Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Швейцариялық жарыс жүргізушісі (1936–1971)
Swiss racing driver (1936–1971)
Джозеф Сифферт (ʒo sifɛʁ; 7 шілде 1936 – 24 қазан 1971) – Швейцариялық жарыс жүргізуші. Отбасы мен достары "Сеппи" деп лақаптайтын Сифферт Швейцарияның Фрибург қаласында дүниеге келген. Ол бастапқыда екі доңғалақты жарыстарда көзге түсіп, 1959 жылы 350 куб.см. көлемді мотоциклдер бойынша Швейцария чемпионатында жеңіске жеткен. Содан кейін Formula Junior Stanguellini көлігімен төрт доңғалақты жарыстарға көшкен. Сифферт 1962 жылы төрт цилиндрлі Lotus Climax машинасымен Формула-1-ге жеке тәлімгер ретінде қатысқан. Кейін Швейцарияның Scuderia Filipinetti командасына ауысып, 1964 жылы Роб Уокердің жеке британдық Rob Walker Racing Team командасына қосылған. Оның ерте жетістіктері 1964 және 1965 жылғы Жерорта теңізі Гран-прилеріндегі жеңістері болды, екі мәрте де Джим Кларкты аз айырмамен басып озды. Сифферт Rob Walker Racing Team және BRM командалары үшін Формула-1-де екі рет жеңіске жеткен. 1971 жылғы Әлем чемпионатының Жеңіс жарысында механикалық бұзушылықтан туған апат салдарынан көлігі аударылып, өртенген көлік астында қалып қайтыс болды. Сифферт екі рет үйленген, екінші әйелі Симонмен 1960 жылдардың соңында және қайтыс болған кезде карьерасының шарықталу нүктесінде болған. Олардың Вероника және Филипп есімді екі баласы бар.
Joseph Siffert (ʒo sifɛʁ; 7 July 1936 – 24 October 1971) was a Swiss racing driver. Affectionately known as "Seppi" to his family and friends, Siffert was born in Fribourg, Switzerland, the son of a dairy owner. He initially made his name in racing on two wheels, winning the Swiss 350 cc motorcycle championship in 1959, before switching to four wheels with a Formula Junior Stanguellini. Siffert graduated to Formula One as a privateer in 1962, with a four cylinder Lotus Climax. He later moved to Swiss team Scuderia Filipinetti, and in 1964 joined Rob Walker's private British Rob Walker Racing Team. Early successes included victories in the non Championship 1964 and 1965 Mediterranean Grands Prix, both times beating Jim Clark by a very narrow margin. He won two races in Formula One for the Rob Walker Racing Team and BRM. He died at the 1971 World Championship Victory Race, having his car roll over after a crash caused by a mechanical failure and being caught under the burning vehicle. Siffert was married twice and to his second wife Simone during the height of his career in the late 1960s and at the time of his death. They had two children together, Véronique and Philippe.
Ерте өмір
Сифферт 1936 жылы Швейцарияның Фрибург қаласында, Берннен 35 шақырым қашықтықта, кедей отбасында дүниеге келді. 12 жасында Сифферт әкесімен бірге 1948 жылы Бремгартен трассасында өткен Швейцария Гран-приін көруге Бернге барды, сол оқиғада ол жарыс жүргізуші болуды армандады.
Siffert was born in 1936 in the town of Fribourg, Switzerland, 35 km (22 mi) from Bern to a poor family. Aged 12, Siffert and his father went to Bern to see the 1948 Swiss Grand Prix at the Bremgarten circuit, and it was at this event where Siffert wanted to be a racing driver.
Формула бірінші
1968 жылы Сифферт Брэндс-Хатчта Rob Walker Racing Team-нің Lotus 49B көлігімен 1968 жылғы Ұлыбритания Гран-приін жеңіп, ұзаққа созған күрес барысында Крис Амонның Ferrari көлігін екінші орынға ықтырды, осылайша Формула-1 тарихына енді. Бұл – жеке команданың соңғы Гран-при жеңісі деп есептеледі. 1971 жылы BRM командасының жүргізушісі ретінде ол «Остеррайхринг» трассасында өткен Австрия Гран-приінде екінші Формула-1 чемпионатында жеңіске жетті.
In 1968, Siffert drove into the F1 history books by winning the 1968 British Grand Prix at Brands Hatch in Rob Walker Racing Team's Lotus 49B, beating Chris Amon's Ferrari into second place after a race long battle. This is regarded as the last GP victory by a genuine privateer. In 1971 as a BRM team driver he scored his second Formula One Championship race victory at the Austrian Grand Prix held at the Österreichring.
Спорттық көліктер
Сифферттің Формула-1-дегі мәртебесі баяу өскенмен, оның атағы Porsche зауытының Әлемдік спорттық автомобильдер чемпионатына ұмтылуындағы жетекші жүргізуші ретінде қалыптасты. 1968 жылы Сифферт пен Ханс Херрманн Porsche 907 машинасымен «Дейтонаның 24 сағаты» және «Себрингтің 12 сағаты» жарыстарында жеңіске жетті, бұл компанияның бұрынғы шағын жеңістерден кейінгі алғашқы маңызды толыққанды жеңісі болды. Кейіннен Сифферттің Porsche 917 машинасымен көрсеткен жүргізушілік шеберлігі оған Еуропада бірнеше ірі жеңістерді сыйлады. Сонымен қатар, Porsche Сиффертті CanAm жобасын дамытуға көмектесу үшін таңдады, ол 1969 жылы Porsche 917PA spyder машинасымен жарысып, аз қатысушы болғанына қарамастан чемпионатта төртінші орынды иеленді. 1970 жылы ол Брайан Редменмен бірге Porsche 908/3 машинасымен Тарға Флориода жеңіске жетті. Сол жылы Porsche Сифферттің March Engineering F1 командасындағы орнын қаржыландырды, себебі неміс компаниясы өздерінің бағалы жүргізушілерін қарсылас Ferrari-ге өткізгісі келмеді. March командасымен Формула-1-дегі ынтымақтастығы сәтсіз аяқталғандықтан, ол келесі маусымда бәсекелес Porsche жарыскері Педро Родригеспен BRM командасына қосылды.
While Siffert's status in F1 grew slowly, his fame came as a leading driver for the factory Porsche effort in its quest for the World Sportscar Championship. In 1968, Siffert and Hans Herrmann won the 24 Hours of Daytona and the 12 Hours of Sebring in a Porsche 907, marking the first major outright wins for the company, apart from a few earlier victories on twisty tracks. Later on, Siffert's driving displays in the Porsche 917 earned him several major wins in Europe. In addition, Siffert was chosen by Porsche to help launch its CanAm development programme, driving a Porsche 917PA spyder in 1969 and finishing fourth in the championship despite few entries. In 1970 he teamed up with Brian Redman to drive a Porsche 908/3 to victory at the Targa Florio. That same year, Porsche bankrolled Siffert's seat in a works March Engineering F1 since the German company did not wish to lose one of their prize drivers to rival Ferrari. His association with March in F1 was disastrous, so he was pleased to join rival Porsche racer Pedro Rodriguez at BRM the following season.
Өлім
Сифферт 1968 жылы өзінің алғашқы жеңісін однып алған Брэндс-Хатч қаласында өткен чемпионаттан тыс әлем чемпионатының жеңіс жарысында қаза тапты. Оның BRM машинасы Ронни Петерсонмен болған бірінші айналымдағы оқиғада зақымданған, кейін бұзылып қалды. BRM бұл жайтты көп уақыт өткен соң ғана мойындады, ол BRM-нің бұрынғы механігінің кездейсоқ айтуы арқылы белгілі болды. BRM машинасы апатқа ұшырап, дереу өртеніп кетті. Сифферт өртенген машинадан шыға алмады. Кейіннен Корольдік Автомобиль Клубы (сол кезде FIA-ның Ұлыбританиядағы ұйымдастырушы және реттеуші өкілі) жүргізген тергеуде, Сифферт бастапқы апатта тек аяғы сынып қалғаны, бірақ үш өрт сөндіргіш дұрыс жұмыс істемегендіктен құтқарушылар Сиффертке бес минут бойы жете алмады және ол түтіннен уланып қайтыс болды. Өрт сөндірушілердің мәлімдемесіне сәйкес, егер өрт сөндіргіштер дұрыс жұмыс істесе, олар 20 секунд ішінде Сиффертке жете алатын еді. Бұл оқиға көліктерде де, трассада да қауіпсіздік шараларын күрт өзгертуге әкелді. Борттағы өрт сөндіргіштер (ұшақ өнімі BCF – бромхлордифторметанды пайдаланатын) міндетті болды, сондай-ақ жүргізушілерге тікелей каскаларына ауа жеткізілетін жүйе орнатылды. Оның Швейцариядағы жерлеу рәсіміне 50 000 адам қатысты, ал Джон Уайер командасының Gulf Porsche 917 машинасы Фрибург көшелерімен процессияны бастап жүрді. Бенуа сол кездегі Формула-1 спорты жайлы баяушы болған және Сиффертті жақсы білген. Ол сондай-ақ 1971 жылы Сифферттің трагикалық соңғы Брэндс-Хатч жарысында болды. Жарысқа бір күн бұрын Бенуа Сифферттің, оның әйелі Симонаның және анасы Марияның, сондай-ақ досы Жан Тингелидің кешкі жеңіс тойындағы суреттерін түсірді. Содан кейін ол жарыс басталуға бес минут қалғанда, старт сызығында BRM машинасының ішінде отырған Сифферттің соңғы суретін түсірді.
Siffert was killed in the non championship World Championship Victory Race at Brands Hatch, Kent, England, the scene of his first victory in 1968. The suspension of his BRM had been damaged in a lap one incident with Ronnie Peterson, and broke later. This was not admitted by BRM until much later when it was accidentally divulged by a BRM ex mechanic. The BRM crashed and immediately caught fire. Siffert could not free himself from the burning car. In the subsequent Royal Automobile Club (the UK organising and regulatory representative of the FIA at the time) investigation, it was discovered that Siffert had only suffered a leg fracture in the initial crash but because three fire extinguishers failed to work properly no rescuers could reach Siffert for five minutes and he died of smoke inhalation. A fire marshall stated that if the fire extinguishers worked correctly then they could have reached Siffert within 20 seconds. This accident led to a rapid overhaul of safety, both in car and on circuit. On board fire extinguishers (using BCF—bromochlorodifluoromethane, an aircraft product) became mandatory and also piped air for the drivers, direct into their helmets. His funeral in Switzerland was attended by 50,000 people and a Gulf Porsche 917 of Team John Wyer led the hearse and procession through the streets of Fribourg. Benoit was a period Formula 1 sports reporter and knew Siffert well. He was also present at Siffert's tragic last Brands Hatch race in 1971. The night before the race, Benoit took pictures of Siffert, his wife Simone and his mother Maria as well as a friend Jean Tinguely at an evening victory celebration. He then also took the last picture of Siffert alive as he sat waiting in his BRM in the pole position on the starting line five minutes before the start of the race.
Мұра
2007–08 A1GP маусымының соңғы кезеңінде, Брэндс-Хатч трассасында, A1 Team Switzerland машинасы «Джо 'Сеппи' Сифферт – 40 жылдық мереке – Брэндс-Хатч» деген жазуды тасыды. Бұл оның 1968 жылы Брэндс-Хатчта өткен Ұлыбритания Гран-присіндегі жеңісін еске салды.
In the final round of the 2007–08 A1GP season, at Brands Hatch, the A1 Team Switzerland car carried the message Jo 'Seppi' Siffert 40th Anniversary Brands Hatch. This commemorated his 1968 British Grand Prix victory at Brands Hatch.