Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австрия композиторы
Austrian composer
Ханс Фердинанд Редлих (11 ақпан 1903 – 27 қараша 1968) – австриялық музыка зерттеушісі, жазушы, дирижер және композитор. Нацистік партияның саяси араласуына байланысты ол 1939 жылдан бастап, дерлік отыз жылдан кейін қайтыс болғанға дейін Ұлыбританияда өмір сүрді және жұмыс істеді.
Hans Ferdinand Redlich (11 February 1903 – 27 November 1968) was an Austrian musicologist, writer, conductor and composer who, due to political disruption by the Nazi Party, lived and worked in Britain from 1939 until his death nearly thirty years later.
Редлихтің континенттік жылдары
Редлих Венада дүниеге келді, ол Иосиф Редлихтің (1869-1936) ұлы, сол кезде Вена университетінің тарих профессоры. Ол жеке фортепианоны Пол Вайнгартеннен, гармония мен контрапунктті Хьюго Каудерден оқыды. 1921 жылдан кейін Мюнхенде Карл Орфтың шәкірті болды. Ол екі қалада да университет студенті болды және неміс әдебиеті мен музыктануды зерттеді. Редлих 1924–1925 жылдары Берлин Шарлоттенбург қалалық операсының репетиторы, ал 1925–1929 жылдары Майнц қалалық театрында опера дирижері болды. 1929 жылдан 1931 жылға дейін Редлих Франкфурт университетінде музыктануды оқыды, онда Клаудио Монтевердидің мадригалдарындағы стильдік өзгерістер тақырыбында диссертация қорғады. Сол кезден бастап 1937 жылға дейін Редлих Мангеймде композитор және жазушы ретінде тұрды. Монтевердиге деген қызығушылығы оның 1610 жылғы "Весперлердің" орындауға дайындалған нұсқасын жасауына әкелді, ол 1932 жылы жарық көрген Джан Франческо Малипиероның Монтевердидің шығармаларының жинағына негізделген. Редлихтің "Весперлер" басылымы 1935 жылғы ақпанда Цюрихте алғашқы толық заманауи қойылымда қолданылды, содан кейін Нью-Йоркте (1937), Швейцарияда (1940-шы жылдардың ортасында), Брюссельде (1946) және Лондонда (1946 жылғы 14 мамырда Вестминстер орталық залында) қойылды. Саяси жағдайға байланысты ол 1937 жылы Венаға қайта оралуға мәжбүр болды, ал екі жылдан кейін Ұлыбританияға эмиграциялады, 1947 жылы британдық азаматтығын алды.
Redlich was born in Vienna, the son of Josef Redlich (1869 1936), then Professor of History at the University of Vienna. He studied piano privately with Paul Weingarten and harmony and counterpoint with Hugo Kauder. He was a student of Carl Orff in Munich after 1921. He was a university student in both cities and studied German literature and musicology. Redlich served as répétiteur for the Berlin Charlottenburg city opera in 1924–1925 and as opera conductor for the Stadttheater Mainz from 1925 to 1929. From 1929 until 1931, Redlich studied musicology at Frankfurt University where he completed a dissertation on stylistic changes in Claudio Monteverdi's madrigals. From then until 1937, Redlich resided in Mannheim as a composer and writer. His interest in Monteverdi led to his preparation of a performing edition of the 1610 Vespers, based on Gian Francesco Malipiero's pioneering collected edition of Monteverdi's works, published in 1932. Redlich's edition of the Vespers was used for the first full modern performance revival at Zurich in February 1935, and for subsequent performances in New York (1937), Switzerland (mid 1940s), Brussels (1946) and London (on 14 May 1946 at Westminster Central Hall). Due to the political situation he was forced to move back to Vienna in 1937 and, two years later, emigrated to Britain, taking up British nationality in 1947.
Британиядағы өмір
Редлихтің Британияда өткізген 30 жылы, бәлкім, ең жемісті кезеңі болды. Ол соғыс кезінде және соғыстан кейін Морли колледжінің концерттеріне қатысты. 1948 жылдың 21 мамырында Монтевердидің "Л'инкоронация ди Поппеа" операсы Морли колледжінің хоры мен оркестрі орындауында концерттік түрінде алғаш рет Лондонда қойылды. Редлих дайындаған нұсқа қолданылды, ол клавесинде сүйемелдеді, ал дирижерлік Майкл Типпеттке тиесілі болды. Ол көп жылдар бойы Летчворт қаласында тұрды және 1941 жылы Летчворт хор және оркестр қоғамын құрды, оны 1955 жылға дейін басқарды. Сонымен қатар, ол 1941 жылдан 1943 жылға дейін Жұмысшылар білім беру қауымдастығында, ал 1942 жылдан 1955 жылға дейін Кембридж және Бирмингем университеттерінің сыртқы білім беру бөлімдерінде дәріс берді. Летчвортта оқыған шәкірттерінің бірі грек композиторы Яни Кристиу болды. Ұлыбританияға келгеннен кейін 15 жыл өткен соң, 1955 жылы Эдинбург университетінде музыка тарихы бойынша лекторы болып тағайындалды, бұл оның толық уақытты алғашқы лауазымы болды. 1962 жылы Манчестер университетінде музыка профессоры болды (Хамфри Проктер Грегтің орнын басып), ал 1967 жылы оған құрметті доктор дәрежесі берілді. 1966 жылы Редлих Нью-Йорктегі Халықаралық Альбан Берг қоғамын құруға қатысты және оның бірінші вице-президенті болды. Ол "New Oxford History of Music" және "Grove Dictionary of Music and Musicians" сөздігінің бесінші басылымына үлкен үлес қосты, сондай-ақ "Die Musik in Geschichte und Gegenwart" журналының ағылшын тіліндегі редакторы болды, онда ол ағылшын композиторлары туралы көптеген мақалалар жазды.
The 30 years Redlich spent in Britain were perhaps the most fruitful of all. He was involved in the Morley College concerts during and after the war. On 21 May 1948 the first London performance of Monteverdi's L'incoronazione di Poppea, was given by the Morley College choir and orchestra in a concert performance, using an edition prepared by Redlich, who played harpsichord accompaniment, directed by Michael Tippett. He lived for many years in Letchworth, and in 1941 founded the Letchworth Choral and Orchestral Society, which he led until 1955; at the same time he gave lectures for the Workers' Educational Association from 1941 to 1943 as well as for the Extra Mural Departments of the Universities of Cambridge and Birmingham from 1942 to 1955. One of his pupils while at Letchworth was the Greek composer Jani Christou. His first full time position since arriving in the UK some 15 years earlier came with his appointment as lecturer in music history at Edinburgh University in 1955, and in 1962 he became a professor of music at the University of Manchester (succeeding Humphrey Procter Gregg), which awarded him an honorary Doctor of Music degree in 1967. In 1966 Redlich was a founding member and the first vice president of the International Alban Berg Society of New York. He was a major contributor to the New Oxford History of Music and the fifth edition of the Grove Dictionary of Music and Musicians, as well as English editor to Die Musik in Geschichte und Gegenwart, for which he wrote many of the entries on English composers.
Мұрағат
Ханс Редлихтің қолжазбалары мен ноталары Ланкастер университетінде сақтаулы. Оның ноталары музыкалық қорының негізін қалады; басқа материалдар Ланкастер университетінің кітапханасы арқылы қолжетімді. Ройдс, Грэм. Ханс Фердинанд Редлихтің музыкалық кітаптар мен ноталар жинағының каталогы: (Екінші Вена мектебі туралы материалдарды қоса алғанда). Ланкастер университетінің кітапханасы (1976)
The papers and scores of Hans Redlich are held at the University of Lancaster. His scores formed the foundation of the music collection; other items may be accessed through the Lancaster University Library. Royds, Graham. Catalogue of the Hans Ferdinand Redlich Collection of musical books and scores: (including material on the Second Viennese School). University of Lancaster Library (1976)