Екінші дүниежүзілік соғысының қаһарманы: Гарольд Маркус Эрвайн Эндрюс
Marcus Ervine-Andrews
Ирландияда туған британ әскери офицері, Виктория кресімен марапатталған Х.М.Э. Эндрюс туралы. Екінші дүниежүзілік соғыстағы батылдығы. Тарихы мен өмірбаяны.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирландияда туған британдық армия офицері, подполковник Гарольд Маркус Эрвин Эндрюс, VC (1911 жылдың 29 шілдесі – 1995 жылдың 30 наурызы) – британдық армия офицері және Ұлыбритания мен Ұлтақтар Достастығы күштеріне екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі ерлігі үшін берілетін ең жоғары награда – Виктория кресімен марапатталған ирланд азаматы.
Irish born British Army officer
Lieutenant Colonel Harold Marcus Ervine Andrews, VC (29 July 1911 – 30 March 1995) was a British Army officer and an Irish recipient of the Victoria Cross, the highest award for gallantry that can be awarded to British and the Commonwealth forces, for his actions during the Second World War.
Ерте өмір
Маркус Эрвин Эндрюс 1911 жылғы 29 шілдеде Ирландияның Каван графтығындағы Киаду қаласында банк директорының ұлы болып дүниеге келген. Ол Ланкаширдегі Стонихерст колледжінде иезуиттермен білім алған, Стонихерстте білім алған жеті "Виктория кресі" иегерінің бірі. 1936-1937 жылдары Үндістанның Солтүстік-Батыс Шекаралық аймағына жіберілді, онда оның есімі хабарламаларда жарияланды.
Marcus Ervine Andrews was born in Keadue, County Cavan, Ireland, on 29 July 1911, the son of a bank manager. He was educated by the Jesuits at Stonyhurst College, Lancashire, one of seven recipients of the VC who were educated at Stonyhurst. He was sent to the Indian North West Frontier in 1936–37, where he was Mentioned in Despatches.
Дюнкерктегі оқиғалар
Эрвин Эндрюс 28 жаста болған және 1-ші батальонның капитаны, Шығыс Ланкашир полкі (1-ші жаяу әскер дивизиясының құрамында), Дюнкерк шайқасының соңғы кезеңдерінде, осы ерлігі үшін VC орденімен марапатталды. 1940 жылғы 31 мамыр және 1 маусым түні, Францияның Дюнкерк қаласы маңында, капитан Эрвин Эндрюстің басқаратын жасағы белгілі бір аумақты қорғауға бұйрық алды. Қуатты неміс отына ұшырап, жаудан әлдеқайда кем болған күйде, таңда жау шабуыл жасап, Берг каналын кесіп өткенде, Эрвин Эндрюс өз ротасының еріктілерімен бірге қораға жүгіріп, шатырынан мылтықпен 17 жауды, ал Брен мылтығымен тағы да көптерін атты. Қора қирап, өртеніп кеткен соң, ол жараланғандарды артқа жіберіп, қалған сегіз адамын кері қайтарды.
Ervine Andrews was 28 years old, and a captain in the 1st Battalion, East Lancashire Regiment (part of the 1st Infantry Division), in the latter stages of the Battle of Dunkirk, when the following deed took place for which he was awarded the VC. During the night of 31 May/1 June 1940, near Dunkirk, France, the company commanded by Captain Ervine Andrews had been ordered to defend of territory. Already heavily outnumbered and under intense German fire, when the enemy attacked at dawn and crossed the Canal de Bergues, Ervine Andrews, with volunteers from his company, rushed to a barn and from the roof, shot 17 of the enemy with a rifle, and many more with a Bren gun. When the barn was shattered and alight, he sent the wounded to the rear and led the remaining eight men back.
Соғыстан кейінгі
Ервин Эндрюс соғыстан кейін туған жері Каван округіне оралуға тырысты, бірақ ИРА-ның жергілікті мүшелері оны қуып жіберді және ол кейін Корнуоллға қоныстанды. Кейін ол подполковник шеніне жетті. 1955 жылдан бастап ол Леонард Чешир қорымен байланыста болды, бастапқыда Вардюр Касл Чешир үйінің басшысы ретінде. 1957 жылдың басында үй жабылып, ол қорға жаңа Чешир үйлерін ашу мәселесі бойынша кеңес беруді жалғастырды.
Ervine Andrews attempted to return home to his native County Cavan after the war, but was driven out by local members of the IRA and later settled in Cornwall. He later achieved the rank of lieutenant colonel. From 1955 he was involved with the Leonard Cheshire Foundation, first as the Warden of Wardour Castle Cheshire Home. After the Home closed in early 1957, he continued to advise the foundation on the setting up of new Cheshire Homes.
Жеке өмір
1939 жылы Эрвин Эндрюс Эмили Торриге үйленді. Олардың некесі 1952 жылы ажырасты. Ол 1975 жылы қайтыс болды, соның арқасында ол 1981 жылы Маргарет Грегориге қайта үйленді. Эрвин Эндрюстің бірінші әйелінен екі баласы болды: 1941 жылы туған қыз және 1943 жылы туған ұл.
Ervine Andrews married Emily Torrie in 1939. Their marriage was dissolved in 1952. She died in 1975, thus permitting him to remarry, in 1981, to Margaret Gregory. Ervine Andrews had two children with his first wife, a girl born in 1941 and a boy in 1943.
Өлім
Екінші дүниежүзілік соғысындағы қызметі үшін Виктория шарпысымен (VC) марапатталған соңғы тірі ирландиялық Эрвин Эндрюс 1995 жылғы 30 наурызда 83 жасында Корнуоллдағы Горрандағы үйінде қайтыс болды. Оның естелік ескерткіші Стоунихерст колледжінде орналасқан. Ол Виктория шарпысы медалін Ланкашир жаяу әскері мұражайына сыйлады, бірақ оның өтініші бойынша ол Блэкберн мұражайы мен өнер галереясында қойылған.
The last surviving Irishman to be awarded the VC for service during the Second World War, Ervine Andrews died in his home at Gorran, Cornwall on 30 March 1995, at the age of 83. His memorial is at Stonyhurst College. He bequeathed his VC medal to the Lancashire Infantry Museum, but at his request it is on display at Blackburn Museum and Art Gallery.