Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жюра департаментіндегі коммуна. Longwy (lɔ̃wi; ескіше Langich, ;) – Францияның солтүстік-шығысындағы Гранд-Эст әкімшілік аймағындағы, Лотарингиядағы, Мозель және Мёрт департаментіндегі коммуна. Тұрғындары Лонговичиендер деп аталады. 2008 жылы "Жаңа қала" әскери архитектура мен инженерлік саласын дамытуға қосқан үлесі үшін "Ваубанның бекіністері" тобының құрамында ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұралар тізіміне енгізілді.
the commune in the Jura department
Longwy (lɔ̃wi; older Langich, ; ) is a commune in the French department of Meurthe et Moselle, Lorraine, administrative region of Grand Est, northeastern France. The inhabitants are known as Longoviciens. In 2008, the ville neuve ("New Town") was listed as a UNESCO World Heritage Site, as part of the "Fortifications of Vauban" group for its contributions to the development of military architecture and engineering.
Экономика
Лонгви тарихи тұрғыдан Лотарингия темір кен аймағының өнеркәсіптік орталығы болып келген. Көне суреттерде өзен бойындағы фабрикаларды көруге болады. Қала 1798 жылдан бері өндіріліп келе жатқан көркем фаянс өнімдерімен де әйгілі. Бүгінде Лонгви мен Сенель фаянс фабрикасы осы өнімдерді шығаруды жалғастыруда, көбінесе суретшілер мен керамистермен бірлесіп жұмыс істейді. 1872 жылдан бері Лонгви керамикасында "эмакс" деп аталатын, көбінесе клоазонне әдісіне ұқсас глазурьмен әшекейлеу қолданылып келеді. Бұл стиль Амадео де Карензаның басшылығымен басталып, Art Deco стилінің шарына жеткен, және Париждегі Printemps универмагында сатылымға түскен.
Longwy has historically been an industrial center of the Lorraine iron mining district. Factories lined the river in historic postcards. The town is also known for its artistic faience, produced there since 1798. It is produced today by the Société des faïenceries de Longwy et Senelle, often in cooperation with artists and ceramists. Overglaze enamel decoration, known as émaux and often in a manner similar to cloisonné, has been produced in Longwy ceramics since 1872. Initially produced under the direction of Amadeo de Carenza, this style reached a peak in the Art Deco style, retailed by the Parisian department store Printemps.
Көлік
Route nationale 52 (Еуропалық E411 бағытының бөлігі) Лонгви қаласынан өтеді. Лонгви вокзалы Люксембург, Шарлевиль-Мезиер және Нанси қалаларымен теміржол байланысына ие.
Route nationale 52 (part of European route E411) passes through Longwy. Longwy station has rail connections to Luxembourg, Charleville Mézières and Nancy.
Тарих
Лонгви бастапқыда Лотарингияға қарасты. Сол патшалық бөлінгеннен кейін қала Жоғарғы Лотарингияның, ал соңында Бар герцогтығының құрамына кірді. 1368 жылы Лонгви Люксембургтың Венцеслав I-ге берілді, бірақ 1378 жылы Барға қайтарылды. Бар герцогтығы 1480 жылы Лотарингия герцогтығына қосылды. 1648 жылдан 1660 жылға дейін Лонгви Франция Корольдігінің құрамында болды, содан кейін Лотарингия герцогтығына қайта оралды. 1670 жылы ол қайтадан Францияның бөлігіне айналды, бұл мәселе 1678 жылғы Нимгеген келісімдерімен реттелді. Вобан XIV Людовик тұсында қаланы нығайтты, ортағасырлық Лонгви шатосын бұзды, оның тек бір мұнарасы ғана сақталды. 1870-71 жылдардағы франко-прусс соғысында Франция жеңілгеннен кейін, Мозель департаментінің көбісі, Эльзас және Мёрт және Вогез департаменттерінің бөліктері Франкфурт шарты бойынша Германия империясына берілді. Мозельдің тек бес бөлігінің бірі, Лонгвимен қоса, аннексиядан құтылды. Ото фон Бисмарк кейіннен Брий және Лонгви аймағының темір кеніне бай екенін білгеннен кейін, өзінің шешіміне қатты өкінді, оны Лонгвидің «Aciéries de Longwy» және «Comptoir Métallurgique de Longwy» картелінің басқа мүшелері пайдаланды. 1914 жылдың тамызында Ардендегі шайқастан кейін Лонгви 1918 жылғы қару тоқтатуға дейін Императорлық неміс армиясымен басылып алынды. Соғыс басталғанда Лонгвидегі бекініске подполковник Наталис Констант Дарше басшылық етті. 3500 сарбазбен ол неміс 5-армиясын үш апта бойы тоқтата алды.
Longwy initially belonged to Lotharingia. After the division of that kingdom, the town became part of Upper Lorraine and ultimately the Duchy of Bar. Longwy was ceded to Wenceslaus I of Luxembourg in 1368, but was returned to Bar in 1378. The Duchy of Bar was then annexed into the Duchy of Lorraine in 1480. From 1648 to 1660 Longwy was part of the Kingdom of France, returning to the Duchy of Lorraine afterwards. It was made part of France again in 1670, a situation which was finalized in the Treaties of Nijmegen in 1678. Vauban fortified the town during the reign of Louis XIV, having demolished the medieval Château de Longwy, of which one tower remains. After the French defeat in the Franco Prussian War of 1870–71, almost all of the Moselle department, along with Alsace and portions of the Meurthe and Vosges departments, was ceded to the German Empire by the Treaty of Frankfurt on the ground that the population in those areas spoke German dialects. Only one fifth of Moselle, including Longwy, was spared annexation. Otto von Bismarck later bitterly regretted his decision when it was discovered that the region of Briey and Longwy was rich with iron ore, exploited by the Aciéries de Longwy among other members of the cartel Comptoir Métallurgique de Longwy. After the Battle of the Ardennes in August 1914, Longwy was occupied by the Imperial German army until the 1918 Armistice. At the start of the war the fort at Longwy was commanded by Lieutenant Colonel Natalis Constant Darche. With a force of 3,500 men he was able to hold up the German 5th Army for three weeks.