасы E. W. Clark & Co. серіктесі болды. 1878 жылы Кимболл Шенандоу аңғарының құрылысын басқарған Шенандоу аңғары темір жолының бастамашысы атанды. 1881 жылы Кларк фирмасы аукционда Вильям Махоунның бақылауында болған Атлантика, Миссисипи және Огайо (AM&O) темір жолын – Вирджиния штаты арқылы өтетін шығыс-батыс бағытты темір жолды сатып алды. Кларк фирмасының серіктесі болған Кимболл жаңа желіге жетекшілік етті, ол Норфолк және Батыс темір жолы деп аталды, және оны Шенандоу аңғары темір жолымен біріктірді. Шенандоу мен Норфолк және Батыс теміржолдарының тоғысқан жері үшін Кимболл және директорлар кеңесі Роанок өзенінің жағасында орналасқан Вирджиния штатының шағын Биг Лик ауылын таңдады. Кейіннен бұл қала Вирджиния штатының Роанок қаласы болып өзгертілді. 1903 жылы, Кимболл қайтыс болған жылы, теміржол желілерінің ұзындығы 800 шақырымнан астамнан 1722 шақырымнан астамға дейін ұлғайды. Кимболл басшылығымен Норфолк және Батыс теміржолы Роаноктағы өзінің шеберханаларында бу локомотивтерін өндірумен танымал болды. Геологияға деген қызығушылығы батыс Вирджиния және Батыс Вирджиниядағы Покахонтас көмір кен орындарының ашылуына себеп болған Кимболл, Норфолк және Батыс теміржолын Батыс Вирджинияның қиын-қыстау аймандары арқылы, солтүстікке қарай Колумбус пен Цинциннатиге (Огайо штаты), ал оңтүстікке қарай Солтүстік Каролина штатының Дарем және Уинстон-Сейлем қалаларына дейін созды. Бұл теміржолға 60 жылдан астам уақыт бойы қолданылатын маршрут жүйесін сыйлады. 1885 жылы 1600 км² көмір қорына ие болған бірнеше шағын кен компаниялары бірігіп, Филадельфиядағы ең ірі жер иесі – Flat Top Coal Land Association бірлестігін құрды. Норфолк және Батыс теміржолы бұл бірлестікті сатып алып, оны Покахонтас көмір және кокс компаниясы ретінде қайта ұйымдастырды, кейін оны Покахонтас Лэнд Корп. деп атады, қазір Норфолк Саутерннің еншілес компаниясы. N&W және көршілес Вирджиния теміржолы (VGN) тасымалдаған Покахонтас көмірі 20 ғасырда әлемдік флоттың жартысын қамтамасыз етті, ал бүгінде әлемнің түкпір-түкпіріндегі болат зауыттары мен электр станцияларын қуатпен жабдықтайды. Кимболл 1903 жылы қайтыс болды және Пенсильвания штатының Филадельфия қаласында жерленді. Норфолк және Батыс теміржолының президенті лауазымына Люциус Э. Джонсон тағайындалды.

At 18, he went to work for the Erie Branch of the Pennsylvania Railroad as a rodman, a menial worker. After a short time, he went to England for two years, where he worked for English railroads. Upon returning to the United States, he quickly moved up the ranks of railroading jobs. In 1870, he became a partner in E. W. Clark & Co., a private Philadelphia financial firm. In 1878, Kimball became the prime mover behind the construction of the Shenandoah Valley Railroad, which was building up the Shenandoah Valley. In 1881, the Clark firm bought at auction the foreclosed Atlantic, Mississippi & Ohio Railroad (AM&O), an east west railroad across Virginia controlled by William Mahone. Kimball, who was a partner in the Clark firm, headed the new line, which was renamed Norfolk & Western Railway, and consolidated it with the Shenandoah Valley Railroad. For the junction for the Shenandoah and the Norfolk & Western, Kimball and his board of directors selected a small Virginia village called Big Lick, on the Roanoke River. The small town was later renamed Roanoke, Virginia. The lines were expanded from just over 500 miles of track to one of over one thousand, seven hundred and twenty two miles in 1903, the year when Kimball died. Under Kimball, the Norfolk & Western became famous for manufacturing steam locomotives in house at its Roanoke shops. Kimball, whose interest in geology was responsible for the opening of the Pocahontas coalfields in western Virginia and West Virginia, pushed N&W lines through the wilds of West Virginia, north to Columbus and Cincinnati, Ohio, and south to Durham and Winston Salem, North Carolina. This gave the railroad the route structure it was to use for more than 60 years. In 1885, several small mining companies representing about (1,600 km2) of bituminous coal reserves grouped together to form the coalfields' largest landowner, the Philadelphia based Flat Top Coal Land Association. Norfolk and Western Railway bought the Association and reorganized it as the Pocahontas Coal and Coke Co., which it later renamed Pocahontas Land Corp., now a subsidiary of Norfolk Southern. Transported by the N&W and neighboring Virginian Railway (VGN), Pocahontas coal fueled half the world's navies during the 20th century and today stokes steel mills and power plants all over the globe. Kimball died in 1903, and is buried in Philadelphia, Pennsylvania. He was succeeded as president of the Norfolk and Western Railway by Lucius E. Johnson.

Мұра

Ол үшін Биг-Лик қаласын, қазіргі Роанок қаласын, оның құрметіне қайта атау туралы өтініш жасалды, бірақ мистер Кимболл одан бас тартты. Вирджиния штатының Роанок қаласындағы Кимболл даңғылы оның құрметіне аталған. Роанок қаласының орталық бөлігіндегі әсем су тасқыны оның есімімен аталып, 1907 жылы ашылды. Вирджиния штатының Лурай қаласының солтүстігіндегі Кимболл теміржол станциясы бастапқыда Ф. Дж. Кимболлдың есімімен аталған, бірақ кейін басқа станциямен шатасуды болдырмау үшін аты Елгинге өзгертілді. Дегенмен, Лурайдағы Кимболл жолы әлі де оның есімін сақтап тұр.