Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1949–1954 жылдардағы Француз Индокитайының құрамына кірген мемлекет, Француз Индокитай мемлекеті.
1949–1954 constituent state of French Indochina
the French Indochinese state
Вьетнам мемлекеті (; Chữ Hán: 國家越南;) – Оңтүстік-Шығыс Азияда 1949 жылдан 1955 жылға дейін болған үкіметтік құрылым. Алғашқыда Француз одағының мүшесі, кейіннен (1954 жылдың 22 шілдесінен 1955 жылдың 26 қазанына дейін) тәуелсіз мемлекет ретінде танылды. Бірінші Индокитай соғысы кезінде мемлекет Вьетнамның барлық территориясына билік етуді талап еткенімен, оның көп бөлігі Вьетнам Демократиялық Республикасының бақылауында болды. Мемлекет 1949 жылы Франция тарапынан Француз одағы аясында құрылып, 1950 жылы халықаралық қауымдастық тарапынан мойындалды. Бұрынғы император Бао Дай мемлекет басшысы болды. 1954 жылғы Женева келісімдерінен кейін Вьетнам мемлекеті елдің солтүстік бөлігіндегі егемендігінен бас тарды, бұл аймақ Вьетминь бақылауында болды. Сол жылы Нго Динь Дием премьер-министр болып тағайындалды, ал 1955 жылы Бао Дайды қызметтен шеттету арқылы Вьетнам Республикасының президенті болды.
The State of Vietnam (; Chữ Hán: 國家越南; ) was a governmental entity in Southeast Asia that existed from 1949 until 1955, first as a member of the French Union and later as a country (from 22 July 1954 to 26 October 1955). The state claimed authority over all of Vietnam during the First Indochina War, although large parts of its territory were controlled by the Democratic Republic of Vietnam. The state was created in 1949 by France as part of the French Union and was internationally recognised in 1950. Former Emperor Bảo Đại became Chief of State. After the 1954 Geneva Agreements, the State of Vietnam abandoned its sovereignty over the northern part of the country, which was controlled by the Việt Minh. Ngô Đình Diệm was appointed prime minister the same year and—after having ousted Bảo Đại in 1955—became president of the Republic of Vietnam.
Вьетнамның бірігуі (1947-1948)
Тамыз революциясынан бастап Вьетмині Вьетнамның барлық аумақтарын басып алды. Вьетмин 1945 жылғы 2 қыркүйекте (Жапония АҚШ-пен капитуляциялық құжатқа қол қойған күні) Вьетнам Демократиялық Республикасын құрды. 1947 жылдың ақпанына қарай Тонкиннің (Солтүстік Вьетнам) басылуынан кейін Тонкин астанасы Ханой және маңызды көлік арнасы француздық бақылауға қайта оралды. Вьетмин партизандары орманға шегінуге мәжбүр болды және партизандық соғыс жүргізуге дайындалды. Вьетмин жетекшісі Хо Ши Миннің вьетнам халқына әсерін азайту мақсатында Индокитайдағы француз билігі Бао Дайдың (Нгуен әулетінің соңғы императоры) билікке оралуын қолдады, қуыршақ мемлекеттер құрып, олардың ішінде Вьетнам мемлекеті де болды. Бао Дай 1945 жылғы 25 тамызда, қысқа ғұмырлы Вьетнам империясының құлауынан кейін (ол Жапон империясының қуыршақ мемлекеті болған) өз еркімен тақтан бас тарды. 1948 жылғы 5 маусымда Халонг шығанағы келісімдері (Accords de la baie d’Along) Франция одағы және Индокитай федерациясы шеңберінде Франциямен байланысты Тонкин (Солтүстік Вьетнам) және Анам (Орталық Вьетнам) үкіметтерін алмастыратын бірыңғай Вьетнам үкіметін құруға жол берді. Алайда, Кохинхина (Оңтүстік Вьетнам) ерекше мәртебеге ие болды, ол колония және дербес республика ретінде танылды. Оның Вьетнамның қалған бөлігімен қайта бірігуі үшін жергілікті жиналыстың, содан кейін француз Ұлттық жиналысының мақұлдауы қажет болды. Өтпелі кезеңде Вьетнамның Уақытша Орталық Үкіметі жарияланды: Нгуен Ван Сюань, сол кезге дейін Оңтүстік Вьетнамның Уақытша Үкіметінің басшысы (Кохинхина 1947 жылдан бері осылай аталатын) оның президенті болды, ал Бао Дай толыққанды қайта бірігуді күтіп отырды. Алайда, Вьетнам Демократиялық Республикасы Вьетнамның тәуелсіздігін жариялаған және 1945 жылғы 2 қыркүйектен бастап Вьетнамның дерлік барлық аумағын бақылап келген. Бұдан өзге, ДВР 1946 жылы Вьетнамның Ұлттық жиналысына сайлау өткізді, онда Вьетнам сайлаушыларының 89% (солтүстік және оңтүстік) қатысты. 1946 жылы Вьетнам Демократиялық Республикасы Вьетнамның конституциялық өкілі ресми түрде танылды. Халонг шығанағы келісімдерінің нәтижесінде көптеген мәселелер, референдумды есептемегенде, 1946 жылғы 6 наурызда коммунист Хо Ши Миннің Демократиялық Вьетнам Республикасы мен Индокитайдағы Францияның Жоғарғы комиссары, адмирал Тьерри д’Арженлие, Феликс Гуиннің Франция Жұмысшыларының Халықаралық ұйымының (SFIO) француз бөлімі басқарған Уақытша Француз Республикасының өкілі қол қойған Индокитай тәуелсіздігі туралы конвенцияның күшіне енуіне әкелді. Сондықтан кейбір тараптар Вьетнам мемлекетін Француздық Төртінші Республиканың қуыршақ мемлекеті деп санайды.
Since the August Revolution, the Việt Minh had seized all of the territories of Vietnam. The Democratic Republic of Vietnam was established by the Việt Minh on September 2, 1945 (the same day Japan signed surrender documents with the United States). By February 1947, following the pacification of Tonkin (Northern Vietnam), the Tonkinese capital, Hanoi, and the main traffic axis returned to French control. The Việt Minh partisans were forced to retreat into the jungle and prepared to pursue the war using guerrilla warfare. In order to reduce Việt Minh leader Hồ Chí Minh’s influence over the Vietnamese population, the French authorities in Indochina supported the return to power of Bảo Đại (the last emperor of the Nguyễn Dynasty), by establishing puppet states, including the State of Vietnam. Bao Dai had voluntarily abdicated on August 25, 1945, after the fall of the short lived Empire of Vietnam, a puppet state of the Empire of Japan. On June 5, 1948, the Halong Bay Agreements (Accords de la baie d’Along) allowed the creation of a unified Vietnamese government replacing the governments of Tonkin (North Vietnam) and Annam (Middle Vietnam) associated to France within the French Union and the Indochinese Federation then including the neighboring Kingdom of Laos and Kingdom of Cambodia. Cochinchina (South Vietnam), however, had a different status, both as a colony and as an autonomous republic, and its reunification with the rest of Vietnam had to be approved by its local assembly, and then by the French National Assembly. During the transitional period, a Provisional Central Government of Vietnam was proclaimed: Nguyễn Văn Xuân, until then head of the Provisional Government of South Vietnam (as Cochinchina had been known since 1947) became its president, while Bảo Đại waited for a complete reunification to take office. However, the Democratic Republic of Vietnam had declared the independence of Vietnam and had control of almost all of Vietnam's territory since September 2, 1945. Besides that, the DRV had also hosted the 1946 Vietnamese National Assembly election with the participation of 89% of Vietnamese voters (north and south). The Democratic Republic of Vietnam had officially become the constitutional representatives of Vietnam in 1946. Since the Halong Bay Agreements resulted in many aspects—excluding the referendum—in the enforcement of the March 6, 1946, Indochinese Independence Convention signed by Communist Hồ Chí Minh's Democratic Republic of Vietnam and High Commissioner of France in Indochina Admiral Thierry d'Argenlieu, representative of Félix Gouin's Provisional French Republic led by the French Section of the Workers' International (SFIO), some regarded the State of Vietnam as a puppet state of the French Fourth Republic.
Француз одағы (1949-1954 жж.)
1949 жылы 20 мамырда француз Ұлттық ассамблеясы Кохинхинаны Вьетнамның қалған бөлігімен біріктіруді бекітті. Бұл шешім 4 маусымда күшіне енді, ал Вьетнам мемлекеті 2 шілдеде ресми түрде жарияланды. 1949 жылдан 1954 жылға дейін Кохинхинамен қайта біріккеннен кейін Вьетнам мемлекеті француз одағының құрамындағы серіктес мемлекет ретінде Франциядан ішінара тәуелсіздік алды. Бао Дай Бірінші Индокитай соғысы кезінде Вьетнам Ұлттық армиясы мен Вьетминь арасындағы күрес арқылы Вьетнамның заңды үкіметі ретіндегі өкімділігі үшін коммунистік көшбасшы Хо Ши Минге қарсы күресті. Вьетнам мемлекеті Францияның Төртінші Республикасы мен АҚШ-тан (1950–1954 жылдары) қолдау алды, ал Хо Ши Минге Қытай Халық Республикасы (1950 жылдан бастап) және аз дәрежеде Совет Одағы қолдау көрсетті. Француздық қолдауға қарамастан, 1952 жылы Вьетнам аумағының шамамен 60 пайызы Вьетминьнің бақылауында болды.
On May 20, 1949, the French National Assembly approved the reunification of Cochinchina with the rest of Vietnam. The decision took effect on June 4 and the State of Vietnam was officially proclaimed on July 2. From 1949 to 1954, after reunification with Cochinchina, the State of Vietnam had partial autonomy from France as an associated state within the French Union. Bảo Đại fought against communist leader Hồ Chí Minh for legitimacy as the legitimate government of Vietnam through the struggle between the Vietnamese National Army and the Việt Minh during the First Indochina War. The State of Vietnam found support in the French Fourth Republic and the United States (1950–1954) while Hồ Chí Minh was backed by the People's Republic of China (since 1950), and to a lesser extent by the Soviet Union. Despite French support, roughly 60% of Vietnamese territory was under Việt Minh control in 1952.
Бөлу (1954-1955 жж.)
1954 жылғы Женева конференциясынан кейін, және Француз одағынан шығып толық тәуелсіздік алғаннан соң, Вьетнам мемлекетінің территориясы 17-ші параллельдің оңтүстігіндегі Вьетнам жерімен шектелді және осылайша ол Республика Вьетнамы ретінде кеңінен танылды. Коммунистік күштер 1954 жылдың 10 қазанында Ханой қаласына енді. 1954 жылдан 1955 жылға дейін француз-американдық "Азаттыққа жол" операциясы барысында, негізінен римдік католиктер болған, антикоммунистік Солтүстік Вьетнам халқының іріктеп, жартылай ерікті түрде көші-қоны жасауы жүзеге асты.
After the Geneva Conference of 1954, as well as becoming fully independent with its departure from the French Union, the State of Vietnam became territorially confined to those lands of Vietnam south of the 17th parallel, and as such became commonly known as Republic of Vietnam. Communist forces entered Hanoi on 10 October 1954. The massive semi voluntary migration of anti communist north Vietnamese, essentially Roman Catholic people, proceeded during the French American Operation Passage to Freedom from 1954 to 1955.
Вьетнамның Уақытша орталық үкіметі (1948-1949)
1948 жылғы 27 мамырда Кочин-Қытай Республикасының президенті Нгуен Ван Сюань, Кочин-Қытай және Вьетнам үкіметтерінің бірігуі нәтижесінде Вьетнамның Уақытша Орталық үкіметінің (Thủ tướng lâm thời) президенті болды, бұл жағдай кейде "Вьетнамға дейінгі" кезең деп аталады.
On May 27, 1948, Nguyễn Văn Xuân, then President of the Republic of Cochinchina, became President of the Provisional Central Government of Vietnam (Thủ tướng lâm thời) following the merging of the government of Cochin China and Vietnam in what is sometimes referred as "Pre Vietnam".
Вьетнам мемлекеті (194955)
1949 жылы 14 маусымда Бао Дай Вьетнам мемлекетінің мемлекет басшысы (Quốc trưởng) болып тағайындалды; ол қысқа мерзімге премьер-министр міндетін атқарды (Kiêm nhiệm Thủ tướng). 1955 жылы 26 қазанда Вьетнам Республикасы жарияланды және Нго Динь Дием республиканың тұңғыш президенті болды.
On June 14, 1949, Bảo Đại was appointed Chief of State (Quốc trưởng) of the State of Vietnam; he was concurrently Prime Minister for a short while (Kiêm nhiệm Thủ tướng). On October 26, 1955, the Republic of Vietnam was established and Ngô Đình Diệm became the first President of the Republic.