Артур Нафтали́н: Минеаполистің тұңғыш еврей мэрі және саясаттағы өмірі
Arthur Naftalin
Артур Нафтали́н – Миннеаполистің тұңғыш еврей мэрі, саясаттанушы және саяхатшы. 1961-1969 жж. қала басшысы болды. Биографиясы, отбасы мүшелері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Артур Нафталин (28 маусым 1917 жыл - 16 мамыр 2005 жыл) – американдық саясаттанушы және саясаткер. Миннесота Демократиялық фермер-еңбекші партиясының (DFL) мүшесі болған ол 1961 жылдың 3 шілдесінен 1969 жылдың 6 шілдесіне дейін Миннеаполис қаласының мэрі қызметін атқарды. Миннеаполис қаласының алғашқы еврей мэрі осы кісі болды.
American politician
Arthur Naftalin (June 28, 1917 – May 16, 2005) was an American political scientist and politician. A member of the Minnesota Democratic Farmer Labor Party (DFL), he served as mayor of Minneapolis from July 3, 1961, to July 6, 1969. He was the first Jewish mayor of Minneapolis.
Ерте өмір
Нафталин Солтүстік Дакота штатының Фарго қаласында туды. Ол Сандел мен Тилли Нафталиндердің төрт баласының бірі болған. Ол Фрэнсис Хили Нафталинге үйленген; олардың ұлдарының бірі Марк Нафталин, музыкант, ол 2015 жылы Пол Баттерфилд Блюз тобының мүшесі ретінде Рок-н-ролл даңқ залына енгізілді. Олардың тағы бір белгілі балалары – Дэвид Майкл Бисмарк және Гейл Мари Нафталин.
Naftalin was born in Fargo, North Dakota, one of four children of Sandel and Tillie Naftalin. He was married to Frances Healy Naftalin; among their children is Mark Naftalin, a musician who was inducted into the Rock and Roll Hall of Fame in 2015 as a member of the Paul Butterfield Blues Band. Their other notable children are David Michael Bismarck and Gail Marie Naftalin.
Миннесота университеті мен Хьюберт Хамфри
Нафталин Миннеаполиске Миннесота университетіне оқуға келді, онда 1939 жылы бакалавр дәрежесін, ал 1948 жылы докторлық дәрежесін алды. Оның диссертациясы Миннесота штатының Шаруалар-Еңбекші партиясының тарихына арналған еді. Осы кезеңде ол Хьюберт Хамфримен танысып, 1944 жылы Миннесотаның Демократиялық және Шаруалар-Еңбекші партияларын ДФЛ партиясына біріктіруге Хамфриге көмектесті. 1945 жылы Хамфри қала әкімі болып сайланды, ал Нафталин оның кеңсесінде жұмыс істеуге тағайындалды. Кейін Нафталин Миннесота университетінің саяси ғылымдар кафедрасында профессор болды. Ол губернатор Орвилл Л. Фрименнің басшылығымен әкімшілік комиссары қызметін атқарды.
Naftalin came to Minneapolis to attend the University of Minnesota, from which he received a Bachelor of Arts degree in 1939 and a PhD in 1948. His dissertation was a history of the Farmer Labor Party of Minnesota. During this time, he became acquainted with Hubert Humphrey and helped Humphrey lead the merger of Minnesota's Democratic and Farmer Labor parties into the DFL in 1944. In 1945, Humphrey was elected mayor and Naftalin was appointed to work in his office. Naftalin later became a professor in the department of political science at the University of Minnesota. He served as commissioner of administration under Governor Orville L. Freeman.
Мэр
1961 жылы ол өзінің төрт екі жылдық мерзімінің біріншісін жеңіп алды, бұрынғы республикалық мэр П. Кеннет Петерсонды 52,04% дауысқа 47,96% дауыспен басып озды. Ол 1963 жылы Вашингтондағы жұмыс және бостандық үшін өткен шеруге қатысты және Мартин Лютер Кингтің «Менің арманым бар» деген сөзін тыңдады. 1966 жылы ол вице-губернатор лауазымына DFL партиясының қолдауын алуға түсті. 1967 жылы Плимут даңғылындағы тәртіпсіздіктерді тоқтату үшін Ұлттық гвардияны шақырды. Нафталин 1969 жылы қайта сайлануға түспеуді шешті, соның салдарынан 1913-1979 жылдар аралығында Миннеаполис қаласының отставкаға кетпеген және сайлауда жеңіліс таппаған жалғыз мэрі атанды. Нафталиннен кейін бұрын саяси тәжірибесі жоқ полиция қызметкері Чарли Стенвиг мэр болды, ол болашақта туындауы мүмкін тәртіпсіздіктерге «заң мен тәртіп» принципі бойынша қатысуға уәде берді.
In 1961, he won the first of his four two year terms as mayor, defeating incumbent Republican Mayor P. Kenneth Peterson by a margin of 52.04% to 47.96%. He attended the 1963 March on Washington for Jobs and Freedom and was present at Martin Luther King Jr.'s "I Have a Dream" speech. He ran for the DFL endorsement for lieutenant governor in 1966. In 1967, he called in the National Guard to quell the 1967 Plymouth Avenue civil unrest. Naftalin declined to seek reelection in 1969, becoming the only mayor of Minneapolis in the period 1913–1979 who never resigned or lost an election. Naftalin was succeeded by Charlie Stenvig, a police officer with no previous political experience who promised a "law and order" approach to any future civil unrest.
Қызметтен кеткеннен кейінгі өмірі
Нафталин қызметтен кеткеннен кейін Миннесота университетінің (қазіргі Хьюберт Х. Хамфри қоғамдық істер мектебінің) қоғамдық істер кафедрасында профессор болды. 1971 жылы ол Азаматтар лигасының директорлар кеңесіне кірді және 1975–1976 жылдары кеңес төрағасы қызметін атқарды. 1976 жылдан 1987 жылға дейін ол жергілікті KTCA телеарнасындағы «Minnesota Issues» атты апталық қоғамдық-саяси бағдарламаның 500 бөлімін жасады және жүргізді. 1980 жылы ол Миннесотаның бұрынғы губернаторлары туралы бір сағаттық теледокументальдық фильмдерді өндірді, сценарийін жазды және дауыстады. 1987 жылы зейнетке шықты. 2005 жылғы 16 мамыр күні таңертең Нафталин құлап, басына жарақат алды, комаға түсіп, сол күні Миннеаполис қаласындағы Аббот Солтүстік-Батыс ауруханасында көз жұмды. Ол денесін Миннесота университетіне ғылыми зерттеулер үшін тапсырды.
After leaving office, Naftalin became a professor in the department of public affairs at the University of Minnesota (now the Hubert H. Humphrey School of Public Affairs). In 1971, he joined the board of directors of the Citizens League, and served as president of the board in 1975–1976. From 1976 to 1987, he produced and hosted 500 installments of Minnesota Issues, a weekly public affairs program on local public television station KTCA. In 1980 he produced, wrote, and narrated a series of one hour television documentaries about former Minnesota governors. He retired in 1987. On the morning of May 16, 2005, Naftalin struck his head in a fall, went into a coma, and died later in the day at Abbott Northwestern Hospital in Minneapolis. He donated his body to the University of Minnesota for research.