Жарқын құшақ немесе ізденіс жолы

Кіріспе

2004 жылғы фильм. Комедиялық драма Холокост кезеңінде Польшадан босқандардың немересі Ариэль Макаровтың жеке және мәдени өзін тану жолындағы күрделі іздеулерін баяндайды.

Өмірбаян

"Жоғалған құшақ" фильмдердің шартты трилогиясының бір бөлігі. Қалған екеуі: "Esperando al mesías" (2000) және "Derecho de familia" (2006). Барлығын Бурман жазған және түсірген, ал басты рөлде Дэниел Хендлер ойнаған. Бұл фильмдер көбінесе авторлық өмірден алынған, қазіргі Буэнос-Айресте өмір сүретін жас еврейдің өмірін көрсетеді.

Атау

Фильмнің испан тіліндегі атауы қасақана ойластырылған: abrazo сөзі "құшақтау" дегенді білдіреді, ал одан кейін келетін partido сөзі "үзілген" немесе "кеткен" мағынасында қолданылғанда дұрыс емес, бірақ a brazo partido идиомасы, сөзбе-сөз аударғанда "үзілген қолмен", "қайратты, күшпен күресу" дегенді білдіреді. Бұл "жартылай құшақтау" ретінде де түсінілуі мүмкін, яғни аяқталмаған құшақтау немесе бір қолмен жасалған құшақтау.

Тарату

Фильм алғаш рет 2004 жылдың 9 ақпанында Берлин халықаралық кинофестивалінде көрсетілді. Ол 2004 жылдың 25 наурызында Аргентинада кеңейтілген көрсетімде басталады. Фильм көптеген кинофестивальдерде көрсетілді, оның ішінде: Финляндиядағы Хельсинки халықаралық кинофестивалі; Польшадағы Варшава кинофестивалі; Оңтүстік Кореядағы Пусан халықаралық кинофестивалі; АҚШ-тағы Чикаго халықаралық кинофестивалі; Таиландтағы Бангкок әлемдік кинофестивалі; Бразилиядағы Сан-Паулу халықаралық кинофестивалі; Ұлыбританиядағы Лондон кинофестивалі және тағы да басқалары. Фильм Аргентинада Argentina Video Home компаниясы Дистрибьюция компаниясының лицензиясы бойынша 2004 жылдың 3 шілдесінде VHS және DVD форматында, ағылшын, португал және испан тілдеріндегі субтитрлермен және қосымша материалдармен шығарылды. Ол 2013 жылдың 13 наурызында SBP компаниясы DVD форматында қайта шығарылды, португал тіліндегі субтитрлер алынып тасталды, ал қалған сипаттамалары өзгеріссіз қалды.

Сыни қабылдау

Lost Embrace киносыншыларынан көбінесе жағымды пікірлер алды. Rotten Tomatoes шолулар жинақ сайтында фильм 48 шолуға негізделген 83% мақұлдау рейтингісіне ие, рейтингтің орташа көрсеткіші 10-нан 6,7 баллды құрайды. Сайттың консенсусы: "Сәл байыпты, бірақ тартымды әңгіме, ол сізді күлімсіретеді". Metacritic-те, киносыншыларының 0–100 шолуынан салмақты орташа рейтинг беретін платформада, фильм 23 шолуға негізделген 70 рейтингтік ұпайға ие, ол әдетте жақсы бағаланған фильм ретінде жіктеледі. The New York Times газетінің киносыншысы А.О. Скотт фильмнің режиссурасын жоғары бағалап, былай деп жазды: "Lost Embrace ешқашан қиын немесе артық жасалғандай сезілмейді. Оның ортасындағы отбасылық драманың нәзіктігі, ұлының жұмбақ әкесі мен ерлікпен сабырлы анасына деген терең, сөзбен жеткізу қиын сезімдері, ғажайып кездейсоқтықпен көрінеді. Амалдың шеберлігі кейін ғана байқалады. Бұл кішкентай әлем туралы кішкентай фильм, бірақ оның қарапайымдылығы оны берік және қанағаттандырарлық етеді". Los Angeles Times газетінің киносыншысы Кеннет Туран фильмнің режиссурасын ұнатып, былай деп жазды: "Режиссер (және қосымша сценарий авторы) Бурман сенімді, бірақ жақын кино түсіру стилін көрсетеді, бір мезгілде табиғи, ойыншыл және ерекше. Фильмнің маңызды бөлімдері Ариэльдің дауыстап айтуы арқылы байланыстырылғандықтан, бұл стиль орталық кейіпкермен бірлікке және байланысқа мүмкіндік береді, әйтпесе ол жеке сүйікті болар емес". Boston Phoenix газетінің сыншысы Питер Кью Бурманның режиссурасын ұнатып, бірақ кейде фильмнің сәл көшірме болып көрінетінін айтты және былай деп жазды: "Бурман Франсуа Трюффоға ұқсас сүйіспеншілік пен ирониямен түсіреді, бірақ оның стильдік ерекшеліктері сәл еліктеуші болып көрінеді". Boston Globe газетінің киносыншысы Уэсли Моррис комедияға таңданып, былай деп жазды: "Lost Embrace романисетң адамдық сезіміне ие. Егер ол кітап болса, онда ол Джонатан Сафран Фоер мен ерте Филип Роттың кітап сөрелерінде тұрар еді. Сонымен қатар, ол ерте Жан-Люк Годардтың және оның кейіпкерлермен болған зиялылық ойындарының, сондай-ақ Уэс Андерсонның кейбір кездейсоқ ақымақтықтарының іздерін қамтиды. Бірақ Годард пен Андерсоннан айырмашылығы, бұл фильмде эмоциялық ағым бар, және Бурман оны жанды және қысымсыз сезіндіреді".

Lost Embrace garnered mostly positive reviews from film critics. On review aggregate website Rotten Tomatoes, the film holds an overall 83% approval rating based on 48 reviews, with a rating average of 6.7 out of 10. The site's consensus is: "A low key but charming tale that will put a smile on your face." At Metacritic, which assigns a weighted mean rating out of 0–100 reviews from film critics, the film has a rating score of 70 based on 23 reviews, classified as a generally favorably reviewed film. Film critic A. O. Scott, film critic for The New York Times, liked the direction of the film, writing, "Lost Embrace never feels strenuous or overdone. The tenderness of the family drama at its center, and the deep, hard to articulate feelings of a son for his enigmatic father and his heroically patient mother, emerge with a charming haphazardness. The sly artfulness is apparent only in retrospect. This is a small movie about a small world, but its modesty is part of what makes it durable and satisfying." Kenneth Turan, film critic for the Los Angeles Times, liked the films direction and wrote, "Director (and co writer) Burman displays an assured but intimate filmmaking style, at once casual, playful and idiosyncratic. With key sections of the film related by Ariel in voice over, it's also a style that fosters complicity and connection with a central character who otherwise might not be a personal favorite." Peter Keough, critic for the Boston Phoenix, also liked Burman's direction, though at times he said the film felt a bit derivative, and wrote, "Burman captures with an affection and an irony that match François Truffaut's, though his stylistic mannerisms can seem a little imitative." The Boston Globe film critic, Wesley Morris, was impressed by the comedy, and wrote, "Lost Embrace has a novelist's human touch. Were it a book, it would go somewhere on the shelf with Jonathan Safran Foer and early Philip Roth. It also possesses traces of early Jean Luc Godard and his wit with characters, as well as some of Wes Anderson's random silliness. But unlike in Godard and Anderson, an emotional undercurrent runs beneath this movie, and Burman makes that feel good without feeling strained."

Жеңіс

Бангкок әлемдік кинофестивалі: Ең жақсы фильм; 2004. Берлин халықаралық кинофестивалі: Күміс Берлин аюы; Ең жақсы актер, Дэниел Хендлер; Төрешілердің Гран-приі, Дэниел Бурман; 2004. Лейда латын Америкасы кинофестивалі: Ең жақсы режиссер; Ең жақсы фильм; ICCI сценарий сыйлығы, Марсело Бирмажер және Дэниел Бурман; 2004. Clarín сыйлығы: Ең жақсы фильм; Ең жақсы фильм сценарийі, Дэниел Бурман және Марсело Бирмажер; Ең жақсы екінші пландағы актриса, Адриана Айзенберг; 2004. Аргентина киносыншылары қауымдастығы сыйлығы: Күміс кондор; Ең жақсы екінші пландағы актриса, Адриана Айзенберг; 2005.

Тағайындаулар

Берлин халықаралық кинофестивалі: Алтын Берлин аюы, Дэниел Бурман; 2004. Мар-дель-Плата кинофестивалі: Ең жақсы фильм, Дэниел Бурман; 2004. Аргентина киносыншылары қауымдастығы сыйлығы: Күміс кондор, ең үздік актер (Mejor Actor Protagonico), Даниэль Хендлер; ең үздік режиссер (Mejor Director), Дэниел Бурман; ең үздік монтаж (Mejor Compaginación), Алехандро Бродерсон; ең жақсы фильм (Mejor Película); ең жақсы музыка (Mejor Música), Сезар Лернер; ең жақсы жаңа актриса (Mejor Revelación Femenina), Розита Лонднер; ең жақсы сценарий, түпнұсқа (Mejor Guión Original de Ficción), Марсело Бирмажер және Дэниел Бурман; ең жақсы қосалқы актер (Mejor Actor de Reparto), Хорхе Д'Элия; 2005.