Үнді математигі П.К. Шринивасан: Білім беруші және Раманужанды жаңғыртушы.
P. K. Srinivasan
Үнді математигі П.К. Сринавасан: өмірі, білім беруге арналған қызметі, Раманужанды насихаттауы, балаларға арналған математика кітаптары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
П. К. Шринивасан (PKS) (4 қараша 1924 – 20 маусым 2005) – Үндістанның белгілі математика пәнінің мұғалімі. Ол зейнеткерлікке шыққанға дейін Үндістанның Ченнаи қаласындағы Мутиалпет орта мектебінде математикадан сабақ берді. Математика білімін таратуға арналған оның ерекше адалдығы оны АҚШ-қа бір жылға, ал кейін Нигерияға алты жылға жұмыс істеуге алып келді. Үндістанда ол математиканы оқытуға және үнді математигі Раманужанды насихаттаудағы алғашқы қадамдарымен танымал. Ол ағылшын, телугу және тамил тілдерінде балаларға математиканы жаңа және қызықты тәсілдермен таныстыратын бірнеше кітаптың авторы. Сонымен қатар, ол Ченнаи қаласындағы «The Hindu» үнді газетінің апталық «Book Review» рубрикасында математикалық кітаптарды рецензиялаған көрнекті маман болды.
P. K. Srinivasan (PKS) (4 November 1924 – 20 June 2005) was a well known mathematics teacher in India. He taught mathematics at the Muthialpet High School in Chennai, India until his retirement. His singular dedication to education of mathematics would bring him to the United States, where he worked for a year, and then to Nigeria, where he would work for six years. He is known in India for his dedication to teaching mathematics and in creating pioneering awareness of the Indian mathematician Ramanujan. He has authored several books in English, Telugu and Tamil that introduce mathematics to children in novel and interesting ways. He was also a prominent reviewer of math books in the weekly Book Review column of the Indian newspaper The Hindu in Chennai.
Тәжірибе
PKS, ол әлемге кеңінен танымал болды, әріптестері, студенттері мен достары арасында, 1965-1966 жылдары АҚШ-қа Фулбрайт бағдарламасымен алмасуға барған мұғалім ретінде Нью-Йорктегі Ливерпуль орталық мектебінде жұмыс істеді. Кейін ол Нигерияда жеті жыл бойы жоғары білім беру саласындағы бас маманы және математика бойынша аға оқытушы болып қызмет етті. Үндістанның Ұлттық білім беру зерттеу және оқыту институтында (NCERT) лекциятор болып жұмыс істеді. Үндістан, Нигерия және АҚШ-та алпыстан астам математикалық көрмелер мен жәрмеңкелер ұйымдастырды және төрт Халықаралық математикалық білім беру конгресіне (ICME) белсенді қатысты. Ол көптеген шығармашылық идеяларды тудырып, оларды студенттерінің көрнекі жұмыстары арқылы іске асырды. Оның ұйымдастырған «Үндістанды аралау» (Bharat Dharshan) жобасы, әлемдік көрме, үш күндік, үш деңгейлі математикалық көрмелер, математика сабағын барлық студенттерге толық меңгертуге бағытталған, сол кезде көп талқыланды. 7-ден 12-ге дейінгі сыныптарда оқитын студенттердің ағылшын тілінен әлеуметтануға дейінгі тақырыптар бойынша зерттеу жұмыстарын жасауы – оның студенттерге және Ченнай қаласындағы Мутиалпет орта мектебіне жасаған мәңгілік үлесі еді, онда ол өте жақсы мұғалім ретінде танымал болды. Ол ең дарынды студенттерді таңдап, Буль алгебрасы, Раманужан теоремалары сияқты терең тақырыптарды талқылай білді, сонымен қатар математика мен ағылшын тілін оқыту үшін оңай түсінікті оқу құралдарын қолданды. Сынып жетекшісі ретінде, ол ең нашар оқушыларға да көмектесіп, оларды ағылшын және математикадан орташа деңгейден жоғары көтерілді. Дәстүрлі отбасынан шыққан болса да, ол әрқашан ақ күрт және хади матасынан тігілген дхоти киіп жүрді – бұл Гандидің «свадеши» идеясын символдайтын, қарапайым, қолмен тоқылған мата еді. Ол Гандидің бас киімін де киеді. Оның көрегендігі мен білімге деген қанағатсыздық құштарлығы каста, тіл және дін сияқты тар шектеулерден асып түсті. Білім мен сананы тарату және студенттерге білімнің тереңдігін зерттеуге, сабақ бағдарламасына бағытталған формалды білім берудің шеңберінен шығуға мақсат-мүдде сезімін қалыптастыру миссиясында жеке және отбасылық мүдделер әрқашан екінші орынға қойылды. Ол сыныптағы ағылшын тілі мен математика сабақтарын, әсіресе нашар баға алған оқушылар үшін де қызықты және тартымды етуде миссионерлік құлшыныс танытты. Сонымен қатар, ол 1993 жылы құрылған Раманужан мұражайы мен математикалық білім беру орталығының негізін қалаушы және директоры болды. 1965 жылы Үндістанның математика мұғалімдері қауымдастығының (AMTI) негізін қалаушылардың бірі де осы кісі болды.
PKS, as he was known to the world at large, among his colleagues, students and friends, travelled to the United States as a Fulbright exchange teacher and worked in Liverpool Central School, New York, in 1965 '66. Later he served as a Senior education officer and a Senior lecturer in Mathematics in Nigeria for seven years. He served as a lecturer in the National Council of Educational Research and Training (NCERT) in India. He organized over sixty math expositions and fairs in India, Nigeria and the United States, and participated actively in four International Congress on Mathematical Education (ICME) conferences. He inspired many a creative idea and gave them shape through demonstrative displays by his students. Conduct of Bharat Dharshan, World Exhibition, three day three tier Math Expositions to make all his math students walk across the curriculum which was highly talked about in his days and research papers on subjects from English to Social Studies by students studying from 7 to 12 Standards was an everlasting contribution made by him to the students and to The Muthialpet High School, Chennai where he was a teacher par excellence. He could pick the brightest of students and discuss esoteric topics such as Boolean algebra, Ramanujan's theorems and at same time deploy easy to understand teaching tools for teaching mathematics and English. As a class teacher, he could reach across to the poorest performers and made them cross average levels in English and mathematics. Although he hailed from a traditional family, he was always clad in a white kurta and dhoti spun out of khadi rough and homespun cotton cloth that symbolized the Swadeshi concept of Gandhiji. He sported a Gandhian cap as well. His vision and unquenchable thirst for knowledge transcended the narrow barriers of caste, language and religion. Personal and family interests always took a backseat in his mission for spreading knowledge and awareness and imparting a sense of purpose in his students to go beyond the narrow frontiers of a syllabus oriented formal education to exploration of the unfathomable depths of knowledge. He displayed the same missionary zeal in making classroom education and teaching of English and mathematics in particular a matter of fun and curiosity among the low mark scoring students as well. In addition, he was the founder and the curator director of Ramanujan Museum & Math Education Centre which he helped establish in 1993. He was also one of the founders of the Association of Mathematics Teachers of India (AMTI) in 1965.
Құрметтер
1991 жылы Үндістан Үкіметі оған Ұлттық ғылым сыйлығын, ал Тамил Наду ғылым және технология орталығы математика білімін насихаттағаны үшін мемлекеттік сыйлығын табыс етті, бұл балаларға математиканы қызығушылықпен және ынтамен оқуға мүмкіндік берді.
He was awarded the National Science Award by the Government of India in 1991 and a State Award by the Tamil Nadu Science and Technology Centre for popularisation of mathematics education to enable children to learn mathematics with interest and enthusiasm.
Философия
Ол ешқандай төлемсіз оқу құралдарын және материалдық құралдарсыз оқу құралдарын пайдалануды жақтады, математикалық ұғымдар енгізілген кезде оларды түсіндіру үшін импровизация жасады және жай ғана жаттап алу техникалары мен жаттығуларға қарсы күреске ұмтылды. Бала ұғымдарды меңгерген кезде, дәстүрден тыс ойлауды енгізудің тиімділігін де көрсетті, бұл мәселелерді шешуге және жаңа стратегияларды дамытуға әкеледі.
He advocated the use of no cost teaching aids and no cost, no material teaching aids, improvising them to illustrate mathematical concepts whenever they are introduced and almost lead a crusade against the mere rote learning techniques and drill. He also indicated the efficacy of introducing non routine thinking when the child can grasp, using the concepts introduced, leading to problem solving techniques and innovative strategies.
Еске алу кеші
8 шілде 2005 жылы «Hindu Newspaper» газетінің редакторы Н. Рави және оның ұлы Каннан Сринивасан Ченнай қаласының Майлапур ауданындағы П. С. Жоғары орта мектебінің Дақшинамурти аудиториясында оның естелігін арнау жиыны ұйымдастырды. Көптеген спикерлер, оның әріптестері, жанкүйерлері, достары мен туыстары елдегі математика білімін дамытуға оның қосқан үлесін айтты. Бірнеше спикерлер сол кезде математика пәнін оқытушылардың балалар үшін қызықты етуі оның естелігіне ең жақсы құрмет болар еді деп атап көрсетті.
A meeting to pay homage to his memory was organised on 8 July 2005 by Mr N Ravi of Hindu Newspaper and his son Kannan Srinivasan in the Dakshinamoorthy auditorium of the P. S. Higher Secondary School in Mylapore, Chennai. Many speakers who were his associates, admirers, friends and relatives spoke of the momentum he brought to the movement of mathematics education in the country. It was mentioned by more than one speaker at that time that the best tribute to his memory would be for mathematics teachers to make mathematics learning interesting for the children.
Ескерткіш
Оның жақын туыстары қысқа мерзімге (2012 жылдан бері қолдау көрсетілмейді) еске алуға арналған веб-сайт құрды. П. К. Шринивасанның күйеуі, бес ұлы және бес қызы бар. П. К. Шринивасанның қайтыс хабары "Хинду" газетінде жарияланды.
A commemorative website was created, for a short while (no longer actively maintained, as of 2012) by his immediate family. P. K. Srinivasan is survived by his wife, five sons, and five daughters. P. K. Srinivasan's obituary was published in the newspaper The Hindu.
Жеке
П. К. Шринивасан он баланың қатаң әкесі болды, бірақ оның көптеген кәсіби әріптестері оның осынша үлкен отбасы бар екенін білмеді. Оның әйелі Аламалу Шринивасан балаларын дерлік жеке өзі тәрбиелегені үшін мақталады. Ол 2012 жылдың 10 қарашасында Ченнай қаласында қайтыс болды.
P. K. Srinivasan was the strict father of ten children, but most of his professional colleagues did not know he had such a large family. His wife, Alamelu Srinivasan, has been credited with bringing up their children almost single handedly. She died in Chennai on 10 November 2012.