Кіріспе

Тарихи қонақүйлер, дилижанспен саяхатшыларға қызмет еткен

Дилижанспен саяхатшыларға арналған қонақүйлер (сондай-ақ, дилижанс үйі немесе тоқтау орны) теміржол құрылысына дейін Еуропаның ішкі көлік инфрақұрылымының маңызды бөлігі болды, адамдар мен жылқыларға демалыс (тоқтау) орнын ұсынды. Қонақүйлерде саяхатшыларға тамақ, сусын және демалысқа қажетті жағдайлар жасалған. Ілеспе маңрайларда жұмыс істейтін ат бақталар жылқыларға күтім жасап, шаршаған жануарларды фреш командамен ауыстырды. Дилижанс қонақүйлерін жеке саяхатшылар өз дилижанстарында, халық дилижанстармен бір қаладан екінші қалаға, ал (кем дегенде Англияда) пошта дилижансымен пайдаланды. Басқа елдердегі жол бойындағы мейрамханалар сияқты, көптеген қонақүйлер сақталған, ал кейбіреулері әлі де түнеуге мүмкіндік береді, бірақ көбінесе дилижанс қонақүйлері бастапқы мақсатын жоғалтып, қазірде қарапайым пабтар ретінде жұмыс істейді. Дилижанс қонақүйлері дилижанстар мен пошта дилижанстары үшін жылқылар тобын ұстап, шаршаған топты жаңа топпен алмастырды. Америкада осы функцияларды сахналық станциялар орындады. Дәстүр бойынша, ағылшын дилижанс қонақүйлері арасында жеті шақырым қашықтық болған, бірақ бұл жер бедеріне байланысты өзгеруі мүмкін. Кейбір ағылшын қалаларында онға дейін мұндай қонақүйлер болған, олардың арасындағы бәсекелестік дилижанс операторларынан түсетін табыс үшін ғана емес, сонымен қатар жолаушыларға ұсынылған тамақ пен сусыннан түсетін кіріс үшін де күшті болды. Барнет, Гертфордширде Лондондан Англияның солтүстігіне дейінгі Ұлы Солтүстік жолындағы бұрынғы орнының арқасында әлі де тарихи пабтардың саны ерекше жоғары.

Тарихи қонақүйлер

Кардиган қаласындағы "Қара арыстан" (1105 жылы салынған) Уэльстің ең көне кочинг мейманханасы болуы мүмкін. Уэльстегі тағы бір тарихи мейманханалар – Black Boy Inn (1522 жылы салынған) және Groes Inn (1573). Оксфордтағы Bear 1774 жылы "The Jolly Trooper" деп аталған, ал High Street көшесіндегі "The Bear Inn" кочинг мейманханасының атқоймасынан құрылған. Ол "Bear" атауын алды, ал 1801 жылы "The Bear Inn" жеке үйге айналғанда, кочинг мейманханасының тарихын да өзіне сіңірді. Қазіргі Лондонның орталық бөлігінде көптеген кочинг мейманханалары болған. Жоғарыдағы жатын бөлмелеріне барып жететін галереялары сақталған жалғыз мейманхана – Саутварктегі The George Inn, ол Ұлттық қорға тиесілі және әлі күнге дейін паб ретінде жұмыс істейді. Көптеген мейманханалар бұзылып, олардың орналасқан жерлерін көрсететін тақташалар қойылған. Лондон қабырғасындағы Лондон мұражайының жанындағы Nomura ғимараты "Bull and Mouth" мейманханасын еске салады. "Алтын крест" үйі, Сент-Мартин шіркеуінің қарсы бетінде орналасқан және ол Чаринг-Кросс кочинг мейманханасы – Golden Cross-ты еске түсіреді.

Құс және бұқа

Стони Стратфордтағы Уотлинг көшесіндегі екі сарай "құс пен бұқа әңгімелері" деген сөздің пайда болуына себеп болды деп есептеледі. Деректерге сәйкес, дилижанстағы жолаушылардың әңгімелері "Құс" және "Бұқа" сарайлары арасында айтылғанда, сыра мен қызығушылық танытқан тыңдаушылардың ықпалымен көбірек әшекейленген. Сондықтан, күмәнді және қиялдағы әңгімелер "құс пен бұқа әңгімесі" деп аталды. Алайда, осыдан шыққан дегенге ешқандай дәлел жоқ. 1621 жылы алғаш рет тіркелген бұл тіркес, Эзоптың мысалындағы сөйлейтін жануарлары бар керемет оқиғаларына сілтеу болуы мүмкін.