Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уолтер Шерард Вайнс (1890–1974), Шерард Вайнс ретінде танымал, ағылшын жазушысы және ғалымы. Ол 1910 жылдары өлеңдерін жариялай бастады, ал 1920 жылдары Токиодағы Кейо университетінде бес жыл оқытумен айналысты. Жапонияда болған кезінде және Англияға оралғаннан кейін, Халл университетінің колледжінде қызмет еткенде де, ол өлеңдер, көркем әдебиет және сын-ескертпелер жариялауын жалғастырды. Оның еңбектеріне "Тюдор дәуірінен Виктория дәуіріне дейінгі ағылшын классицизмінің бағыты" (1930) – британ өнеріндегі классицизмді зерттеу; "Yofuku, or, Japan in Trousers" (1931) – жапон мәдениетінің кейбір аспектілерін сынаған Жапониядағы тәжірибесі туралы саяхат кітабы; және "Ағылшын әдебиетінің жүз жылы" (1959) – Ұлыбритания, Британ империясы және АҚШ әдебиетіне шолу кіреді.
Walter Sherard Vines (1890–1974), known as Sherard Vines, was an English author and academic. He began publishing poetry in the 1910s, then in the 1920s spent five years teaching at Keio University in Tokyo, Japan. While in Japan and after his return to England, where he took up a post at University College Hull, he continued to publish poetry, fiction and criticism. His works include The Course of English Classicism from the Tudor to Victorian Age (1930), a study of classicism in British art; Yofuku, or, Japan in Trousers (1931), a travel book about his experiences in Japan which was critical of aspects of Japanese culture; and A Hundred Years of English Literature (1959), a survey of the literature of Britain, the British Empire and the United States.
Ерте өмір және мансап
Шерард Вайнс 1890 жылы Оксфордта дүниеге келген. Оның әкесі, Сидней Говард Вайнс, Оксфорд университетінің ботаника профессоры болды және ұлына Уильям Шерардтың есімін берді. Ол Магдален колледжі мектебінде және Оксфордтың Нью-колледжінде оқыған. Оксфордтағы тәлімгері әдебиеттанушы Джордж Стюарт Гордон болды. 1910 жылдан 1914 жылға дейін ол «Оксфорд Поэзиясы» журналының редакторы болды, сонымен қатар өзінің шығармаларын да жариялады. 1914 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін Белфаст университетінде академиялық қызмет атқарды. Ол 1917 жылға дейін Таулы жеңіл жаяу әскерінде қызмет етті, содан кейін жарақаттанып, бейбіт өмірге қайта оралуға мәжбүр болды. Францияда ол 21 жастағы Сальвадорда туған француз әйелі, Хелен Эрнестин Дрейфусқа үйленді. Ол Англияға онымен бірге келіп, 1922 жылы қызы Жаннинге өмір сыйлады. Оның «Екі әлем» жинағы 1917 жылы «Поэзия» журналында мақала жариялады, онда ол «автор алға жылдамдаған сайын ойлауда батыл, формада дерз, ал шығарманың алғашқы бөлігін бұзған ескі және салғылы ұйқастардан бас тартқан сияқты» тең емес туынды деп сипатталды. Келесі жылдары Вайнс Блумсбери тобымен байланыста болды және оның өлеңдері 1917 мен 1921 жылдар аралығында Ситвеллдердің «Дөңгелектер» антологиясына енгізілді. 1920 жылы ол «Калейдоскоп: Халыққа арналған өлеңдер» атты кітабын жариялады. Марион Стробель «Поэзия» журналында «Калейдоскоп» жинағына шолу жазып, оның «бір тақырыптан екіншісіне қорқынышсыз көшетінін» және «сөздердің әдемілігіне» немесе «сезімтал ырғаққа» қарағанда «қатаң қарапайымдылықты» ұнататынын айтты.
Sherard Vines was born in Oxford in 1890. His father, Sydney Howard Vines, was Sherardian Professor of Botany at the University of Oxford and named his son after William Sherard. He attended Magdalen College School and New College, Oxford. His tutor at Oxford was the literary scholar George Stuart Gordon. From 1910 to 1914 he was editor of Oxford Poetry, in which he also published his own work. He held an academic position at Belfast University until the outbreak of the First World War in 1914. He served in the Highland Light Infantry until 1917, when he was wounded and forced to return to civilian life. While in France, he had married a 21 year old Salvadorean born Frenchwoman, Helene Ernestine Dreyfus. She joined him in England, and gave birth to a daughter, Jeannine in 1922. His collection The Two Worlds was reviewed in 1917 in Poetry, where it was described as an uneven work in which "it would seem as though the author, in advancing, grew bolder in thought, more daring as to form, casting aside tritenesses and careless rhymes that mar the first part of the work." In the following years Vines was associated with the Bloomsbury Group and poems of his were included in the Sitwells' Wheels anthologies between 1917 and 1921. In 1920 he published The Kaleidoscope: Poems for the People. Reviewing The Kaleidoscope in Poetry, Marion Strobel commented that the volume "springs fearlessly from one subject to another" and prefers "a harsh simplicity" to "sensuous cadences"or "beauty of wording".
Жапония
1923 жылдан бастап Вайнс Токиодағы Кейо университетінде бес жыл бойы сабақ берді. Ол Англияда танысқан және кейіннен оның кейбір шығармаларын жапон тіліне аударған Джунзабуро Нишивакидің шақыруымен Кейоға келді. Вайнс Жапонияға Токио императорлық университетінде сабақ берген ағылшын ақыны Эдмунд Блуденмен бір уақытта келді. 1924 және 1925 жылдары Вайнс Блуденнің «Oriental Literary Times» журналына әңгімелер жазды. Олардың ішінде жартылай автобиографиялық «Also Ran» әңгімесі де болды, ол өзін лайықты деп санайтын жетістіктен айырылған белгісіз автор туралы. 1925 жылы ол жапон жазушысы Ёне Ногучидің сындық өмірбаянын жариялады. 1925-1927 жылдары Вайнс Чичибу ханзадасы Ясухитоның жеке мұғалімі болды. 1926 жылы «Пирамида» атты тағы бір өлеңдер жинағы жарық көрді. «The Times Literary Supplement» газетінде «Пирамида» туралы былай делінген: «Вайнстің үмітсіздігі маңызды, себебі ол өте зиялылықпен толы. Оның өлеңдері әлем одан құндылығын жоғалтқан адамның көңілсіздігін өткір күшпен жеткізуімен ерекшеленеді». Вайнс жапон студенттерін ескере отырып лекциялар оқыған және жазған «Қазіргі ағылшын поэзиясы мен прозасындағы үрдістер» кітабы 1927 жылы жарық көрді. «The Criterion» журналында бұл кітап «тек қазіргі заманға сай және бейтарап ғана емес, сонымен қатар өткір түсініктер мен бағаларға толы» деп сипатталды. Жапонияда ол Оңтүстік Африкалық жазушы Уильям Пломмермен дос болып, 1926-1929 жылдары ол жерде болды және Вайнсті «талантты ақын» деп сипаттады, бірақ «оқырман қауымы оны есімдерді қайталау арқылы оңай гипнозға түсіріп, өзі үшін жаңа нәрселерді табуға құштарлық танытпайды» деді.
Starting in 1923, Vines taught for five years at Keio University in Tokyo. He was invited to Keio by Junzaburō Nishiwaki, whom he had met in England and who later translated some of his works into Japanese. Vines' arrival in Japan was simultaneous with that of fellow English poet Edmund Blunden, who taught at the Imperial University of Tokyo. In 1924 and 1925 Vines contributed short stories to Blunden's Oriental Literary Times. These included the semi autobiographical "Also Ran", about an obscure author denied the success he believes he deserves. In 1925 he published a critical biography of the Japanese author Yone Noguchi. From 1925 to 1927 he was a tutor to Yasuhito, Prince Chichibu. Another poetry collection, The Pyramid, was published in 1926. A reviewer for the Times Literary Supplement wrote of The Pyramid: "[Vines'] despair is significant because it is so intellectually positive His verse is remarkable for the piercing violence with which it expresses the disenchantment of one for whom the world has become divested of value." Movements in Modern English Poetry and Prose, composed mostly of lectures Vines had given and written with Japanese students in mind, was published in 1927. A review in The Criterion described the book as "not only up to date and impartial, but also full of acute perceptions and judgments." While in Japan he also became friends with the South African author William Plomer, who spent the years 1926–29 there and described Vines as "a poet of distinction", albeit "neglected by a reading public too easily hypnotized by the parrot like repetition of names and too incurious to find things out for itself".
Еуропаға оралу
Вайнс 1928 жылы Еуропаға оралып, Халл университетінің колледжінде ағылшын тілі профессоры лауазымына кірісті. Сол жылы ол Triforium атты тағы бір өлеңдер жинағын жариялады, онда бұрын жапондық әдеби журнал Mita Bungaku-да жарияланған туындылары болды. Оның 1928 жылы жарық көрген «Жылымсыз әзіл: Заманауи Жапонияның хикаясы» романы 1920-жылдардағы Токиодағы экспаттар қауымдастығын сатиралайды және Жапониядағы суицидтің кең таралғаны туралы пікірлерді экс-қатынас және суицид ретінде көрсетілген кісі өлтіру арқылы көрсетеді. «Тюдордан Виктория дәуіріне дейінгі ағылшын классицизмінің барысы» атты сындық зерттеу 1930 жылы жарық көрді. Кітап Тюдор дәуірінен бастап британдық өнерде классицизмнің дамуын іздестіруге бағытталған. Джордж Оруэлл New Adelphi журналында кітапты қарастырып, Вайнстің поэзияны «зейін, ұлылық және ақыл-ойы бар нәрсе, «сиырлылық» және әуелгі дыбыстар емес» деп қарастырғанын атап өтті және Вайнстің «классицизмнің негізгі бағытының тамаша есебі» үшін мақтады. «Ағылшын зерттеулерінің шолуындағы» бір рецензент оны «өте ынталандыратын және ойға жетелейтін кітап» деп сипаттады, ол Огаста әдебиетін қайта қарастыруға ынталандырады. Халлда ол экономист Эрик Роллдың әріптесі, досы және көршісі болды. Вайнстің Халлдағы студенттерінің арасында Харольд Эндрю Мейсон да болды. 1930 жылы Вайнс екінші әйелі Агнес Ренни Каммингке үйленді; олардың қызы Ренни Дж. Вайнс 1933 жылы дүниеге келді. Оның «Yofuku, or, Japan in Trousers» атты саяхат кітабы 1931 жылы жарық көрді және «Жылымсыз әзілмен» белгілі бір дәрежеде байланысты. Онда оның Кейодағы уақытына қатысты көптеген сілтемелер және жапон қоғамының, әдет-ғұрыптары мен тағамдарының ерекшеліктері туралы талқылаулар бар. Вайнс типтік жапондық студентті «жеке тұлғасы әдетте өте тартымды, кейде сәл қайғылы» деп сипаттады және жапондықтардың шетелдіктерге деген көзқарастарының әртүрлі екенін атап өтті. Кітапта Вайнс жапон өмірінің ерекшеліктері мен жапон климаты мен тағамдары арасындағы байланысты орнатуға тырысты. Уильям Снелл «Yofuku» «Жылымсыз әзілге» қарағанда Жапонияны жағымсыз жағдайда бейнелейтінін және Вайнстің «Жапония мен оның халқына деген ерекше сары көзқарасын» көрсететінін айтты. Pacific Affairs журналының бір рецензенті Вайнстің жапон өмірінің өзіне ұнамайтын жақтарына назар аударғанын сынады және «хабардар оқырман, әсіресе Жапонияда өмір сүрген оқырман» оны толық емес және бір жақты деп табатынын айтып, «кітапқа үлкен аудиторияны немесе осы аудиторияға оның пайдасы тиетін жолды елестету қиын» деп қорытындылады. 1932 жылы «Қайтып кел, Белфегор!» атты шайтан туралы фантастикалық роман жарық көрді. «Грузин сатириктері» 1934 жылы жарық көрді. 1941 жылы «Жасылдан амберге дейін» - 1930-жылдардың соңындағы ағылшын қоғамы туралы роман жарық көрді. 1950 жылы Вайнс «Ағылшын әдебиетінің жүз жылы» атты еңбегін жариялады, бұл 1830 жылдан бастап Ұлыбритания, АҚШ және Британ империясында жасалған әдебиеттің шолуы. Books Abroad үшін оны қарастырған Джон Пол Притчард Вайнсті «Викториандықтардың адал қорғаушысы» деп сипаттады және кітаптың американдық әдебиетті толық қамтымағанын атап өтті. Роберт Уитингтон CEA Critic журналында кітапты қарастырып, кейбір кемшіліктерді атап өтті және кітаптың көп бөлігі студенттер үшін тым түсініксіз, ал академиктер үшін тым даулы және толық емес екенін мәлімдеді. Вайнс 1952 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін Халлда қызмет етті және 1974 жылы қайтыс болды.
Vines returned to Europe in 1928 to take up a position as Professor of English at University College Hull. That year he published a further volume of poetry, Triforium, which featured works that had previously appeared in the Japanese literary magazine Mita Bungaku. His novel Humours Unreconciled: A Tale of Modern Japan, published in 1928, satirises the expatriate community in Tokyo in the 1920s and comments on the perceived prevalence of suicide in Japan through the tale of an extramarital affair and a murder misrepresented as a suicide. The Course of English Classicism from the Tudor to Victorian Age, a critical study, was published in 1930. The book sought to trace the growth of classicism in British art beginning in the Tudor period. George Orwell, reviewing the book in the New Adelphi, noted that Vines viewed poetry as "a thing of wit, grandeur and good sense, not of 'magic' and seductive sounds", and praised Vines' "admirable account of the main drift of classicism". A reviewer in The Review of English Studies described it as "a very stimulating and provocative book" which would encourage a reconsideration of Augustan literature. At Hull he was a colleague, friend and neighbour of the economist Eric Roll. Vines' students at Hull included Harold Andrew Mason. In 1930 Vines he married his second wife, Agnes Rennie Cumming; their daughter, Rennie J. Vines, was born in 1933. His travel book Yofuku, or, Japan in Trousers was published in 1931 and overlaps to a degree with Humours Unreconciled. It contains numerous references to his time at Keio and discussion of the perceived eccentricities of Japanese society, customs and cuisine. Vines described the typical Japanese student as "personally as a rule most charming, and sometimes a trifle pathetic", and noted divergent attitudes among Japanese people toward foreigners. In the book Vines also sought to establish connections between features of Japanese life and the Japanese climate and cuisine. William Snell has argued that Yofuku portrays Japan in a less positive light than Humours Unreconciled, and reflects Vines' "particularly jaundiced view of [Japan] and its people". A reviewer in Pacific Affairs criticised Vines' focus on the aspects of Japanese life he found less pleasant, and asserted that "the informed reader, particularly one who has lived in Japan," would find it incomplete and one sided, concluding "it is hard to imagine any considerable public for the book or any way in which that public could be served by its appearance." Return, Belphegor!, a fantasy novel about the devil, was published in 1932. Georgian Satirists was published in 1934. In 1941 Green to Amber, a novel about English society in the late 1930s, was published. In 1950 Vines published A Hundred Years of English Literature, a survey of literature produced in the United Kingdom, United States and British Empire from around 1830. Reviewing it for Books Abroad, John Paul Pritchard described Vines as "a staunch defender of the Victorians" and noted the book's incomplete coverage of American literature. Robert Withington, reviewing the book in the CEA Critic, likewise noted certain omissions and argued that much of the book's material would be too obscure for students and too contentious and incomplete for academics. Vines remained at Hull until his retirement in 1952, and died in 1974.