Кіріспе
Мохоктар 18 ғасырдың басында Лондонды қорқытып, ерлер мен әйелдерге бірдей шабуыл жасаған, өздерінің есімдерін мохок тайпасынан алған, зорлық-зомбылыққа бейім, әулетті қылмыскерлер тобы болған. Олардың іс-әрекеттері, мүмкін, сенсациялық түрде көрсетілген, бірақ оларға кісі өлтіру де кірген. 1712 жылы патша сарайы оларды ұстағандарға 100 фунт стерлинг сыйлық белгілегенде бұл мәселе шешілді. Леди Вентворттың айтуынша, "Олар бір қарт әйелді шағана салып, төбеден құлатты; кейбірлерінің мұрындарын, енді біреулерінің қолдарын кесті, және ешқандай себепсіз бірнеше қатыгездіктер жасады. Олар жас азаматтар екендігі айтылады, ешкімнен ақша алмайды". (Wentworth Papers, 277) Тарихшылар ешқандай ұйымдасқан топтың бар екенін растайтын аз ғана дәлел тапты, бірақ 1712 жылдың көктемінде Мохоктар, олардың заңсыздықтары, жазасыздықтары және қорқынышты зорлық-зомбылық әрекеттері туралы көптеген басылымдар пайда болды. Оған жауап ретінде сатириктер Grub Street баспасөзінің сенсациялық екенін санаған нәрселерін сынай бастады. Дегенмен, бұл анонимді памфлет ретінде жарияланды. 18 ғасырлық Лондонда Мохок деген ат кейіннен басқа жоғарғы сыныптағы мас, тәртіпсіз және батыл адамдарға да қолданылды. Уильям Хики еске алды: "1771 жылдың қысында жабайы жігіттердің бір тобы пайда болды, олардың театрларда, таверналарда және Ковент-Гарден маңындағы кофеханалардағы әрекеттерінің нашарлығы мен ашкерелігінен қалың жұрт арасында ашу мен алаңдау тудырды. Олар Мохоктар деген атпен танылды". Хики олардың басшысы Роан Гамильтон, "бай адам" және кейіннен ирландтық бүлікші, сондай-ақ банк директорының ұлы Хайтер мырза, америкалық Осборн және "капитан" Фредерик екенін айтты. Әртүрлі кезеңдерде Лондонды қорқытқан көшедегі басқа да топтар болды, 1590 жылдары "Қарғысқа ұшыраған топ" басталып, Реставрациядан кейін "Мун", "Титире Тус", "Гекторлар", "Скурерлер", "Никерлер" және "Хокубайттер" тобымен жалғасты.
Historians have found little evidence of any organized gang, though in spring 1712 there was a flurry of print accounts of the Mohocks, their lawlessness, impunity and luridly violent acts. In response there was also some derision from satirists at what they perceived to be sensationalism by the Grub Street press. It was, however, published as a pseudonymous pamphlet. In 18th century London, the name Mohawks was subsequently applied to other upper class drunken rowdies and bravos. William Hickey recalled "In the winter of 1771, a set of wild young men made their appearance, who, from the profligacy of their manners and their outrageous conduct in the theatres, taverns, and coffee houses in the vicinity of Covent Garden, created general indignation and alarm They were distinguished under the title of Mohawks." Hickey identified their boss as Rhoan Hamilton, "a man of fortune" and later an Irish rebel, and Messrs Hayter, son of a bank director, Osborne, an American, and "Capt." Frederick. Various other gangs of street bullies are alleged to have terrorized London at different periods, beginning during the 1590s with the Damned Crew and continuing after the Restoration with the Muns, the Tityré Tūs, the Hectors, the Scourers, the Nickers, and the Hawkubites.