Кіріспе
Феликс Зальцер (13 маусым 1904 – 12 тамыз 1986) – австриялық-американдық музыкалық теоретик, музыкатанушы және педагог. Ол Генрих Шенкердің маңызды ізбасарларының бірі болды және Шенкердің өлімінен кейін оның талдау әдістемесін жетілдіруге және түсіндіруге үлкен үлес қосты. Ол Венада Макс Зальцер (дәрігер) мен Хелен Витгенштейннің (Карл Витгенштейннің қызы) отбасында дүниеге келген. Вена университетінде Гвидо Адлерден музыкатануды оқыды және 1926 жылы Франц Шуберт шығармаларындағы сонаталық форма туралы диссертациясын қорғады. Сонымен қатар, ол Генрих Шенкер мен Ханс Вайсседен музыка теориясы мен талдауды үйренді. 1939 жылы Зальцер АҚШ-қа эмиграция жасады және 1945 жылы азаматтық алды. АҚШ-та ол бірнеше оқу орнында сабақ берді, соның ішінде Нью-Йорк қалалық университетінің Куинс колледжінің және Мэнн музыка мектебінің ұзақ жылғы деканы болды. Мэнн мектебінде Зальцер Карл Шахтер мен Адель Т. Вайсске сабақ берді. Мэнн мектебінде оқыту кезеңінде Зальцер мен Шахтер «Композициядағы контрапункт» атты маңызды музыкалық теория кітабын бірлесіп жазды. Шенкердің теориясына оның екі үлкен үлесі болды: біріншіден, ол Шенкердің идеяларын американдық музыка теоретиктері мен музыкатанушылардың назарына жеткізді, екіншіден, ол оның талдау әдістемесін Шенкердің негізгі жұмысын жасаған дәстүрлі музыкадан тыс, Ренессанс, орта ғасырлар және 20 ғасырдың кейбір музыкасы сияқты музыка түрлеріне қолданды. Кейінірек теориялық тұрғыда Шенкердің әдістері халық музыкасына да қолданылды. Зальцер Шенкердің теориясына енгізген нақты түзетулерге дауыс жүргізудің ерекшеліктері және аккордтарды құрылымдық және контрапункттік санаттарға бөлу кіреді. Зальцердің еңбектеріне «Структуралық есту» (1952 және 1962), «Композициядағы контрапункт: Дауыс жүргізуді зерттеу» (Карл Шахтермен бірлесіп, 1969) және «Музыка форумы» мерзімді басылымы (1967 жылдан бастап) жатады. Зальцер 1939 жылы Леопольд Линдтбергтің қарындасы Хедвиг Линдтбергке үйленді. Ол 2000 жылдың 29 ақпанында қайтыс болды. Олардың балалары болмады.
Felix Salzer (June 13, 1904 – August 12, 1986) was an Austrian American music theorist, musicologist and pedagogue. He was one of the principal followers of Heinrich Schenker, and did much to refine and explain Schenkerian analysis after Schenker's death. He was born in Vienna to Max Salzer (a doctor) and Helene Wittgenstein (a daughter of Karl Wittgenstein). He studied musicology with Guido Adler at the University of Vienna, finishing his Ph. D. in 1926 with a dissertation on sonata form in the works of Franz Schubert. At the same time he studied music theory and analysis with Heinrich Schenker and Hans Weisse. In 1939 Salzer emigrated to the United States, and became a citizen in 1945. While in the US he taught at several schools, including the Mannes School of Music where he was the long time Dean and Queens College of the City University of New York. At Mannes, Salzer was the teacher of Carl Schachter and Adele T. Weiss. While teaching at Mannes, Salzer and Schacter went on to co author the seminal music theory book: "Counterpoint in Composition." His contributions to Schenkerian theory were twofold: first, he brought Schenker's ideas to the attention of American music theorists and musicologists, and second, he applied the analytical technique to music outside of the common practice era music in which Schenker had exclusively worked, particularly to the music of the Renaissance, the Middle Ages, and to some music of the 20th century. Later theorists applied Schenkerian techniques to popular music as well. Some of the specific refinements Salzer made to Schenkerian theory involve aspects of voice leading, and the differentiation of chords into structural versus contrapuntal categories. Salzer's works include Structural Hearing (1952 and 1962), Counterpoint in Composition: The Study of Voice Leading (with Carl Schachter, 1969), and the periodical The Music Forum (initiated 1967). Salzer married Hedwig Lindtberg (the sister of Leopold Lindtberg) in 1939. She died on February 29, 2000. They had no children.
Анықтамалар және қосымша оқу
Аллен Форте. "Шенкер, Генрих" аталған еңбекте, XVI, 627–628 беттер. Бейкердің музыканттардың биографиялық сөздігі, 8-ші басылым. Николас Слонимский өңдеген. Нью-Йорк, Ширмер кітаптары, 1993. Дэвид Карсон Берри, "Ханс Вайс және американдық шенкеризмнің тууы", Музыкология журналы 20/1 (2003): 104–156. Дэвид Карсон Берри, "Америка Құрама Штаттарындағы Шенкер теориясы: оның қалыптасуы мен қазіргі зерттеу тақырыптарына шолу", Zeitschrift der Gesellschaft für Musiktheorie 2/2–3 (2005): 101–137 (онлайн нұсқасы: http://www.gmth.de/zeitschrift/artikel/206.aspx).