Лесли Старчевич: Австралияның Виктория кресінің иесі
Tom Starcevich
Лесли Старчевич – австралиялық сарбаз, Виктория кресінің иегері. Екінші дүниежүзілік соғысындағы Борнео кампаниясындағы батылдығы үшін марапатталған. Тарихымен танысыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық солдат, Виктория Кресінің иегері Лесли Томас Старцевич, ВК (5 қыркүйек 1918 – 17 қараша 1989) – британдық және Достастық елдерінің қарулы күштеріне «жауға қарсы көрсетілген» батылдығы үшін берілетін ең жоғары награданың иегері. Ол Екінші дүниежүзілік соғыстың Борнео кампаниясы кезінде 2/43-ші батальонның құрамында болғанда осы наградаға ие болды.
Australian soldier, Victoria Cross recipient
Leslie Thomas Starcevich, VC (5 September 1918 – 17 November 1989) was an Australian recipient of the Victoria Cross, the highest decoration for gallantry "in the face of the enemy" that can be awarded to members of British and Commonwealth armed forces. He received the award as member of the 2/43rd Battalion, during the Borneo campaign of the Second World War.
Ерте өмір
Лесли Томас "Том" Старцевич 1918 жылдың 5 қыркүйегінде Батыс Австралиядағы Субиако қаласында, иммигранттардың отбасында дүниеге келді: Гертруда Мей Старцевич (Уотерс; шамамен 1897 жылы Дюнкерк, Кент, Англияда туған) және Йосип Старчевич (шамамен 1892 жылы Хорватия Славония, Австро-Венгрия империясында туған). Олар 1915 жылы Батыс Австралиядағы Маунт-Магнитте неке қиып, үйленді. Старцевич және оның үлкен ағасы Джозеф Фредерик "Джо" Старцевич (1915 жылдың 20 тамызы – 2007 жылдың 27 мамыры) Эсперанс қаласының солтүстігіндегі Грасс-Пэтч шаруашылығында өсті. Том мен Джоның сегіз бауыр-інісі болды.
Leslie Thomas "Tom" Starcevich was born on 5 September 1918 at Subiaco, Western Australia, the son of immigrants: Gertrude May Starcevich ( Waters; born c. 1897, Dunkirk, Kent, England) and Josip Starčević (born c. 1892, Croatia Slavonia, Austro Hungarian Empire). The couple were married in 1915 at Mount Magnet, Western Australia. Starcevich and his older brother, Joseph Frederick "Joe" Starcevich (20 August 1915 – 27 May 2007), grew up on a farm at Grass Patch, north of Esperance. Tom and Joe had eight siblings.
Әскери қызмет
Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін Том мен Джо Старцевичтер Екінші Австралия императорлық күштеріне қатарына жазылды: Джо 1940 жылдың 23 қазанында, кейін ол 2/4-ші пулемет батальонына тағайындалды; ал Том 1941 жылдың 9 сәуірінде (әскери тіркелме нөмірі WX11519), 2/43-ші жаяу әскер батальонының мүшесі болды. Джо Старцевич 1942 жылдың 15 ақпанында Сингапурдың тапсырылуынан кейін соғыс тұтқынына айналды. Ол тұтқында болған кезде қиын жағдайларға шыдады, соның ішінде Чанги түрмесіндегі жапондық тұтқын лагерьлерінде, Бирма-Таиланд темір жолында және Жапонияның Нагасаки қаласындағы мәжбүрлі еңбек. Бірақ ол соғыстан аман қалды. Том Старцевич Солтүстік Африкадағы науқанда 2/43-ші батальонда қызмет етті және 1942 жылдың 17 шілдесінде Египеттегі Эль-Аламейн шайқасының бірінші кезеңінде жамбасынан жарақат алды. Ол келесі жылы Жаңа Гвинеядағы науқан кезінде Хуон түбегінде де қатысты. 9-шы дивизия 1945 жылдың 10 маусымында Бруней шығанағына, ал 2/43-ші батальон Лабуан аралына түсті. Тоғыз күннен кейін батальон құрлыққа орналасты. 28 маусымда Бофортты басып алу кезінде Солтүстік Борнеодағы шайқаста Старцевичтің ротасының алдыңғы бөлімі екі жапондық пулемет ұясынан атысқа түсіп, шығынға ұшырады. Старцевич, Брен пулеметшісі, алға жылжып, әрбір ұяға кезекпен шабуыл жасады, бес жапондық сарбазды өлтіріп, қалған пулеметшілердің шегінуіне себепкер болды. Сол күні, рота тағы екі пулемет ұясынан тоқтатылғанда, Старцевич ұқсас тактиканы қолданды және жалғыз өзі екі ұяны басып алып, олардың жеті мүшесін өлтірді. Осы іс-әрекеттері үшін Старцевич Виктория кресімен марапатталды. Марапаттама туралы хабарлама 1945 жылдың 6 қарашасында Лондон газетінде жарияланды:
Following the outbreak of the Second World War, Tom and Joe Starcevich enlisted in the Second Australian Imperial Force: Joe on 23 October 1940, after which he was assigned to the 2/4th Machine Gun Battalion; and Tom on 9 April 1941 (service number WX11519), becoming a member of the 2/43rd Infantry Battalion. Joe Starcevich became a prisoner of war following the surrender of Singapore on 15 February 1942. He endured harsh conditions in captivity, including forced labour at Japanese prisoner of war camps at Changi Prison, the Burma Thailand Railway and Nagasaki, Japan but survived the war. Tom Starcevich served with the 2/43rd Battalion in the North African campaign and was wounded in the thigh on 17 July 1942 at Ruin Ridge, Egypt during the First Battle of El Alamein. He also saw action the following year in the Huon Peninsula during the New Guinea campaign. The 9th Division landed in Brunei Bay on 10 June 1945 with the 2/43rd Battalion landing at Labuan Island. Nine days later the battalion moved to the mainland and, on 28 June, during the capture of Beaufort, during fighting in North Borneo, the lead section of Starcevich's company came under fire from two Japanese machine gun positions and suffered casualties. Starcevich, a Bren gunner, moved forward and assaulted each position in turn, killing five Japanese soldiers and causing the remainder of the machine guns' crews to retreat. Later that day, when the company was again held up by two machine gun positions, Starcevich adopted similar tactics and single handedly captured both positions, killing seven members of their crews. For his actions, Starcevich was awarded the Victoria Cross. The citation for the award was published in the London Gazette on 6 November 1945, reading:
«Бофортта, Солтүстік Борнеода, 28 маусымда көрсеткен ең көрнекті ерлігі мен міндетке деген ерекше берілгендігі үшін. WX.11519 жеке Л. Старцевич Солтүстік Борнеодағы Бофортты басып алу кезінде 2/43-ші Австралия жаяу әскер батальонының мүшесі болды. Жылдам өсетін орманды тік беткеймен жылжу кезінде жау жау қорғанысына апаратын жалғыз жолдан шығу қиын және қауіпті болған жерде кездесті. Алдыңғы бөлім екі жау пулемет ұясынан атысқа түсіп, шығынға ұшырағанда, Брен пулеметшісі болған жеке Старцевич алға жылжып, әрбір ұяға кезекпен шабуыл жасады. Ол әрбір ұяға шабуылдап, Брен пулеметін белінен атып, бес жауды өлтіріп, қалғандарын қашқындыққа ұшты. Алдын ала алға жылжу екі пулемет ұясынан атыс тоқтағанға дейін жалғасты. Жеке Старцевич қайтадан батыл түрде алға жылжып, Брен пулеметін белінен атып, жаудың қарсылығына қарамастан екі ұяны жалғыз өзі басып алды, осы шабуылда жеті жауды жойды. Бұл батыл әрекеттер ротаға шабуыл қарқынын арттыруға және басқа бағыттан шабуыл жасап жатқан басқа ротаға қысымды жеңілдетуге мүмкіндік берді. Жеке Старцевичтің осы шабуылдарды жеке жасауы және өзінің қауіпсіздігіне немқұрайды қарауы, іс-қимылдың шешуші сәттілігіне әкелді. Ол нақты медальді Батыс Австралияның вице-губернаторы сэр Джеймс Митчелл 1947 жылдың 27 мамырында Перттегі Үкімет үйінде тапсырды. Старцевич әскери қызметінің барлық кезеңінде жеке сарбаз шенімен болды және 1946 жылдың 12 ақпанында соғыс аяқталғаннан кейін болған ұзақ демобилизация процесінің бөлігі ретінде босатылды. Ол Корея соғысы кезінде Австралия армиясына қайтадан қатарына қосылғысы келгені хабарланды, бірақ оның әйелі оны одан бас тартты.
Blockquote|For most conspicuous gallantry and extreme devotion to duty at Beaufort, North Borneo, 28th June, 1945. WX.11519 Private L. Starcevich was a member of the 2nd /43rd Australian Infantry Battalion during the capture of Beaufort, North Borneo. During the approach along a thickly wooded spur, the enemy was encountered at a position where movement off the single track leading into the enemy defences was difficult and hazardous. When the leading section came under fire from two enemy machine gun posts and suffered casualties, Private Starcevich, who was Bren gunner, moved forward and assaulted each post in turn. He rushed each post, firing his Bren gun from the hip, killed five enemy and put the remaining occupants of the posts to flight. The advance progressed until the section came under fire from two more machine gun posts which halted the section temporarily. Private Starcevich again advanced fearlessly firing his Bren Gun from the hip and ignoring the hostile fire captured both posts singlehanded, disposing of seven enemy in this assault. These daring efforts enabled the Company to increase the momentum of its attack and so relieve pressure on another Company which was attacking from another direction. The outstanding gallantry of Private Starcevich in carrying out these attacks singlehanded with complete disregard of his own personal safety resulted in the decisive success of the action. He was presented with the actual medal at Government House, Perth on 27 May 1947 by Sir James Mitchell, Lieutenant Governor of Western Australia. Starcevich held the rank of private throughout his military service and was discharged on 12 February 1946, as part of the prolonged demobilisation process that followed the end of hostilities. He reportedly wanted to re enlist in the Australian Army during the Korean War, but his wife talked him out of it.
Соғыстан кейінгі өмір
Старцевич соғыстан кейінгі алғашқы төрт жылды Пертте автокөлік сату өкілі ретінде өткізді. Ол 1947 жылдың 19 желтоқсанында Перттегі тіркеу кеңсесінде Кэтлин Бетти Уорр (Харди) әйеліне үйленді. Олардың үш баласы болды, бірақ 1969 жылы ажырасты. 1951 жылдан бастап Том мен Джо Старцевич Карнамадағы әскери қонысқа берілген бидай және қой шаруашылығын алып, бірлесіп жұмыс істеді. 1981 жылы Том Старцевич Грасс-Пэтчке қайта оралды, онда ол кішкентай ферма сатып алған болатын. 1989 жылдың 17 қарашасында Батыс Австралияның Эсперанс қаласында 71 жасында қайтыс болды.
Starcevich spent the first four years after the war as a motor vehicle sales representative in Perth. He married Kathleen Betty Warr ( Hardy), at the Perth registry office on 19 December 1947. The couple had three children but divorced in 1969. From 1951, Tom and Joe Starcevich obtained and jointly worked a soldier settlement wheat and sheep farm at Carnamah. In 1981, Tom Starcevich moved back to Grass Patch, where he had bought a small farm. He died at Esperance, Western Australia, on 17 November 1989, aged 71.
Ескерткіштер
Борнеодағы Старцевичтің атақты әрекеті болған жол кейін Виктория Кросс жолы деп өзгертілді. Оның құрметіне Старцевич ескерткіші де орнатылған. Старцевичтің Виктория кресі Батыс Австралияның Фримантл қаласындағы Батыс Австралия Армия музейінде көрсетіліп тұр. 1995 жылы Грасс-Пэтч қаласында Старцевичтің қола мүсіні ашылды. Голливудтағы бұрынғы қайта оралғандардың бас ауруханасындағы Лесли Старцевич палатасы оның құрметіне аталған.
The track in Borneo on which Starcevich's celebrated action occurred was later renamed Victoria Cross Road. He is also commemorated by Starcevich Monument. Starcevich's VC is on display at the Army Museum of Western Australia, in Fremantle, Western Australia. A bronze statue of Starcevich was unveiled at Grass Patch in 1995. The Leslie Starcevich Ward at the former Repatriation General Hospital, Hollywood is named in his honour.