Кіріспе

Индиялық гужарати тіліндегі жазушы

Панналал Наналал Пател (7 мамыр 1912 – 6 сәуір 1989) – гужарати әдебиетіне қосқан үлесімен танымал үнді автор. Ол "Сүхдухна Сати" (1940) және "Ватракне Канте" (1952) сияқты 20-дан астам әңгімелер жинағын, "Малела Жив" (1941), "Манвини Бхавай" (1947) және "Бхангияна Бхеру" (1957) сияқты 20-дан астам әлеуметтік романдарды, сондай-ақ бірнеше мифологиялық романдарды жазды. 1985 жылы ол "Джнянпит" сыйлығына ие болды. Оның кейбір шығармалары аударылып, пьесалар мен фильмдерге бейімделді.

Өмір

Ол 1912 жылғы 7 мамырда Мандли ауылында (қазіргі Дунгарпур, Раджастан) Нанаша, басқаша айтқанда Наналал мен Хираба, Анжана Чаудхари отбасында дүниеге келді. Ол төрт бауырының ең кішісі. 1936 жылы ол бұрынғы досы Умашанкар Жошимен кездейсоқ кездесіп, оның ықпалымен жазуға кірісті. Оның алғашқы әңгімесі «Шет Ни Шарда» (1936) деп аталды. Кейін оның әңгімелері көптеген гужарати журналдарында жарияланды. 1940 жылы ол «Валамана» (The Send off) атты тұңғыш романы үшін танылды, одан кейін «Малела Жиев» (1941), «Манвини Бхавай» (1947) және тағы да көптеген романдар жарық көрді. 1971 жылы ол Ахмадабадта екі ұлымен бірге «Садхана» баспасын ашты. 1989 жылғы 6 сәуірде Ахмадабадта ми қан кетуінен қайтыс болды. Ол шығармаларын көбінесе Солтүстік Гуджараттағы Сабаркантха ауданының жергілікті тілінде жазды. Оның көптеген романдарының орталық тақырыбы – махаббат. Ол шығармаларында Гуджараттың ауылдық өмірін көркемдеп суреттеді. Оның «Манвини Бхавай» (1947) романы Гуджараттың ауылдық өмірінің және 1900 жылдар басындағы ауылдық өмірдің ең күшті бейнесі ретінде бағаланады. Оның «На Чхутке» (1955) романы Махатма Гандидің сатьяграха қозғалысына негізделген, онда Гандидің Үндістанның тәуелсіздігі және үнді халқының рухани жаңаруы үшін жасаған әртүрлі тырыстары баяндалады. Ауылдық өмірді бейнелейтін басқа романдары: «Бхангияна Бхеру» (1957), «Гхаммар Валону» 1-том, 2-том (1968), «Факиро» (1955), «Манакхаватар» (1961), «Каролияну Джалу» (1963), «Миен Матина Манви» (1966), «Канку» (1970), «Ажавали Рат Амаснии» (1971). Оның қалалық өмірді бейнелейтін романдары ауылдық өмірге қарағанда көңіл көтермейді. «Биру Сати» (1943) – оның алғашқы романы. Қалалық өмірді бейнелейтін басқа романдары: «Яуван» 1-том, 2-том (1944), «Падагха және Падчайя» (1960), «Аме Бе Бахено» 1-том, 2-том (1962), «Анди Ашадхни» (1964), «Пранайна Джужва Пот» (1969), «Аллад Чхокари» (1972), «Эк Анокхи Приет» (1972), «Нати Параня Нати Кунуара» (1974), «Шикізат» (1983). «Галалсинг» (1972) – махаббат пен ерлік туралы тарихи роман. Ол пәнджаби, каннада және телугу тілдеріне де аударылды, мысалы, Vemuri Anjaneya Sarma аударған «Каласина Живиталу». Романды 2011 жылы Раджеш И. Патель «The United Souls» деп ағылшын тіліне аударды. «Janumada Jodi» (1996) – үнді каннада фильмі, «Малела Жиев» романының негізінде түсірілген. Сондай-ақ, Нимеш Десай режиссерлік еткен гужарати пьесасы да қойылды.

Тану

1950 жылы Ранжитрам Суварна Чандрак, 1985 жылы Жәннапит сыйлығын алды. Ол 1967 жылы Умашанкар Жошиден кейін Гуджарати тілінен Жәннапит сыйлығын алған екінші жазушы болды. 1986 жылы Сахитья Гаурав Пураскар сыйлығын алды.