Жаңа Зеландияның Окланд жағалауы: Солтүстік жағалаудың шығыс бөлігі
East Coast Bays
Аукленд, Жаңа Зеландияның солтүстік жағалауындағы East Coast Bays аймағы: Long Bay-ден Castor Bay-ге дейінгі елді мекендер, географиясы және орналасуы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Солтүстік жағалау аймағы, Окленд, Жаңа Зеландия
сайлау округі
Area of the North Shore, Auckland, New Zealand
the electorate
Шығыс жағалаулары – Солтүстік жағалаудың ең солтүстік бөлігін құрайтын шағын қалашықтар тізбегі, Жаңа Зеландиядағы Окленд қалалық агломерациясының бір бөлігі. Бұл қалашықтар қаланың солтүстік-шығыс жағалауында, Хаураки шығанағы мен Рангитото арнасының жағасында орналасқан. Олар солтүстіктен оңтүстікке қарай: Лонг-Бей, Торбей, Вайак-Бей, Браунс-Бей, Ротсей-Бей, Мюррей-Бей, Майранги-Бей, Кемпбеллз-Бей және Кастор-Бей. Шығыс жағалауларының көп бөлігі Hibiscus және Bays жергілікті кеңесі аймағының Шығыс жағалаулары бөлімшесіне кіреді.
East Coast Bays is a string of small suburbs that form the northernmost part of the North Shore, part of the contiguous Auckland metropolitan area in New Zealand. The suburbs line the north east coast of the city along the shore of the Hauraki Gulf and Rangitoto Channel. They include, from north to south, Long Bay, Torbay, Waiake Bay, Browns Bay, Rothesay Bay, Murrays Bay, Mairangi Bay, Campbells Bay and Castor Bay. Most of the East Coast Bays are covered under the East Coast Bays subdivision of the Hibiscus and Bays local board area.
Анықтама және этимология
Шығыс жағалау шығанақтары – Хаураки шығанағы бойымен Оклендтің Солтүстік жағалауындағы, солтүстікте Лонг шығанағынан оңтүстікте Кастор шығанағына дейінгі жағалау учаскесі. Кейде Милфорд пен Такапуна да осы анықтамаға енгізіледі. 1870 жылдардан бастап «Шығыс жағалау шығанақтары» термині Солтүстік аралдың шығыс жағалауын атау үшін қолданылған. Солтүстік жағалаудың бір бөлігі ретінде Шығыс жағалау шығанақтары туралы алғашқы сілтемелер 1920 жылдардың соңында пайда болды.
The East Coast Bays is a stretch of coastline in the North Shore of Auckland along the Hauraki Gulf, from Long Bay in the north to Castor Bay in the south. Milford and Takapuna to the south are occasionally included in the definition. The first uses of East Coast Bays from the 1870s referred to the eastern coast of the North Island. The first references to East Coast Bays as an area of the North Shore come from the latter 1920s.
География
Шығыс жағалаудағы шығанақтар аймағы солтүстікте Ōkura өзенінен және Карепиро шығанағынан басталады, Лонг Бей аймақтық паркінен бастап. Оңтүстікте Уайрау ағынының сағасы Кастор шығанағы мен Милфорд арасындағы шекараны құрайды. Шығыс жағалау шығанақтары негізінен 22-16 миллион жыл бұрын Миоцен дәуірінің басында теңіз түбінде жиналған және тектоникалық күштердің әсерінен көтерілген Уайтемата тобының құмтасынан тұрады. Уайтемата құмтасының шөгінді қабаттары шығанақтар бойындағы жартастарда анық көрінеді. Аймақтағы негізгі тау жыныстары – грейвак және аргиллит. 19 ғасырға дейін бұл аймақ негізінен манука, туту және харакеке зығыры сияқты өсімдіктер өскен бұталы жерлермен жабылған болатын. Торбай ауданындағы Аваруку бұта қорығы – кахикатеа орманының қалдығы, қорықтағы ең ескі ағаштардың жасы 650 жылдан астам деп есептеледі.
The East Coast Bays area begins at the Ōkura River and Karepiro Bay in the north, starting from Long Bay Regional Park. In the south, the mouth of the Wairau Creek forms the border between Castor Bay and Milford. The East Coast Bays are primarily formed from Waitemata Group sandstone, which accumulated on the sea floor during the early Miocene era, between 22 and 16 million years ago, and uplifted due to tectonic forces. The sedimentary layers of the Waitemata sandstone can be clearly seen in the cliff faces along the bays. Basement rocks in the area are greywacke and argillite, By the 19th century, the area was primarily scrubland, vegetated by plants such as mānuka, tutu and harakeke flax. An area of Torbay, the Awaruku Bush Reserve, is a remnant kahikatea forest, with the oldest trees in the reserve estimated to be over 650 years old.
Маори тарихы
Окленд аймағындағы маорилердің қоныстануы 13 немесе 14 ғасырларда басталды. Солтүстік жағалауға Тамаки маорилері қоныстанды, оның ішінде Тайнуи көшіп-қонушы каноэсінен тараған адамдар және Тайкеху мен Перету сияқты тұлғалардың ата-бабалары. Жаңа Зеландияға келген кезде Тайнуи кемесінің капитаны Хотуроа ваканы Уайаке лагунасына (Deep Creek) бастап әкелді, ол каноэ үшін қауіпсіз тірек болды. Солтүстік жағалаудағы Тамаки маорилерінің көпшілігі Ngā Oho деп танылды. Шығыс жағалаудағы шығанақтар аймағының нашар топырағы егіншілік пен қоныстануға кедергі болғанымен, Лонг-Бей Солтүстік жағалаудағы ең тығыз қоныстанған үш аймақтың бірі болды. Лонг-Бей аймақта көлік үшін маңызды орталық болды, көптеген ара (құрлықтағы жолдар) Лонг-Бейді жартастар арқылы Окураға, ал оңтүстік-батыста Отеха мен Албанидегі Лукас сағасына жалғастырды. Лонг-Бейден басқа, Шығыс жағалаудағы шығанақтардың көп бөлігі маусымдық ресурстарды пайдалану үшін қолданылды. Маки қайтыс болғаннан кейін, оның ұлдары оның жерлерінің әртүрлі аймақтарына қоныстанды, жаңа хапулар құрды. Оның ұлдары Манухири мен Мараэарики Солтүстік жағалау мен Гибискус жағалауына қоныс аударды. Мараэарикидің қызы Каху оның мұрагері болды, және ол Солтүстік жағалаудың – Te Whenua Roa ō Kahu ("Кахудың үлкен жерлері") және Лонг-Бейдің жағасы мен шығанағының – Te Oneroa ō Kahu ("Кахудың ұзын жағасы") атауын алды. 18 ғасырға қарай Марутуаху ивиі Ngāti Paoa өз ықпалын Хаураки шығанағы мен Солтүстік жағалаудағы аралдарға дейін кеңейтті. Біраз қақтығыстардан кейін 1790 жылдары бейбітшілік орнатылды. Еуропалықтармен алғашқы байланыс 18 ғасырдың соңында басталды, бұл көптеген Тамаки маорилерінің реварева (тыныс алу жолдарының ауруларынан) қайтыс болуына себеп болды. 1820 жылдардың басында Солтүстік жағалаудағы маорилердің көпшілігі мушкеттік соғыстар кезінде соғыс жасаушы топтардың қатерінен Уайкатоға немесе Нортлендке қашып кетті. Көптеген адамдар 1830 жылдары қайтып келді.
Māori settlement of the Auckland Region began around the 13th or 14th centuries. The North Shore was settled by Tāmaki Māori, including people descended from the Tainui migratory canoe and ancestors of figures such as Taikehu and Peretū. During his arrival in New Zealand, Hoturoa, captain of the Tainui, guided the waka to the Waiake Lagoon (Deep Creek), which was a safe anchorage for the canoe. Many of the early Tāmaki Māori people of the North Shore identified as Ngā Oho. While the poor soils of the East Coast Bays area was a barrier to agriculture and settlement, Long Bay was one of the three most densely settled areas of the North Shore, Long Bay was a focal point for transport in the wider area, with many ara (overland paths) connecting Long Bay to Ōkura over the cliffs, and to Oteha and the Lukas Creek in Albany to the south west. Outside of Long Bay, most areas of the East Coast Bays were utilised for seasonal resources. After Maki's death, his sons settled different areas of his lands, creating new hapū. His sons Manuhiri and Maraeariki settled the North Shore and Hibiscus Coast. Maraeariki's daughter Kahu succeeded him, and she is both the namesake of the North Shore, Te Whenua Roa ō Kahu ("The Greater Lands of Kahu"), and the beach and bay of Long Bay, Te Oneroa ō Kahu ("The Long Beach of Kahu"). By the 18th century, the Marutūāhu iwi Ngāti Paoa had expanded their influence to include the islands of the Hauraki Gulf and the North Shore. After periods of conflict, peace had been reached by the 1790s. The earliest contact with Europeans began in the late 18th century, which caused many Tāmaki Māori to die of rewharewha, respiratory diseases. During the early 1820s, most Māori of the North Shore fled for the Waikato or Northland due to the threat of war parties during the Musket Wars. Most people had returned by the 1830s,
Ертедегі еуропалық қоныстану
1830 жылдары аймаққа алғаш келген еуропалықтар ағаш саудагерлері және каури шайыры қазушылар болды. Король 1873 жылға дейін осы сатуды түзету үшін мүдделі тараптармен қосымша келісімдер жасады. Сондай-ақ, ағылшын шаруасы Томас Мюррей Мюррей және Маиранги шығанақтарында шаруашылық жүргізді. Шығыс жағалаудағы шығанақтар 1910 және 1920 жылдары танымал демалыс орындарына айналды. 1973 жылы Тайорахи Далалық Комитеті және Deep Creek Valley Bush Society сияқты қоғамдық ұйымдар құрылды, олар туған жердегі ормандық аймақтарда қалалық тұрғын үйлер салуға қарсылық көрсетуді мақсат етті. 1990 жылдардың басында Браунс Бей сауда орталығы ашылды. Одан кейін 1925 жылдың тамызында Кемпбеллз Бей бастауыш мектебі ашылды. Шығыс жағалаудағы шығанақтар аймағындағы халық санының өсуі Торбей бастауыш мектебі, Мюррейс Бей бастауыш және орта мектептері және Рангитото колледжі сияқты жаңа мектептердің салынуына әкелді. Рангитото колледжі Жаңа Зеландиядағы ең ірі орта мектепке айналды. Сент-Джонс мектебі Шығыс жағалаудағы шығанақтар аймағындағы алғашқы католик мектебі болды және 1961 жылы Маиранги шығанағында құрылды. 1967 жылы Маиранги шығанағындағы зайырлы мектеп одан кейін ашылды. Лонг-Бэй колледжі 1975 жылы ашылған орта мектеп. 1970 жылдары тағы үш бастауыш мектеп ашылды: 1972 жылы Торбайдағы Гламорган мектебі, Браунс-Бейдегі Шервуд мектебі (1976) және Лонг-Бей бастауыш мектебі (1979). 1973 жылы Кристин мектебі Кемпбелл шығанағындағы бұрынғы методисттік денсаулық лагерінде құрылды. Мектеп тез өсіп келе жатқандықтан, 1978 жылы Олбаниде жаңа кампус ашылды. Corelli International Academic School of the Arts жеке композиттік (1-13 жылдар) мектеп болды, ол бейнелеу өнері, музыка, драма және би саласындағы мамандандырылған бағдарламаларды, сондай-ақ жалпы оқу жоспарын ұсынды. Ол 2001 жылы ашылды.
The first Europeans to visit the area were timber merchants and kauri gum diggers in the 1830s, The Crown spent until 1873 rectifying this sale, by making further deals with stakeholders. and English settler Thomas Murray, who farmed Murrays and Mairangi bays. The East Coast Bays became popular vacation destinations in the 1910s and 1920s. In 1973, community groups including the Taiorahi Wilderness Committee and Deep Creek Valley Bush Society were established, to oppose the development of suburban housing in native bush areas. In the early 1990s, Browns Bay Mall was opened. This was followed by Campbells Bay Primary School, which opened in August 1925. Population growth in the East Coast Bays area led to the construction of new schools, including Torbay Primary School, Murrays Bay Primary and Intermediate schools, and Rangitoto College. Rangitoto College has grown to become the largest secondary school in New Zealand. St John's School was the first Catholic school established in the East Coast Bays area, and was established in Mairangi Bay in 1961. The secular Mairangi Bay School followed soon after in 1967. Long Bay College is a secondary school that opened in 1975. Three further primary schools were established in the 1970s: Glamorgan School in Torbay in 1972, Sherwood School in Browns Bay (1976) and Long Bay Primary School (1979). In 1973, Kristin School was established at the former Methodist Health Camp in Campbells Bay. As the school grew rapidly, a new campus was opened in Albany in 1978. The Corelli International Academic School of the Arts was a private composite (years 1–13) school which ran specialist programs in visual arts, music, drama and dance as well as the general curriculum. It opened in 2001,
Саясат
1876 жылдан 1954 жылға дейін аймақ Уайтемата округінің басқаруында болды, ол Окленд қаласының солтүстігі мен батысында орналасқан үлкен ауылдық округ еді. 1954 жылы аймақтың көп бөлігі округтен бөлініп, Шығыс жағалау шығанақтары борондық ауданын құрады. Келесі жиырма жыл бойы Лонг-Бей Уайтемата округінің құрамында қалды. 1974 жылы округ таратылып, Лонг-Бей ауылдық аймаққа айналып Такапуна қаласына қосылды. 1975 жылы Шығыс жағалау шығанақтарының халқы жеткілікті деңгейге жетіп, Шығыс жағалау шығанақтары қаласы мәртебесін алды. Окленд кеңесі шеңберінде Шығыс жағалау шығанақтарының көп бөлігі Гибискус және Бейс жергілікті басқару аймағының құрамына кіреді, оны Гибискус және Бейс жергілікті кеңесі басқарады. Бұл аймақ Олбэни округінің бөлігі болып табылады, ол Окленд кеңесіне екі кеңесші сайлайды. Окленд кеңесі бұл аймақты Гибискус және Бейс жергілікті кеңесі аймағының Шығыс жағалау шығанақтары бөлімшесі деп анықтайды. Шығанақтардың ең оңтүстігіндегі Кастор шығанағы Девонпорт-Такапуна жергілікті басқару аймағының құрамына кіреді, оны Девонпорт-Такапуна жергілікті кеңесі басқарады. Бұл Солтүстік жағалау округінің бөлігі болып табылады, ол Окленд кеңесіне екі кеңесші сайлайды. Шығыс жағалау шығанақтары – Жаңа Зеландия Парламентіне сайланатын депутаттық округтің атауы. Қазіргі депутаты – Эрика Стэнфорд.
From 1876 until 1954, the area was administered by the Waitemata County, a large rural county north and west of the city of Auckland. In 1954, most of the area split from the county, forming the East Coast Bays Borough, For the next twenty years, Long Bay remained a part of the Waitemata County. In 1974 the county was dissolved, and Long Bay became a rural area incorporated into Takapuna City. In 1975, the population of the East Coast Bays had increased enough that it became the East Coast Bays City. Within the Auckland Council, the majority of East Coast Bays is a part of the Hibiscus and Bays local government area governed by the Hibiscus and Bays Local Board. It is a part of the Albany ward, which elects two councillors to the Auckland Council. This area is defined as the East Coast Bays subdivision of the Hibiscus and Bays local board area by Auckland Council. The southernmost of the bays, Castor Bay, is a part of the Devonport Takapuna local government area governed by the Devonport Takapuna Local Board. It is a part of the North Shore ward, which elects two councillors to the Auckland Council. East Coast Bays is also the name of an electorate from which an MP is elected to serve in the New Zealand Parliament, which first formed in 1972. Its current MP is Erica Stanford.
Шығыс жағалаудағы қала әкімдері
Бес адам Шығыс жағалаулары шығанақтары аудандық кеңесінің мэрі қызметін атқарды, ал екеуі Шығыс жағалаулары шығанақтары қалалық кеңесінің мэрі болды.
Five people served as mayor of the East Coast Bays Borough Council, and two serves as mayor of East Coast Bays City Council.