Америка Азамат Соғысы кезіндегі Форт МакАллистер тарихы

Кіріспе

Fort McAllister – Америка Азамат соғысы кезінде Саваннаны қорғау үшін салынған Конфедерацияның топырақтан жасалған бекінісі. Саваннаны қорғаған бекіністердің арасында ең оңтүстікте орналасқан және ең көп шайқастарға қатысқан. Бұл бекініс Брайан округіндегі Огечи өзенінің жағасында орналасқан. Ол Тарихи орындардың ұлттық тізіліміне (#70000197) енгізілген. Fort McAllister – Саваннаны қорғаған үш бекіністің бірі, ал қалғандары – Fort Pulaski және Fort James Jackson. АҚШ-тың оңтүстік-шығыс жағалауы екі тараптың да жаңа теңіз артиллериясын және жағалау қорғанысын сынаған аймақ болды. Fort McAllister – Атлант мұхитындағы Конфедерацияның маңызды порттарының бірі Саваннаның төңірегіндегі қорғанысты бұзудың кілті еді.

Тарих

Фортты капитан Джон МакКрэйди жобалаған. 1861 жылы генерал Роберт Ли фортты тексеріп, оны нығайтуды ұсынды. МакКрэйди Ли ұсынған өзгерістерді енгізді, соның арқасында топырақ қабырғалары артиллериялық оқтарға қарсы тұруға мүмкіндік алды. Фортта жеті зеңбірек орнатылған. Ортадағы бомбаға төзімді аймақта аурухана, жабдықтау бөлімі, казармалар, офицерлер бөлмелері, оқ-дәрі және қосымша қару-жарақ орналасқан. Форттың сыртында 10 дюймдік миномет сақталды, себебі оқ атылғанда жердің дірілдеп, қабырғалардан топырақ шашылмауы үшін. Келесі екі жылда фортқа жеті рет кемелер шабуыл жасады. Форт барлық шабуылдарды аз ғана зақыммен және аз шығынмен тойтарды. 1862 жылы төрт теңіз шабуылы болды. 1863 жылдың 27 қаңтарында Одақтың темір кемелері фортқа шабуыл жасады, бастапқыда Montauk, содан кейін Passaic, Nahant және Patapsco кемелері қатысты. Montauk кемесінде 11 және 15 дюймдік зеңбіректер болды, бұл соғыста қолданылған ең ірі өлшем. Темір кеме фортты 5 сағат бойы бомбалады, бірақ зардап шекпеді және аз ғана зақым келді, себебі жер артиллериялық снарядтарды сіңіріп алды, ал зақымды оңай жөндеуге болады. Сол сияқты, форттың зеңбіректері де темір кемеге 15 рет оқ атты, бірақ ешқандай маңызды зақым келтірмеді. Montauk 1 ақпанда тағы да сәтсіз шабуыл жасады, нәтижесінде форт командирі майор Джон Б. Галли қаза тапты. 3 наурызда 7 сағатқа созылған бомбалау да фортқа зақым келтіре алмады. Форт 1863 жылдың 28 ақпанында CSS Nashville кемесінің батып кеткен жері болды. 1864 жылдың 13 желтоқсанында генерал Уильям Т. Шерман теңізге қарай жасаған жорығында фортқа жетті. Генерал Уильям Б. Хейзеннің жаяу әскер дивизиясы фортқа шабуыл жасады, оны майор Джордж Уэйн Андерсон және 230-ға жуық сарбаз қорғады. Одақ әскері шайқаста форттың қорғаушыларын шамамен 15 минут ішінде жеңді. Макалистер форты Саваннаны қорғаған соңғы форт болды. Ол түскеннен кейін генерал Уильям Харди Саваннаны қорғаған 10 000 әскерін кері қайтарды, ал Шерман қаланы қарсылықсыз басып алды. Шерман әскері фортты тастап кетіп, оның бекіністерін өртеп жіберді. Форт түскен кеште Андерсон МакАллистер отбасының үйінде ұсталды, ол генерал Уильям Бэбкок Хейзеннің жаңа штабы болды. Генерал Хейзен мен подполковник Стронг генерал Шерманды кешкі асқа шақырды, жеңісті тойлау үшін. Мейірімділікпен, генерал Хейзен майор Андерсонды да шақырды. Ас дастарқаны барысында Андерсон генерал Шерманмен фортты қорғау үшін қолданылған тактика және онда соғысқандардың батылдығы туралы қызу пікір алмасты. Қайтыс болғандарға құрмет көрсетілді. Алайда, Шерман Андерсонның фортты қорғауда жер миналарын қолданғанына қатты ренжіді және майорға тұтқынға алынған конфедераттармен бірге миналарды тазалау жұмысына жеке қатысуға бұйрық берді.

The fort was designed by Capt. John McCrady. In 1861 Gen. Robert E. Lee inspected the fort and recommended making it stronger. McCrady made the changes recommended by Lee and the earthen walls were better able to withstand bombardment from artillery fire. The fort had seven cannon emplacements. The bombproof area in the center housed a hospital, supply area, barracks, officer's quarters, gun power, and additional guns. A 10 inch mortar was kept outside the fort to keep it from shaking the dirt off the walls when it was fired. The fort was attacked seven times by ships over the next two years. The fort withstood all of these attacks with only minimal damage and few casualties. There were four naval attacks in 1862. Union ironclad monitors began to attack the fort on January 27, 1863, starting with the Montauk and later with the Passaic, Nahant, and Patapsco. The Montauk had an 11 inch and a 15 inch cannon, the largest size used in the war. The ironclad bombarded the fort for 5 hours but caused no casualties and little damage because the earth absorbed the artillery shells and the damage was easily repaired. Similarly, the fort's cannons hit the ironclad 15 times but caused no significant damage. The Montauk made another unsuccessful attack on February 1, except that fort commander Maj. John B. Gallie was killed. A 7 hour bombardment on March 3 also failed to damage the fort. The fort was the site of the sinking of the CSS Nashville on February 28, 1863. On December 13, 1864, Gen. William T. Sherman reached the fort on his March to the Sea. Gen. William B. Hazen's infantry division attacked the fort, defended by Maj. George Wayne Anderson and some 230 troops. The Union force overpowered the fort's defenders in about 15 minutes of battle. Fort McAllister was the last fort defending Savannah. After it fell, Gen. William J. Hardee withdrew his 10,000 troops that were defending Savannah and Sherman captured the city without resistance. Sherman's army abandoned the fort and burned its bunkers. During the evening that the fort fell, Anderson was being held at the McAllister family home, the new headquarters of General William Babcock Hazen. General Hazen and Lt. Col. Strong invited General Sherman to dinner, to celebrate their victory. In a kind gesture of respect, General Hazen also invited Major Anderson to attend the meal, after clearing the request with Sherman. The discussion was surely lively during the meal Anderson engaged in a heated exchange with General Sherman about the tactics employed to defend the fort and the bravery of all who fought there. Cigars were exchanged and smoked, and tributes were made to the fallen. However, Sherman remained greatly upset at Anderson's use of land mines in the defense of the fort, and ordered the Major to personally join his fellow captured Confederates on mine clearing detail.

Соғыстан кейін

1930 жылдардың соңында Генри Форд бұл жерді сатып алып, оны қайта жаңартуға кірісті. 1958 жылы Халықаралық қағаз компаниясы Фордтың мұрагерлерінен мүлікті сатып алып, оны Джорджия штатына тапсырды. Джорджия тарихи комиссиясы фортты 1863-64 жылдарғы түріне келтіру жұмыстарын жалғастырды. Мұражайда көптеген заттар мен артефакттар қойылған. Форт 1970 жылы Ұлттық тарихи жерлер тізіміне енгізілді. Форт орны жанындағы Ричмонд-Хилл мемлекеттік паркімен біріктіріліп, Форт-МакАллистер мемлекеттік тарихи паркі құрылды.