Кіріспе

Леопольд Новак (17 тамыз 1904 – 27 мамыр 1991) – австриялық музыкатанушы, ең белгілісі Халықаралық Брукнер қоғамы үшін Антон Брукнердің шығармаларын редакциялаумен танымал. Ол кейбір шығармаларының түпнұсқа пішінін қайта жаңартып, олардың көпшілігіне енгізілген көптеген түзетулерді ескерді. Новак Австрияның Вена қаласында дүниеге келген. Ол Венадағы Императорлық музыка академиясында фортепиано мен орган сабақтарын алды. Вена университетінде Гидо Адлер мен Роберт Лахтың басшылығымен музыкатануды оқыды, кейіннен 1932 жылдан 1973 жылға дейін онда оқытумен айналысты. 1946 жылы Роберт Хаас орнына Австрия Ұлттық кітапханасының музыкалық жинағының музыкалық директоры болып тағайындалды және Брукнер туралы құжаттарды сақтауға үлкен үлес қосты. Новактың Брукнердің музыкасын редакциялау тәсілі Хаасқа қарағанда ғылыми тұрғыдан әлдеқайда жетілдірілген болды. Мысалы, Хаас Брукнердің до мажор тоналды 8-ші симфониясының 1887 және 1890 жылғы нұсқаларынан үзінділерді біріктіріп, бір редакция жасаған еді, ал Новак осы екі нұсқа үшін екі жеке басылым шығарды. Новак Брукнер және басқа композиторлардың музыкасының теориялық аспектілерін зерттейтін мақалалар жазды, соның ішінде Бетховен мен Брукнердің симфонияларындағы метрикалық және ырғақтық элементтерге арналған мақаласы бар. Новак Вольфганг Амадей Моцарттың аяқталмаған Реквиемінің жаңа редакциясымен жұмыс істеді және егжей-тегжейлі зерттеулер арқылы Моцарттың өзінің қолжазбасын Сусмайр мен Эйблердің жазғандарынан айқын ажырата алды, бұл бұрын ешкімге орын бермеген еді. Осы еңбегі үшін 1985 жылы Новакқа "Алтын Моцарт" медалі табысталды. Новак сонымен қатар грегориан әндерін, Генрих Исаактың, Йозеф Гайднның музыкасын, австриялық шіркеу және халық музыкасын, сондай-ақ 1480 жылдан бергі австриялық композиторлардың шығармаларын зерттеді. Оның Брукнердің музыкасына жасаған еңбегі, әсіресе Брукнердің 9-шы симфониясының финалына қатысты жұмысы қазір Уильям Карраган тарапынан жалғастырылуда.