Кроксдейл: Тарихы мен қазіргі жағдайы

Кіріспе

Кроксдейл – Англияның Дарем графтығында, Дарем қаласынан оңтүстікке қарай шамамен 5 км жерде орналасқан Кроксдейл және Хетт азаматтық округіндегі ауыл. Бұл ауыл бұрын Ұлы Солтүстік жолының бөлігі болған A167 тас жолында жатыр. Ол Шығыс жағалау магистральдық теміржол бағытында орналасқан және бір кезде станциясы болған. Теміржол 1872 жылы салынған Кроксдейл виадугы арқылы ауылдың солтүстігінен өтеді. Weardale Way ұзақ қашықтықты жаяу жолы жақын орналасқан Croxdale Hall иелігі арқылы өтеді.

Тарих

Ауыл қазіргі ауылдың солтүстік-шығысына қарай шамамен жарты мильдей жерде орналасқан Кроксдейл Холлдың айналасындағы шағын қоныстан бастау алады. 1195 жылы алғаш рет Crokesteil деп тіркелген, бұл атау Крокр есімді викинг пен өзендің құйрық сияқты иіліп жатқан бұрылыстарынан шыққан болуы мүмкін. Кроксдейлге меншік құқық 1291 жылы Роджер Раутбериге тиесілі болғаннан басталады. 1350 жылдары Кроксдейлдің иелігі Бретаньдің қазынашысы Роберт де Уолтонға өтті. Де Уолтонның немересі Агнес 1409 жылы Жерар Салвинге үйленді, ал Кроксдейл иеліктері Салвин отбасына көшті, олар Кроксдейл Холлды және оны қоршаған жерді бүгінгі күнге дейін иеленуде. Ғасырлар бойы Кроксдейл Холлдың иесі Жерар Салвин атымен танымал болды, отбасы белгілі Рим католиктері болғандықтан, католиктерге қарсы қуғын-сүргін кезінде көптеген жылдар бойы жасырын өмір сүрген. Алғашқы немесе ескі Кроксдейл Кроксдейл Холлдан және оны қоршаған ғимараттардан тұрады, оларға капелла, шаруа үйлері және сарай кіреді. Бұл ғимараттардың көпшілігі тізімге енгізілген және Weardale Way атты жаяу жолмен жүріп оларды көруге болады. Кроксдейлдің солтүстігінде (A167 жолының сол жағында) орналасқан Бёрн Холл 1821 жылы Даремдік сәулетші Игнатиус Бономи Салвин отбасы үшін жобалап, салған. Екі әсем сарайды ұстаудың құны тым жоғары болғандықтан, 1926 жылы ол Рим-католик миссионерлеріне сатылды. 1995 жылы ол қайтадан сатылып, сәнді пәтерлерге айналды. Қазіргі Кроксдейл ауылының пайда болуына осы аймаққа көмір өндіруі себеп болды. Кроксдейл шахтасы 1845 жылы ашылды. Бұл жобаны Кроксдейл Холлдың Салвин отбасы жүзеге асырды, бірақ ол тек бірнеше онжылдыққа созылып, 1870 жылы жабылды. Осы кезде Салвин шахтада жұмыс істеуге келген шахтерлер үшін Сент-Бартоломей шіркеуін салдырды. Жақын жердегі Кроксдейл иелігінде орналасқан ежелгі капеллаға айырбас ретінде Джерард Салвин, Эск., осы шіркеудің орнын берді, ал ескі капелла қазір Салвин отбасының қабірлік капелласы ретінде пайдаланылады. Сент-Бартоломей шіркеуінің маңындағы жерге Дарем қаласындағы Дарем Джонстон мектебінің негізін қалаушы Джеймс Финлей Уир Джонстонның мәйіті қойылған. 1875 жылы көмір өндіру қайта жанданды, өйткені Weardale Iron and Coal Company Sunderland Bridge-тің оңтүстігінде Croxdale Colliery шахтасын ашты. Бұл шахтадан көмір, отқа төзімді саз және кокс өндірілді, ең жақсы жылдары 900-ден астам жұмысшы жұмыс істеді. Шахта жұмысшылары мен олардың отбасыларына арналған тұрғын үйлер, 1877 жылы аяқталған методист шіркеуі және 1878-79 жылдары салынған мектеп (қазіргі қоғамдық орталық), сондай-ақ 1878 жылы кеңейтілген Сент-Бартоломей шіркеуі салынды. Жаңа шахта ауылының басты көшелері тұрғын үй салуға қаржы берген адамдардың есімдерімен аталды: Салвин көшесі және Роджерсон, Джонсон және Фостер далалары. Шахта соншалықты табысты болды, Джон Роджерсон (Weardale Iron and Coal Company компаниясының төрт директорының бірі) Салвин отбасынан Croxdale Hall-ды бір уақытқа жалға алды. Шахта 1934 жылы жабылды. 1938 жылға дейін Кроксдейлде Солтүстік-Шығыс темір жолының темір жол станциясы болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ауылда оқ-дәрі фабрикасы болды, соғыс аяқталғаннан кейін ол NESS жиһаз фабрикасына айналды. Бұл 2015 жылы жабылды. 2017 жылдан бастап бұрынғы фабрика кеңселер, қызмет көрсету аулалары және қоймалар мен тауарларды тарату орталықтары бар бизнес хабына айналдырылды, сондай-ақ болашақта тұрғын үй салуға рұқсат алу мүмкіндігі қарастырылуда.

The village originates from a small settlement around Croxdale Hall which is about half a mile to the north east of the modern village. First mentioned in records as Crokesteil in 1195 the name may come from a Viking named Krokr and the shape of the river bends that meander like a tail. Ownership of Croxdale dates back to 1291 when it was owned by a Roger Routhberi. By the 1350s ownership of Croxdale had passed to Robert de Whalton a treasurer of Brittany. De Whalton's granddaughter Agnes married a Gerard Salvin in 1409 and the Croxdale estates passed to the Salvin family who still own Croxdale Hall and the surrounding estate to this day. For centuries the owner of Croxdale Hall has gone by the name Gerard Salvin, the family were noted Roman Catholics and had to keep a low profile for centuries due to Catholic persecutions. The original or old Croxdale consists of Croxdale Hall and surrounding buildings which include a chapel, farm houses and hay barn. Most of these buildings are listed and can be easily seen by following the Weardale Way public footpath across the estate. Located just to the north of Croxdale (to the left of the A167) is Burn Hall which was designed and built in 1821 by Durham architect Ignatius Bonomi for the Salvin family. The cost of owning and maintaining two grand halls proved prohibitive and it was sold in 1926 to Roman Catholic missionaries who used it to train boys as missionary priests. In 1995 it was sold again and became luxury apartments. The modern village of Croxdale exists because of coal mining coming to the area. Croxdale Pit was opened in 1845. This venture was carried out by the Salvin family of Croxdale Hall but lasted only a few decades, closing by 1870. At this time St. Bartholomew's church was built by Salvin for the miners who were attracted to work in the colliery. In exchange for the ancient chapel situated on the nearby Croxdale Estate, Gerard Salvin, Esq., gave the site of this church, the old chapel now being used as a mortuary chapel for the Salvin family. St. Bartholomew's churchyard is the final resting place of James Finlay Weir Johnston the founder of Durham Johnston School in nearby Durham City. 1875 saw a return of coal mining as the Weardale Iron and Coal Company opened Croxdale Colliery just to the south of Sunderland Bridge. This mine producing coal, fireclay and coke and employing, at its peak, over 900 workers. Housing was built to accommodate mine workers and their families, a Methodist chapel completed in 1877 and a school built in 1878 79 (now the community centre) as well as St. Bartholomew's being extended in 1878. The main streets in the new mining village were named after the people who provided the finance to build the housing, Salvin Street and Rogerson, Johnson and Foster Terraces. So successful was the colliery that John Rogerson (one of the four directors of the Weardale Iron and Coal Company) rented Croxdale Hall from the Salvin family for a time. The colliery closed in 1934. Until 1938 Croxdale had a railway station served by the North Eastern Railway. During World War 2 the village was home to a munitions factory, after the war this became the NESS furniture factory. This closed in 2015. From 2017 the former factory was converted into a business hub with offices, service yards and storage and distribution facilities with planning permission to potentially add housing at a later date.

Қауымдастық

Ауылда бұрыштағы дүкен (бұрынғы ауылдық пошта кеңсесі), екі қоғамдық орын бар: Дәлесайд – дәстүрлі ағылшын стиліндегі паб және The Croxdale Inn/Penash – үнді мейрамханасы мен бары. Ауыл балалары үшін жазғы ойын күндерінен түскен қаражатқа салынған ойын алаңы бар. Ауылда футбол алаңы және бау-бақшалар да бар. 1845 жылы салынған және Әулие Варфоломейге арналған шіркеу нормандық стильде салынған. Ол негізгі залдан, ғибадатханадан және батыс мұнарасынан тұрады және Сандерленд Көпірінің батыс жағында орналасқан. Ауылдық мәдени орталық ескі мектеп ғимаратында орналасқан. Онда түрлі үйірмелер жұмыс істейді және сайлау күндері дауыс беру пункты ретінде пайдаланылады.