Кіріспе

Медицинада аортоилиялық окклюзиялық ауру – ішкі аортаның жалпы иек артерияларына өтетін жерінде бітелуге алып келетін орталық артерия ауруының бір түрі.

Диагностика

Дене тексерісі көбінесе сағай артериясының импульсінің әлсіреуі мен білезік-жамбас индексінің төмендеуін көрсетеді. Диагноз түсті дуплекс сканилеу арқылы расталады, ол стеноз орнындағы ең жоғары систолалық жылдамдық қатынасы ≥2,5 және/немесе монофазалық толқынды көрсетеді. МРТ және көпдетекторлы КТ ангиографиясы көбінесе кедергінің ауқымын және түрін анықтау үшін қолданылады. Тағы бір техника – сандық азайту ангиографиясы, ол диагнозды растауға және эндоваскулярлық емді бір сеанста жүргізуге мүмкіндік береді. Ангиография дистальды артериялардың (мысалы, сағай артериясының) қанмен қамтылуы және ашықтығы туралы маңызды ақпаратты ұсынады. Жазылмалы артериялардың жамбас және шақырық аймақтарында болуы маңызды қан ағымын және төменгі аяқтың тірі қалуын сақтауда маңызды рөл атқарады. Дегенмен, ангиография тек симптомдар хирургиялық араласуды қажет еткен жағдайда ғана қолданылуы керек.

Тарих

Бұл жағдайды алғаш рет 1914 жылы Роберт Грэм сипаттады, бірақ үш белгісі бар осы жағдай Рене Лерихеге есептелді. Француз хирургі Лерише патофизиологияны жағдайдың анатомиясымен байланыстырды. Джон Хантердің 18-ші ғасырдың соңында жасаған атеросклеротикалық аорталық бифуркацияларын кесулері Хунтериан мұражайында сақталған, бірақ Леррих осы тақырыпта алғаш рет 30 жасында осы жағдаймен емделген науқас негізінде жариялаған. Емдеуден кейін 30 жастағы науқас ауыртпастан жүре алды және эрекциясын сақтап қалды.