Кіріспе

The Madcap Laughs – ағылшын әнші-күйші Сид Барреттің тұңғыш жеке альбомы. Ол 1968 жылдың сәуір айында Барретт «Pink Floyd» тобынан кеткеннен кейін жазылған. Альбомның жаздыру тарихы ұзаққа созылды, жұмыс 1968 жылдың мамыр айында басталды, бірақ сессиялардың көп бөлігі 1969 жылдың сәуір және шілде айлары аралығында өтті, онда бес түрлі продюсер жұмыс істеді – Барретт, Питер Дженнер (1968 жылғы сессиялар), Малколм Джонс (1969 жылдың басы мен ортасы), сондай-ақ «Pink Floyd» тобының мүшелері Дэвид Гилмор және Роджер Уотерс (1969 жылдың ортасы). Қонақ музыканттардың арасында Гилмордың бұрынғы тобы «Jokers Wild»-тен Уилли Уилсон және «Soft Machine» тобының бірнеше мүшелері бар. 1970 жылдың қаңтарында Ұлыбританияда «Harvest» лейблы арқылы шығарылған, бірақ АҚШ-та 1974 жылға дейін жарық көрмеген «The Madcap Laughs» альбомы, шығу кезінде коммерциялық сәттілікке жете алмады, Ұлыбританияның ресми альбомдар тізімінде 40-шы орынға ие болды. 1974 жылы ол «Syd Barrett» (ішінде «The Madcap Laughs» және «Barrett») альбомының бөлігі ретінде қайта шығарылды, бұл екі LP-нің АҚШ-тағы алғашқы шығарылымын таныстырды. Альбом 1993 жылы Барреттің басқа альбомдарымен бірге – «Barrett» (1970) және «Opel» (1988) – қайта өңделіп, дербес және «Crazy Diamond» жинағының бөлігі ретінде қайта шығарылды. 2010 жылы жаңадан өңделген нұсқасы жарық көрді.

Өмірбаян

1967 жылдың екінші жартысында және 1968 жылдың басына дейін, Баррет әлі де Pink Floyd құрамында болғанда, оның мінез-құлқы күрт өзгеріп, болжаусыз болып кетті. Көптеген адамдар осы кезеңде оны топпен бірге сахнада көргендерін айтады: ол концерт бойы бір аккордты тартқан немесе мүлдем ойнамайтын. 1967 жылдың тамызында Pink Floyd музыка прессасына Барреттің жүйкелік шаршаудан зардап шегетінін хабарлап, беделді Ұлттық джаз және блюз фестивалінде өнер көрсетуден бас тартуға мәжбүр болды. Топтың менеджері Питер Дженнер және бассист Роджер Уотерс Барреттің психиатрға қаралуын ұйымдастырды (бірақ ол кездесуге бармады), ал Испанияның Форментера аралындағы жер асты музыкасының белгілі дәрігері Сэм Хаттпен болған уақыты Барреттің мінез-құлқында көзге көрінетін жақсаруға әкелмеді. Қыркүйекте бірнеше репетициядан кейін топ АҚШ-тағы алғашқы гастрольдік сапарына шықты. Осы кезде Барреттің жағдайы нашарлай берді. Сан-Францискодағы Fillmore концертінде "Interstellar Overdrive" орындалып жатқанда, Баррет гитарасын бірте-бірте дестройкалады; көрермендер мұндай әрекеттерге риза болғандай көрінді, бірақ топтың қалған бөлігі бұл жағдайға қынжылды. Қазан айында Дженнер "In the Beechwoods" таспасын, "Vegetable Man" әнінің екі нұсқасын және "No Title" деп аталатын 5 минуттық фонограмманы тапсырды, Дженнер Барреттің оларды аяқтайтынына үміттенді. 1967 жылдың Рождествосына таяу, Кембридждегі Барреттің ескі досы, гитарист Дэвид Гилморды Pink Floyd мүшелері екінші гитарист ретінде шақырды, бастапқыда Барретті алмастыру үшін емес, оның орнын толтыру үшін, өйткені оның болжаусыз мінез-құлқы оның өнер көрсетуіне кедергі келтірді. Бірнеше концертте Гилмор ән шырқап, гитарада ойнады, ал Баррет сахнада жүріп, кейде гитарада ойнап, ән шырқауға шешім қабылдады. Уотерс және топтың басқа мүшелері – клавишник Ричард Райт және барабаншы Ник Мейсон Барреттің сахнадағы әрекеттеріне тез шаршады. 1968 жылдың 26 қаңтарында Уотерс топтастарын Лондоннан Саутгемптон университетіндегі концертке апап бара жатқанда, олар Барретсіз өнер көрсетуге келісті: Гилмордың естелігіне сәйкес, біреуі: "Сидті алайық па?" деп сұрады, ал екіншісі: "Мазаламаңыздар" деді. Баррет олардың дебюттік альбомындағы 11 әннің 10-ын ("The Piper at the Gates of Dawn") және осы уақытқа дейін топтың үш синглын жазған немесе бірге жазғандықтан, бастапқы жоспар оны турнеге шықпайтын мүше ретінде сақтап қалу еді – The Beach Boys-тің Брайан Уилсонмен жасаған келісімі сияқты, бірақ бұл көп ұзамай мүмкін емес екені анықталды. Соңғы репетициясында ол "Have You Got It Yet?" деген жаңа ән ұсынды, ол басқалар ойнауға тырысқанда ойнауға болмайтын болып шықты, олар әннің атауының мәнін түсінгенше. 6 сәуірде топ Барреттің енді Pink Floyd мүшесі емес екенін ресми түрде жариялады. Баррет топтан кеткеннен кейін Melody Maker журналына: "Бәлкім, бұл жай ғана бір нәрсеге немқұрайлы қарау мәселесі болды" деді. Кейінірек Ник Мейсон Jenner & King-тің Барретпен бірге кетіп қалғаны туралы былай деді: "Питер мен Эндрю Сидті топтың шығармашылық орталығы деп санайды, бұл сол кезге дейінгі жетістіктерімізді ескере отырып, ақылға қонымды көзқарас. Сондықтан олар бізді емес, оны өкілдік етуге бел буды". Мамыр айында Дженнер Барретті EMI студиясына (қазіргі Abbey Road студиясы) алып келді, ол Abbey Road көшесінде, Солтүстік-Батыс Лондонда орналасқан. Дженнер Барреттің қазан айында берген жолдарын аяқтауын қалады деп ойлады, бірақ Барреттің басқа жоспарлары болды. "Clowns and Jugglers" әнінің ерте нұсқасы, әскери стильдегі барабанмен және органдық үстін қосумен Opel альбомының стандартты нұсқасына енгізілді. Маусым мен шілдеде жаздыруды қайта бастағаннан кейін, бұл тректерде, әсіресе "Swan Lee" әнінде жұмыс жалғасты, сонымен қатар "Clowns and Jugglers" әнінің жаңа, жақсартылған нұсқасы да жазылды. Баррет "Rhamadam" (sic) әнін дұрыс жаздыруға келіспеді.

Мұра

Бірнеше белгілі музыканттар мен топтар The Madcap Laughs альбомын өмір бойындағы сүйікті альбомдарының бірі деп атады: олардың ішінде Дэвид Боуи, Genesis P Orridge, Kavus Torabi, Jennifer Herrema, Viv Albertine, Cosey Fanni Tutti, Hey Colossus, Graham Coxon, Pete Astor, King Buzzo, John Frusciante, Will Hodgkinson, John Maus және тағы да көптеген адамдар бар. Альбомнан шыққан көптеген әндер оның жарық көргеннен бері кеңінен орындалып келеді.

Қақпақ көрінісі

Альбомның мұқабасы үшін Барретт Уэзерби Мансиондағы үйінің ұйықтайтын бөлмесінің еденін қызғылт сары және қызғылт түспен бояды. Фотограф Мик Рок былай дейді: "Мен The Madcap Laughs фотосессиясына келгенде, Сид әлі іш киімінде еді. Оның екі апта бойы бірге болған әйелі, "Эскимо Игги" ас үйде жалаңаш тұрды". Игги Барреттпен 1969 жылдың наурыз айында, Барретттің сол кездегі қатысты әйелі Дженни Спайрс арқылы танысты. Барретт Уэзерби Мансионға көшіп келді, ал Дженни бір күні Иггиді сонда алып барды. Дженни бірнеше аптадан кейін Америкаға кеткен соң Игги пәтерде қалды. Игги Барретттің кім екенін немесе ол бұрын Pink Floyd тобында болғанын білмеді. Игги Барретттің кейіннен альбомға енген бірнеше әнін естіді, соның бірі "Террапин" болды, ол оны "қатты ұнайтын" деп атады. 2010 жылдың қазан айында ол сұхбат беріп, өзінің есімінің Эвелин екенін айтты. Альбомды Storm Thorgerson және Hipgnosis тобынан Обри Пауэлл жасады.

Қайта шығарылғандар

Harvest Records-тің "Harvest Heritage" қайта шығару сериясының аясында – және Pink Floyd-тың "The Dark Side of the Moon" альбомының үлкен коммерциялық сәттілігін пайдалану мақсатында – "The Madcap Laughs" 1974 жылдың қыркүйегінде қос альбомның бірінші дискісі ретінде қайта жарық көрді. (Осы қос альбомның обложкасын да Сторм Торгерсон жасаған.) 1993 жылы "The Madcap Laughs" (Барретт пен "Opel" альбомдарымен бірге) 1993 жылдың 26 сәуірінде жеке және "Crazy Diamond Barrett" жинағының құрамында қайта шығарылды. 2010 жылы қайта жаңартылған нұсқасы жарық көрді. 2010 жылы "An Introduction to Syd Barrett" альбомын шығару үшін Гилмор "Here I Go" әніне жаңа бас-трек жазды, сондай-ақ "Octopus" және "She Took a Long Cold Look" әндерін қайта өңдеді.

Трек тізімі

Барлық әндер Сид Барретт жазған, "Алтын шаш" әнінен басқа (музыкасы Барретткі, Джеймс Джойстің өлеңіне негізделген). Барлық трек туралы ақпарат альбом буклетінен алынған.