Америка Азамат Соғысының ең ірі атты шайқасы: Бренди Стейшн шайқасы

Кіріспе

1863 жылы АҚШ Азамат соғысы кезінде атты әскерлердің қатысуымен болған шайқас.

Брэнди Станциясы шайқасы, сондай-ақ Флитвуд төбесі шайқасы деп те аталады, АҚШ Азамат соғысының ең ірі, негізінен атты әскерлердің қатысуымен болған шайқасы, сонымен қатар Америка топырағында болған ең ірі шайқас. Ол 1863 жылдың 9 маусымында Вирджиния штатындағы Брэнди Станциясы маңында, генерал-майор Альфред Плезонтон басқаратын Одақтың атты әскері мен генерал-майор Дж.Е.Б. Стюарттың Конфедерация атты әскері арасында Гетисбург науқанының бастапқы кезеңінде болды. Одақтың қолбасшысы Плезонтон Брэнди Станциясында Стюарттың атты әскеріне күтпеген таңғы шабуыл жасады. Күн бойы шайқас жүргізілді, оның барысында жағдай бірнеше рет өзгерді. Соңында федералистер генерал Роберт Лидің жаяу әскері Калпепер маңында орналасқанын білмей, қайтарылды. Бұл шайқас Конфедерация атты әскерінің Шығыстағы басымдығының аяқталуын білдірді. Осыдан бастап Одақтың атты әскері күш алып, сенімділікке ие болды.

Өмірбаян

Солтүстік Вирджинияның Конфедерациялық Армиясы 1863 жылдың мамыр айында Чанселлорсвиллдегі жеңісінен кейін Вирджиния штатының Калпепер округіне келді. Генерал Роберт Лидің басшылығымен әскерлер Калпепер аймағында жиналып, соғысты солтүстікке, Пенсильванияға қарай жылжуға дайындалды. Конфедерация Армиясы аштықтан қиналды және олардың жабдықтары нашар болды. Ли солтүстікке шабуыл жасап, әскеріне аттар, жабдықтар мен азық-түлік алуға бейілді болды. Оның армиясы Филадельфия, Балтимор және Вашингтон қалаларына да қауіп төндіріп, Солтүстікте өсіп келе жатқан бейбітшілік қозғалысын қолдауға мүмкіндік беретін еді. 5 маусымда генерал-лейтенанттар Джеймс Лонгстрит және Ричард С. Юэлл басқаратын екі жаяу әскер корпусы Калпеперде және оның төңірегінде орналасты. Калпеперден солтүстік-шығысқа қарай алты шақырым жерде, Раппаханнок өзенінің бойында Стюарт атты әскерін бивакқа орналастырып, Конфедерация Армиясын жаудың күтпеген шабуылынан қорғады. Оңтүстік атты әскерінің көп бөлігі Брэнди Стейшн жанында орналасқан еді. Стюарт, «батыл кавалер» немесе «бо сабёр» деген беделіне сай, Лиден әскерін толық қарап шығуды сұрады. 5 маусымда өткен бұл әскери парадта шамамен 9000 атты әскер және төрт атты артиллерия бөлімі қатысты, олар Брэнди Стейшннан оңтүстік-батысқа қарай үш шақырым жердегі Инлет Стейшндегі шайқастың имитациясын жасады. (Қазіргі уақытта парад алаңы 1863 жылғыдай күйінде сақталған, тек Вирджиния полиция бөлімшесі оның бір бөлігін алып жатыр.) Ли парадқа қатыса алмады, сондықтан ол 8 маусымда оның қатысуымен қайталанды, бірақ қайта орындалған шара шайқас имитациясысыз қарапайым парадпен шектелді. Әскердің белсенділігі төмен болғанына қарамастан, кейбір атты әскерлер мен газет тілшілері Стюарттың тек өзінің мақтанышын көрсетіп, жылқыларды шаршатып жатыр деп шағымданады. Ли Стюартқа ертесі күні Раппаханнок өзенінен өтіп, одақтың алдыңғы бекеттеріне шабуыл жасауды бұйырды, солтүстікке қарай жылжығанда Конфедерация Армиясын бақылаудан немесе араласудан қорғау үшін. Осы шабуылды күтіп отырған Стюарт шаршаған әскерлеріне Брэнди Стейшн маңында бивакқа орналасуға бұйырды.

The Confederate Army of Northern Virginia streamed into Culpeper County, Virginia, after its victory at Chancellorsville in May 1863. Under the leadership of Gen. Robert E. Lee, the troops massed around Culpeper preparing to carry the war north into Pennsylvania. The Confederate Army was suffering from hunger and their equipment was poor. Lee was determined to strike north to capture horses, equipment, and food for his men. His army could also threaten Philadelphia, Baltimore, and Washington, and encourage the growing peace movement in the North. By June 5, two infantry corps under Lt. Gens. James Longstreet and Richard S. Ewell were camped in and around Culpeper. Six miles northeast of Culpeper, holding the line of the Rappahannock River, Stuart bivouacked his cavalry troopers, screening the Confederate Army against surprise by the enemy. Most of the Southern cavalry was camped near Brandy Station. Stuart, befitting his reputation as a "dashing cavalier" or beau sabreur, requested a full field review of his troops by Lee. This grand review on June 5 included nearly 9,000 mounted troopers and four batteries of horse artillery, charging in simulated battle at Inlet Station, about two miles (3 km) southwest of Brandy Station. (The review field currently remains much as it was in 1863, except that a Virginia police station occupies part of it.) Lee was not able to attend the review, however, so it was repeated in his presence on June 8, although the repeated performance was limited to a simple parade without battle simulations. Despite the lower level of activity, some of the cavalrymen and the newspaper reporters at the scene complained that all Stuart was doing was feeding his ego and exhausting the horses. Lee ordered Stuart to cross the Rappahannock River the next day and raid Union forward positions, screening the Confederate Army from observation or interference as it moved north. Anticipating this imminent offensive action, Stuart ordered his tired troopers back into bivouac around Brandy Station.

Қарсылас күштер мен Плезонтонның жоспары

Брэнди станциясының айналасында Стюарттың шамамен 9500 сарбаздан тұратын күші бес кавалериялық бригададан құралды, оларға Бриг. Жандар. Уэйд Хэмптон, В. Х. Ф. "Руни" Ли, Беверли Х. Робертсон, Уильям Е. "Грамбл" Джонс және полковник Томас Т. Манфорд (Ли ревматизмге шалдыққан кезде Бригадир. Генерал Фитцху Ли бригадасын басқарған), сондай-ақ майор Роберт Ф. Бекхэмнің басқаруындағы алты батарея Стюарт атқыштар артиллериясы кірді. Конфедерациялықтар білмейтін, 11 000 одақтық әскер Раппанок өзенінің қарсы бетіне жиналған. Потомак армиясының кавалерия корпусына қолбасшылық ететін генерал-майор Альфред Плесонтон өзінің біріктірілген әскерін Бриг. Жандар. Джон Бьюфорд пен Дэвид Макмертри Грегг басқаратын екі "қанатқа" бөлді, олар V корпустың жаяу әскер бригадаларымен күшейтілді. Плесонтонмен бірге Бьюфордтың қанатында оның жеке 1-ші кавалериялық дивизиясы, майор Чарльз Ж. Уайтинг басқаратын резервтік бригада және Бриг. Жандар. Адельберт Эймс басқаратын 3000 сарбаздық жаяу әскер бригадасы болды. Греггтің қанатында полковник Альфред Н. Дафье басқаратын 2-ші кавалериялық дивизиясы, Грегг басқаратын 3-ші кавалериялық дивизиясы және Бриг. Жандар. Дэвид А. Расселл басқаратын жаяу әскер бригадасы болды. Плесонтонның шабуыл жоспары жауға екі бағыттан шабуыл жасауды көздеді. Бьюфордтың қанаты Брэнди станциясынан солтүстік-шығысқа қарай 3 шақырым жерде орналасқан Беверли Фордтан өзенді кесіп өтуі керек еді; сонымен бірге Греггтің қанаты оңтүстік-шығысқа қарай 10 шақырым жерде орналасқан Келли Фордтан өзенді кесіп өтетін еді. Плесонтон оңтүстік кавалериясын қос қоршауға алып, оларды тосыннан шабуылдап, сандық артықшылықпен жеңіске жетеді деп күтті. Алайда ол жаудың нақты орналасуын білмеді және өз күшінің қарсыластарынан әлдеқайда үлкен екенін дұрыс емес деп есептеді.

Шайқас

9 маусымда таңғы сағат 4:30-та Бьюфордтың колоннасы тығыз тұманмен Раппаханнок өзенінен өтіп, Беверли Фордтағы Конфедерация бекеттеріне шабуыл жасады. Плезонтонның әскері күнінің алғашқы күтпеген жетістігін қамтамасыз етті. Жонстың бригадасы жақын маңдағы оқ атысынан оянып, жартылай киініп, көбінесе жалаңаш атқа мінген күйі оқиға орнына келді. Олар Бьюфордтың полковник Бенджамин Ф. Дэвис басқарған бригадасына Беверли Форд жолындағы қиылысқа жақын шабуыл жасап, оның ілгерілеуін уақытша тоқтатты, ал Дэвис келесі шайқаста қаза тапты. Дэвистің бригадасы Стюарттың атты артиллериясының орналасқан жеріне жақын тоқтады және тұтқынға түсу қаупі туды. Артиллерияшылар бір-екі зеңбірін позицияға келтіріп, Буфордтың әскеріне қарсы атып, қалған бөлімдерге қашуға және Конфедерацияның келесі шебін құруға мүмкіндік берді. Артиллерия Беверли Форд жолының екі жағындағы екі төбеде орналасты. Жонстың командирлерінің көпшілігі Конфедерация артиллериясының сол жағына жиналды, ал Хэмптонның бригадасы оң жақта орналасты. 6-шы Пенсильвания атты әскері (майор Роберт Моррис, кіші басқарды) Сент-Джеймс шіркеуіне шабуыл жасады, бірақ сәттілікке жете алмады, бұл шайқастағы ең көп шығынға ұшыраған полк болды. Кейінірек бірнеше Конфедерация әскерлері 6-шы полктің шабуылын соғыстың ең "батыл және даңқты" атты әскер шабуылы деп сипаттады. (Азамат соғысы шайқастарында атты әскерлер әдетте қақтығысқа жеткеннен кейін аттан түсіп, жаяу әскер ретінде шайқасқан. Бірақ бұл шайқаста күтпеген жағдай мен хаос көбінесе атпен шайқасуға әкелді.) Бьюфорд Конфедерацияның сол жағын айналып өтуге және Брэнди Станциясына тікелей жолды бөгеген артиллерияны жоюға тырысты. Алайда, Руни Ли бригадасы оның жолында болды, кейбір әскерлер Йью Риджінде, ал кейбір атты әскерлер тас қабырғаның бойында орналастырылған. Ауыр шығынға ұшырағаннан кейін, одақтық әскерлер Конфедерация әскерлерін тас қабырғадан ығыстырды. Содан кейін, Буфордтың әскерлерінің таңғалуына орай, Конфедерация әскерлері кері шегіне бастады. Олар Греггтің 2800 адамнан тұратын одақтық атты әскер дивизиясының келуіне жауап берді, бұл күнің екінші күтпеген оқиғасы болды. Грегг Буфорд Беверлиден өтіп жатқанда таңертең Келли Фордтан өтуді жоспарлаған, бірақ әскерлерді шашыраңқы жерлерден жинау және Дюфье дивизиясының жолдан адасуы оларға екі сағатқа соқты. Олар Брэнди Станциясына тікелей алып баратын жолдармен жүруді ниеттенген, бірақ Робертсон бригадасы жолды бұғаттағанын анықтады. Грегг мүлдем күзетсіз болған бұрылысты жолды тапты және осы жолдармен полковник Перси Уиндхемнің басқаратын бригадасы таңғы сағат 11-де Брэнди Станциясына келді. Грегг пен Сент-Джеймс шайқасы арасында Флитвуд Хиллі деп аталатын көрнекті төбе болды, ол өткен түнде Стюарттың штабы болған. Стюарт және оның штабының көпшілігі осы уақытқа дейін майданға кеткен, ал Грегг келген кезде Флитвудтағы жалғыз күш - оқ-дәрі жетіспеушілігіне байланысты артта қалған гаубица болды. Стюарттың көмекшісі майор Генри Б. Макклеллан лейтенант Джон В. Картер мен оның артиллериялық экипажына (капитан Роберт П. Чью батареясынан) төбенің шыңына көтеріліп, қолдағы аз снарядтармен шайқасқа түсуді бұйырды, сондай-ақ Стюартқа жедел түрде күш сұрады. Картердің азын-ау атысы одақтың алға жылжуын кешіктірді, өйткені олар барлаушыларды жіберіп, оқ атуды қайтарды. Уиндхемнің әскері Флитвудтың батыс беткейіне шабуыл жасап, төбеге жақындағанда, Жонстың бригадасының жетекші бөлімдері, олар жаңа ғана Сент-Джеймс шіркеуінен кері қайтқан, төбенің үстінен аттанды. Греггтің келесі бригадасы, полковник Джадсон Килпатрик басқарған, Брэнди Станциясының шығысына айналып, Флитвуд Хиллінің оңтүстік және шығыс беткейлеріне шабуыл жасады, бірақ олардың пайда болуы Хэмптон бригадасының келуімен бірге болғанын анықтады. Дөңеске қарай шабуылдар мен қарсы шабуылдардың шатасқан сериясы алға-артқа жүрді. Конфедерация әскерлері төбені соңғы рет тазалап, үш зеңбікті басып алды және федералды атты әскерге жақын аралықтан қолдау көрсетуге тырысқан 6-шы Нью-Йорк жеңіл артиллериясының 36 адамы арасында 30 адамды жарақаттады. Полковник Дюфьедің 1200 адамнан тұратын кішкентай дивизиясы Стивенсбург маңында екі Конфедерация полкімен кешіктірілді және шайқасқа әсер ету үшін кеш келді. Джонс пен Хэмптон Флитвуд Хиллінде шайқасу үшін бастапқы позицияларынан шығып кеткенде, Руни Ли Буфордқа қарсы тұруын жалғастырды, төбенің солтүстік жағына шегінді. Фитцху Ли бригадасымен күшейтілген Руни Ли, Плезонтон батысқа жалпы шегінуге шақырған кезде Буфордқа қарсы шабуыл жасады, ал он сағаттық шайқас аяқталды.

About 4:30 a. m. on June 9, Buford's column crossed the Rappahannock River in a dense fog, pushing aside the Confederate pickets at Beverly's Ford. Pleasonton's force had achieved its first major surprise of the day. Jones's brigade, awakened by the sound of nearby gunfire, rode to the scene partially dressed and often riding bareback. They struck Buford's leading brigade, commanded by Col. Benjamin F. Davis, near a bend in the Beverly's Ford Road and temporarily checked its progress, and Davis was killed in the ensuing fighting. Davis's brigade had been stopped just short of where Stuart's Horse Artillery was camped and was vulnerable to capture. Cannoneers swung one or two guns into position and fired down the road at Buford's men, enabling the other pieces to escape and establish the foundation for the subsequent Confederate line. The artillery unlimbered on two knolls that were on either side of the Beverly's Ford Road. Most of Jones's command rallied to the left of this Confederate artillery line, while Hampton's brigade formed to the right. The 6th Pennsylvania Cavalry (led by Major Robert Morris, Jr.) unsuccessfully charged the guns at St. James Church, suffering the greatest casualties of any regiment in the battle. Several Confederates later described the 6th's charge as the most "brilliant and glorious" cavalry charge of the war. (In many Civil War battles, cavalrymen typically dismounted once they reached an engagement and fought essentially as infantry. But in this battle, the surprise and chaos led to a mostly mounted fight.) Buford tried to turn the Confederate left and dislodge the artillery that was blocking the direct route to Brandy Station. However, Rooney Lee's brigade stood in his way, with some troops on Yew Ridge and some dismounted troopers positioned along a stone wall in front. After sustaining heavy losses, the Federals displaced the Confederates from the stone wall. Then, to the amazement of Buford's men, the Confederates began pulling back. They were reacting to the arrival of Gregg's Union cavalry division of about 2,800 men, which was the second major surprise of the day. Gregg had intended to cross at Kelly's Ford at dawn, in concert with Buford's crossing at Beverly's, but assembling the men from dispersed locations and Duffié's division getting lost on the way cost them two hours. They had intended to proceed on roads leading directly into Brandy Station, but discovered the way blocked by Robertson's brigade. Gregg found a more circuitous route that was completely unguarded and, following these roads, his lead brigade under Col. Percy Wyndham arrived in Brandy Station about 11 a. m.

Between Gregg and the St. James battle was a prominent ridge called Fleetwood Hill, which had been Stuart's headquarters the previous night. Stuart and most of his staff had departed for the front by this time and the only force on Fleetwood when Gregg arrived was a howitzer, left in the rear because of inadequate ammunition. Major Henry B. McClellan, Stuart's adjutant, called Lt. John W. Carter and his gun crew (of Captain Robert P. Chew's battery) to ascend to the crest of the hill and go into action with the few shells available, as he sent an urgent request to Stuart for reinforcements. Carter's few shots delayed the Union advance as they sent out skirmishers and returned cannon fire. When Wyndham's men charged up the western slope of Fleetwood and neared the crest, the lead elements of Jones's brigade, which had just withdrawn from St. James Church, rode over the crown. Gregg's next brigade, led by Col. Judson Kilpatrick, swung around east of Brandy Station and attacked up the southern end and the eastern slope of Fleetwood Hill, only to discover that their appearance coincided with the arrival of Hampton's brigade. A series of confusing charges and countercharges swept back and forth across the hill. The Confederates cleared the hill for the final time, capturing three guns and inflicting 30 casualties among the 36 men of the 6th New York Light Artillery, which had attempted to give close range support to the Federal cavalry. Col. Duffié's small 1,200 man division was delayed by two Confederate regiments in the vicinity of Stevensburg and arrived on the field too late to affect the action. While Jones and Hampton withdrew from their initial positions to fight at Fleetwood Hill, Rooney Lee continued to confront Buford, falling back to the northern end of the hill. Reinforced by Fitzhugh Lee's brigade, Rooney Lee launched a counterattack against Buford at the same time as Pleasonton had called for a general withdrawal near sunset, and the ten hour battle was over.

Салдары

Одақтың жоғалғандары 907 адамды құрады (69 қаза тапты, 352 жараланды және 486 жоғалып кетті, көбінесе тұтқындалды); Конфедерацияның жоғалғандары 523 адамды құрады. Жарақат алғандардың арасында Роберт Лидің ұлы Руни де болды, ол тізесінен ауыр жарақат алды. Ол Хикори Хиллге, Хановер сотының жанындағы поместьеге жіберілді, онда 26 маусымда тұтқындалды. Стюарт бұл шайқасты Конфедерацияның жеңісі деп мәлімдеді, себебі ол күнінің соңында алаңды бақылауда ұстады және Плезонтонның шабуылын тойтарды. Оңтүстік баспасөз нәтижеге көбінесе жағымсыз баға берді. "Ричмонд инквайрер" газеті "генерал Стюарттың жақындағы жаудың шабуылдарынан кейін беделі төмендеді" деп жазды. "Ричмонд экзаменатор" Стюарттың жасағын "мақтанға бой алған атты әскер" деп сипаттап, ол "салғырттық пен нашар басқарудың салдарынан" зардап шекті деді. Кеншілер Плезонтонды Брэнди Станциясында Стюартты тиянақты жеңбегені үшін сынады. Генерал-майор Хукер Плезонтонға Кулпепер маңындағы Конфедерация атты әскерін "таратып, жоюға" бұйрық берген, бірақ Плезонтон өзіне "Кулпеперге күшпен барлау" жасауға ғана бұйрық берілгенін айтып, өз әрекеттерін ақтады. Азамат соғысында алғаш рет Одақ атты әскері Конфедерация атты әскерімен шеберлік және нығайып тұру жағынан теңесті. Стюарт екі күтпеген шабуылға ұшырады, ал атты әскер мұндай шабуылдарды болдырмауы керек еді, бұл оның Геттисбург науқанындағы келесі ұятты жағдайларын болжады.

Жауынгерлік алаңның сақталуы

Брэнди станциясының қорғау қоры (BSF) Брэнди станциясының шайқас алабын құрылыс салудан қорғау мақсатымен құрылды. Кларк Б. Холлдың сөзінше, "Вирджиния штатының шығысындағы Калпепер округінде, Раппаханнок өзенінен оңтүстікке қарай орналасқан шағын үйдің ішінде кофе ішуге жиналған азаматтардың кішкентай тобы болды". Уақыт өте келе, ұйым 400-ден астам мүшеге дейін өсті және шайқас алабын кеңсе паркі мен жарыс жолына айналдыру әрекеттерінен сақтау, сондай-ақ "Граффити үйі" деп белгілі тарихи ғимаратты сақтап қалу жөніндегі күш-жігердің тірегі болды. 1990 жылы Ұлттық саябақтар қызметі Брэнди станциясындағы тарихи ресурстарды картаға түсіруді аяқтады және төрт бөлек аймақта 1,262 акр (5,1 км²) жерді сақтауды ұсынды. Американдық шайқас алаңының қоры, бұрын Азамат соғысының қоры деп аталған, Брэнди станциясындағы сақтау жұмыстарына белсенді қатысқан негізгі ұйым болды. 1997 жылдан 2021 жылдың қарашасына дейін, БҚҚ және басқа да серіктестермен бірлесіп, қор 15 жеке сатып алу арқылы шайқас алабының бір бөлігін иеленіп, сақтап қалды. 2013 жылы, қор Флитвуд төбесіндегі 61 акр жерді сатып алып, маңызды жетістікке қол жеткізді, бұл жер шайқас кезінде көптеген кавалерия шабуылдарының орын алған жері еді. 2022 жылы Вирджиния штаты қордан 1700 акр жерді қабылдауға және Калпепер шайқас алаңы мемлекеттік паркін құру үшін тағы 800 акр жерді сатып алуға келісті. Парктің ашылуы жоспарланған.

Нэнси С. Джеймс, Брэнди станциясындағы Мәсіх шіркеуінің бұрынғы ректоры (епархия жақын маңдағы Сент-Джеймс епископ шіркеуін қайта жаңартып, қайта атады) және Рапидан қаласындағы Эммануэль шіркеуі 1990 жылдардағы даму даулары кезіндегі приходтар мен азаматтық тәртіпсіздіктерді сипаттайтын кітап жазды, оның ішінде бұрын анықталмаған Азамат соғысының сарбазын қайта жерлеу де бар, ол сарбаздың бастапқы табыты қираған шіркеудің орындықтарынан жасалған еді.