Говард Майкл Джонсон: Американдық бейсболшының өмірбаяны

Говард Джонсон – америкалық бейсболшы, 1982-1995 ж. MLB-де өнер көрсеткен. «Детройт Тайгерс», «Нью-Йорк Метс» командаларымен әлем чемпиондары атанды, сондай-ақ жаттықтырушы болды.

17 мин оқу

100%

Дереккөз: Howard Johnson (baseball) — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Америкалық бейсболшы және жаттықтырушы (1960 жылы туған)

Говард Майкл Джонсон (1960 жылғы 29 қарашада туған), "ХоДжо" лақап атымен белгілі, – американдық бұрынғы кәсіби бейсболдың үшінші базасы. Ол 1982 жылдан 1995 жылға дейін МЛБ-ның «Детройт Тайгерс», «Нью-Йорк Метс», «Колорадо Рокиз» және «Чикаго Кабс» командаларында ойнады. Сондай-ақ ол МЛБ-да «Метс» және «Сиэтл Маринерс» командаларында жаттықтырушы болды. Джонсон 1982 жылы «Тайгерс» командасы сапында МЛБ-да дебют жасады және 1984 жылғы әлем чемпионатын жеңіп алды. «Тайгерс» командасы Джонсонды маусымнан кейін «Метс» командасына ауыстырды, ол 1986 жылы екінші әлем чемпионатында жеңіске жетті. Джонсон 1989 және 1991 жылдары «Метс» командасының құрамында екі рет «All-Star» атанды және 1991 жылы Ұлттық лигадағы хоум-рандар мен ұпай жинау бойынша көшбасшы болды. 1993 жылғы маусымда «Метс» үшін ойнағаннан кейін Джонсон мансабын 1994 жылы «Рокиз» және 1995 жылы «Кабс» командаларында аяқтады. Джонсон «Метс» командасының тарихында хоум-рандар, ұпай жинау, қос базалар және база ұрлау бойынша үшінші орында тұр. Ол Нью-Йорк Метс Даңқ залына енгізілді.

Ерте өмір

Джонсон 1960 жылғы 29 қарашада Флорида штатының Клервотер қаласында Билл мен Сью Джонсон отбасында дүниеге келді. Ол үш баланың үлкені болды. Билл Хауардты кішкентай бейсбол лигасына баптап, үш немесе төрт жасында екі қолмен соққы беруге үйретті. Джонсон Клервотер орта мектебінде оқыды және бейсбол командасының құрамында өнер көрсетті. Оның үшінші курстағы соққы көрсеткіші .375 болса, соңғы курста .275-ке төмендеді. Пичер ретінде Джонсон соңғы курста 91 иннингте 110 соққы жасап, 0.91 орташа ұпай жинады.

1979-1983 жж. кіші лигадан бас лигаға көшу

Детройт Тайгерс Джонсонды 1979 жылғы қаңтарда MLB-ның қосымша драфтының бірінші раундында, жалпы еңбектеп таңдауымен таңдады. Ол «Тайгерс» клубымен келісімшарт жасады, олар оны ішкі ойыншыға айналдырды. 1979 және 1980 жылдары ол А класты Флорида штаты лигасының «Лейкленд Тайгерс» командасында өнер көрсетті. «Тайгерс» оны АА класты Оңтүстік лигасының «Бирмингем Бароны» клубына көтерді, онда ол 22 хоум-ран соқты. Ол тұрақты маусымды .248-ге жуық соққы орташасымен, 12 хоум-ран және 50 ұпай (RBI) жинап, 355 соққы жасады. «Тайгерс» дивизионды бүкіл маусым бойы жетектеп, 1984 жылғы MLB плей-оффына жолдама алды, бірақ Джонсон 1984 жылғы Америка лигасының чемпионатында ойнамады, себебі бас жаттықтырушы Спарки Андерсон тәжірибелі ойыншыларды пайдалануды жөн көрді. Брукенс, Марти Кастильо және Даррелл Эванс үшінші базада кезекпен ойнады. 1984 жылғы Әлем сериясында «Тайгерс» Джонсонды бір рет резервтік соққышы ретінде пайдаланды; ол екінші база ойыншысы Алан Виггинстің қатесінен кейін базаға жетті, ал «Тайгерс» әлем чемпионатына қадам басып, плей-оффты жеңілдетіп өтті.

1985-1986: Нью-Йорк Метс және екінші чемпионат

1984 жылы 7 желтоқсанда «Тайгерс» командасы Джонсонды Уолт Терреллге алмастырып, «Нью-Йорк Метс» клубына жіберді. Джонсонның оң жақтан жақсы соққы беруге келмейтініне байланысты 1985 жылы «Метс» командасында Рей Найтпен бірге ойнады. Екеуі де маусымды нашар бастады, бірақ шілде айының басында ғана көрсеткіштері 0.200-ге жетті. Джонсон маусым бойы орташадан төмен соққы берді, ал Найт одан да нашар ойнады. «Метс» 1984 жылғыдай, 1985 жылы да плей-оффқа ілікпей қалды. 1986 жыл «Метс» командасының жылдығы болды, Джонсон мен Найт екеуі де жақсы старт алды. «Метс» командасының мәселелері үшінші базадан қысқа тоғыздыққа (шортстоп) ауысты, себебі Рафаэль Сантана маусымның көп бөлігінде орташа көрсеткішін 0.150-ден жоғары ұстауға күш салды. Джонсон қорғаныс бойынша қысқа тоғыздыққа лайықты болды және қысқа тоғыздық пен үшінші база арасында ойын уақытын көбейтті, бірақ мамыр айында соққысы нашарлай бастады. Орташа соққысының нашарлығы, күштің жетіспеуі және маусым айында үш аптаға созылған жарақат салдарынан Джонсон тұрақты маусымда бар болғаны 88 ойынға қатысты. Маусымдағы жарақатынан кейін Джонсон голдар соғып, алғашқы ойынында екі гол соқты, ал алты апта ішінде соққы пайызы 0.376-дан 0.510-ға дейін өсті. Джонсонның бір голы 1986 жылдың 22 шілдесінде «Цинциннати Редс» командасына қарсы өткен тарихи ойында соғылды. 10-шы таймдағы төбелес аяқталғаннан кейін «Метс» командасының үш ойыншысы алаңнан шығарылды, қалған ойынды алаңда бір питчер және соққы берушілер қатарында екі питчермен өткізуге мәжбүр болды. Питчерлердің бірі Джесси Ороско 14-ші таймда допты алаңға шығарды, ал Джонсон үш голдық соққымен «Метс» командасының жеңісіне қол жеткізді. Джонсон маусым соңында қарқынын жоғалтты және плей-оффта көрінбеді, төрт ойында 7 рет соққыдан кейін 0 ұпай жинады. Оның жалғыз бастамасы 1986 жылғы әлем чемпионаттың 2-ші ойыны болды, онда 0-ден 4-ке дейін соққы берді, бұл «Метс» командасының маңызды жеңіліске ұшырауына және 0-2 есебімен қалуына себеп болды. Сериядағы оның жалғыз басқа соққысы 6-шы ойында болды, онда ол тоғызыншы таймда соққыға ұшырады. Дегенмен, 25 жасында Джонсон екінші әлем чемпионаты жүлдесін жеңіп алды.

1987: Жарылыс маусымы

Найт 1986 жылғы әлем чемпионатына қатысқаннан кейін бос агент болып, «Метс» командасынан кетіп қалды. Үшінші базаның толыққанды иесі Джонсон мамыр айының ортасында үш айға созылған күшті өрбуді бастады. 10 ойында ол бес хоум-ран соқты, оның ішінде үш ұпайлық екі соққы, жалпы 13 RBI жинады. Бір айдан кейін 11 ойында ол тағы алты хоум-ран соғып, 10 RBI көрсетті. Ол All-Star ойындарына дейінгі жеті ойында тағы алты хоум-ран соғып, 7 RBI жинады, бұл оның соққы беру пайызын .520-дан асырды. Маусымның ортасында, маусымның 22-ші хоум-ранын соққаннан кейін, бұрын күші аз болған Джонсон Даррил Строберриден команданың хоум-рандары бойынша көшбасшылықты алды, ал ол үшінші нөмірде соққы берді. Шілде айында ол жеті ойында алты RBI және төрт соққыдан тұратын ойын көрсетті, ал тамыз айының басында гранд-слэмін соқты. Шілде айының соңы мен тамыз айының басындағы 13 ойындық кезеңде ол барлық ойындардың біреуін қоспағанда, әр ойында кемінде бір RBI алып, жалпы 17 RBI жинады. Тамыз айының ортасында өткен үш ойында ол тағы үш хоум-ран соғып, 7 RBI көрсетті. Шілде айында «Астрос» командасының бас жаттықтырушысы Хэл Ланьер, ал тамыз айында «Кардиналс» командасының бас жаттықтырушысы Уайти Герцог Джонсонды коркталған бита қолданды деп айыптады. Оның алты битасы төрешілер тарапынан тәркіленіп, рентгенге түсірілді, барлығы заңды деп танылды. Джонсонның күшті өрбуіне жылдамдық та қосылды. Ол бұрынғы бес маусымда 31 база ұрлаған болатын, бірақ 1987 жылдың 11 қыркүйегінде Джонсон 30-шы базасын ұрлап, алғаш рет 30-30 клубына қосылды. Джонсон клубқа қосылған алғашқы екі қолмен соққы беретін ойыншы болды, ал ол мен Строберри бір маусымда 30-30 көрсеткішіне жеткен жалғыз командаластар болды. Қыркүйекте соққан тағы бір гранд-слэмі Джонсонның хоум-рандарының жалпы санын 36-ға жеткізді, бұл 1987 жылға дейінгі оның мансабындағы барлық хоум-рандарынан тек төрт кем ғана болды. Алайда, Джонсонның күші әлсірегенде, «Метс» командасының плей-оффқа өту мүмкіндігі де төмендеді және чемпиондар плей-оффқа қатыса алмады. 1987 жылы лиганың барлық командалары Джонсонның күтпеген өсуіне назар аударды және ол Ұлттық лиганың ең құнды ойыншысы үшін дауыс беруде 42 ұпай жинады. Оның хоум-рандары мен RBI көрсеткіштері командада Строберриден кейін екінші орында тұрды, ал оның хоум-рандары бүкіл лигада жетінші орында болды. Оның оң қолмен соққы беруі сол қолмен соққы беруден айтарлықтай жақсы болды, барлық санаттарда жақсы көрсеткіштерді көрсетті, соның ішінде соққы беру орташасы 36 ұпайға жоғары және соққы беру пайызы 74 ұпайға жоғары болды. Оның жалпы 36 хоум-раны Ұлттық лига тарихында екі қолмен соққы беретін ойыншылар арасындағы ең көп көрсеткіш болды, ол Рипер Коллинстің 53 жылдық рекордын бұзды. Ол сол жақтан соққы беруге қайта оралды, орташасы .183 және соққы беру пайызы .338 болды, ал оң жақтан .338 соққы берді. Маусым ортасында оң иығына алған жарақат оның нашар шабуыл көрсетуіне әсер етті. Бір жарқын сәт 1988 жылдың 8 қыркүйегінде болды, ол өзінің мансабындағы жалғыз бес соққыдан тұратын ойынды өткізді, Wrigley Field-те жеңіске жетіп, 5 соққыдан 3 хоум-ран соқты және 4 RBI жинады. Джонсон .230-дан жоғары ұстауға тырысқанда, «Метс» командасы 21 жасар үшінші базалық перспективасы Грег Джеффрис сынады, ол қыркүйек айында жарқын өнер көрсетті. 13 ойыннан кейін Джеффрис, ол да екі қолмен соққы беретін ойыншы, .462 орташа көрсеткішке және .962 фантастикалық соққы беру пайызына ие болды, сонымен қатар бес хоум-ран, төрт соққыдан тұратын ойын және үш соққыдан тұратын ойын көрсетті. Джонсонның орташа маусымына қарамастан, «Метс» командасы жеңіске жетіп, дивизионда жеңіске жетті, бірақ Джонсон 1988 жылғы NLCS-де 18 соққыда 1 соққы жасады және 6 соққы алды. Серияда 3-2 есебімен жеңілген «Метс» командасы 6-шы және 7-ші ойындарда Джеффрис пайдасына орынбасарлықтан шықты. Джонсон 7-ші ойында шұғыл соққы берді және «Метс» командасының көңіл көншіліксіз маусымының соңғы ойынынан кейін соққы алды.

Knight became a free agent after the 1986 World Series and left the Mets. Johnson, given sole ownership of the third base position, began a three month power surge in mid May. In 10 games, he hit five home runs, including a pair of three run shots, with 13 RBIs. In an 11 game span a month later, he hit another six home runs with 10 RBIs. In seven games around the all star break, he hit another six home runs and seven RBIs, raising his slugging percentage over .520. With his 22nd home run of the season in mid July, the previously light hitting Johnson took over the team home run lead from Darryl Strawberry while hitting from the seventh spot in the batting order. He ended July with six RBIs in seven games along with a four hit game, and then started August with a grand slam. In a 13 game span in late July and early August, he had at least one RBI in all but one game and amassed 17 RBIs overall. Three games in mid August brought another three home runs and seven RBIs. Johnson was accused of using a corked bat in July by Astros manager Hal Lanier and in August by Cardinals manager Whitey Herzog. Six of his bats were confiscated by umpires and X rayed; all were found to be legal. Johnson's power surge was complemented by a surge in speed. Although he had 31 stolen bases in five previous seasons, on September 11, 1987, Johnson stole his 30th base to join the 30–30 club for the first time. Johnson became the first switch hitter to join the club, and he and Strawberry became the only teammates to achieve 30–30 status in the same season. Another grand slam in September brought Johnson's home run total to 36, just four shy of his entire career before 1987. Unfortunately for the Mets, as Johnson's power faded, so did their run at the postseason and the defending champions missed the playoffs. The entire league took notice of Johnson's unexpected rise in 1987 and he received 42 points in the voting for National League MVP. His home run and RBI totals were second only to Strawberry on the team and his home runs were seventh best in the entire majors. His right handed hitting was substantially better than his left handed hitting with numbers better in almost every category including a batting average 36 points higher and slugging 74 points higher. His 36 home runs overall were the most in National League history by a switch hitter, breaking Ripper Collins' 53 year old record. He reverted to hitting much better from the left side with a .183 average and .338 slugging from the right side. A mid season injury to his right shoulder contributed to his poor offense. One bright spot was September 8, 1988, when he had the only five hit game of his career, going 5 for 5 with a three run home run and four RBIs in a Wrigley Field victory. While Johnson was struggling to stay above .230, the Mets tried out 21 year old third base prospect, Gregg Jefferies, who blazed through September. After 13 games, Jefferies, who was also a switch hitter, had a batting average of .462 and a fantastic slugging percentage of .962 with five home runs, a four hit game and four three hit games. Despite Johnson's mediocre season, the Mets easily coasted to a division win but Johnson went 1 for 18 with six strikeouts in the 1988 NLCS. With the heavily favored Mets down 3–2 in the series, he was benched for Games 6 and 7 in favor of Jefferies. Johnson pinch hit in Game 7 and struck out for the final out of the Mets disappointing season.

1988-1989: Сауда туралы аңыздар

Джонсон мен Джеффрис үшінші базалық позиция үшін күрескенде, 1988-89 жылғы маусымда ауыс-түйіс туралы көп қауесет тарады. Бұл мәселе екінші базашы Уолли Бэкманды «Миннесота Твинс» командасына сатқанда шешілді, соның арқасында Джеффрис 1989 жылы «Метс» командасының тұрақты екінші базашысы болды. Джонсон 1988 жылы Үлттық лигада хоум-рандар мен соққылар көрсеткіштері бойынша көшбасшы болған жұлдызды шабуылшы Даррил Строберриден бұрын құрамада алтыншы немесе жетінші орынға ие болды. Маусым айында Джонсон 11 хоум-ран соғып, .340-қа жетіп, алғашқы рет Ұлттық лиганың айдың үздік ойыншысы атанымын жеңіп алды. 9 шілдеде «Метс» Джонсонмен 6,1 миллион долларлық үш жылдық келісімшарт жасасты, осылайша ол Дуайт Гуденнен кейін командадағы ең көп жалақы алатын екінші ойыншыға айналды. Майк Шмидт үшінші базада бастапқы құрамға ілікті, бірақ ойынға алты апта қалғанда карьерасын аяқтады. Осының нәтижесінде Джонсон алғашқы «All-Star» ойынына қатысуға таңдалды. Алғашқы «All-Star» ойынында ол командасы 5:3 есебімен жеңілген кезде ойынның екінші рейдін енгізді. Джонсон маусымның екінші жартысында жақсы өнер көрсетті, бірақ команданың жалпы қарқыны төмендегендіктен «Метс» плей-оффқа қатыса алмады. 20 тамызда 1989 жылы 30-шы хоум-ранын соққан Джонсон Бобби Бондс пен Уилли Мейспен бірге 30-30 клубының көпжылдық мүшелеріне қосылды. 2011 жылға дейін тарихында бірнеше маусымда 30-30 көрсеткішіне жеткен бас лига ойыншыларының арасында Иан Кинслер, Альфонсо Сориано және Джефф Бэгвелл болды. Джонсон 1989 жылғы маусымды 36 хоум-ранмен аяқтады, бұл оның мансабындағы ең жоғары көрсеткіші және сол жақтан соққы беретін ойыншылар арасындағы Ұлттық лига рекорды. Ол сонымен қатар 101 рейдтік ұпаймен 100 рейдтік ұпайдан асып, рекордты жаңартты. Кевин Митчеллдің керемет маусымы болмағанда, Джонсон 1987 жылы оның командаласы Строберри сияқты Ұлттық лигада хоум-рандар мен соққылар көрсеткіштері бойынша жеңіске жете алатын еді. Джонсон сонымен қатар 41 база ұрлады, бұл оның мансабындағы ең жоғары көрсеткіші, және 104 ұпай жинады, бұл Ұлттық лигада бірінші орынды бөлісті. Ол Ұлттық лиганың ең құнды ойыншысы үшін дауыс беруде 153 ұпай жинап, бесінші орынды иеленді. 1989 жылғы маусымындағы базаға шығу көрсеткіші мен соққысы оның мансабындағы ең жоғары көрсеткіштер болды. 1990 жылы Джонсон 34 база ұрлап, үшінші рет 150-ден астам ойында қатысты. Орташа көрсеткіші .244 және соққы пайызы .434 болғанына қарамастан, Джонсон 90 рейдтік ұпай және 37 қос хоум-ран соқты. Маусымның соңғы екі айында ол Кевин Элстердің қысқа тобындағы ойыншысының орнына қойылды. «Метс» маусымды нашар бастағандықтан, мамыр айында менеджер Дейви Джонсон жұмыстан босатылды, бірақ жаңа менеджер Бад Харрелсон басшылығымен олар 91 ойын жеңіп алды. Олар тіпті қыркүйек айының басында бірінші орынға шықты, бірақ плей-оффқа қатыса алмады. Джонсонның ең жақсы ойыны 1990 жылы 13 маусымда Wrigley Field стадионында өткен алғашқы бес рейдтік ұпай ойыны болды, онда ол гранд-слэмін соқты. Оның маусымның сапасы оң қолмен соққының сапасын көрсетті, өйткені ол әлсіз жағынан тек .208 соққы берді.

With Johnson and Jefferies competing for the third base job, the 1988–89 off season was filled with trade rumors. The logjam was cleared when second baseman Wally Backman was traded to the Minnesota Twins making Jefferies the Mets' regular second baseman in 1989. Johnson was moved from sixth or seventh in the lineup to third, in front of star slugger Darryl Strawberry, who had led the N. L. in home runs and slugging in 1988. Johnson batted .340 with 11 home runs in June, earning him his first National League Player of the Month Award. On July 9, the Mets announced that they signed Johnson to a three year contract extension worth $6.1 million, making him their second highest paid player behind Dwight Gooden. Mike Schmidt was elected to start at third base for the N. L. but he retired six weeks before the game. As a result, Johnson was chosen to start for his first All Star Game. In his first All Star at bat, he drove in the second run of the game in which the N. L. lost 5–3. Johnson played well in the second half but an overall team slowdown knocked the Mets out of the playoffs. With his 30th home run on August 20, 1989, Johnson joined Bobby Bonds and Willie Mays as the only multi year members of the 30–30 club. The only other infielders in major league history who had had multiple 30–30 seasons as of 2011 were Ian Kinsler, Alfonso Soriano, and Jeff Bagwell. Johnson ended the 1989 season with 36 home runs, tying his career high and his own N. L. record for switch hitters. He also broke the 100 RBI mark for the first time, finishing with 101. Only Kevin Mitchell's career year stopped Johnson from winning both the home run and slugging titles in the N. L. like his teammate Strawberry had done in 1987. Johnson also stole 41 bases, a career high, and scored 104 runs which tied for first in the N. L. He received 153 points in voting for N. L. MVP, finishing fifth. Both his on base percentage and slugging from 1989 were career highs. In 1990, Johnson stole 34 bases and, for the third time, he played in over 150 games. Despite finishing with only a .244 average and .434 slugging percentage, Johnson still racked up 90 RBIs and 37 doubles. He spent the last two months of the season as Kevin Elster's replacement at shortstop. The Mets started the season so poorly that manager Davey Johnson was fired in May but, under new manager Bud Harrelson, they recovered to win 91 games. They even took over first place in early September, but still missed the playoffs. Johnson's best game was his first ever five RBI game, including a grand slam, at Wrigley Field on June 13, 1990. The quality of his season again mirrored the quality of his right handed hitting, as he batted only .208 from his weaker side.

1990-1991: Ұлттық лиганың жетекшісі

Джонсонның 1990 жылы көрсеткіштерінің төмендеуі тағы да ойыншылар аудартыру туралы әңгімелерге әкелді. Оның орнына, «Метс» командасының барлық уақыттағы ең көп рет үйге оралған және RBI көрсеткіші бойынша көшбасшысы Даррил Строберри 1990 жылдың желтоқсанында «Лос-Анджелес Доджерс» клубымен келісімшарт жасап, Нью-Йоркты қалдырды. Джонсон «Метс» командасының шабуыл жетекшісіне айналды және жауап ретінде 1991 жылы Ұлттық лиганың ең үздік шабуылшы ойыншысы атанды, үштен екі бөлігін қамтитын бағалы «Үштік тәжді» жеңіп алды. Джонсон сәуір айында баяу бастап, мамыр айының басында қарқынға келді. 1991 жылдың 18 маусымында оң қолмен соққан «гранд слэм» соққысын жасады және «Жұлдыздар ойынына» дейін 22 ойында 26 RBI жинады. 63 RBI жинаған Джонсон екінші және соңғы «Жұлдыздар ойынына» резерв ретінде шақырылды. Шілде айын жақсы аяқтады, тамыз айында сәл төмен көрсеткіштерді көрсеткенімен, қыркүйек айында керемет ойын көрсетіп, 28 RBI-мен 10 рет үйге оралды, соққының қуаты шамамен .700-ге жетті, осылайша екінші рет Ұлттық лиганың айдың үздік ойыншысы атағын жеңіп алды. Джонсон 2006 жылдың маусымында Дэвид Райт бұл марапатты жеңгенге дейін соңғы «Метс» ойыншысы болды. Маусым соңында Джонсон Ұлттық лиганың үйге оралу және RBI титулдарын жеңіп алды. 38 рет үйге оралу – Ұлттық лигада екі қолмен ойнайтын ойыншылар арасындағы оның жеке рекорды болды, ал 117 RBI көрсеткіші «Метс» командасы үшін бір маусымдағы ең көп ұпай жинау рекордын 1999 жылға дейін сақтап тұрды. Екеуі де Джонсон үшін мансаптық жақсы көрсеткіштер болды. 1991 жылдың 1 қазанында ол 30-шы базасын ұрлап, Бобби Бондстан кейін үш маусымда 30-30 клубына қосылған екінші ойыншы атанды. 1991 жылдың маусымында ол Дэйв Кингманды басып озып, «Метс» командасының барлық уақыттағы үйге оралу тізімінде екінші орынға көтерілді. Джонсон Ұлттық лиганың ең құнды ойыншысы үшін 112 дауыс жинап, бесінші орынға ие болды. «Метс» командасы 77-84 есебімен дивизиондағы соңғы орыннан екінші орынға түскендіктен, ол көбірек дауыс жинауы мүмкін еді. Оның ерліктеріне қарамастан, «Метс» командасы бас лигадағы ойынға ең аз ұпай жинаған бесінші команда болды. Джонсонның көрсеткіштері бір адамның еңбегіне толы болды – оның 38 рет үйге оралуы командадағы ең жоғары көрсеткіштердің екеуінің қосындысынан көп, ал RBI көрсеткіші командадағы ең жоғары көрсеткіштен 40-тан астам болды. Оның ең үлкен кемшілігі – қорғаныс болды, өйткені ол мансабындағы ең көп – 31 қателік жасады. Қыркүйек айында Джонсон лигада 29 қателік жасап көшбасшы болғандықтан, «Метс» командасы оны жылдың қалған бөлігінде оң жақтағы қорғаушы ретінде пайдаланды.

Johnson's fall off in 1990 led to more trade rumors. Instead, the Mets' troubled all time home run and RBIs leader, Darryl Strawberry, left New York when he was signed by the Los Angeles Dodgers in December 1990. Johnson became the leader of the offense for the Mets and, in response, became arguably the best offensive player in the National League in 1991, winning two thirds of the coveted Triple Crown. Johnson started slowly in April and caught fire in early May. The RBIs came in waves all season as he hit a right handed grand slam on June 18, 1991 and had 26 RBIs in 22 games before the All Star break. With 63 RBI, Johnson was selected as a reserve to his second and last All Star Game. He finished out July well and had a slow August before a fantastic September in which he hit ten home runs with 28 RBIs while slugging nearly .700, earning him his second National League Player of the Month award. Johnson was the last Met to win the award until David Wright in June 2006. At season's end, Johnson had won both the National League home run title and RBI title. The 38 home runs broke his own record for N. L. switch hitters and 117 RBIs set the Met record for most runs batted in during a season until 1999. Both were also career bests for Johnson. On October 1, 1991, he stole his 30th base becoming only the second player, after Bobby Bonds, to join the 30–30 club in three different seasons. In June 1991, he passed Dave Kingman into second place on the Mets' all time home run list. Johnson received 112 votes for National League MVP, finishing fifth. He likely would have received more MVP consideration except that the Mets had fallen all the way to a 77–84 record, second to last in the division. Despite his heroics, the Mets scored the fifth fewest runs per game in the majors. Johnson's had become a one man show—his 38 home runs were more than the next two highest totals on the team combined and his RBI total was tops on the team by more than 40. His biggest liability was defense as he accumulated a career worst 31 errors. In September, with Johnson leading the league with 29 errors, the Mets played Johnson as a right fielder for most of the rest of the year.

1992-1995: кейінгі жылдары және зейнеткерлік өмірге шығу

1992 жылғы маусымға қадам басқанда Джонсонды Эдди Мюррей, Бобби Бонилла, Винс Коулман және Бретт Сберхаген сияқты тәжірибелі ойыншылармен қоршалды. Ол мансабы бойы оң қолмен соққы бергенімен, 1992 жылы екі жақтан да соққы беруден бас тартты. Сәуір айында үш рет үйден шықты, бірақ мамыр айы одан да нашар болды. Үш айдан соң ол тек жеті рет үйден шығып, .223 орташа ұпай жинады, ал соққы көрсеткіші .400-ден астырмайтын еді. Маусымның соңында соққан бір голы сол маусымдағы соңғы голы болды. Тағы бір ай бойы гол соға алмады, содан кейін шілде айының соңында білегі сынды. Жарақаты анықталғанша, ол азап шегіп тағы бірнеше ойын ойнады, ал маусымы тамыз айының басында аяқталды. Джонсон 2 миллион доллардан астам табыс тапты, ал оның соққы беру пайызы 1991 жылғы көрсеткіштен шамамен 200 пунктке төмендеді. «Метс» командасының жалақы қоры лигада үшінші орында тұрды және 72–90 есебімен дивизиондағы соңғы орыннан екі ойын қалып қойды. Ол сол жылы Ұлттық лигада 183 гол соғып, Тед Симмонстың лигалық карьералық рекордын – оң және сол қолмен соққы беретін ойыншылар арасындағы голдар санын бұзды. 1993 жылы «Метс» 103 жеңіліспен және лигадағы ең нашар көрсеткішпен аяқтады, Джонсонның орташа соққы көрсеткіші мамыр айына дейін .200-ге жетпеді, ал соққысы бір апта ғана .400-ден жоғары көтеріліп, кейін қайтадан төмендеді. Ол маусым айында үш аптаға қатыса алмады, ал маусымы шілде айының соңында мерзімінен бұрын аяқталды. Маусым соңында Джонсонға еркін агент мәртебесі берілді. Джонсон 1994 жылы «Колорадо Рокиз» командасымен келісімшарт жасады. «Майл Хай» стадионының соққы беруге қолайлы атмосферасына қарамастан, ол үйден шығудың көп бөлігін жол үстінде соғып, жалпы он голмен аяқтады. Сол жақтағы позицияда Майк Кингери және Эрик Янгпен уақытты бөлісті, бірақ 1994–95 жылғы Бейсбол лигасының ереуілі маусымды аяқтаған кезде тамыз айында көбінесе резервтік ойыншы ретінде алаңға шықты. Ол .211 орташа көрсеткішпен 10 гол соқты, ал «Рокиз» 1995 жылғы маусымға арналған 2,95 миллион долларлық опциясын пайдаланбады, оған 400 000 доллар төлеп, оны еркін агент етті. 1995 жылы сәуірде ереуіл аяқталғаннан кейін Джонсон «Чикаго Кабс» командасымен келісімшарт жасады. Ол алаңда аз уақыт өткізді, ал тамыздың ортасында орташа көрсеткіші .115 болды, бұл команданың көптеген питчерлерінен де төмен еді. Оның өнімділігінің барлығы «Вригли Филд» стадионында болды, өйткені жолдағы орташа көрсеткіші .100-ден төмен болды және тек екі рет қосымша базаға шықты. Қыркүйекте орташа көрсеткіші .195-ке жетті, бірақ бұл «Кабс» командасымен жаңа келісімшарт жасау үшін жеткіліксіз болды. Қызығушылық танытқан команда табылмай, Джонсон 35 жасында карьерасын аяқтады.

Going into the 1992 season, Johnson was surrounded by high priced veterans like Eddie Murray, Bobby Bonilla, Vince Coleman, and Bret Saberhagen. While he was a spotty right handed hitter his whole career, in 1992, he stopped hitting from either side of the plate. He hit three home runs in April and followed up with an even worse May. After three months, he had only seven home runs and was batting .223 with a slugging percentage well under .400. A home run in late June turned out to be his last of the season. He went homerless for another month before fracturing his wrist in late July. He played a few more games in agony before the fracture was diagnosed and his season ended in early August. Johnson made over $2 million while his slugging percentage dropped nearly 200 points from 1991. The Mets had the third highest payroll in the majors and finished 72–90, two games out of last place in the division. He hit his 183rd National League home run that year, breaking Ted Simmons' league career record for home runs by a switch hitter. In 1993, a year that found the Mets with 103 losses and the worst record in the majors, Johnson's batting average did not reach .200 until almost May and his slugging only rose above .400 for barely a week before diving back down. He missed three weeks in June and his season again ended prematurely in late July. At the end of the campaign, Johnson was granted free agency. Johnson signed with the Colorado Rockies in 1994. Despite the hitter friendly atmosphere of Mile High Stadium, he wound up hitting more home runs on the road finishing with only ten overall. In the crowded left field position, he split time with Mike Kingery and Eric Young but was mostly pinch hitting by August when the 1994–95 Major League Baseball strike ended the season. He batted .211 with 10 home runs and the Rockies declined his $2.95 million option for the 1995 season, paying him a $400,000 buyout and making him a free agent. Shortly after the strike ended in April 1995, Johnson signed with the Chicago Cubs. He saw limited playing time and his average was at .115 in mid August, lower than many of the team's pitchers. All of his production was at Wrigley Field, as his average on the road was under .100 with only two extra base hits. A spurt in September raised his overall average to .195 but was not enough to garner a new contract from the Cubs. When he found no team interested, Johnson retired at age 35.

1996-қазіргі уақыт: зейнеткерлікке шыққаннан кейін / қайта оралу әрекеті / жаттықтырушылық мансап

Зейнеткерлікке шыққаннан кейін Джонсон жаттықтырушылыққа деген қызығушылық танытты. 1996 жылдың ортасында «Тампа Бей Девил Рейс» Джонсонды жаңадан құрылған «Бьютт Коппер Кингс» командасының жаттықтырушы штабына қосты. 1997 жылдың ақпан айында Джонсон «Метс» командасымен тізімде жоқ ойыншы ретінде қайта оралуға тырысты. «Метс» командасы Джонсонды жазғы жаттығулар барысында .129 көрсеткіш жинағаннан кейін босатып жіберді, ол зейнеткерлік туралы мәлімдеді. Кейін сол жылы ол «Метс» клубының скауты болып жұмысқа орналасты. Джонсон 2001 жылы «Метс» командасының «Бруклин Циклоны» кіші лигалық командасының соққы беру жаттықтырушысы болып тағайындалды. «Бруклин» 2002 жылы Нью-Йорк-Пенн лигасының тең чемпион атанғаннан кейін (чемпионат 2001 жылғы 11 қыркүйектегі шабуылдарға байланысты тоқтатылды) ол команданың басқарушысы болды. 2003 жылы Джонсон менеджер Кен Оберкфелл басшылығымен «Сент-Люси Метс» Флорида штаты лигасының чемпионы атанды. Джонсон мен Оберкфелл 2004 жылы АА «Бингемтон Метс» командасына көтеріліп, оларды Шығыс лигасы плей-оффына шығарды. Екеуі де 2005 жылы AAA «Норфолк Тайдс» командасына тағы көтеріліп, команда алты маусымдағы ең жоғары соққы орташасын көрсетті. Ол 2006 жылы Оберкфелл басшылығымен «Тайдс» клубының соққы беру жаттықтырушысы болды. 2007 жылы Джонсон «Метс» командасының бірінші базалық жаттықтырушысы болды. 2011 жылы оның орнына Дейв Хадгенс келді. 2011 жылы, 50 жасында Джонсон өзінің ұлы Гленмен бірге Can Am League бейсбол лигасының «Рокленд Боулдерс» командасында екі кіші лига ойынына қатысты. Джонсон 2013 жылғы бейсбол маусымы үшін «Сиэтл Маринерс» ұйымының AAA «Такома Райнерс» командасының соққы беру жаттықтырушысы болып тағайындалды. Джонсон 2014 жылғы маусымда жаңа жаттықтырушылар құрамына қосылды. 2015 жылдың 20 маусымында оның орнына Эдгар Мартинес келді. Джонсон 2017 жылы A «Даун Ист Вуд Дакс» командасын басқарды, ал 2018 жылы AAA «Раунд Рок Экспресс» командасының жаттықтырушысы болды. 2019 жылы ол AAA «Нэшвилл Саундс» командасының соққы беру жаттықтырушысы болды. 2020 жылы Джонсон Мексика лигасының «Торос де Тихуана» клубына соққы беру жаттықтырушысы ретінде қосылды.

After retiring, Johnson expressed an interest in coaching. In mid 1996, the Tampa Bay Devil Rays named Johnson to the coaching staff of their rookie level minor league team, the Butte Copper Kings. In February 1997, Johnson attempted a comeback with the Mets as a non roster player. The Mets cut Johnson after he batted .129 during spring training and he announced his retirement. Later in the year, he signed on as a scout with the Mets. Johnson was named the batting coach of the Mets' Brooklyn Cyclones minor league team for 2001. He was made the manager for 2002 after Brooklyn was named co champion of the New York–Penn League (the championship was cancelled due to the September 11, 2001 attacks). In 2003, Johnson was the hitting coach under manager, Ken Oberkfell, when the St. Lucie Mets won the Florida State League championship. Johnson and Oberkfell were promoted to the AA Binghamton Mets for 2004 and guided them into the Eastern League playoffs. Both were promoted again to the AAA Norfolk Tides for 2005 and the Tides posted their highest batting average in six seasons. He served as the Tides' hitting coach again in 2006 under Oberkfell. In 2007, Johnson became the first base coach for the Mets, In July, he was named the hitting coach after Rick Down was fired. In 2011, he was replaced by Dave Hudgens. In 2011, at age 50, Johnson played in two minor league games with his son Glen for the Rockland Boulders of the Can Am League, an independent baseball league. Johnson was named hitting coach for AAA Tacoma Rainiers of the Seattle Mariners organization for the 2013 baseball season. Johnson joined the Mariners as a hitting coach for the 2014 season, as part of the new coaching staff. He was replaced by Edgar Martínez on June 20, 2015. Johnson managed the single A Down East Wood Ducks in 2017, and was hitting instructor for the AAA Round Rock Express in 2018. In 2019, he was the hitting coach for the AAA Nashville Sounds. In 2020, Johnson joined the Toros de Tijuana of the Mexican League as their hitting coach.

Ерекше жетістіктер

1984 жылғы әлем сериясінің чемпионы «Тигрлер» және 1986 жылғы әлем сериясінің чемпионы «Метс» командаларының мүшесі. 1992–1997: Ұлттық лигада оң жақтан да, сол жақтан да соққы беретін ойыншылар арасында карьералық рекордтық көрсеткішті ұстады. 1987–1996: Бір маусымда Ұлттық лигада оң жақтан да, сол жақтан да соққы беретін ойыншылар арасындағы рекордтық көрсеткішті ұстады. «30-30» клубының үш мәрте мүшесі (1987, 1989 және 1991). Бобби Бондс, Барри Бондс және Альфонсо Сориано ғана одан да көп рет бұл көрсеткішке жеткен. 1987–1991: Ұлттық лигадағы ең көп гол соққан ойыншылардың екіншісі, тек командаласы Дэрил Строберриден кейін. 1989 және 1991: Ұлттық лиганың «Жұлдыздар» құрамасының мүшесі. 1989 және 1991: Үшінші база ойыншылары арасында Ұлттық лиганың «Күміс соққы» сыйлығының иегері. 1991 жылдан 2004 жылға дейін «Метс» командасының барлық уақыттағы ең көп гол соққан ойыншылар тізімінде екінші орында. 1993 жылдан 2005 жылға дейін «Метс» командасының барлық уақыттағы ең көп ұпай жинаған ойыншылар тізімінде екінші орында. 1991: Бір маусымдағы голдар мен ұпайлар бойынша Ұлттық лигада жетекшілік еткен жалғыз оң және сол жақтан соққы беретін ойыншы. 1991: Ұлттық лигадағы ұпайлар бойынша жетекшілік еткен жалғыз «Метс» ойыншысы. 1991: Ұлттық лигадағы ұпайлар бойынша жетекшілік еткен алғашқы оң және сол жақтан соққы беретін ойыншы. (Ланс Беркман 2002 жылы екінші орын алды.) 1989 жылдың маусымы, 1991 жылдың қыркүйегі: Ұлттық лиганың айдың үздік ойыншысы сыйлығының иегері. Ол Дэвид Райт 2006 жылдың маусымында бұл сыйлықты жеңгенге дейін соңғы «Метс» ойыншысы болды. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін екі жыл ішінде Джонсонның Ұлттық лигадағы екі рекордтық көрсеткіші бұзылды. 1996 жылы оның бір маусымдағы рекордын бұрынғы командаласы Тодд Хандли бұзды, ол 41 голмен аяқтады. 1997 жылы оның карьералық рекордын тағы бір бұрынғы командаласы Бобби Бонилла бұзды, ол «Флорида Марлинс» командасымен чемпионат маусымының ортасында өзінің 210-шы Ұлттық лигадағы голын соқты. Бонилла өзінің карьерасын 2001 жылы 249 голмен аяқтады, бірақ «Брэйвз» командасының Чиппер Джонс қазіргі уақытта Ұлттық лигадағы бір маусымдағы рекордты (45 гол, 1999 жылы) және карьералық рекордты (452 гол) ұстап тұр. Майк Пиацца 2004 жылы Джонсонды «Метс» командасының барлық уақыттағы ең көп гол соққан ойыншылар тізімінде екінші орынға, ал 2005 жылы ұпайлар бойынша екінші орынға жіберді. 2001 жылы Джонсон Бейсбол Даңқы залына үміткер болды, бірақ ол дауыс алмады.

Member of the 1984 World Series champion Tigers and the 1986 World Series champion Mets. 1992–1997: Held career National League record for home runs by a switch hitter. 1987–1996: Held single season National League record for home runs by a switch hitter. Three time member of the 30–30 club (1987, 1989 and 1991). Only Bobby Bonds, Barry Bonds and Alfonso Soriano have reached the marks more often. 1987–1991: Second highest home run total in the National League behind only teammate Darryl Strawberry. 1989 and 1991: Member of the National League All Star team. 1989 and 1991: Winner of National League Silver Slugger award for third basemen. Second on Mets all time home run list from 1991 until 2004. Second on Mets all time RBI list from 1993 until 2005. 1991: Became the only switch hitter to ever lead the NL in HRs and RBIs in the same season. 1991: Became the only Met to lead the National League in RBI. 1991: Became the first switch hitter to lead the National League in RBI. (Lance Berkman became the second in 2002.) June 1989, September 1991: Winner of the National League Player of the Month award. He was the last Met to win the award until David Wright in June 2006. Within two years of his retirement, Johnson's two major National League switch hitting home run records were broken. In 1996, his single season record was broken by former teammate, Todd Hundley, who finished with 41. In 1997, his career record was broken by another former teammate, Bobby Bonilla, who hit his 210th National League home run in the midst of a championship season with the Florida Marlins. Bonilla finished his career in 2001 with 249 NL home runs, but Chipper Jones of the Braves currently holds the NL single season switch hit HR record (45), achieved in 1999, and the career mark as well (452). Mike Piazza passed Johnson into second place on both the all time Mets home run list in 2004 and the all time Mets RBI list in 2005. In 2001, Johnson was on the Baseball Hall of Fame ballot but received no votes.

Жеке өмір

Хауард пен оның әйелі Кимнің екі қызы мен бір ұлы бар. Шеннон Флоридада мұз айдынымен сырғанау жаттықтырушысы. Глен 2007 жылғы драфттың 36-шы турында «Метс» командасымен таңдалды, бірақ командамен келісім жасаспады. Ол «Ньюарк Беарс» командасында ішкі қорғаушы ретінде ойнады.