Едмонд О'Тул: Виктория кресінің иесі және ерлігінің тарихы
Edmund O'Toole
Эдмонд О’Тул – Виктория кресінің иегері, британ әскерінің батылдығы үшін жоғары наградасы. Ирландияда туған, Африкадағы өмірі туралы аңыз бар. Тарихы мен қайтыс болуы туралы мәліметтер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Виктория Кресінің иегері
Recipient of the Victoria Cross
Эдмонд Джозеф О’Тул VC – британдық және Достастық күштеріне жаудың қарсы тұрғандағы батылдығы үшін берілетін ең жоғары және ең беделді награда – Виктория Кресінің ирландиялық иегері болған.
Edmond Joseph O'Toole VC was an Irish recipient of the Victoria Cross, the highest and most prestigious award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces.
Шығу тегі
Ол Ирландияның Брей қаласындағы Уилфордтан шыққан Чарльз О’Тулдың төртінші ұлы және Туул және Компания, Тұқым саудагерлері Лук О’Тулдың ағасы болды. Ол 1848 жылы Дублинде крещениеден өтті. Бұрын ол Оңтүстік Африканың Грэмстаун қаласында туған деп жалған айтылған, бірақ ол Ирландияда ирланд отбасында дүниеге келгені дәлелденді. Көптеген дереккөздер оның 1891 жылы Родезиядағы Солсбериде қайтыс болғанын көрсетеді, бірақ 1900 жылы ол «Кап» аймағында тұрғандығы туралы мәлімет бар. Ол әрқашан Пэт немесе Пэдди О’Тул деп аталды. 1879 жылдың 3 шілдесінде Олундиде, Зулуланд, Оңтүстік Африкада барлау тобының қайтарылуы кезінде 9-шы лансерлердің капитаны (Лорд Уильям Лесли де ла Пур Бересфорд) 24-ші полктің сержанты Фицмориске көмекке келді, өйткені оның аты құлап, үстіне құлаған. Зулулар көптеп және жылдам жақындап келе жатқанда, офицер сержант О’Тулдың көмегімен жарақат алған сержантты өзінің артына мінгізіп алды. Бірақ сержант, дұрыс емес болғандықтан, қарсыласты ұстап тұрғанда, өз карабинін беріп, оны мінгізіп ұстап тұру үшін жанына отырды. Соңында олардың барлығы қауіпсіз жерге жетті. Бересфордтың Виктория шарфын алуы 1879 жылдың 23 тамызында жарияланды. Ол медалін алғанда Патшайымға «егер оның қызметі сержант О’Тулмен бөліспесе, ол оны құрметпен қабылдай алмайтынын» айтқандығы хабарланды. О’Тул 1879 жылдың 10 қазанында Виктория шарфын алды. Оның Ұлылығы оны батырдың кеудесіне бекітті, бірақ бұрын ол Патшайымына өзінің қызметіне лайықты құрметті сержант О’Тул да алмаса, қабылдай алмайтынын түсіндірді, өйткені ол өзіне қарағанда одан да көп құрметке лайық. Патшайым осы жомарттық пен сарбаздық адалдықты бағалап, Бейкердің атты әскерінің сержанты Эдмунд О’Тулға да сыйлық берді, ал Лорд Уильям қанағаттанды. Кейін ол капитан шеніне жетті.
He was the fourth son of Charles O'Toole of Wilford, Bray, Ireland and brother of Luke O'Toole of Toole and Company, Seed Merchants. He was baptised in Dublin in 1848. It had been previously claimed falsely that he was born at Grahamstown, South Africa, but it has been shown that he was born in Ireland of an Irish family. Several sources report his death as 1891 in Salisbury, Rhodesia but there is a reference to him being a resident of the "Cape" in 1900. and Tanser states the Darter's claim that he died in 1891 is incorrect. He was always known as Pat or Paddy O'Toole. On 3 July 1879 at Ulundi, Zululand, South Africa, during the retirement of a reconnoitering party, a captain (Lord William Leslie de la Poer Beresford) of the 9th Lancers went to the assistance of Sergeant Fitzmaurice of the 24th Regiment whose horse had fallen and rolled on him. The Zulus were coming up quickly in great numbers, but the officer, with help from Sergeant O'Toole, managed to mount the injured man behind him. He was, however, so dizzy that the sergeant, who had been keeping back the enemy, gave up his carbine and rode alongside to hold him on. They all finally reached safety. Beresford's VC was gazetted on 23 August 1879. It is reported that when he collected his medal from the Queen he told her that "he could not in honour receive the recognition of his services unless it were shared in by Sergeant O’Toole". O'Toole was then gazetted on 10 October 1879. Her Majesty pinning it on to the hero's breast, but not before he had explained to his Queen he could not in honour receive recognition of any services he had been able to perform, unless Sergeant O'Toole's services were also recognised, as he deserved infinitely greater credit than any that might attach to himself. The Queen, appreciating this generosity and soldierly honesty, bestowed the reward also on Sergeant Edmund OToole of Baker's Horse, and Lord William was satisfied. He later achieved the rank of Captain.