Фредерик Смит: Виктория кресінің иесі және Жаңа Зеландиядағы шайқастардағы батылдығы
Frederick Augustus Smith
Фредерик Смит – британдық әскери шенді, Виктория кресімен марапатталған. Қырым соғысындағы қаһармандығымен көзге түскен. Биографиясы туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фредерик Август Смит (18 қараша 1826 – 22 шілде 1887) – британдық армия офицері және Виктория кресімен марапатталған ирландтық, бұл британ және Достастық әскерлеріне жаудың қарсы тұрғандағы батылдығы үшін берілетін ең жоғары награда.
Lieutenant Colonel Frederick Augustus Smith (18 November 1826 – 22 July 1887) was a British Army officer and an Irish recipient of the Victoria Cross, the highest award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces.
Ерте өмір және мансап
1826 жылы 18 қарашада Дублинде туған Смит 1849 жылы 1 қаңтарда 1-ші жаяу полкіне (Royal Scots) кіші лейтенант болып кірді. 1852 жылы 30 сәуірде лейтенант атағына көтерілді. Ол Қырым соғысында Алма, Инкерман және Севастополь шайқастарында қатысты және 1855 жылы 30 наурызда капитандыққа көтерілді. Кейін ол 43-ші (Монмутшир) жаяу полкіне ауысты.
Born in Dublin on 18 November 1826, Smith was commissioned as an ensign into the 1st Regiment of Foot (Royal Scots) on 1 January 1849. He was promoted to lieutenant on 30 April 1852. He saw action during the Crimean War at Alma, Inkerman and Sebastopol and was promoted to captain on 30 March 1855. He later transferred to the 43rd (Monmouthshire) Regiment of Foot.
Викторияның айқасы
Смит 37 жаста болған және Жаңа Зеландиядағы Вайкато Хаухау Маори соғысы кезінде 43-ші (Монмутшир) жаяу әскер полкінің (кейін Оксфордшир және Букингемшир жеңіл жаяу әскері) капитаны болды. Смит басқаратын 43-ші полк бөлімшесімен бірге 68-ші (Дурхам) жеңіл жаяу әскер полкі маорилердің бекінісіне шабуыл жасау үшін жөнелтілді. Осыдан кейін 1864 жылғы 21 маусымда Таурангада болған шабуылдағы ерлігі үшін оған Виктория кресі (ВК) ордені берілді. 21 маусымда Таурангадағы шайқаста көрсеткен батылдығы үшін. Ол маорилердің позициясына шабуыл жасағанда өз ротасын ең батыл түрде жетектеп, мылтық орларына жеткенге дейін жараланса да, ішке секіріп түсіп, жаумен жеке қолға түйіскен. Осылайша ол әскеріне үлкен жігер берді және оларға үлгі көрсетті. Шабуыл кезінде оны оқ атып, аяғының жоғарғы бөлігіне кірді. Ол әскерін жетектеуді жалғастырып, бекініске бірінші болып кірді. Күрес нәтижесінде маорилер ауыр шығынға ұшырап, өз позицияларынан ығыстырылды. Шабуыл кезінде Смит маори басшыларының бірін өлтіріп, оның "Мере" деп аталатын таяғын алды. Кейін басшының отбасы "Мерені" қайтарып алу үшін үлкен сомада ақша ұсынды. Смит қайтыс болғаннан кейін "Мере" ақырында Жаңа Зеландиядағы мұражайға қайтарылды – бұл елдегі британ армиясының соғыстарының естелігі. Ол туралы хабарламалар да жарияланды.
Smith was 37 years old, and a captain in the 43rd (Monmouthshire) Regiment of Foot (later the Oxfordshire and Buckinghamshire Light Infantry), during the Waikato Hauhau Maori War in New Zealand. The 68th (Durham) Regiment of Foot (Light Infantry) with a detachment of the 43rd commanded by Smith was deployed to attack an entrenchment held by the Māori. The following deed took place during the attack on 21 June 1864 at Tauranga for which he was awarded the VC. For his distinguished conduct during the engagement at Tauranga, on the 21st of June. He is stated to have led on his Company in the most gallant manner at the attack on the Maories' position, and, although wounded previously to reaching the Rifle Pits, to have jumped down into them, where he commenced a hand to hand encounter with the Enemy, thereby giving his men great encouragement, and setting them a fine example. In the charge he was struck by a bullet which lodged in the upper part of his leg. He continued to lead his men and was the first man into the entrenchment. Following fierce fighting, the Māori having sustained heavy casualties were driven from their position. In the attack Smith killed one of the Māori Chiefs and took possession of his baton known as a Mere. The Chief's family subsequently offered substantial sums of money to retrieve the Mere. After Smith's death the Mere was eventually returned to a museum in New Zealand; a relic of the British Army's wars in that country. He was also mentioned in dispatches.
Кейінгі мансап
Кейіннен ол подполковник шеніне жетті. 1875 жылдың 1 желтоқсанынан 1878 жылдың 2 ақпанына дейін 43-ші жаяу әскерін басқарды, содан кейін әскерден зейнетке шықты. 1887 жылдың 22 шілдесінде Мит графтығының Дулик қаласында қайтыс болды. Оның қабірі (белгіленбеген) Дулик (Ирландия шіркеуі) шіркеу қорымында, Мит графтығында орналасқан. Бастапқыда Дулик шіркеуінде болған оған арналған ескерткіш тақта қазір Килмор шіркеуінде, Ольстер халық және көлік мұражайында, Культрада, Даун графтығында тұр. Норман мен Айлин Ирвин және олардың ұлы Дэвид (Ирландия гвардиясы), Антрим графтығының Каррикфергус қаласынан, Дулик шіркеуіндегі қирағаннан мармар тақташаны құтқарды. Оны Окс пен Бакс полкіне беруге ниеттенгенімен, оны Ирландияда қалдыру туралы шешім қабылданды.
He later achieved the rank of lieutenant colonel. He commanded the 43rd Foot from 1 December 1875 to 2 February 1878 when he retired from the army. He died in Duleek, County Meath, 22 July 1887. His grave (unmarked) is in Duleek (Church of Ireland) Churchyard, County Meath. A memorial plaque to him, originally in Duleek Church, is now situated in Kilmore Church, standing in the Ulster Folk and Transport Museum, Cultra, County Down. It was Norman and Eileen Irvine and their son David (Irish Guards) from Carrickfergus, County Antrim who rescued the marble plaque from ruin in the Duleek church. The Ox and Bucks regiment wished to have it but it was decided to have it stay in Ireland.