Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Германия үкіметі жоспарлаған және іске асырған реформалар сериясы. "Агенда 2010" – 2000 жылдардың басында Германия үкіметі (сол кездегі Социал-демократтар/Жасылдар коалициясы) жоспарлаған және іске асырған реформалар жиынтығы. Бұл реформалар Германияның әлеуметтік қамтамасыздандыру жүйесі мен еңбек қатынастарын реформалауға бағытталған. "Агенда 2010" бағдарламасының негізгі мақсаты экономикалық өсімді ынталандыру арқылы жұмыссыздықты азайту болды.
Series of reforms planned and executed by the German government
The Agenda 2010 is a series of reforms planned and executed by the German government in the early 2000s, a Social Democrats/Greens coalition at that time, which aimed to reform the German welfare system and labour relations. The declared objective of Agenda 2010 was to promote economic growth and thus reduce unemployment.
Күн тәртібі
2003 жылдың 14 наурызында канцлер Герхард Шрёдер Германия Бундестагында жоспарланған реформалар туралы сөз сөйледі. Ол күн тәртібіндегі үш негізгі бағытты атап көрсетті: экономика, әлеуметтік қамсыздандыру жүйесі және Германияның әлемдік нарықтағы орны. Германияның қаржы министрі Ханс Эйхел халыққа ұнамайтын шараларды іске асыруға жауапты болды, оның ішінде салықты төмендету (мысалы, табыс салығының базалық ставкасын 25%-ға төмендету), медициналық көмекке жұмсалатын қаражатты қысқарту, зейнетақы төлемдерін күрт қысқарту және жұмыссыздық жәрдемақысын қысқарту. Бұл шаралар Еуроодақтың Лиссабон стратегиясында қабылданған нарықты либерализациялау тәсіліне сәйкес ұсынылды. "Агенда 2010" атауы Лиссабон стратегиясының 2010 жылғы соңғы мерзіміне сілтеме жасайды. Бұл жоспарды Bertelsmann медиа тобы белсенді түрде насихаттады. 2003 жылы еңбек нарығында "Харц жоспары" деп аталатын бірқатар өзгерістер басталды, ал соңғы қадам – "Харц IV" 2005 жылдың 1 қаңтарында күшіне енді. Бұл өзгерістер Германиядағы жұмыссыздық жәрдемақысы мен жұмыс орталықтарына, сондай-ақ Германияның әлеуметтік қамсыздандыру жүйесіне әсер етті.
On 14 March 2003, Chancellor Gerhard Schröder gave a speech before the German Bundestag outlining the proposed plans for reform. He pointed out three main areas which the agenda would focus on: the economy, the system of social security, and Germany's position on the world market. German finance minister Hans Eichel had the responsibility of implementing socially unpopular measures including tax cuts (such as a 25% reduction in the basic rate of income tax), cuts in the cost absorption for medical treatment and drastic cuts in pension benefits, and cuts in unemployment benefits. The measures were ostensibly proposed in accordance with the market liberalisation approach adopted by the EU's Lisbon Strategy. The name Agenda 2010 itself is a reference to the Lisbon Strategy's 2010 deadline. The plan was strongly promoted by the Bertelsmann media group. A series of changes in the labour market known as the Hartz plan started in 2003 and the last step, Hartz IV, came into effect on 1 January 2005. These changes affected unemployment benefits and job centers in Germany, and the very nature of the German system of social security.
Реакция
Саясаткерлер, өнеркәсіптік лидерлер, кәсіподақтар, БАҚ және халық 2010 жылғы күн тәртібін, әсіресе Hartz IV заңын, Екінші дүниежүзілік соғыстан бергі Германияның әлеуметтік қамсыздандыру жүйесіндегі ең ірі кесу деп санайды. Өнеркәсіптік лидерлер мен ХДС, ХСС және ФДП сияқты консервативті және экономикалық либералды парламенттік партиялар ұзақ жылдар бойы талап еткен «Агенда 2010» бағдарламасын қолдағанмен, Шредердің өзінің СДПК-сында күшті қарсылық болды. Шредер өз партиясы ішіндегі өзгерістер тоқтатылса, отставкаға кететінін (канцлер лауазымында анық ізбасар болмағандықтан) мәлімдегеннен кейін, өйткені бұл өз үкіметінің саясаты үшін өте маңызды болды, ол партия ішінде 80% сенім дауысын және коалициялық әріптесі – Жасылдар партиясынан 90% қолдау алды. Германиядағы протестант және католик шіркеулерінің лидерлері үкімет ұсыныстарын ашық қолдап, «өте ерекше қадамға» барды. Евангелистік шіркеудің төрағасы Манфред Кок: «Ескі әдістер енді жұмыс істемейді», – деді. Елдің католиктерінің лидері, кардинал Карл Леман, Шредердің ұсыныстарын «мүлдем қажетті» деп атады. Шредер 2002 жылғы федералды сайлауда, басқалармен қатар, әлеуметтік қамсыздандыру жүйесіне кесу жасамайтынына уәде бергені үшін жеңіске жетті. «Агенданың» саясатына және қабылданған шараларға жауап ретінде Шредердің СДПК-сының көптеген мүшелері партиядан шықты, ал Шредер неміс компанияларын көбірек жұмысшыларды жалдамағаны үшін «жалқау» деп айыптады. Алайда, 2005 жылдан бастап жұмыссыздық деңгейі төмендеді және 2007 жылдың мамырында жұмыссыздық 3,8 миллион адамды құрады, бұл 5,5 жылдағы ең төменгі көрсеткіш. Германиядағы жұмыссыздықты азайтудағы «Агенда 2010» бағдарламасының көрінетін табысы АҚШ-тағы ұзақ мерзімді жұмыссыздыққа жәрдемақыны ұзарту туралы пікірталасқа сілтеме жасалды. 2006 жылдың соңында Фридрих Эберт қоры жүргізген зерттеудің жариялануы «Агенда 2010» реформаларының әлеуметтік-экономикалық салдары туралы пікірталасты қозғады. Зерттеу Батыс Германияда тұратын халықтың 4 пайызын және Шығыс Германияда тұратын халықтың 20 пайызын «нашар» әлеуметтік-экономикалық жағдайда өмір сүретін деп санайды. Осы зерттеудің нәтижесінде Германиядағы әлеуметтік жағдай тақырыбы кеңінен талқыланды, көптеген адамдар (оның ішінде Шредердің өзінің партиясынан) Шредерді және оның Hartz IV реформаларын Германиядағы экономикалық теңсіздіктің өсуіне кінәлады, бірақ зерттеудің тікелей нәтижесі ретінде ешқандай саяси өзгеріс болған жоқ. 2008 жылға қарай ұлттық табыстағы жалақы үлесі 50 жылдық ең төменгі деңгейге – 64,5%-ға жетті. Германиядағы экономикалық теңсіздіктің өскенін көрсететін тағы бір белгі – кедейлік шегінен төмен тұратын немістердің саны 2001 жылы 11%-дан 2004 жылы 12,3%-ға және 2007 жылы шамамен 14%-ға дейін өсті. 2007 жылғы мемлекеттік статистикаға сәйкес, әр алты баланың бірі кедей, бұл 1960 жылдан бергі рекордты көрсеткіш, ал Берлин, Гамбург және Бремен сияқты ірі қалалардағы балалардың үштен бірінен астамы кедейлікте өмір сүреді. Сайлаушылар «Агенда 2010» және Hartz IV реформаларына теріс жауап берген сияқты көрінеді. 2004 жылғы Еуропарламент сайлауында СДПК соғыстан кейінгі ең төменгі сайлау деңгейіне жетті, ол дауыстардың 21 пайызын ғана жинады. СДПК 2005 жылғы Солтүстік Рейн-Вестфалиядағы аймақтық сайлауда үлкен айырмамен жеңілді, онда аймақтық СДПК үкіметі ХДС-ФДП коалициясымен ауыстырылды, бұл жеңімпаздарға Бундесраттағы жұмыс көпшілігін берді, федералдық заң шығарушы органның жоғарғы палатасы. Социал-демократтардың жеңілісі сайлаушылардың «Агенда 2010» реформасына наразылығымен байланысты болды. Кейіннен канцлер Шредер сенімсіздік дауысында жеңіліске ұшырады, бұл өз кезегінде мерзімінен бұрынғы жалпы сайлауды қажет етті. 2005 жылдың күзінде, мерзімінен бір жыл бұрын жалпы сайлау өтті және социал-демократтар жеңілді. 2011 жылға қарай жұмыссыздық деңгейі онжылдықтың ортасындағы 10%-дан шамамен 7%-ға дейін төмендеді, бұл 1990 жылдардың басынан бергі ең төменгі көрсеткіш. Кейбір ғалымдар Германиядағы «Агенда 2010» бағдарламасының нәтижесінде туындаған жалақының төмендеуін Еуропалық қарыз дағдарысының себептерінің бірі деп санайды.
Politicians, industrial leaders, trade unions, media and population consider the Agenda 2010, especially the Hartz IV law, as the largest cut into the German system of social security since World War II. While industrial leaders and both the conservative and economically liberal parliamentary parties such as the CDU, the CSU, and the FDP strongly supported Agenda 2010 as it implemented their long time demands, there was a strong upheaval in Schröder's own SPD. After Schröder threatened to resign (with no obvious successor as Chancellor) if the changes were blocked within his party, since they were so vital to his government's policy, he received an inner party 80% vote of confidence as well as a 90% approval from his coalition partner, the Greens. The leaders of the Protestant and Roman Catholic churches in Germany took the "highly unusual step" of publicly expressing their support for the government's proposals. "The old methods no longer work", the chairman of the Evangelical church, Manfred Kock, said. The leader of the country's Catholics, Cardinal Karl Lehman, called Schröder's proposals "absolutely necessary". Schröder had won the 2002 federal election with, among other things, the promise not to cut into the social security system. In reaction to the Agenda's policies and the measures taken, a significant number of members of Schröder's SPD left the party, and Schröder called German companies "lazy" for failing to hire more workers. Beginning in 2005, however, unemployment figures began falling and, in May 2007, unemployment was at 3.8 million people, a 5½ year low. The apparent success of Agenda 2010 in reducing unemployment in Germany has been cited in the debate over extending long term unemployment insurance benefits in the United States. A debate about the socioeconomic results of the Agenda 2010 reforms was stirred by the release of a study conducted by the Friedrich Ebert Foundation in late 2006. The study classified 4 percent of people living in West Germany as well as 20 percent of people living in East Germany as living in "precarious" socio economic conditions. Although the topic of social conditions in Germany was much debated as a result of this study, with many people (including those in Schröder's own party) laying blame on Schröder and his Hartz IV reforms for the growing economic inequality in Germany, no policy changes have been enacted as a direct result of the study. By 2008, the wage share of national income had reached a 50 year low of 64.5%. Another sign that economic inequality has risen in Germany can be seen in the fact that the number of Germans living below the poverty line has increased from 11% in 2001, to 12.3% in 2004, and about 14% in 2007. According to 2007 government statistics, one out of every six children was poor, a post 1960 record, with more than a third of all children poor in big cities like Berlin, Hamburg and Bremen. Voters seemed to respond to the Agenda 2010 and Hartz IV reforms negatively. In the 2004 elections to the EU parliament, the SPD reached an all time postwar national election low of only 21% of the votes. The SPD lost by a wide margin in the 2005 regional election in its North Rhine Westphalia "heartland", where the regional SPD government was replaced by a CDU FDP coalition, giving the winners a working majority in the Bundesrat, the federal legislature's upper house. The Social Democrats losses were widely attributed to voters' discontent with the Agenda 2010 reforms. Subsequently, Chancellor Schröder triggered a loss in a confidence vote, which, in turn, necessitated an early general election. In the autumn of 2005, one year ahead of schedule, general elections were held and the Social Democrats were defeated. By 2011, unemployment had fallen from its 10% average of the mid decade to around 7%, its lowest since the early 1990s. Some scientists see the wage depression in Germany fostered by the Agenda 2010 as one of the causes of the European debt crisis.