Дункан Гордон Бойес: Англияның Виктория кресінің иесі
Duncan Gordon Boyes
Дункан Бойс – Англияның Виктория кресімен марапатталған батыры. 1864 ж. Жапониядағы Шимоносеки саяхатындағы ерлігі үшін сыйлық алған. Өмірі мен қайғысы туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англияның Виктория Кресінің иегері Дункан Гордон Бойес (5 қараша 1846 – 26 қаңтар 1869) – британдық және Достастық күштеріне жаудың қарсы тұрғандағы батылдығы үшін берілетін ең жоғары және ең беделді награда – Виктория Кресінің иегері болған. Ол 1864 жылы Жапониядағы Шимоносеки экспедициясындағы ерлігі үшін марапатталды. Кейіннен тәртіпсіздігі үшін теңіз қызметінен босатылып, Жаңа Зеландияға көшіп, отбасының қой шаруашылығында жұмыс істеді. Депрессия мен алкоголизмге ұшыраған ол 22 жасында Дунединде өз-өзіне қол жұмсады.
English Victoria Cross recipient
Duncan Gordon Boyes VC (5 November 1846 – 26 January 1869) was an English recipient of the Victoria Cross, the highest and most prestigious award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces. The award was bestowed upon him for his actions during the Shimonoseki Expedition, Japan in 1864. He was later discharged from naval service as a result of ill discipline and moved to New Zealand to work on his family's sheep station. Suffering from depression and alcoholism, he committed suicide at the age of 22 in Dunedin.
Ерте өмір
Дункан Гордон Бойес 1846 жылдың 5 қарашасында Глостерширдегі Челтенхэм қаласында Джон мен Сабина Бойестің отбасында дүниеге келді. Олар бұрын Тасманияның Хобарт қаласында үйленген. Оның әкесі саудагер болған, ал Бойес тоғыз баланың бірі еді. Оның кем дегенде бір бауыры да Корольдік теңіз флотында қызмет еткен. 14 жасқа толғаннан кейін ол Корольдік теңіз флотына қосылды. Ол 1862 жылы Шығыс Үндістан станциясында қызмет еткен HMS Euryalus кемесіне бекітілді.
Duncan Gordon Boyes was born on 5 November 1846 in Cheltenham, Gloucestershire, to John and Sabina Boyes, who had married in Hobart, Tasmania. His father was a merchant, and Boyes was one of nine children. At least one of his brothers also served in the Royal Navy. before joining the Royal Navy at the age of 14. He was assigned to HMS Euryalus, joining the ship in 1862 when it was serving as part of the East Indies station.
Викторияның айқасы
Бойес 17 жасында 1864 жылғы 6 қыркүйекте Жапонияның Шимоносеки қаласындағы шайқастағы ерлігі үшін Виктория кресін (ВК) алды. Шайқас кезінде ол жапон бекінісіне шабуыл жасайтын ротаның құрамында Королеваның туын алып жүрді. Бойеске, қарсылас тараптан ауыр шабуылдар жасалса да, туды көтеріп ұшқандығы үшін құрмет көрсетілді, көптеген жандар зардап шекті. Ауыр жарақат алған саржант Томас Прайдпен бірге Бойес алға жылжуын жалғастырды және тек бұйрық алған соң ғана тоқтады. Сэр Эрнест Сатов Дункан Бойесті өзінің "Жапониядағы дипломат" (Лондон, 1921) атты естеліктерінде былай деп еске алды: "Лейтенант Эдвардс пен инженерлер тобының Краудиі Д. Г. Бойес есімді мидшипменмен [кадетпен] бірге алда болды, ол туды өте ерлікпен алып жүрді; кейіннен ол өте жас кезінде көрсеткен батылдығы үшін V. C. алды". Бойес, Уильям Сили және Томас Прайдқа Виктория крестері 1865 жылғы 22 қыркүйекте Портсмут штабының бас қолбасшысы адмирал сэр Майкл Сеймурмен Саутсидегі Коммон алаңында табыс етілді. Бірақ әкесі қайтыс болғаннан кейін, ол нервтік ауруға шалдықты. 1869 жылғы 26 қаңтарда Бойес Дунединдегі үйдің терезесінен секіріп, өз-өзіне қол жұмсады. Ол 22 жас 2 айлық болған. Өлімнің ресми себебі – ділириум тременс деп тіркелді.
Boyes received his VC at the age of 17, for his part in action at Shimonoseki, Japan on 6 September 1864. During the fighting, he carried the Queen's Colour as part of the company leading the assault on the Japanese stockade. Boyes was credited with keeping the colours flying despite heavy fire that inflicted numerous casualties. Along with Colour Sergeant Thomas Pride who was badly wounded, Boyes continued pressing forward and only stopped his advance when ordered to do so. Sir Ernest Satow mentioned Duncan Boyes in his memoirs entitled A Diplomat in Japan (London, 1921) in the following terms: "Lieutenant Edwards and Crowdy of the Engineers were ahead with a middy [midshipman] named D. G. Boyes, who carried the colours most gallantly; he afterwards received the V. C. for conduct very plucky in one so young." Boyes, William Seeley, and Thomas Pride were invested with their Victoria Crosses on 22 September 1865 by Admiral Sir Michael Seymour GCB (Commander in Chief to Portsmouth) on the Common at Southsea. but after his father died, he suffered a nervous breakdown. On 26 January 1869, Boyes committed suicide jumping to his death from the window of a house in Dunedin. He was aged 22 years and 2 months. The official cause of death was listed as delirium tremens.
Медаль
1978 және 1998 жылдар аралығында медаль Челтенхэм колледжінде сақталды. Бойздың V. C. медалі Лондондағы «Спинк» аукциондық үйі Челтенхэм колледжінің тапсырысы бойынша, Бойз есімімен стипендия құру үшін 51 700 фунт стерлингке сатылды. 1998 жылы лорд Майкл Эшкрофт бұл медальді аукционда жеке коллекциясына сатып алды. Қазіргі таңда ол Императорлық соғыс мұражайындағы лорд Эшкрофт галереясында қойылған.
Between 1978 and 1998, the medal was held by Cheltenham College. The Boyes V. C. sold for 51,700 pounds at auction by Spink, the auctioneers in London, on behalf of Cheltenham College for the purpose of establishing a scholarship in Boyes' name. Lord Michael Ashcroft bought the medal at the auction in 1998 for his collection. It is now in the Lord Ashcroft Gallery at the Imperial War Museum.
Еске алу
2004 жылғы 11 қарашада Лондондағы Виктория желісінде Дункан Бойестің және басқа да орден иегерлерінің суреттері қойылды.
A series of posters of Duncan Boyes VC and other medal recipients was put on view on the Victoria line in London on 11 November 2004.