Джоаккино Коломбо: Италиялық автокөлік жасаушысының өмірі мен еңбектері
Gioacchino Colombo
Джоаккино Коломбо: Италияндық автокөлік инженері, Ferrari қозғалтқыштарының дизайнымен танымал. 158 және V12 қозғалтқыштарының жасаушысы. Тарихы мен жетістіктері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Gioacchino Colombo (9 қаңтар 1903 – 24 сәуір 1988) – итальяндық автомобиль инженері және қозғалтқыш конструкторы.
Italian automobile engineer (1903–1988)
Gioacchino Colombo (9 January 1903 – 24 April 1988) was an Italian automobile engine designer.
Өмірбаян
Легнанода туған Коломбо Альфа Ромеода Витторио Яноның шәкірті болып жұмыс істей бастады. 1937 жылы ол Альфетта үшін 158 қозғалтқышын жобалады және Энцо Ферраридің назарын аударды, ол Коломбодан өзінің Феррари маркасының жарыс және жол көліктері үшін кішкентай V12 қозғалтқышын жобалауды сұрады. Ferrari Colombo қозғалтқышының алғашқы нұсқасы 1947 жылдың 11 мамырында пайда болды. Коломбоның Ferrari үшін ең табысты жұмысы – 1,5 литрлік кішкентай V12 қозғалтқышы болды, ол алдымен Tipo 125, 159, содан кейін 166 спорттық автомобильдерінде қолданылды. Бұл қозғалтқыш, сондай-ақ «Коломбо қозғалтқышы» деп те аталатын, 40 жылдан астам уақыт бойы жол көліктері мен төзімділік жарыстары үшін 4,8 литрлік көлемге дейін шығарылды. Олардың ішінде 3,0 литрлік Ferrari 250 жарыс, спорт және GT автомобильдері де болды. Коломбоның қозғалтқышы Формула-1 жарысында үлкен жетістікке жете алмады. 166 моделіндегі керемет бастапқы табысқа жеткеннен кейін, қозғалтқыш Формула-1 үшін турбожүктегішпен жабдықталды, бірақ тиісті нәтиже бермеді. Нәтижелерге қанағаттанбаған Феррари өзінің әріптес-дизайнері Аурелио Лампредиді шақырып, Коломбоның қозғалтқышының орнына табиғи түрде сорғыланатын үлкен V12 қозғалтқышын жасады. Коломбо 1950 жылы Феррариден кетіп, Альфа Ромеоға оралды, онда ол компанияның жарыс шараларын басқарды, соның ішінде Нино Фаринаның сол жылы және 1951 жылы Хуан Мануэль Фанхионың Формула-1 әлем чемпионатындағы жеңісіне де атсалысты. 1952 жылдың соңында Коломбо Мазератиге ауысып, онда 250F Grand Prix машинасының жобасын жасады. Екі жылдан кейін Коломбо жаңадан қайта іске қосылған Bugatti компаниясына 251 машинасының жобасымен жұмыс істеуге барды. Содан кейін 1957-1970 жылдары MV Agusta компаниясында жұмыс істеді. Коломбо 1988 жылы Миланда қайтыс болды.
Born in Legnano, Colombo began work as an apprentice to Vittorio Jano at Alfa Romeo. In 1937, he designed the 158 engine for the Alfetta and caught the attention of Enzo Ferrari, who asked Colombo to design a small V12 for his Ferrari marque's racing and road cars. The first Ferrari Colombo engine appeared on 11 May 1947. Colombo's most successful work for Ferrari was a tiny 1.5 litre V12, first used in the Tipo 125, 159, and then 166 sports cars. This engine, also known as the "Colombo engine", was produced for road cars and endurance racing cars for more than 40 years in displacements up to 4.8 L. These included the 3.0 litre Ferrari 250 racing, sports, and GT cars. Colombo's engine was not as successful in Formula One racing. After stunning early success in the 166, the engine was supercharged for use in Formula One but failed to perform well. Unsatisfied with the results, Ferrari brought in fellow designer Aurelio Lampredi to create a large naturally aspirated V12, which replaced Colombo's. Colombo left Ferrari in 1950 and returned to Alfa Romeo, where he oversaw that company's racing efforts including the Formula One World Championship success that year of Nino Farina and, in 1951, of Juan Manuel Fangio. In late 1952, Colombo moved on to Maserati where he created the 250F Grand Prix car. Two years later, Colombo headed to newly restarted Bugatti to work on the 251. He then worked for MV Agusta in 1957 1970. Colombo died in Milan in 1988.