Онтарионың бақыланатын кіру магистралінің тарихы

Кіріспе

Онтарио штатындағы бақылаулы кіруге арналған тас жол, Канада. Бұл тас жол бұрынғы 2-ші тас жолдың оңтүстігіндегі екінші концессияның артқы жағымен өтеді. Тас жолдың бұл бөлігі ең аз қозғалыспен жүретін бөлігі болып табылады, 2016 жылы күніне шамамен 20 900 көлік пайдаланған. Тас жол енді арнаға айналған Чедок өзенінің жанынан жер бетіне оралады, бұл өзен тас жолдың атына себеп болуы мүмкін. Тас жол солтүстікке қарай жалғасып, Гамильтон шығанағы мен Кутс-Парадисс арасындағы тар жерді кесіп өтеді, сонымен қатар ол алмастырған бірнеше жолдардың қасында өтеді. Тас жол Гамильтон шығанағының солтүстік жағалауын айналып, шығысқа қарай бұрылады. 407-ші тас жол солтүстікке және батысқа қарай жалғасады, ал 403-ші тас жол шығысқа қарай Миссиссауга қаласының ортасынан өтетін электр желілерінің бойымен жүреді. 407-ші және 401-ші тас жолдар арасында кемінде бір жолаушысы бар көліктерге арналған арнайы жолақтар (HOV) сол жақ қаптамада орналасқан. Тұрғын үйлердің арасынан өтетін тас жол жақын арада Кредит өзенін кесіп өтеді. 2002 жылы Берлингтон мен Оквилл арасындағы соңғы бөлік QEW тас жолымен бірге қолданылды. Төрт қатарлы Ортаңғы жолды салу, жұмсақ қисықтары, шөппен жабылған ортасы және бір деңгейдегі түйіскен жерлері болашақ тас жол тұжырымының негізін қалады. 1939 жылдың маусымында ашылғанда, ол Солтүстік Америкадағы алғашқы қалалар аралық тас жол болды. Автожолдар департаментінің жаңа министрі және Ортаңғы жолға ең көп жауапты адам болған Томас МакКвестен бұл тұжырымдаманы 2-ші тас жолдың тығырықтан зардап шеккен бөліктеріне қолдануға шешім қабылдады. Вудстоктан шығысқа қарайғы бір бөлігі осылай қайта салынды, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыс МакКвестеннің жоспарларын, кем дегенде уақытша тоқтатты. Облыс бойынша 401-ші тас жолын салуға басымдық берілді. Дегенмен, 1957 жылдың 31 мамырында 4-ші тас жолынан Лондонға жақын 401-ші тас жолдың Вудстоктан шығысқа қарай 2-ші тас жолға дейінгі бөлігі ашылуы Лондон мен Гамильтон арасындағы қажетті маршруттың бір бөлігін аяқтады. 1958 жылы Чедюк экспрессіне немесе 403-ші тас жолына бақылау жүргізілді, бірақ Вудсток пен Гамильтон арасындағы төрт қатарлы тас жолдың жоспары 1954 жылға дейін қалыптасқан. 1958 жылдың тамызында QEW тас жолының Фриман айналымы ашылуы болашақ Чедюк экспрессіне қосылу нүктесін қамтамасыз етті және құрылыс Берлингтон шығанағындағы Джеймс Н. Аллан Skyway ашылған күні басталды: 1958 жылдың 31 қазаны. 403-ші тас жолы Лонгвуд жолынан (2-ші тас жол) QEW-ға дейін 1963 жылдың 1 желтоқсанында ашылды. Бұл бөлік 1965 жылдың 9 шілдесінде ашылды, тас жолдың ұзындығын арттырды. Сонымен қатар, батысқа қарай Брантфордты айналып өту жұмыстары басталды. Жаңа тас жол қаланың солтүстігінен Париж жолынан батыста және 2-ші және 53-ші тас жолдардың қиылысынан шығыста өтті, қашықтығы шамамен болды, ол 1966 жылдың 31 қазанында ашылды. Алайда, Брантфорд айналымы 20 жылдан астам уақыт бойы 403-ші тас жолының оқшауланған бөлігі болып қала берді. Бірақ жергілікті тұрғындар жаңа бөлікте балалардың тас жолға шығуына кедергі келтіретін қоршаулардың болмауына наразылық білдірді, сондықтан салтанатты шара 27 тамызға дейін кейінге қалдырылды, уақытша қар қоршауы орнатылды. Бұл жеткіліксіз болып шықты және келесі аптада наразылық күшейді. 26 тамызда автожолдар министрінің орынбасары Х. Хоуденге бірнеше петиция ұсынылды және салтанатты шаралар тоқтатылды. Келесі аптада Автомобиль жолдары министрі Джордж Гомме тұрғындармен кездесіп, тиісті қоршау орнатылғанға дейін балаларды бақылау үшін тәулік бойы күзет құру туралы келісімге келді. Жол 3 қыркүйекте салтанатсыз ашылды. Бұл 403-ші тас жолының Гамильтон бөлігін аяқтады.

Controlled access highway in Ontario, Canada

It travels along the back lot lines of the second concession south of former Highway2. This first section of the highway is also the least travelled portion, with approximately 20,900vehicles using it on an average day in 2016. The highway returns to ground level alongside the Chedoke Creek, a now channelized river from which the freeway may take its name. As the freeway continues north, it crosses an isthmus between Hamilton Harbour and Cootes Paradise alongside several roads which it has served to replace. It circles around the northern shore of Hamilton Harbour and returns to an eastward orientation. Highway407 continues to the north and west, while Highway403 turns east to follow alongside a hydro corridor through the centre of Mississauga. Between Highway407 and Highway401, high occupancy vehicle (HOV) lanes are present in the left shoulder lanes for vehicles with at least one passenger. Sandwiched between residential subdivisions on both sides, the freeway soon thereafter crosses the Credit River. The final discontinuity, between Burlington and Oakville, was signed as a concurrency with the QEW in 2002. The paving of the divided four lane Middle Road, with gentle curves, a grass median, and grade separated interchanges, would set the stage for the freeway concept. It was the first intercity freeway in North America when it opened in June 1939. Thomas McQuesten, the new minister of the Department of Highways and the man most responsible for the Middle Road, decided to apply the concept to sections of Highway2 plagued with congestion. A portion east of Woodstock was rebuilt in this fashion, but World War II would put an end to McQuesten's ambitions, at least temporarily. The construction of Highway401 across the province took first priority. However, the opening of the section of Highway 401 from Highway4 near London to Highway2 east of Woodstock on May31, 1957 would complete part of the route required between London and Hamilton. By 1958, planning on the Chedoke Expressway, or Controlled Access Highway403, was well underway,
though plans for a four lane freeway between Woodstock and Hamilton existed as early as 1954. The opening of the Freeman Diversion alignment of the QEW in August 1958 provided a connection point for the future Chedoke Expressway,
and construction began the same day that the Burlington Bay James N. Allan Skyway opened: October31, 1958. Highway403 between Longwood Road (Highway2) and the QEW was opened to traffic on December1, 1963 at a length of That section opened on July9, 1965, extending the freeway by
Meanwhile, to the west, work had begun on a bypass of Brantford. The new freeway passed north of the city between Paris Road in the west and the junction of Highway2 and Highway 53 in the east, a distance of ; it opened October31, 1966. However, the Brantford Bypass would remain an isolated section of Highway403 for over 20years. However, local residents complained the new section lacked any barriers preventing children from wandering onto the highway, postponing the ceremony until August27 as temporary snow fencing was erected. This proved inadequate, and protests grew more vocal over the following week. Several petitions were presented to Deputy Highway Minister H. Howden on August26, and the ceremonies were cancelled. Over the following week, Minister of Highways George Gomme met with residents and reached a compromise whereby a 24 hour patrol was established to watch for children until a proper fence could be constructed. The route was opened on September3, without any ceremony. This completed the Hamilton section of Highway403.

Миссиссауга

403-ші тас жолдың Миссиссауга арқылы өтуін жоспарлау 1950 жылдардың соңында, Гамильтон тас жолы Метрополитен Торонтоның аймақтық көлік жоспарында пайда болған кезде басталды. Бұл Торонтодан Гамильтонға дейін жалғасатын, бірақ соңында ешқашан салынбаған Ричвью тас жолының жалғасы болуы тиіс еді. Жобада магистральдың шығыс соңы Highway401 және Highway427 қиылысында көрсетілген. Торонтодағы тас жолға қарсы қозғалыс күшейген сайын, облыстық жоспарлар Гамильтон тас жолын Этобикок сағасының жанында батысқа жылжытты. 1962 жылы, болашақ тас жолдың қажеттілігін көрсеткен трафик зерттеулерінен кейін, Берлингтон мен Этобикок сағасы арасындағы электр желісінің бойындағы жер учаскесі қорғалды. 1965 жылдың 25 мамырында Автожолдар департаменті Торонто аймағының Батыс бөлігіндегі тас жолдарды жоспарлау жөніндегі зерттеуді жариялады. Жоспарда 403-ші тас жол Бёрлингтоннан солтүстікке қарай, содан кейін QEW-мен қатар 27-ші тас жолға жақын 401-ші тас жолға дейін белгіленді. Құрылыс басталған кезде жоспарлар толығымен өзгертілді, Оквилдегі QEW-ді жаңа Highway410 айрығында Highway401-ге қосу көзделді. Бұл айрық 403-ші тас жол үшін жақсы қосылу болар еді, бірақ сонымен қатар 401-ші тас жолды алты жолақтан он екіге дейін кеңейтуді қажет ететін еді. 1977 жылдың желтоқсанында Миссиссауга қалалық кеңесі жоспарларды ұсынды және бекітті, содан кейін құрылыс басталды. Жаңа тас жол 1980-ші жылдардың басында бөлімдер бойынша ашылды. Каутра жолы мен 401-ші тас жол арасындағы бірінші бөлім 1980 жылдың 18 тамызында ашылды. Одан кейін 5-ші тас жолынан (Дундас көшесі) оңтүстікке қарай Форд драйвтегі QEW-ге дейін қысқа бөлім 1981 жылдың ортасында ашылды, ал сол жылдың 17 қарашасында Эрин Миллс паркіне дейін кеңейтілді. Ашылатын соңғы бөлімді аяқтау ең ұзаққа созылды, ол Кредит өзенінің аңғарында екі көпір салуды қамтыды; ол 1982 жылдың 2 желтоқсанында ашылды. Миссиссауга сегментінің жалпы құны 87 миллион долларды құрады. Сол кезде Көлік министрлігі 401-ші тас жолды Ренфорт драйвы мен 403-ші тас жолы арасында коллектор-экспресс жүйесіне және 403-ші тас жолымен 401-ші тас жолы мен 10-шы тас жолы (Хуронтарио көшесі) арасында жаңартуды зерттеуді бастады. Бұл 1982 жылдың соңы мен 1985 жылдың жазы аралығында болды; 403-ші тас жолдан 401-ші тас жолға шығысқа қарайғы ең сыртқы пандустар коллекторлық трафик үшін қайта белгіленді, ал алмасудың ішіндегі екі көпірлі пандус экспресс жолақтағы жүргізушілерге қызмет көрсету үшін қосылды. Кеңейту 1988 және 1994 жылдар аралығында салынды, шығыс жағындағы Fieldgate Drive бөлігі қосылды. Бірінші бөлім, Каутра жолы мен Дикси жолы арасындағы, 1991 жылдың басында ашылды. Одан кейін бірнеше жылдан кейін 1994 жылдың соңында Дикси жолынан Эглинтон даңғылына дейінгі бөлім ашылды. 1990 жылы 401, 403 және 410 тас жолдарының жоспарланған, бірақ әлі салынбаған бөліктері салынып жатыр, сонымен қатар 410 тас жолы толыққанды тас жолға дейін кеңейтілді және 401-ші тас жолының коллектор-экспресс жүйесі одан әрі кеңейтілді. Сол кезде екі тас жолдан келген трафик шығысқа қарай 401-ші тас жолға бағытталды. Екі жартылай бағытталған көпірлі пандус салынды, 401-ші тас жолының шығысқа қарай 410-шы тас жолының солтүстікке қарай қозғалысы үшін және 410-шы тас жолының оңтүстікке қарай 401-ші тас жолының шығысқа қарай қозғалысы үшін, соңғысы қолданыстағы айналма пандусты алмастырды. Бұл айналма пандусты жою, сондай-ақ алмасудағы жаңа көпірлерді аяқтау 403 және 410 тас жолдары арасындағы қосылыс үшін орын босатады, оның құрылысы 1991 жылдың желтоқсанында басталды. Бұл қосылыс 1992 жылдың 2 қарашасында ашылды, оның құны 7,3 миллион долларды құрады.

Planning for the segment of Highway403 through Mississauga dates to the late 1950s when the Hamilton Expressway appeared on the Metropolitan Toronto's regional transportation plan. It was to be a continuation of the Richview Expressway, which was ultimately never built, continuing from Toronto to Hamilton. The plan featured the expressway's eastern terminus at the Highway401 and Highway427 interchange. As Toronto's anti expressway movement gained momentum, provincial plans shifted the Hamilton Expressway to the west near Etobicoke Creek. In 1962, the right of way alongside the hydro corridor between Burlington and Etobicoke Creek was protected after traffic studies indicated the need for a future freeway. On May25, 1965, the Department of Highways unveiled the Toronto Region Western Section Highway Planning Study. The plan designated Highway403 north from Burlington and then parallel with the QEW to Highway401 near Highway27. By the time construction was actually underway, plans had been completely modified to connect the overburdened QEW at Oakville with Highway401 at the new Highway410 interchange. This interchange was a better connection point for Highway403, but would also require the widening of Highway401 from six lanes to twelve. Plans were submitted and approved in December 1977 by Mississauga city council, and construction began. The new freeway opened in sections during the early 1980s. The first section between Cawthra Road and Highway401 was opened August18, 1980. This was followed by a short section from Highway 5 (Dundas Street) south to the QEW at Ford Drive, which opened in mid 1981, with a further extension to Erin Mills Parkway opening on November17th of that year. The final section to be opened took the longest to complete, involving construction of two bridges over the Credit River valley; it opened on December2, 1982. The cost of the entire Mississauga segment was $87 million. Around the same period, the Ministry of Transportation began to study upgrading Highway401 to a collector–express system between Renforth Drive and Highway403, and along Highway403 between Highway401 and Highway10 (Hurontario Street). This took place between late 1982 and the summer of 1985; the existing outermost ramps from Highway403 to Highway401 eastbound were re designated to serve collector traffic, as a pair of flyover ramps were added inside the interchange to serve motorists in the express lanes. The extension was built between 1988 and 1994, incorporating a portion of Fieldgate Drive at the eastern end. The first section, between Cawthra Road and Dixie Road, opened in early 1991. This was followed several years later by the section from Dixie Road to Eglinton Avenue that opened in late 1994. In 1990 construction was underway on the planned but not yet built parts of the Highway401 403 410 interchange, alongside the widening of Highway410 into a full freeway, and the further expansion of Highway 401's collector express system. At the time traffic from both freeways was forced onto eastbound Highway401. Two semi directional flyover ramps were built, for the Highway 401 eastbound to Highway 410 northbound movement, and the Highway 410 southbound to Highway 401 eastbound movement, the latter which replaced an existing loop ramp. The removal of that loop ramp, as well as completion of the new flyovers in the interchange, would free up space for connections between Highway 403 and Highway 410 whose construction started in December 1991. The link opened on November2, 1992 at a cost of $7.3 million.

Дау

Кейбір шенеуніктер 403-ші тасжолын автожол салудың үлгілі жобасы деп есептесе де, оның құрылысы даусыз өтті деуге болмайды. 1980-жылдардың соңы мен 1990-жылдардың басында 403-ші магистральдің Миссиссага бөлігінде бес жылдың ішінде жиырмадан астам қаза тапқан жағдай тіркелді, сол кездегі Солтүстік Америкадағы ең жоғары көрсеткіштердің бірі осы болды, тіпті жол қазіргі стандарттарға сай салынған болатын. Бұл Пил аймақтық полициясы мен БАҚ-ты оны "Өлім жолы" деп атауға итермеледі. Атап айтқанда, Mavis Road-тан Erin Mills Parkway-ге дейінгі учаскеде көптеген апаттар орын алды. Осы бөлімде 403-ші тасжолдың еңісі төмен, сондықтан жүргізушілер Mavis Road түйіскеніне қарай шығысқа қарай бағанда, көлік тоқтағанда тез тежеуге мәжбүр болады, нәтижесінде артқы соқтығысу оқиғалары жиі тіркеледі. Күн сәулесінен туындайтын жарық та көру қабілетін нашарлатады.