Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапон саясаткері (1855–1920)
Japanese politician (1855–1920)
Виконт Суэматсу Кенчо (末松 謙澄) – Мэйдзи және Тайшо дәуірлерінде өмір сүрген жапон саясаткері, зиялы және жазушы. Жапон үкіметіндегі қызметінен бөлек, ол Жапония туралы бірнеше маңызды еңбектерді ағылшын тілінде жазды. Риотаро Шибаның "Сака но уэ но кумо" романында ол теріс бейнеленген.
Viscount Suematsu Kenchō (末松 謙澄) was a Japanese politician, intellectual and author, who lived in the Meiji and Taishō periods. Apart from his activity in the Japanese government, he also wrote several important works on Japan in English. He was portrayed in a negative manner in Ryōtarō Shiba's novel Saka no ue no kumo.
Ерте өмір
Суэматсу Бузэн провинциясының Маэда ауылында дүниеге келген, қазір Фукуока префектурасының Юкухаси қаласының бір бөлігі. Ол ауыл басшысы (шоя) Суэматсу Шичиемонның төртінші ұлы болған. Оның бастапқы аты Кенъичиро (謙一郎) еді, кейін ол оны қысқарып Кенчо деп өзгертті. Он жасында ол жеке мектепке түсіп, қытай ғылымын (кангаку 漢学) оқыды. Суэматсу 1871 жылы Токиоға барып, 1872 жылы Токио Нормалдық мектебіне қабылданып, бірақ көп ұзамай оны тастап кетті. Осы шамада ол Такахаси Корекиомен танысты. 1884 жылы Кембридж университетін (Сент-Джонс колледжі, Кембридж) заң мамандығы бойынша бітіріп, 1886 жылы Жапонияға қайтып келді.
Suematsu was born in the hamlet of Maeda in Buzen Province, now part of Yukuhashi, Fukuoka Prefecture. He was the fourth son of the village headman (shōya), Suematsu Shichiemon. His name was initially Ken'ichirō (謙一郎), he later changed it to the shorter Kenchō. At the age of ten he enrolled in a private school where he pursued studies in Chinese (kangaku 漢学). Suematsu went to Tokyo in 1871, and studied with and In 1872, he briefly entered the Tokyo Normal School, but left it soon after. It was around this time that he made the acquaintance of Takahashi Korekiyo. He graduated with a law degree from Cambridge (St. John's College, Cambridge) in 1884, returning to Japan in 1886.
Саяси қызмет
Суэмацу 1890 жылы Жапония диетасына сайланды. Суэмацу өзінің қайын атасы Ито Хиробумидің төртінші кабинетінде байланыс министрі (1898) және ішкі істер министрі (1900–01) қызметін атқарды. Ол 1889 жылы Итоның екінші қызы Икукоға үйленген болатын, ол кезде оған 35, ал Икукоға 22 жас болған. Олар 1860 жылдары соғысқан рулардан шыққандықтан (Кокура және Чошу), ол өзінің некесін "кепілдікке алу" деп әзілдеген. Суэмацу 1889 жылы Модзи портын құруға белсенді түрде атсалысты, қаржы үшін Шибусава Эйичиге жүгінді. Сондай-ақ, ол жапон театрының моральдық деңгейін көтеру және драма сыншыларының қоғамын құру үшін жұмыс істеді. Суэмацу 1895 жылы барон (даншаку) атағын алғанда казоку ақсүйектер қатарына көтерілді. 1904–1905 жылдары Суэмацу Жапон үкіметі тарапынан Еуропаға, "Сары қауіп" сияқты жапонға қарсы насихаттарға қарсы тұру (мысалы, орыс немесе неміс айналымдары) және Ресей-жапон соғысындағы Жапонның позициясын қорғау үшін жіберілді, Гарвардта білім алған Канеко Кентаро Ито Хиробумидің өтініші бойынша АҚШ-та сол кездегідей. 1907 жылы виконт (шишаку) атағын алды.
Suematsu was elected to the Diet of Japan in 1890. Suematsu served as Communications Minister (1898) and Home Minister in his father in law Itō Hirobumi's fourth cabinet, 1900–01. He had married Itō's second daughter Ikuko in 1889 when he was 35 and she was 22. As they were from clans which had fought in the 1860s (Kokura and Chōshū), he joked about his marriage as "taking a hostage". Suematsu was influential in the founding of Moji port in 1889, approaching Shibusawa Eiichi for finance. He also worked to improve the moral standards of Japanese theatre and founded a society for drama criticism. Suematsu was raised to the kazoku peerage in 1895, when he was made a baron (danshaku). From 1904 to 1905 Suematsu was sent by the Japanese cabinet to Europe to counteract anti Japanese propaganda of the Yellow Peril variety (e. g. Russian or German circles) and argue Japan's case in the Russo Japanese War, much as Harvard educated Kaneko Kentarō was doing at the request of Itō Hirobumi at the same time in the United States. He was promoted to viscount (shishaku) in 1907.
Әдеби қызмет
Суэматсу жапондық тақырыптар бойынша ағылшын тіліндегі шығармалардың авторы ретінде де белсенділік танытты. Оның еңбектерінің ішінде "Гендзи мысалы" (оның Кембридж университетінде оқып жүрген кезінде жазған ағылшын тіліне алғашқы аудармасы) және жапон мәдениетінің әр түрлі салаларына арналған бірнеше кітап бар. Кенкио Суематсу, ауд. Гендзи Моногатари: Классикалық жапон романдық әңгімелерінің ең танымал туындысы. Лондон: Трубнер, 1882 жыл. Барон Суэматсу, Алыс Жапонияның қиялы; немесе Жазғы түс көру диалогтары. Лондон: Констебль, 1905 жыл. Кенкио Суематсу, Көтерілген күн. Лондон: Констебль, 1905 жыл.
Suematsu was also active as a writer of English works on Japanese subjects. His works include the first English translation of The Tale of Genji (which he wrote while at Cambridge) and several books on aspects of Japanese culture. Kenchio Suyematz, trans. Genji Monogatari : The Most Celebrated of the Classical Japanese Romances. London: Trubner, 1882. Baron Suematsu, A Fantasy of Far Japan; or, Summer Dream Dialogues. London: Constable, 1905. Kenchio Suyematsu, The Risen Sun. London: Constable, 1905.