Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз композиторы Матье Гаскон (алғашқы аты сондай-ақ Маттье немесе Маттиас; тегі сондай-ақ Гаскон, Гасконь, Гаскон, Гаскония және Гуасконья; шамамен XVI ғасырдың басында өмір сүрген) – Ренессанс дәуірінің француз композиторы. Оның замандастары, мысалы Адриан Вилларт (танымал венециандық теоретик Зарлиноның сөздері бойынша) оны Жоскен, Оккегем және Жан Мутонмен бірге сол заманғы ең көрнекті композиторлардың қатарына қосты. Дегенмен, олармен салыстырғанда, оның туындыларының көп бөлігі бізге жеткен жоқ.
French composer
Mathieu Gascongne (first name also Matthieu or Matthias; last name also Gascogne, Gascongus, Gascone, Gasconia, and Guascogna; fl. early 16th century) was a French composer of the Renaissance. Contemporaries, such as Adrian Willaert (as quoted by the renowned Venetian theorist Zarlino) grouped him with Josquin, Ockeghem, and Jean Mouton as among the finest composers of the time. Compared with those others, however, little of his output has survived.
Өмір
Оның өмірі туралы белгілі мәлімет аз, және ол қайда өмір сүргені мен жұмыс істегені туралы екі негізгі теория бар. Біріншісі, ол француз король сарайымен байланысты болған, себебі ол бірнеше мотеттерді ресми шаралар үшін жазған (мысалы, 1515 жылы король Франциск I-нің тәж кию рәсімі); бұл оны Жан Мутонмен бірге және Антуан де Февиннен кейін сол жерде болғандығын көрсетеді. Сонымен қатар, бір құжат оны Мео епархиясының священнигі ретінде сипаттайды, сондай-ақ оны Тур соборымен байланыстырады; бұл құжатта ол 1517-1518 жылдары патшалық капелласында әнші болғаны да көрсетілген. Екінші теорияға сәйкес, ол Камбрейдегі белсенді композиторлар тобымен байланысты болған, өйткені оның шығармалары сол жердегі қолжазбаларда табылды. Әлдебір екі теория да дұрыс болуы мүмкін, ол 16 ғасырдың басында Парижде, ал кейін Камбрейде жұмыс істеген.
Little is known for certain about his life, and there are two principal theories regarding where he lived and worked. The first is that he was associated with the French royal court, for he wrote several motets for official occasions (such as the coronation of King Francis I in 1515); this would have put him there at the same time as Jean Mouton and just after Antoine de Févin. In addition, one document describes him as a priest of the Meaux diocese, and also associates him with the cathedral in Tours; it also names him as a singer in the royal chapel in 1517–1518. A second theory is that he was associated with a group of composers active at Cambrai, since his music appears in manuscripts there. Possibly both theories are correct, and he was active in Paris in the first decades of the 16th century, and at Cambrai later.
Музыка және әсер
Гасконн массалар, мотеттер және шансондар жазды. Оған тоғыз масса жатқызылған, бірақ олардың бәрі толық сақталмаған. Оның мотеттерінің екеуі Магнификатқа жазылған. Шансондары танымал болды, және Гасконн Антуан де Февинмен бірге париждік рустикалық шансонның авторы деп есептеледі. Венеция мектебінің негізін қалаушы Адриан Виллерт де Гасконнды жоғары бағалап, оның Жоскин, Оккегем және өзінің ұстазы Жан Мутонмен бір деңгейде екенін айтты. Оның қасиетті музыкасының көп бөлігі төрт а капелла дауысқа арналған; ол бастапқы материал ретінде Пьер де ла Рю, Жан Мутон және Жоскин де Пре әндерін пайдаланды. Оның шансондарының көпшілігі үш дауысқа арналған, бірақ бір деректе оған, ал басқа деректерде басқа композиторға жатқызылған көптеген шығармалар бар (Мутон мұндай авторлыққа жиірек таласады). Стильдік тұрғыдан оның музыкасы 16 ғасырдың басындағы француз музыкасына тән, тегіс, үйлесімді полифониясымен және кең таралған имитациясымен ерекшеленеді.
Gascongne wrote masses, motets and chansons. Nine masses have been attributed to him, but not all survive complete. Of his motets, two are settings of the Magnificat. The chansons were famous, and Gascongne has been called the inventor, along with Antoine de Févin, of the Parisian chanson rustique Adrian Willaert, the founder of the Venetian school, also held Gascongne in high regard, stating that he was on the level of Josquin, Ockeghem, and his own teacher Jean Mouton. Most of his sacred music is for four a cappella voices; he uses as source material chansons by Pierre de la Rue, Jean Mouton and Josquin des Prez. His chansons are mostly for three voices, but there are numerous works which are attributed to him in one source but to another composer in other sources (Mouton is a common competitor for attribution). Stylistically his music is typical of French music of the early 16th century, with smooth, balanced polyphony and pervasive imitation.
Ескерту
Лоуренс Бернштейн, француз шаңсонындағы Кантс Фирмус, екі немесе үш дауысқа арналған, 1500-1550 жылдар. PhD диссертациясы, Нью-Йорк университеті, 1969 жыл.
Lawrence Bernstein, Cantus Firmus in the French Chanson for Two or Three Voices, 1500 1550. Ph. D. dissertation, New York University, 1969.
Анықтамалар және қосымша оқу
"Mathieu Gascongne" мақаласы, The New Grove Dictionary of Music and Musicians, ред. Стенли Сейди. 20 томдық. Лондон, Macmillan Publishers Ltd., 1980 ж. Густав Риз, "Ренессанс кезеңіндегі музыка". Нью-Йорк, W. W. Norton & Co., 1954 ж. Питер Грам Свинг: "Mathieu Gascongne", Grove Music Online нұсқасы, ред. Л. Мейси (2005 жылдың 14 қарашасында қарастырылды), (абоненттік қолжетімділік).
Article "Mathieu Gascongne," in The New Grove Dictionary of Music and Musicians, ed. Stanley Sadie. 20 vol. London, Macmillan Publishers Ltd., 1980. Gustave Reese, Music in the Renaissance. New York, W. W. Norton & Co., 1954. Peter Gram Swing: "Mathieu Gascongne", Grove Music Online ed. L. Macy (Accessed November 14, 2005), (subscription access)
Жазу
Capilla Flamenca, The A La Mi Re қолжазбалары, V Карл үшін фламандтық полифониялық қазыналар. Naxos CD 8.554744. Оның "Missa Myn hert" шығармасының бір бөлігі қамтылған.
Capilla Flamenca, The A La Mi Re Manuscripts, Flemish Polyphonic Treasures for Charles V. Naxos CD 8.554744. Contains a portion of his Missa Myn hert.