Конфедерация Әскери-теңіз күштерінің офицері: Джон Ньюленд Маффит өмірі мен қызметі
John Newland Maffitt (privateer)
Джон Ньюленд Маффит – Конфедерация Әскери-теңіз күштерінің офицері, «Принц-капер» атымен танымал. Азамат соғысында блокаданы бұзушы, сауда рейдері болған. Тарих, биография.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Конфедеративтік мемлекеттердің әскери-теңіз флотының офицері
Officer in the Confederate States Navy
Джон Ньюленд Маффит (22 ақпан 1819 – 15 мамыр 1886) – АҚШ Азамат соғысында блокаданы бұзушы және коммерциялық рейдтер жасаушы ретіндегі табыстары үшін "Кершілер ханзадасы" атымен танылған Конфедеративтік мемлекеттердің әскери-теңіз флотының офицері.
John Newland Maffitt (February 22, 1819 – May 15, 1886) was an officer in the Confederate States Navy who was nicknamed the "Prince of Privateers" due to his success as a blockade runner and commerce raider in the U. S. Civil War.
Ерте өмір
Маффит Нью-Йорк қаласына бағытталған кемеде теңізде дүниеге келді, оның ата-анасы Ирландиядан эмиграциялаған. Маффиттің ата-анасы, пастор Джон Ньюленд Маффит және оның әйелі Энн Карникке, ұлымен Коннектикут штатына қоныстанды. Маффит шамамен бес жасқа толғанда, оны оның ағасы, доктор Уильям Маффит асырап алды, ол олармен Атлант мұхиты арқылы сапарлап, Солтүстік Каролина штатындағы Файеттвиллге көшіп, Элерсли плантациясында тұрды. Маффит құл иесі болды және 1857 жылы Корнелия Уильямс Ридті сатты. Америка Азамат соғысы кезінде, Конфедерациялық Штаттар Әскери-теңіз күштерінің CSS Florida крейсерін басқарғанда, оны АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Ниагара бу кемесі Еуропаға дейін қуды. Ниагарада соғыстан кейін Ридке үйленген Уильям Б. Гулд болды.
Maffitt was born at sea on a ship bound for New York City, his parents having emigrated from Ireland. Maffitt's parents, Reverend John Newland Maffitt and his wife Ann Carnicke, settled with their son in Connecticut. When Maffitt was about five years old, he was adopted by his uncle, Dr. William Maffitt who traveled across the Atlantic Ocean with them, and moved to Fayetteville, North Carolina to live at the Ellerslie Plantation. Maffitt was a slave owner, and sold Cornelia Williams Read in 1857. During the American Civil War, while commanding the Confederate States Navy cruiser CSS Florida, he was chased by the United States Navy steam frigate Niagara to Europe. On board Niagara was William B. Gould, who married Read after the war.
АҚШ әскери-теңіз флотында қызмет ету
Маффит 1832 жылы ақпанда он үш жасында АҚШ Әскери-теңіз флотына міндетті офицер ретінде қабылданды. Ол алғаш рет Вест-Индияда USS St. Louis кемесінде қызмет етті, кейіннен Пенсакола әскери-теңіз кемежайына тағайындалды. 1835 жылы ол USS Constitution кемесіне тағайындалды, Жерорта теңізінде коммодор Джесси Эллиоттың көмекшісі болды; оның Constitution кемесіндегі қызметі кейіннен 1871 жылы жарық көрген «Наутилус» немесе «Круиз под холстом» романының негізіне айналды. Ол сондай-ақ фрегат USS Macedonian-да қызмет етті, 1841 жылы кеменің міндетін атқарушы шебері болды. 1842 жылы Маффит АҚШ жағалау зерттеу қызметіне жіберілді, ал 1843 жылы лейтенант шеніне көтерілді. Ол он төрт жылдан астам уақыт гидрографиялық зерттеулермен шұғылданды, негізінен Нантакет (Массачусетс штаты), Уилмингтон (Солтүстік Каролина штаты), Чарльстон (Оңтүстік Каролина штаты) және Саванна (Джорджия штаты) қалаларында. Чарльстон портындағы бір канал әлі күнге дейін оның есімін алып жүр. 1857 жылы Маффит USS Dolphin бригінің командирі болып тағайындалды және Батыс Үндістанда қарақшылар мен құл сатушыларды ұстауға бұйрық алды. 1858 жылдың 21 тамызында «Дельфин» кемесі бортта 318 африкалық бар «Эхо» құл сауда кемесін ұстап, оны Чарльстонға жеткізді; босатылған құлдар кейіннен Африкаға қайтарылды. 1859 жылы Маффит USS Crusader кемесінің командирі болды және 1861 жылдың 7 ақпанына дейін Батыс Үндістандағы құл сатушыларды тоқтату жұмысын жалғастырды.
Maffitt entered the United States Navy as a midshipman in February 1832, at the age of thirteen. He first served aboard USS St. Louis in the West Indies, and was later assigned to the Pensacola Navy Yard. In 1835 he was assigned to USS Constitution, serving as an aide to Commodore Jesse Elliott in the Mediterranean; his service aboard Constitution would later become the basis for a novel, Nautilus; or, Cruising under Canvas, published in 1871. He also served on the frigate USS Macedonian, becoming its acting Master in 1841. Maffitt was ordered to the United States Coast Survey in 1842, and was promoted to the rank of Lieutenant in 1843. He spent more than fourteen years in the hydrographic survey, chiefly in Nantucket, Massachusetts, Wilmington, North Carolina, Charleston, South Carolina, and Savannah, Georgia. A channel in Charleston Harbor still bears his name. In 1857, Maffitt was placed in command of the brig USS Dolphin and ordered to capture pirates and slavers in the West Indies. On August 21, 1858, Dolphin captured the slaver Echo with 318 Africans on board and sent her into Charleston; the liberated slaves were later sent back to Africa. Maffitt became commander of USS Crusader in 1859 and continued his assignment to suppress slavers in the West Indies until February 7, 1861.
Конфедеративтік мемлекеттердің әскери-теңіз қызметі
1861 жылғы мамыр айында АҚШ Азамат соғысы басталғанда Маффит АҚШ Әскери-теңіз күштеріндегі қызметінен кетіп, Конфедерациялық штаттардың Әскери-теңіз күштерінде бірінші лейтенант болды. Ол генерал Роберт Лидің теңіз жәрдемшісі болып қызмет етті, Саваннаны қорғауға дайындық жүргізіліп жатқанда. 1862 жылдың басында Маффитке азаматтық кеме «Сесил» арқылы Конфедерацияға қажетті жабдықтарды блокададан өткізу тапсырылды. 1862 жылғы 17 тамызда ол «CSS Florida» крейсерінің алғашқы командирі болды, кемені жабдықтаудың қиын кезеңінен өткізді, сол кезде кеме экипажының көп бөлігі сары қызылшаға шалдықты. Куба портында болғанда, командир Маффит өзі де осы ауруға ұшырады. Осы халде Маффит «Florida» кемесімен Кубаның Карденас қаласынан Мобил қаласына дейін жүзіп өтті. Мобил шығанағына кіру жолы Одақ кемелерімен жабылғандықтан, «Florida» блокадашылардан оқ-дәрілерге төтеп беріп, Форт Морганның зеңбірек астына бекінді. Блокадашылардың бомбалауы қатты болды және «Florida» кемесіне келтірілген зиян соншалықты үлкен болды, Маффит үш айдан астам уақытқа теңізге шыға алмады. Оның қашып кетуіне жол бермеу үшін Одақ Әскери-теңіз күштері Мобил маңындағы блокада күштерін арттырды. Кемеде жетіспейтін жабдықтар мен қару-жарақтарды, сондай-ақ қосымша экипаж мүшелерін алғаннан кейін, Маффит 1863 жылғы 16 қаңтарда теңізге шығу үшін күшті дауыл күтті. Ол алты блокадалық кемені алдап өтті. Багам аралдарындағы Нассаудан отын алғаннан кейін «Florida» 6 ай бойы Солтүстік және Оңтүстік Америкада, сондай-ақ Батыс Үндістандағы бейтарап порттарда тоқтады, ол жерде ол кемелерді жаулап алып, оны қуып келе жатқан үлкен Одақ эскадрильясынан қашып жүрді. Осы кезеңде ол «Корсарлар ханзадасы» деген лақап атын алды (бірақ ол теңіз офицері болғандықтан, нағыз корсар емес еді). 1863 жылғы мамыр айында Маффит «Florida» бу кемесін басқарғаны үшін көрсеткен батылдығы мен еңбегі үшін командир шеніне көтерілді. Сары қызылшаның салдарынан денсаулығы нашарлағандықтан, ол 1864 жылғы 12 ақпанда Франциядағы Брест қаласында «Florida» кемесінің басшылығынан бас тартуға мәжбүр болды. 1864 жылғы жазда Конфедерациялық штаттарға оралғаннан кейін Маффитке темір қаптамалы «CSS Albemarle» кемесінің басшылығы тапсырылды. Маффиттің басшылығымен «Albemarle» кемесі Роанок өзенін және Солтүстік Каролина штатының Плимут қаласына жазда үстемдік етті. Қыркүйек айында ол блокаданы бұзушы «CSS Owl» кемесінің басшылығына тағайындалды. 3 қазанда «Owl» Уилмингтоннан теңізге қашып кетті; блокадашылар оның капитаны мен бірнеше экипаж мүшелерін жарақаттады, бірақ тоғыз оқ оларды тоқтатуға жеткіліксіз болды, ал «Owl» 24 қазанда Бермудаға үлкен және құнды мақта жүгімен жетті. Соғыс аяқталғанға дейін Маффит «Owl» кемесімен Одақ блокадасын бірнеше рет сәтті бұзды. Конфедерацияға қызмет еткен кезінде Маффит қажетті жабдықтарды жеткізу үшін блокададан бірнеше рет өтіп, құны 10 миллионнан 15 миллион долларға жететін жетпістен астам кемені жаулап алды және жойды. Маффит күшті Әскери-теңіз күштерінің маңыздылығын мойындады, өйткені ол: «Оңтүстіктің басты қатесі – олардың Әскери-теңіз күштерін ескермеуі болды».
In May 1861, with the coming of the U. S. Civil War, Maffitt resigned his U. S. Navy commission and became a First Lieutenant in the Confederate States Navy. He served as a naval aide to General Robert E. Lee while preparations for the defense of Savannah were in progress. In early 1862, Maffitt was ordered to the civilian steamer Cecile to run the blockade with supplies for the Confederacy. On August 17, 1862, he became the first commanding officer of the cruiser CSS Florida, taking her through a difficult outfitting period during which most of the ship's company was stricken with yellow fever. While in port in Cuba, Commander Maffitt himself contracted the disease. In this condition, Maffitt sailed Florida from Cárdenas, Cuba to Mobile, Alabama. With the way into Mobile Bay blocked by Union warships, Florida braved a hail of projectiles from the blockaders and raced through them to anchor beneath the guns of Fort Morgan. The bombardment from the blockaders was severe and the damage to Florida was so great that Maffitt did not return to sea for more than three months. To prevent his escape, the Union Navy increased the blockading force near Mobile. Having taken stores and gun accessories the ship lacked, along with added crew members, Maffitt waited for a violent storm before setting out on January 16, 1863. He used trickery to lose six pursuing blockaders. After coaling at Nassau, Bahamas, Florida spent 6 months off North and South America and in the West Indies, with calls at neutral ports, all the while making captures and eluding the large Federal squadron pursuing her. It was during this period that he acquired the nickname "Prince of Privateers" (which was somewhat inaccurate, since he was a naval officer and not an actual privateer.) Maffitt was promoted to the rank of Commander in May 1863 "for gallant and meritorious conduct in command of the steam sloop Florida." Ill health due to the lingering effects of yellow fever forced him to relinquish command of Florida at Brest, France on February 12, 1864. In the summer of 1864, after returning to the Confederate States, Maffit was given command of the ironclad ram CSS Albemarle. Under Maffit's command, Albemarle dominated the Roanoke River and the approaches to Plymouth, North Carolina throughout the summer. In September, he was given command of the blockade runner CSS Owl. On October 3, Owl escaped to sea from Wilmington; the blockaders wounded her captain and several crewmen but 9 shots failed to stop them, and Owl arrived in Bermuda on October 24 with a large and valuable cargo of cotton. Maffit made several more successful runs through the Union blockade in Owl before the war ended. During his service to the Confederacy, Maffitt repeatedly ran the blockade to carry needed supplies and captured and destroyed more than seventy prizes worth $10 to $15 million. Maffitt recognized the importance of a strong navy, for as he said, "The grand mistake of the South was neglecting her navy".
Кейінгі өмірі
Соғыс аяқталғаннан кейін ол кемесін АҚШ-қа тапсырудан бас тартты. Оның орнына, ол "Owl" кемесін Ливерпульдегі агенттерге қайтарды. Ол Англияда қалуды жөн көрді және британдық теңіз күштерінің емтиханын өткеннен кейін, Ливерпуль мен Оңтүстік Америка арасында жүретін "Widgeon" британдық сауда кемесінің капитаны болып шамамен екі жыл қызмет етті. 1868 жылы ол АҚШ-қа оралып, Солтүстік Каролина штатындағы Уилмингтон қаласының жанындағы шаруашылыққа қоныстанды. 1870 жылы Маффит Он жылдық соғыс кезінде кубалық революционерлерге тиесілі соғыс кемесіне қолбасшылық етті. Маффит 1886 жылы Уилмингтонда қайтыс болды, ол Батыс Үндістандағы қақпақшылық туралы аяқталмаған қолжазбаны қалдырды. Оның жинаған қағаздары Солтүстік Каролина университетінің Капел-Хиллдегі кітапханасында сақтаулы.
At the end of the war, he refused to surrender his ship to the United States. Instead, he returned Owl to agents in Liverpool. He chose to remain in England, and, after passing the British naval examination, he served for about two years in command of the British merchant steamer Widgeon running between Liverpool and South America. He returned to the United States in 1868 and settled on a farm near Wilmington, North Carolina. In 1870, Maffit commanded a warship for Cuban revolutionaries during the Ten Years' War. Maffit died in Wilmington in 1886, leaving an unfinished manuscript about piracy in the West Indies. His collected papers are in the library of the University of North Carolina at Chapel Hill.