Кіріспе

Ежелгі әлем маймылының түрі

Арыстанқұйрықты макака (Macaca silenus), сондай-ақ вандеру деп те аталады, Оңтүстік Үндістанның Батыс Гаттарына ендемик Ежелгі әлем маймылы.

Сипаттамалары

Арыстан құйрықты макактар қара түсті жүнді, ал беттерін қоршап тұрған жарқыраған сұр немесе күміс түсті маңдайшасы бар, ол екі жыныста да кездеседі. Беті түксіз және қара, бірақ бір жасқа дейінгі балаларда қызғылт түсті болады. Олар маңдайшасы үшін емес, ұзын, жұқа, жалаңаш құйрығы үшін аталған, оның ұшында арыстан сияқты қара түсті шоғыр бар. Олардың құйрығының ұзындығы шамамен 25 см (9,8 дюйм) құрайды. Көздері қара қабақтарымен қоршалған қара жаңғақ түстес. Арыстан құйрықты макактар, басқа макактар сияқты, тамақ сақтауға арналған терең жамбас қалталарына және төрт аяқты, қарсыласатын саусақтарына ие. Бетін қоршап тұрған маңдайшасы осы маймылға неміс тілінде "Бартаффе" – "сақалды маймыл" деген атты сыйлады. Денесінің ұзындығы және салмағы оларды кіші макак түрлерінің қатарына қосады. Балалары ашық түсті бетімен және маңдайшасыз туады, ал ересек маңдайшасы туғаннан кейін екі айдан соң өсе бастайды.

Егемендік және экология

Арыстанқұйрықты макак тропикалық ылғалды мәңгі жасыл орман немесе муссондық орманның жоғарғы жағында тіршілік ететін жануар. Ол күндізгі жануар, яғни тек күндіз белсенді болады. Белсенді кезде, күнінің жартысын азық іздеуге, ал қалған жартысын демалуға немесе жаңа азық іздейтін жерлерді табуға жұмсайды. Керала ормандырында олар көгершіндердің балапандарын және жұмыртқаларын жегендері байқалды. Жүктілік шамамен алты айға созылады. Жастар бір жыл бойы ана сүтімен қоректенеді. Әйелдер 4 жаста, ал еркектер 6 жаста жыныстық жағынан жетіледі. Табиғаттағы өмір сүру ұзақтығы шамамен 20 жылды құрайды, ал тұтқындықта 30 жылға дейін жетеді.

Қауіптер

Арыстан құйрықты макактарды жыландар, жыртқыштар және ірі етқоректілер аулайды, бірақ табиғи жыртқыштардың популяция мөлшеріне тигізетін әсері, олардың ең басты қауіп-қатерімен салыстырғанда әлсіз. Арыстан құйрықты макактар үшін ең үлкен қауіп – көп көлемде ағаш кесу және шай мен кофе сияқты экзотикалық егістіктерге байланысты мекендеу ортасының фрагментациялануы. Екінші ең үлкен қауіп – адамдардың оларды ет үшін аң аулауы және тұтқындауы, әсіресе приматтарды бағалайтын аймақтарда. Сондай-ақ, макактар азық табу үшін орманнан шығуына байланысты адам мен приматтар арасында қақтығыстар жиілеп барады.

Қорғау және халық

2003 жылғы IUCN бағалауы бойынша, 3000–3500 осы жануарлар Тамил Наду, Керала, Карнатака штаттарының әртүрлі аймақтарында шашырап орналасқан. Арыстанқұйрықты макак – ең сирек кездесетін және жойылу қаупі төніп тұрған приматтардың бірі. Олардың ареалы ауыл шаруашылығының, шай, кофе, терек және цинхона егістіктерінің кеңеюі, суару және энергия өндіру үшін су қоймаларын салу, сондай-ақ осы қызметтерді қолдау үшін адамдардың қоныстануы салдарынан оқшауланып, фрагменттеуге ұшырады. Олар плантацияларда тұрмайды, тамақтанбайды және жол жүрмейді. Олардың мекендеу ортасының жойылғандығы және адамдарға жақын болмауы олардың популяциясының күрт төмендеуіне әкелді. 1977 жылдан 1980 жылға дейін арыстанқұйрықты макактардың жойылу қаупіне байланысты қоғамдық алаңдаушылық онжылдықтағы Үндістандағы ең қызыл экологиялық пікірталас – «Silent Valley-ді сақтау» науқанының орталық мәселесі болды. 1993–1996 жылдары Кераладағы Silent Valley ұлттық паркінде 14 топ байқалды, бұл олар үшін қалған ең жақсы сақталған және өміршең мекендердің бірі. Осы аймақта арыстанқұйрықты макактардың ең көп саны кездеседі. Кераладағы басқа қорғалатын аумақтар: Neyyar жабайы табиғат қорығы, Peppara жабайы табиғат қорығы, Shendurney жабайы табиғат қорығы, Periyar жолбарыс қорығы және оның ішкі аумақтары (Gavi және Konni), Eravikulam ұлттық паркі, Pambadum Shola ұлттық паркі, Parambikulam жолбарыс қорығы, Annaimalai жолбарыс қорығы, New Amarambalam қорық орман шаруашылығы, Aramlam жабайы табиғат қорығы, Chimmony жабайы табиғат қорығы және Wayanad аймағы. Арыстанқұйрықты макактардың 32 тобынан тұратын жеке және тұрақты популяциясы Карнатака штатының Сирси-Хонавара аймағында, түрдің ең солтүстік бөлігінде кездеседі. 2007 жылы Тамил Наду штатының Theni ауданында жүргізілген жергілікті санақ олардың санын шамамен 250 деп көрсетті, бұл үміт беретін көрсеткіш болды, себебі осы уақытқа дейін осы аймақта арыстанқұйрықты макактар тіркелмеген еді. Бұл түр сонымен қатар Тирунелвели ауданындағы Kalakkad Mundanthurai жолбарыс қорығының Papanasam бөлігінде, Палани тауларындағы жабайы табиғат қорығы мен ұлттық паркте, Тамил Надудағы Коимбатурдың Anaimalai жолбарыс қорығында кеңінен таралған. Көптеген зоопарктар осы түрдің сақталуына көмектесетін өрбу бағдарламаларына қатысады. Шамамен 338 макак зоопарктерде тіршілік етеді. Алайда, бұл түр енді «Әлемдегі ең қауіпті 25 приматтың» тізіміне кірмейді, себебі халықаралық ұйым Оңтүстік Үндістандағы жергілікті үкіметтер оны қорғау үшін тиісті шаралар қолданғанын анықтады.