Кіріспе
1983 жылы Джерри Германның музыкасымен, Харви Файрштейннің либреттосы бар мюзикл. "La Cage aux Folles" (ла каж о фол) мюзиклінің музыкасы мен әнін Джерри Герман, ал пьесасын Харви Файрштейн жазған. 1973 жылғы француз пьесасының осы аттас нұсқасына негізделген бұл шоу, дрэг-шоулар ұйымдастыратын Сен-Тропез түнгі клубының директоры Жорж бен оның романтикалық серіктесі және жұлдызы Альбин есімді гей жұптың оқиғасын айтады. Отбасылық қарым-қатынастар мен өте консервативті саясаткердің араласуынан қызықты оқиғалар туындайды. 1983 жылы Бродвейдегі тұңғыш қойылымында "La Cage" гомосексуалдық қатынасқа негізделген алғашқы табысты Бродвей мюзиклі болды және гейлерді бейнелеудегі шектеулерді бұзды. Шоудың бірінші актісінің финалы "Мен өзіммін" ("I Am What I Am") "гей гимні" деп мақталып, көптеген орындаушыларға енді. Алғашқы қойылым төрт жылдан астам (1761 қойылым) сахнада болды және алты "Тони" сыйлығын жеңіп алды, оның ішінде "Ең үздік мюзикл", "Ең жақсы музыка" және "Ең жақсы пьеса" сыйлықтары бар. Мюзиклдің сәттілігінен кейін Вест-Эндте (Лондон) және көптеген елдерде қойылымдар ұйымдастырылды. Кейінгі қайта қоюлар да сәтті болды, 2005 және 2010 жылдары "Ең үздік мюзиклді қайта қою" номинациясында "Тони" сыйлығын, ал 2008 жылы "Ең үздік мюзиклді қайта қою" номинациясында "Оливье" сыйлығын жеңіп алды.
La Cage aux Folles (la kaʒ o fɔl) is a musical with music and lyrics by Jerry Herman and a book by Harvey Fierstein. Based on the 1973 French play of the same name, the show tells the story of a gay couple, Georges, the manager of a Saint Tropez nightclub featuring drag entertainment, and Albin, his romantic partner and star attraction; farcical adventures ensue when household dynamics intersect with an ultra conservative politician. Opening on Broadway in 1983, La Cage broke barriers for gay representation by becoming the first hit Broadway musical centered on a homosexual relationship. The show's act one finale "I Am What I Am" received praise as a "gay anthem" and has been widely recorded. The original production ran for more than four years (1,761 performances), and won six Tony Awards, including Best Musical, Best Score, and Best Book. The success of the musical spawned a West End (London) production and several international runs. Subsequent revivals have garnered considerable success, winning the Tony Award for Best Revival of a Musical in both 2005 and 2010, as well as the Olivier Award for Best Musical Revival in 2008.
Өмірбаян
Аллан Карр, 1978 жылғы «Grease» фильмінің табысты бейімделуін жасаған режиссер, театр саласында жұмыс істеуге құштар болды және 1978 жылғы «La Cage aux Folles» фильмінің музыкалық нұсқасы оның Бродвейдегі дебюті үшін өте қолайлы болады деп ойлады. Бірақ ол фильмнің құқықтарын ала алмады және тек түпнұсқа пьесаның құқықтарына ие болуға мәжбүр болды. Карр Джей Прессон Алленді пьесаның мәтінін жазуға, ал Мори Йестонды Нью-Орлеандағы американдық нұсқасы «Бэсин-стрит патшайымы» үшін музыка жазуға шақырды. Майк Николс режиссер, Томми Тьюн хореограф болып жұмыс істеген кезде Карр атқарушы продюсерлерді іздеді және оларды Фриц Холт пен Барри Браун таба алды. Олар Карр жинаған барлық шығармашылық команданы бірден жұмыстан шығарды. Олардың барлығы кейін сотқа жүгінді, бірақ тек Йестон ғана жеңіске жетіп, кейін «La Cage» фильмінен шағын авторлық төлем алды. Холт пен Браун 1974 жылы Артур Лоуренцтің режиссерлігімен «Цыган» фильмінің қайта қойылымын жасады және олар жаңа жобаны режиссерлік ету туралы ұсыныспен оған жүгінді. Лоуренц драг-шоулардың немесе лагерь стиліндегі ойын-сауықтардың жанкүйері емес еді және Холт пен Браунның гомосексуалдық тақырыбы бар жобаны қаржыландыру үшін жеткілікті инвесторларды таба алмайтынына сенімді болды. Ол Холт пен Браунның жақын достары болғандықтан және олардың Каррдың жалақы тізімінде мүмкіндігінше ұзақ уақыт қалуын қалағандықтан келісім берді. Бірақ Харви Фиерштейн мен Джерри Герман жобаға қатысқанда оның қызығушылығы арта түсті. Лоуренцтің айтуынша, ол Фиерштейн мен Германмен алғаш рет кездескенде, олар түпнұсқа пьесаның атауын және оқиға орнын қалпына келтірген, бірақ сценарийдің өзі де, тіпті сюжеттің жоспары да болмаған. Олардың қолында тек Германның «Мен кім болсам, сол боламын» әні болды, және Лоуренц оны бірден бірінші актінің соңында орындалатын эмоционалдық шарықтар ретінде көріп тұрды. Лоуренц өзінің идеясын Фиерштейн мен Германға түсіндіргенде, ол олардың мюзиклді жазу бағытына шабыттандырды деп мәлімдеді. «Өз сезімдерін әдемі және қызықты түрде жеткізу» арқылы команда гомосексуалдық тақырыбы бар хабарламасын күштірек жеткізе алды. Фиерштейн, Герман және Лоуренц мюзиклді жасау үшін Германның Манхэттендегі үйінде күн сайын кездесті. Олар тек Пуаре пьесасын бастапқы материал ретінде пайдалануға шектелгендіктен, фильмде жасалған Жан Мишельдің анасын кейіпкер ретінде қоса алмады. Олар сюжетті Жорж бен Альбиннің қарым-қатынасы соншалықты табиғи көрінетініне, бала оларды анасы ретінде қабылдай алатынына негіздеді. Үш адам Альбиннің мүмкіндігінше әдемі әртіс болуы керек екеніне келісті және олардың мақсатына жету үшін Теони В. Олдреджді костюм дизайнері ретінде шақырды. Продюсерлер Бостонда сынақ қойылымдарын өткізуге келісті, ал екінші көрсетілімге дейін (біріншісі механикалық декорациялармен байланысты проблемаларға байланысты тоқтатылды), Герман қаладағы консервативтік көрермендер гомосексуалдық тақырыбы бар мюзиклді қабылдамайды деп қорқып, паникаға түсті. Бостондық көрермендер шоуды ыстық қарсы алды. Фиерштейн, Герман және Лоуренц бұл махаббат тарихында басты кейіпкерлердің бір-біріне тиіспейтініне алаңдады. Фиерштейн олардың қоштасу кезінде беттерінен сүйісуін ұсынды, ал Лоуренц француз ерлерінің бір-бірін екі бетінен сүйіп алуының әдетін еске салып, келісті. Альбин рөліндегі Джордж Хирнге ең жарқын рөл бұйырды және көптеген ән нөмірлері берілді. Оның кейіпкері жан-жақты бейнеленді, және драг-артистің артында көрермендер «өзін қорғауға мәжбүр болған адамды» көре алды. Барри мюзиклдегі ең үздік актер номинациясы бойынша Тони сыйлығына ие болды, ал оның әріптесі Хирн жеңіске жетті. Театр тарихшысы Джон Кенрик «La Cage aux Folles» 1983 жылғы Бродвей маусымын ерекше сәнді етуге көмектескенін айтты. Ол 1985 жылы «La Cage» және «Big River» қойылымдарынан кейін «Оклахомадан бері алғаш рет жаңа американдық мюзиклдің 1000 қойылымынан кейін толық он жыл өтетінін» атап өтті.
Бірінші акт
Жорж, салтанаттың шебері, өзінің Сент-Тропедегі "Ла Кедж о Фоллес" атты драг-клубына көрермендерді қарсы алады. "Les Cagelles" деп аталатын хор тобы пайда болып, өзін көрермендерге таныстырады ("Біз қандаймыз, сондаймыз"). Жорж пен оның жұбайы Альбин көп жылдар бойы "қызметші" Якобпен бірге "Ла Кедждің" үстіндегі пәтерде бақытты өмір сүреді. Альбин – драг-квин, және "Ла Кедж о Фоллес" клубының "Заза" атты жұлдызы. Альбин ("[Азғана] Маскара") қойылымын дайындап жатқанда, Жоржтың 24 жастағы ұлы Жан Мишель (Сибил есімді әйелмен шатасқан, жастық шақтағы қарым-қатынастан туған бала) үйге келіп, Анна Диндонға үйленетінін хабарлайды. Жорж Жан Мишельдің никесін мақұлдауға асықпайды, бірақ Жан Мишель әкесіне Аннаны жақсы көретінін айтады ("Аннаның қолында"). Өкінішке орай, оның әкесі – "Традиция, отбасы және мораль партиясының" төрағасы, олардың мақсаты жергілікті драг-клубтарды жабу. Аннаның ата-анасы қыздарының болашақ күйеуімен танысуды қалайды. Жан Мишель Жоржды зейнеткер дипломат деп жалғандап айтқандықтан, сүйіктісіне шындықты айтпайды. Жан Мишель Жоржтан Альбинге (және оның әдемі мінез-құлқына) сапарға шықпауын, ал пәтерді қарапайымдау етіп қайта безендіруін сұрайды. Сондай-ақ Жан Мишель Жоржтан Сибилді шақыруын өтінеді, себебі Альбиннің орнына ол туғаннан бері ұлын көруге асыққан. Альбин шоудан оралып, ұлын қарсы алғанда, Жорж оларға серуендеуді ұсынады ("Сенімді қолымда"). Жорж Альбинды Месье мен Мадам Реноға тиесілі "Променад" кафесіне алып барады, онда Жан Мишельдің өтініші туралы айтудан бұрын Альбиннің көңілін жұбатуға тырысады ("Құмдағы ән"). Жорж жаңалықты жеткізбей тұрып, Альбин келесі шоуға үлгеру үшін "Ла Кеджге" қайтуды ұсынады. Олар уақытында жетеді және Альбин тағы да "Заза" ("La Cage aux Folles") ретінде сахнаға шығады. Альбин өнер көрсеткенде, Жорж мен Жан Мишель үйді жылдам қайта безендіреді. Альбин келесі нөміріне киім ауыстырып жатқанда, олардың оның көйлектерін алып кеткенін байқап, не болып жатқанын білуді талап етеді. Жорж ақыры Альбинге Жан Мишельдің жоспарын айтады және Альбиннің ашуға бой алдыратынын күтеді, бірақ ол үнсіз қалады. Альбин кейін сахнаға "Les Cagelles" тобымен қосылады, оларға кетуге бұйырады және Жан Мишельге қарсы жалғыз ән айта бастайды, өзінің кім екеніне мақтан тұтады және ешкім үшін өзгеруден бас тартады ("Мен кім болсам, сондаймын"). Ол Жоржқа паригін лақтырып, ашуланып кетеді.
ІІ акт
Келесі күні таңертең Жорж Альбинді "Променаде" кафеінде табады және одан кешірім сұрайды ("Жемге арналған ән [Reprise]"). Ол Альбине кешкі асқа "Аль аға" деген мачо кейіпінде киінуге кеңес береді. Альбин әлі де ашулы, бірақ Жан Мишель үшін гетеросексуал сияқты әрекет етуге қарсылық білдіреді. Мсье және мадам Реноның көмегімен Жорж Альбинды өзінің сән-салтанатынан ("еркектігі") бас тартуға үйретеді. Жорж қайтадан қайтадан жасалған пәтерде Жан Мишельге "Аль аға" деп көрсетеді. Жан Мишель бұл идеяны ұнатпай, Альбиннің өмір салтына деген жеккөрушілігін білдіреді. Жорж Жан Мишельге ашуланып, Альбиннің өзіне қаншалықты жақсы "ана" болғанын еске салады ("Онда қара"). Содан кейін олар Жан Мишельдің анасы Сибилдің келмейтінін хабарлайтын жеделхат алады, ал Аннаның ата-анасы келеді ("Тағамдар [Коктейльдік қарсылық]"). Күнді құтқаруға үміттеніп, Альбин Жан Мишельдің қырық жастағы анасы ретінде, інжу-маржан және ақылға қонымды аяқ киіммен пайда болады. Тез арада Альбин мен Жорждың ескі досына тиесілі "Чез Жаклин" деген жергілікті мейрамханаға сапар ұйымдастырылады. Жақсылық туралы Жакелинге ешкім айтпаған, ол Альбиннен (Заза ретінде) ән сұраған, ол күмәнмен келіскен ("The Best of Times"). Ресторанның барлық адамдары әнге қатыса бастайды, бұл Альбинді орындаудың қызулығына беріліп, әннің шыңына дейін парикін жыртып, оның шынайы жеке басын ашады. Пәтерге оралғанда Диндондар қыздарына күйеу жігітін тастап кетуді сұрайды, өйткені олар оның гомосексуалдық ата-анасынан қорқады, бірақ ол Жан Мишельді жақсы көреді және оны тастаудан бас тартады. Жан Мишель Альбинге жасаған әрекетіне қатты ұялып, одан кешірім сұрайды ("Ол жаққа қара [Кіріспе]"), ол сүйіспеншілікпен беріледі. Диндондар жолға шығуға дайындалады, бірақ олардың жолын Жакелин бөгеп қояды, ол прессамен бірге келіп, Зазамен бірге гейлерге қарсы белсенділерді суретке түсіруге дайын. Жорж пен Альбиннің ұсынысы бар: егер Анна мен Жан Мишель үйленсе, Жорж Дидондарға төменгі қабаттағы "Қоймадан" қашып шығуға көмектеседі. Жорж көрермендермен қоштасады, ал Лес Кагельс Дидондарды үлкен финалда ("La Cage aux Folles [Reprise]) дайындайды. Жорж кейін Дидондарды таныстырады, олар түнгі клубтың ревю мүшелері ретінде киім киіп, папарацциден Жан Мишель мен Аннмен қашып кетеді. Барлығы кеткеннен кейін Альбин кіреді және ол Жоржмен бір-біріне деген махаббатын қысқаша жырлап, бір-бірімен сүйіседі ("Finale [With You On My Arm / La Cage aux Folles / Song on the Sand / The Best Of Times]").
Кейіпкерлер
Альбин: Баритон – «Ла Кэдж окс Фоллес» қойылымының қартайған жұлдызы, ол Заза транссексуалы ретінде өнер көрсетеді және Жорждың күйеуі. Жорж: Бас – Ла Кейдждің иесі және тойлар шебері, Альбиннің 20 жылдан астам күйеуі. Жан Мишель: Баритон – Жорждың 24 жастағы ұлы, Париждегі қысқа ғана гетеросексуалдық қарым-қатынастан туған, Альбин мен Жорж оны «ана» және «әке» ретінде тәрбиеледі. Яков: Тенор – Альбин мен Жорждың үй қызметшісі, бірақ ол қызметші деп аталуын қалайды, олардың қойылымында өнер көрсетуді армандайды. Альбинмен жақын, ал Жоржбен көбінесе келіспейді. Жакелин: Альто – Альбин мен Жорждың әсем, сәнді досы және танымал Chez Jacqueline мейрамханасының иесі. Энн Диндон: Меццо-сопрано – Жан Мишельдің никелес келіні. Эдуард Диндон: Бас – Энннің өте консервативті әкесі және «Дәстүр, отбасы және мораль» партиясының бас орынбасары. Мари Диндон: Сопрано – Энннің анасы және Эдуардың әйелі. Франсис – «Ла Кэдж» қойылымының режиссері. М. Рено – Альбин мен Жорждың досы және «Променад» кафесінің иесі. Сент-Тропе қаласының тұрғындары – Бабет, Колетт, Этьен, Геркулес, Полетт, Мэм Рено және Табарро. Les Cagelles, Ла Кейджде жұмыс істейтін 12 ансамбльдік трансвестит артистері (2010 жылғы Бродвейдегі қайта жаңғыртуда алтысы) – Анжелика, Бителль, Шанталь, Кло Кло, Дерма, Ханна, Ло Сингх, Мерседес, Моник, Николь, Одет және Федра.
Бродвейдің түпнұсқалық қойылымы
La Cage aux Folles 1983 жылы 21 тамызда Бродвейдегі Палас театрында ашылды. Оны Артур Лоуренц режисселік етті, ал хореографияны Скотт Салмон жасады. Декорация дизайны Дэвид Митчелл, костюм дизайны Теони В. Олдредж, жарық дизайны Жюль Фишерге тиесілі. Алғашқы Бродвей құрамында Жорж рөлінде Джин Барри, Альбин рөлінде Джордж Хирн, Жан Мишель рөлінде Джон Вайнер, Эдуард Диндон рөлінде Джей Гарнер, Мэм Диндон рөлінде Мерл Луиза, Жаклин рөлінде Элизабет Пэрриш, Энн рөлінде Лесли Стивенс және Джейкоб рөлінде Уильям Томас Жр. болды. La Cage aux Folles-тің алғашқы Бродвей қойылымдарында Уолтер Чарльз, Кин Кертис, Ван Джонсон, Питер Маршалл, Кит Мишелл, Джейми Росс және Ли Рой Римс секілді актерлер де ойнады. Сондай-ақ, Жорж рөлінде Денис Квилли, Жан Мишель рөлінде Джонатон Моррис, Эдуард Диндон рөлінде Брайан Гловер, Мэм Диндон рөлінде Джулия Саттон, Жаклин рөлінде Филлида Лоу, Энн рөлінде Венди Ро және Джейкоб рөлінде Дональд Во ойнады. Лондон қойылымы 301 көрсетілімнен кейін жабылды. Оның қысқа мерзімділігі мен қаржылық сәтсіздігінің бір бөлігі СПИД дағдарысына байланысты болды, сондай-ақ продюсерлер кейін біраз уақыт бойы сахнада гомосексуалдық өмірді ашық көрсетуден ұялғандықтан, мұндай бейнелеуді кең таралған мюзиклдерде жасауға кедергі келтірді.
2004 жылғы Бродвей қайта жаңғыруы
Бродвейдегі алғашқы қайта қойылым 2004 жылдың 11 қарашасында алдын ала көрсетілімдермен басталды, ал ресми ашылуы 2004 жылдың 9 желтоқсанында өтті. Топқа режиссер Джерри Закс, хореограф Джерри Митчелл, сондай-ақ суретшілер Скотт Паск, Дональд Холдер және Уильям Айви Лонг кірді. Актерлік құрамында Альбин рөлінде Гэри Бич, Жорж рөлінде Дэниел Дэвис, Жан Мишель рөлінде Гавин Криль, Эдуард Диндон рөлінде Майкл Мюльхерен, Мэм Диндон рөлінде Линда Балгорд, Жаклин рөлінде Рут Уильямсон, Энн рөлінде Анжела Гейлор және Джейкоб рөлінде Майкл Бенджамин Вашингтон болды. 2005 жылдың наурыз айында Джон Хиллнер Дэвистің орнына Жорж рөлін сомдады, бірақ 2005 жылдың 15 сәуірінде Роберт Гулет Дэвисті Жорж рөлінде ауыстырды және қойылым аяқталғанға дейін осы рөлде ойнады. "Нью-Йорк Таймс" газеті қойылым туралы "көбінесе оның күлкілі, сезімтал сюжеті бойынша жай ғана қимыл жасап жатқандай көрінеді, бірақ жақсы көңілмен және роботтай" деп жазды, бірақ "экзотикалық, артқа домалайтын құстардан тұратын құс үйі мен Монмартр стиліндегі қарқынды канканды қамтитын орталық сахналарға акробатикалық күш пен бұрыштылық әкелген Лес Кагельдерді" мақтады. "Лес Кагельдер өздерінің жұмысын атқарып жатқанда, көрерменнің назары толығымен оларға ауады". Қайта қойылым бірнеше Тони және Драмалық үстел сыйлықтарын жеңіп алды. Қойылым 2005 жылдың 26 маусымында аяқталды. Тони сыйлығын жеңіп алғаннан кейін билет сатылымы артып көрсете қойған жоқ, ал жабылуға дейінгі айларда қойылымның орындықтарының 60% -ынан кемі сатылып тұрды.
2008 жылы Menier шоколад фабрикасы және Вест-Энд қайта жаңғыру
Филип Куаст пен Дуглас Ходж қатысқан Лондондық қайта қойылым 2008 жылдың 8 қаңтарында «Менир шоколад фабрикасында» ашылды және 2008 жылдың 8 наурызына дейін сахналандырылды. Актерлік құрамында Нил Макдермот, Иэн Митчелл және Уна Стаббс та болды, режиссерлік жұмысын Терри Джонсон, хореографиясын Линн Пейдж жасады. Алғашқыда қойылым 2007 жылдың желтоқсанында ашылуы жоспарланған, бірақ актерлердің ауруына байланысты екі рет кейінге шегерілді. Шоу көбінесе жағымды пікірлерге ие болды, әсіресе Ходждың Альбин рөліндегі өнері жоғары бағаланды. «Менир шоколад фабрикасының» қойылымы 2008 жылдың 20 қазанында «Плейхаус» театрына, «Сония Фридман Продакшнз», Роберт Г. Бартнер, «Дэвид Иан Продакшнз», «The Ambassador Theatre Group», Мэттью Митчелл және «Джейми Хендри Продакшнз» бірлестігімен көшті. Бастапқыда «қатаң шектеулі 12 апталық маусым» деп жарнамаланған, бірақ сәттілігіне байланысты мерзімі ұзартылды. Ходж Альбин рөлін қайта орындады, оған Жорж рөлінде Денис Лоусон қосылды. Актерлік құрамында Иэн Митчелл Эдуард Диндон/М. Рено рөлінде, Паула Вилкокс мадам Рено/мэ. Диндон рөлінде және Трейси Беннет Жаклин рөлінде ойнады. Қойылым жоғары бағалы пікірлер жинады, Ходж және «Лес Кагель» тағы да мақтауға ие болды. Whatsonstage.com сайты: «Ұлы Бродвей қойылымы нағыз күш пен шабытқа толы классикалық музыкалық комедия ретінде қайта жанданды» деп мәлімдеді. «The Guardian» газетінің Майкл Биллингтон шоудың «Менир шоколад фабрикасынан» «Вест-Эндке» көшкеннен кейін жақсарғанын хабарлады. Қойылым «Ең үздік музыкалық қайта жандану» номинациясында «Лоренс Оливье» сыйлығын жеңіп алды, ал Ходж жеті номинацияның ішінде «Ең үздік актер» сыйлығын иеленді. Альбин мен Жорж рөліндегі актерлер Лондон сахнасында үш ай сайын ауысып тұрды, бұл қойылымның жаңартылуын және халықтың қызығушылығын сақтап тұруға мүмкіндік берді. Телевизионды тұлға Грэм Нортон 2009 жылдың 19 қаңтарында Стивен Пейсимен бірге Жорж рөлінде Альбин рөлін ойнады. Олар 2009 жылдың 4 мамырында театрдағы тәжірибелі актерлер Роджер Аллам Альбин және Филип Куаст «Менир шоколад фабрикасынан» Жорж рөлін қайта орындап, олардың орнын басты. 2009 жылдың 12 қыркүйегінен 2009 жылдың 28 қарашасына дейін Джон Барроуман мен Саймон Берк тиісінше Альбин мен Жорж рөлінде ойнады. Дуглас Ходж Альбин және Денис Лоусон Жорж рөлінде 2009 жылдың 30 қарашасынан бастап қойылымға оралды, ол 2010 жылдың 2 қаңтарында жабылды.
2011 жылғы АҚШ гастролі
2010 жылғы Бродвейдегі қайта қойылым үлгісіндегі ұлттық тур 2011 жылдың қыркүйегінде Айова штатының Де-Мойн қаласынан басталды. Бастапқыда Файрштейнге Жорж рөлін, ал Сиберге Альбин рөлін ойнау ұсынылды, бұл рөлдерді олар Бродвейде ойнағандай етіп алмастыру жоспарланған. Алайда, Фиерштейннің тығыз кестесі болғандықтан, «Newsies» дисней мюзиклі мен «Kinky Boots» мюзиклінің кітабын жазуға міндетті болғандықтан, ол бұл ұсыныстан бас тартуға мәжбүр болды. Бұл турда Жорж Гамильтон Жорж рөлінде, ал Сибер Альбин рөлінде ойнады. Бұл Сибердің ұлттық турдағы тұңғыш дебюті болды.
2017 жылғы Ұлыбритания гастролі
Білл Кенрайт продюсерлік еткен Ұлыбритания гастрольдік сапары 2017 жылдың 5 қаңтарында Оксфордтағы «Нью-Театрдан» басталды. Орындаушылар құрамына Альбин рөлін Джон Партридж, Жорж рөлін Адриан Змед және Жаклин рөлін Марти Уэбб енді. Мартин Коннор режиссерлік етті, хореографиясы Билл Димерге, декорациясы Гари Макканнға, ал музыкалық жетекшілігі Марк Кросслендке тиесілі болды. Бұл қойылым Ұлыбритания бойынша гастрольдік сапармен шыққан алғашқы туынды болды.
2023 жылы Regent's Park ашық аспан астындағы театры
Албин рөлінде Карл Муллани, Жорж рөлінде Билли Картер және Эдуард Диндон рөлінде Джон Оуэн Джонс ойнаған қойылым 2023 жылдың 29 шілдесінде Лондонның Реджент паркі ашық аспан театрында ашылды. Қойылымды театрдың көркемдік жетекшісі Тимоти Шедер қойды және 2023 жылдың 23 қыркүйегіне дейін сахналанды.