Кіріспе

Неміс асылзаты (1779–1836)

Мари Софи фон Клаузевиц (туған аты Мари Софи графиня фон Брюль); (3 маусым 1779 – 28 қаңтар 1836) – Тюрингиядан шыққан асыл неміс Брюль әулетінің мүшесі. Берлинде өнерді қолдаушы ретіндегі қызметінен бөлек, ол күйеуі Карл фон Клаузевицтің, әсіресе оның «Соғыс туралы» әскери трактатын өңдеу және жариялаумен белгілі.

Ерте өмір және мансап

Брюль Варшавада дүниеге келді, граф де Гоммның қызы, ол Софи Гомммен (1761-1837) үйленген, ол британдық фельдмаршал сэр Уильям Мейнард Гоммның әпкесі болған. Оның ата-анасы оны Мария София деп ат қойған, бірақ отбасы оны Мари деп атаған. 1804 жылдың наурыз айында Фанни босану кезінде туындаған қиындықтардан қайтыс болғаннан кейін, Мари жетім қалған қызына күтім жасауды өз міндеті етіп алды. Брюль өзінің інісі Фицке бауырдан гөрі ұл сияқты қарады. Оның білімі әкесінің жетекшілігімен үйде басталды. Ол Мариге француз тілінде жазу мен оқуды, сондай-ақ "жоғары қоғамдағы әйелге" лайықты хаттар жазуды үйретті. Анасы оған ағылшын тілін үйретті, Мари оны еркін сөйлеп, кейін достарының балаларына да үйретті. Мари мен Фанни сурет салу, музыка және тарих сабақтарын да алды. Анасының ниеті қыздарын "нағыз дарынды тұлғаларға" айналдыру болды. Ол талантты суретші және өнерді қолдаушы болды. Ол романдар авторы Беттина фон Арним мен оның күйеуі Людвиг Ахим фон Арним және де. Бұл лауазымы 1805 жылдың ақпанында патшайым-ананың қайтысымен аяқталды. Кейін ол сол кезде он бір жаста болған принцесса Шарлоттаның бас қызметкері болды. Күйеуі қайтыс болғаннан кейін Брюль Берлиндегі принцесса Августаның бас қызметкерінің рөлін атқарды. Оның міндеттерінің бірі кейіннен император Фредерик III ретінде танылатын Фредерик ханзадаға қарау және оны тәрбиелеу болды. 1813 жылы Наполеон соғыстарының соңғы кезеңінде Брюль әскери госпитальде ерікті медбике болып жұмыс істеді.

Карл фон Клаузевицпен бірге өткен жылдар

Брюль 1803 жылдың желтоқсанында Луиза ханшайым мен оның күйеуі Антони Радзивилл арқылы Карл фон Клаузевицпен танысты. Олардың кездесуі 1802 жылдың шілдесінде Брюльдің әкесі бауыр ауруының асқынуынан күтпеген жерден қайтыс болғаннан кейін бір жылдан аспайтын уақытта болды. Олардың қарым-қатынасы түрлі себептерге байланысты ұзаққа созылды; соның бірі - анасының әлеуметтік жағдайы төмен ер адаммен қарым-қатынасын мақұлдамауы. Клаузевицтің мұрагерлікке ие болуы жоқ еді, сондықтан ол тек лейтенант жалақысына ғана сүйенуге мәжбүр болды, ал ол отбасын асырауға жеткіліксіз болды. Анасының батасысыз үйлену заңды түрде мүмкін емес еді. Маридің өзі де қарым-қатынасқа толық сенімді болмады және оған қатысты барлық жағдайды ойластыруға тиіс болды. Ол Карлмен хат алмасуды бастаған кезде жиырмасыншы жасқа толған болатын. Бұл жоғары қоғамдағы «некеге тұру» жасынан өткені саналды. Дегенмен, Брюль сол кезде өз күшімен табыс табатын сирек әйелдердің бірі болды. Ол өзінің «ішкі бостандығынан» айырылғысы келмеді. 1806 жылдың мамырында олардың қарым-қатынасы ресми түрде жарияланды. 1810 жылдың тамызында Клаузевиц Фридрих Вильгельмнен майор шеніне көтерілуі және үйленуге ресми рұқсат беруі туралы маңызды хат алды. 1810 жылдың 17 желтоқсанында Брюль Клаузевицке тұрмысқа шықты. Олар жиі саясат, әдебиет және соңғы жаңалықтар тақырыптарын талқылады. Олар бір-бірін теңдес санайтын, әйеліне қатысты осындай пікірде болуы еркектер үшін сирек кездесетін жайт еді. Карл мен Мари бала сүю мүмкіндігіне ие болмады. Қазіргі теориялар Карлдың созылмалы ауруын себепші деп санайды. Олар 21 жыл бойы, Клаузевиц қайтыс болғанға дейін бірге өмір сүрді. Хат алмасу кезеңінде Мари Карлдан өзінің жазбаларын және жобаларын сақтау үшін беруін талап етті. Ол ұйымдаспағандықтан жиі қағаздары жоғалып, аяқталмаған идеяларымен жүретін. Шындығында, Карл «Соғыс туралы» еңбегін жазғанда Мари зерттеуші және редактор рөлін атқарды. Маридің қолжазбасын «Соғыс туралы» қолжазбасының кейбір беттерінен табуға болады, онда жазбалар мен сілтемелер тізімделген. Сонымен қатар, Брюль «Соғыс туралы» кітабына алғы сөз жазды. 1832 жылдың жазында, Карл қайтыс болғаннан кейін бір жыл өтпеген кезде, Берлиндегі баспа үйі «Соғыс туралы» кітабының жарық көретінін жариялады. Ағасының көмегімен Мари бірнеше ай ішінде «Соғыс туралы» жобаларын көшіріп, өзгерістер енгізді. Бұл оқиғадан кейін дәрігерлер түрлі емдеулер мен дәрі-дәрмектерді тағайындады, соның ішінде «қан құю, лаксативтер және құсыту тудыратын препараттар». Бұл Маридің денсаулығын нашарлатып, санасын шашыратты, кейде тіпті өзін үшінші жақта сөйлейтін болды. Оның туысы Карл фон Брюль оның денсаулығын қалпына келтіру үшін Дрезденге көшіруді талап етті. Медбикелердің бірі Маридің қолы қан құю салдарынан жұққан сияқты екенін айтты. Ол сондай-ақ қан құю құралдары арқылы гепатитпен ауруға шалыққан болуы мүмкін. Қазіргі медицина мен инфекция туралы білімнің жетіспеушілігіне байланысты Дрездендегі дәрігер Маридің жүйкелері зақымданған деген диагноз қойып, емдеуді тоқтатты. 1836 жылдың 28 қаңтарында Брюль 56 жасында қайтыс болды.

Отбасы

Оның әкесінің әкесі Генрих фон Брюль, поляк саксы мемлекеттік қайраткері болған.

Мұра

Оның пруссиялық фельдмаршал Август Нейхардт фон Гнайзенаудың портреті Германия тарих мұражайының коллекциясында сақталады. "Мари фон Клаузевиц: Соғыс туралы еңбектің артындағы әйел" – журналист және әскери тарихшы Ваня Ефтимова Беллингердің Мари фон Брюль туралы жазған өмірбаяны.