Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Отын элементтері бар автобустар клубы 2001-2007 жылдар аралығында тоғыз еуропалық және тағы екі әлемдік қалада отын элементтері бар автобустарды сынау бойынша үш демонстрациялық жобаның (CUTE, ECTOS және STEP) қатысушыларын біріктірді. Бейжің сияқты басқа қалалар да жобаны ұйымдастырған консорциумның автобустарын сынақтан өткізді. Барлық үш жобада Ballard Power Systems компаниясының сутекті отын элементтерімен жабдықталған Mercedes Benz Citaro автобустары қолданылды. 2007 жылы аяқталған үш жоба да зерттеушілер тарапынан сәтті деп танылды. Дегенмен, кейбір операторлар дизельді автобустармен салыстырғанда олардың жоғары операциялық шығындарына байланысты сынға алды, Мадрид оларды отын құюға шамамен он есе қымбат екенін мәлімдеді. Басқалары сутекті автобустардың жоғары сатып алу бағасын және арнайы сутек құю станцияларын салу қажеттігін атап өтті. Жоба көлік операторлары, сутек инфрақұрылымын және отын элементтерін әзірлеушілер, университеттер және қалалық биліктерден құралған консорциуммен қолдау көрсетілді. 2006 жылы жоба аяқталғанда зерттеушілер оны табысты деп бағалады. Соңғы жоба (HYFLEET CUTE) 2006 жылдан 2009 жылға дейін жалғасты, онда бұрынғы сутекті отын элементтері бар автобустармен қатар жаңа автобустар да пайдаланылды.
The Fuel Cell Bus Club comprised the participants of three demonstration projects (CUTE, ECTOS and STEP) for fuel cell buses in nine European cities and two other worldwide cities between 2001 and 2007. Other cities such as Beijing also tested buses from the consortium behind the project. All three projects used Mercedes Benz Citaro buses, with hydrogen fuel cells from Ballard Power Systems. When completed in 2007, all three projects were deemed a success by researchers. However, the buses were criticised by some operators for their high cost of operation compared to diesel buses, with Madrid reporting that they were around ten times as costly to fuel. Others noted the high purchase price of hydrogen buses, and the need to build dedicated hydrogen filling stations. The project was supported by a consortium of transportation operators, hydrogen infrastructure and fuel cell developers, universities and city authorities. At the end of the project in 2006, researchers deemed the project a success. A subsequent project (HYFLEET CUTE) ran from 2006 until 2009, using the existing hydrogen fuel cell buses as well as new buses.
ECTOS
ECTOS – экологиялық қалалық көлік жүйесі. Icelandic New Energy компаниясы осы жобаға жауапты болды, оның мақсаты – Исландияның астанасы Рейкьявик қаласындағы қоғамдық көлік жүйесінің бір бөлігін отын элементтері бар автобустармен пайдалану арқылы "жаңағы заманғы" сутегі технологиясын көрсету болды. Сутек электрлік талдау арқылы жергілікті геотермальдық және су электр станцияларының энергиясынан өндірілді. Жоба 2001-2005 жылдар аралығында жүргізілді. Батыс Австралия үкіметінің жоспарлау және инфрақұрылым департаментінің (DPI) бастамасымен, қоғамдық көлік ұйымы Transperth жауапкершілікті өз мойнына алды, бірақ жобаны келісімшарт бойынша оператор Path Transit жүргізді. Олар Батыс Австралияның астанасы Перт қаласында жұмыс істеді. Сутектік отын элементтері бар үш автобус "Экоавтобустар" деп аталды. STEP жобасы 2001 жылдан 2005 жылға дейін жүргізілді, алғашқы автобустар 2004 жылдың қыркүйегінде пайдалануға берілді. Кейіннен бір автобус сақталды (бірақ сутегі отын элементтерісіз). Перттегі сынаққа Қоршаған орта және мұра сақтау департаменті мен Австралияның парниктік газдар кеңсесі 2,5 миллион австралиялық доллар қаржы бөлді.
ECTOS stands for Ecological City Transport System. Icelandic New Energy was responsible for this project, the aim of which was to demonstrate "state of the art" hydrogen technology by running part of the public transport system with fuel cell buses in the city Reykjavík, the capital of Iceland. Hydrogen was produced from domestic geothermal and hydro powered energy sources by electrolysis. The project ran from 2001 to 2005. This initiative of the Government of Western Australia's Department for Planning and Infrastructure (DPI), was the responsibility of the public transport organisation Transperth, though it was run by contracted operator Path Transit. They were operated in the city Perth, the capital of Western Australia. The three hydrogen fuel cell buses were called "EcoBuses". The STEP project ran from 2001 to 2005, with the first buses in service in September 2004. with one bus subsequently preserved (albeit without the hydrogen fuel cells). The Perth trial received A$2.5 million funding from the Department of the Environment and Heritage and the Australian Greenhouse Office.
Көлік құралдары мен серіктестер
Барлық жобаларда DaimlerChrysler компаниясының Mercedes Benz Citaro автобустары қолданылды. Олар XCELLSIS Fuel Cell Engines өндірген сутегі отын элементтерін пайдаланды, қазір бұл Ballard Power Systems бөлімшесі, ал олар Ballard, DaimlerChrysler және Ford альянсының күш-жігерімен жасалған. Көптеген қалаларда сутегі отынын BP компаниясы жеткізді. Олар сол кезде 33 автобустан тұратын, үздіксіз қызмет ететін отын элементтері бар автобустар паркін әлемдегі ең ірісі деп мәлімдеді. Әр автобустың құны шамамен 1,2 миллион АҚШ долларына бағаланды және олар 70 шамасында жолаушы тасыды.
All projects used Mercedes Benz Citaro buses from DaimlerChrysler. They used hydrogen fuel cells were manufactured by XCELLSIS Fuel Cell Engines, now a division of Ballard Power Systems, and were developed as an alliance of Ballard, DaimlerChrysler, and Ford. In many cities, hydrogen fuel was provided by BP. At the time, they claimed to be the largest fleet of fuel cell buses in the world with 33 in regular service. The buses were estimated to cost US$1.2 million each and had a range of and carried around 70 passengers.