Бостандық Қоңырауы

Кіріспе

1964 жылы Боб Диланның әні

"Chimes of Freedom" – Боб Дилан жазып, орындаған ән, ол Том Уилсон продюсерлік еткен 1964 жылғы "Another Side of Bob Dylan" альбомында ұсынылған. Ән күн батқаннан кейін есік астында найзағайдан жасырғанда әнші мен серігінің ой-сезімдерін бейнелейді. Әнші қудаланғандар мен қанаушыларға деген ынтымақтығын білдіріп, оларға деген қайғыны білдіретін күркіреуді естітеді деп санайды. Алғашқы сыншылар әнді Артур Рембоның символистік поэзиясының әсерімен жазылған деп сипаттады, бірақ Диланның жақындағы биографтары әннің бастауын 1963 жылы президент Кеннедиге жасалған қастандыққа жауап ретінде жазылған өлеңдермен байланыстырды. Кейбір сарапшылар мен Диланның биографтары бұл әнді Диланның ең маңызды туындыларының бірі деп бағаласа, сыншы Пол Уильямс оны Диланның Таудағы уағызы деп атады. Бұл әнді The Byrds, Jefferson Starship, Youssou N'Dour, Bruce Springsteen және U2 сияқты әртүрлі артистер көп рет орындаған.

Боб Диланның нұсқасы

"Chimes of Freedom" Диланның "The Times They Are a Changin'" альбомы шыққаннан кейін, 1964 жылдың басында музыкант Пол Клейтон, журналист Пит Карман және жол жетекшісі Виктор Маймудеспен Американы аралап сапар шеккен кезде жазылды. Ол шамамен "Mr. Tambourine Man" әнімен бір уақытта жазылды, автор Клинтон Хейлин оның Артур Рембо символизмінен әсерленгенін айтады. Дилан қаңтардың соңы мен ақпанның басында Торонтода болған, бұл әннің жазылған деп есептелетін сапардан бұрын болды. Әннің алғашқы ресми орындалуы 1964 жылдың басында, 15 ақпанда Денвердегі "Civic Auditorium"-да өтті. "Chimes of Freedom" 1964 жылдың көп бөлігінде Диланның концерттік репертуарының маңызды бөлігі болды, бірақ сол жылдың соңында оны орындауын тоқтатты және 1987 жылға дейін қайта орындамады, ол Grateful Dead және Tom Petty and the Heartbreakers тобымен бірлескен концерттерінде қайта орындады. "Another Side of Bob Dylan" альбомының барлығы 1964 жылдың 9 маусымында Том Уилсон продюсерлігімен бір сессияда жазылды. Әннің мәтіні сол күні күн батқаннан кейін ("sundown") түн ортасына дейін ("midnight") қараңғыда символдық түрде орналасқан. Әннің басындағы шумақтарында қатты және кешірімсіз дауыл суайдынымен аяқталады. Әннің мәтіні азаттық іздеген мұқтаж және кедей адамдардың көзқарасын көрсетеді. 1964 жылдың мамырында Лондонның Корольдік фестиваль залында орындалған әннің ерте жазбасы 2018 жылы "Live 1962-1966: Rare Performances From The Copyright Collections" альбомында жарық көрді. 1993 жылы Дилан Билл Клинтонның АҚШ президенті ретіндегі тұңғыш іс-шарасында Линкольн мемориалының алдында осы әнді орындады. 1999 жылы Дилан мен Джоан Осборн орындаған әннің нұсқасы "60-шы жылдар" фильмінің түпнұсқа саундтрек альбомында пайда болды. Диланның 1964 жылғы Ньюпорт фольклорлық фестивалінде орындаған жазбасы 2005 жылы "The Bootleg Series Vol. 7: No Direction Home: The Soundtrack" альбомына енді. Осы орындалуды 2007 жылғы "The Other Side of the Mirror: Live at Newport Folk Festival 1963-1965" DVD-сінде де көруге болады. 2009 жылы Дилан концерттерде "Chimes of Freedom" әнін орындауын жалғастырды, бірақ 1964 жылдың соңы мен 1987 жылдың арасындағы 23 жыл ішінде тікелей эфирде орындамады. "Chimes of Freedom: The Songs of Bob Dylan Honoring 50 Years of Amnesty International" – 2012 жылдың 24 қаңтарында жарық көрген, әртүрлі орындаушылардың Боб Диланның 73 композициясын жаңадан жазған 4 дискілік қайырымдылық жинағы. Жиынтыққа Диланның 1964 жылғы әннің түпнұсқа жазбасы кірді. Альбомнан түскен табыс Amnesty International адам құқықтары жөніндегі ұйымына сыйлық ретінде берілді. Альбом АҚШ-та Billboard 200 тізімінде 22 000 дана сатылып, 11-орында дебют жасады.

"Chimes of Freedom" was written shortly after the release of Dylan's The Times They Are a Changin' album in early 1964 during a road trip that he took across America with musician Paul Clayton, journalist Pete Karman, and road manager Victor Maimudes. It was written at about the same time as "Mr. Tambourine Man", which author Clinton Heylin has judged to be similarly influenced by the symbolism of Arthur Rimbaud. since Dylan was in Toronto in late January and early February, before the road trip on which the song was supposedly written occurred. The first public performance of the song took place in early 1964, either at the Civic Auditorium in Denver on February 15, "Chimes of Freedom" was an important part of Dylan's live concert repertoire throughout most of 1964, although by the latter part of that year he had ceased performing it and would not perform the song again until 1987, when he revisited it for concerts with the Grateful Dead and with Tom Petty and the Heartbreakers. The entire album Another Side of Bob Dylan was recorded in one long session on June 9, 1964, with Tom Wilson as producer. The lyrics are located symbolically in the darkness after sunset (after "sundown") up until "midnight's" tolling of the chimes on the same evening. The initial verses of the song describe a fierce and unforgiving storm giving way at the end of the song to a partial lifting of the mist. The narrative of the song's lyrics has been described as depicting the point of view of the underprivileged and indigent seeking freedom. A very early live performance of the song, at London's Royal Festival Hall, in May 1964, was released in 2018 on Live 1962 1966: Rare Performances From The Copyright Collections. In 1993 Dylan played the song in front of the Lincoln Memorial as part of Bill Clinton's first inauguration as U. S. president. A version sung by Dylan and Joan Osborne in 1999 appears on the original television soundtrack album of the film titled The 60's. A recording of Dylan performing the song at the 1964 Newport Folk Festival was included on the 2005 album The Bootleg Series Vol. 7: No Direction Home: The Soundtrack. The same performance can also be seen on the 2007 DVD The Other Side of the Mirror: Live at Newport Folk Festival 1963 1965. In 2009, Dylan continued to perform "Chimes of Freedom" in concert, although he did not play the song live during the 23 years between late 1964 and 1987. Chimes of Freedom: The Songs of Bob Dylan Honoring 50 Years of Amnesty International is a 4 CD charity compilation album featuring new recordings of 73 compositions by Bob Dylan by multiple artists, released on January 24, 2012. The set includes Dylan's original 1964 recording of the title song. Proceeds from the album were donated to the human rights organization Amnesty International. It debuted in the U. S at number 11 on the Billboard 200 with 22,000 copies sold.

Қабылдау және сын пікірлер

"Chimes of Freedom" Диланның көптеген зерттеушілері, оның ішінде биографтар, журналистер, ғалымдар мен музыка тарихшылары тарапынан кеңінен талқыланды. Сынаушы Пол Уильямс бұл әнді Диланның Тау үстіндегі уағызы деп сипаттады. Ән барысында аспан мен тұман жайлап, сөздерді түсіндіруге болады: қиын түн аспан ашылғанда, әлемнің барлық халқы өздерінің қайғы-қасіреттеріне төтеп беріп, еркіндік қоңырауларының үнімен сәтті өмір сүргендерін жариялайды. Бұл стиль, 19 ғасыр француз символизмінің ақыны Артур Рембоның ықпалымен жазылған, поэзияны аллюзияларға толы, "жарық шашыраған бейнелер тізбегімен" байытады. Бұл әнде ол бұрынғы наразылық әндеріндегідей нақты бір мәселені қолдамай, керісінше, зорлық-зомбылыққа ұшыраған немесе әділетсіздікке қабылган барлық адамдармен ынтымақтасады, олардың ішінде үйленбеген аналар, мүгедектер, босқындар, шеттен шығарылғандар, әділетсіз түрде түрмеге қамалғандар, "бақытсыз, тастап кетілген және жалғыз қалғандар" және соңғы шумақта "сансыз сандырақтап, айыпталған, қателік жасаған, одан да нашар және одан да нашарлар" және "бүкіл ғаламдағы азап шеккендер" бар. "Chimes of Freedom" әнінен кейін Диланның наразылық әндері әлеуметтік шындықты "My Back Pages" әнінде бас тартқан қара-ақ түстермен бейнелемейді, керісінше, өз ойларын жеткізу үшін сатирикалық сюрреализмді қолданады. Дилан Кеннедидің 1963 жылғы 22 қарашадағы қазасынан кейін бірнеше өлең жазды. Хейлиннің пікірінше, осы өлеңдердің бірі, алты жолдан тұратын өлең, "Chimes of Freedom" әнінің бастауына себеп болған сияқты. "Боб Дилан: Пайғамбар, мистик, ақын" кітабында Сет Роговий бұл әнді Диланның "соңғы поэзиялық жетістігі" деп атады. Роговий әннің "жай" көрінісін сипаттады: [ ] бір жұп дауыл кезінде шіркеу есігінде паналады. Міне, осы. Бірақ ешқашан да дауыл осылай динамикалық, электрлік сипатталған емес. Дилан алты сегіз жолды шумақта галлюцинациялық көрініс, қараңғылықты тесіп өтетін шайтанның сезімтал көрінісі, әділетсіз әлем мен құтқарылу әлемін суреттейді. Әннің ішінде бұрынғысы бар: "Желде соққанда" әнінің азаматтық құқықтар символизмі, "Қатты жаңбыр жауады" әнінің апокалиптикалық сюрреализмі, "Уақыт өзгереді" әніндегі жаңа күннің жарқыраған көрінісі. Роговий Диланның әндерінің мәтініндегі негізгі сұрақтардың біріне мынадай жауап береді: "Жауап сол түнде желмен соққан еді; жауап поэзияда; жауап, досым, барлық адамға арналған еркіндік пен әділдіктің трансценденттік көрінісінде". 2012 жылы жарық көрген "Боб Диланның өмірі" кітабында Иан Белл Хейлиннің "Chimes of Freedom" әнінің шығу тегі Диланның Кеннеди қазасының кезінде жазған "Кафедральдық қоңыраулар жұмсақ күйінде" деген жол бар өлеңдерінде болуы мүмкін деген болжамын қолдайды. Белл сондай-ақ әннің Артур Рембоның "The Drunken Boat / Le Bateau ivre" бейнелерін қайталайтынын айтады: "Мен аспанды найзағаймен, су тасқынымен / және су астындағы ағыстармен бөліп білемін: Мен түнді білемін / және таңды көгершіндердің қалың тобындай шаттанамын". Белл "Chimes" әнінің "әлбетте, жаңа нәрсе, бірақ сонымен қатар кемшіліктері бар" екенін мәлімдейді. Ол әнді бір уақытта әсерлі де, "жағымсыз да, қорқынышты" деп сипаттайды. Белл әннің тақырыбы бостандықтың көптеген формаларын, жеке және саяси, азаматтық және көркемдік, рухани және физикалық екенін айтады. Белл үшін "Chimes" әнінің маңызы мынада: ән өте көп ойластырылған және өзін-өзі сезінетін болса да, ол Диланның поэзия мен ән арасындағы кедергілерді жойғанын көрсетті. "Chimes" әнін тираниялық бетте оқыған кез келген адам оны өлең деп атамас бұрын ойланып көруі мүмкін. Оны тыңдаған кез келген адам оны "She Loves You" сияқты немесе 20 ғасырда кең таралған нарыққа арналған кез келген ән деп атаудан тартыншақ еді. Егер ол поэзия болмаса, Дилан не істеді? "In Search of the Real Bob Dylan" еңбегінде "Rolling Stone" журналының негізін қалаушы редакторы Дэвид Далтон ән "Mr Tambourine Man" әндерімен бір уақытта жазылғанын түсіндірді. Дальтон "Chimes" әнінің мәтінін әдеби тұрғыдан оқып, маңызды әдеби құндылыққа лайық деп есептейді: "Дилан "Электр жарығы әлі де жебелер сияқты соқты" деп жаза бастайды. Жарық - классикалық американдық әдебиеттегі өзгерістердің белгісі: бұл дауыл, содан кейін бәрі өзгереді - Моби Диктегі найзағай, Хаклберри Финндегі дауыл және Жаңа Орлеанның сыртындағы жолдағы дауыл. "Дүниедегі сүйектерді сұйықтыратын найзағай", - деп атаған Уильям Берроуз". Дальтон Диланның "Chimes" әнінің мәтіндерін Джек Керуакпен салыстырып былай дейді: "Сценалар "Chimes of Freedom" романында строб жарығымен жарықтандырылғандай, Киелі кітап жазылғандай, жарқын суреттермен жарықтандырылғандай. Дилан Керуак сияқты кинематографиялық әдіспен жазады - баяу қозғалыспен кескіштермен және тоқтап тұрулармен".

"Chimes of Freedom" has been widely discussed by Dylan's many interpreters, including biographers, journalists, academics and music historians. Critic Paul Williams has described the song as Dylan's Sermon on the Mount. Over the course of the song, the sky and mist begin to partially clear and the lyrics can be interpreted as a proclamation of the hope that as the sky clears in the progress of the difficult night, that all the world's people will endure their setbacks and eventually proclaim their successful survival to the sound of the chimes of freedom. In this later style, which is influenced by 19th century French symbolist poet Arthur Rimbaud, the poetry is more allusive, filled with "chains of flashing images." In this song, rather than support a specific cause as in his earlier protest songs, he finds solidarity with all people who are downtrodden or otherwise treated unjustly, including unwed mothers, the disabled, refugees, outcasts, those unfairly jailed, "the luckless, the abandoned and forsaked," and, in the final verse, "the countless confused, accused, misused, strung out ones and worse" and "every hung up person in the whole wide universe." After "Chimes of Freedom", Dylan's protest songs no longer depicted social reality in the black and white terms which he renounced in "My Back Pages", but rather use satirical surrealism to make their points. Dylan drafted a number of poems after Kennedy's death on November 22, 1963. Heylin suggests one of those poems, a six line piece, seems to contain the genesis of "Chimes of Freedom":

In Bob Dylan: Prophet, Mystic, Poet, Seth Rogovy called the song Dylan's "supreme poetic achievement." Rogovy described the song's "simple" scene: [ ] a couple takes refuge in a doorway of a church during a thurderstorm. Period. But never has a storm been so dynamically, so electrically, described. In six eight line stanzas, Dylan paints a hallucinatory vision, a sensual display of lightning piercing darkness, revealing an unjust world and a world of redemption. Wrapped up in the song is all that has come before: the civil right symbolism of Blowin' in the Wind, the apolcalyptic surrealism of A Hard Rain's a Gonna Fall, the tolling of a new day in The Times They Are a Changin'. Rogovy suggests an answer to one of the main questions asked in Dylan's lyrics by stating: " The answer was blowin' in the wind out in the night in question; the answer is in poetry; the answer, my friend, is in a transcendent vision of universal freedom and justice for all". In his 2012 book The Lives of Bob Dylan, Ian Bell follows Heylin in speculating that the genesis of "Chimes of Freedom" might lie in the verses Dylan wrote at the time of the Kennedy assassination, which contain the line "as cathedral bells were gently burnin". Bell also notes that the song echoes the imagery of "The Drunken Boat /Le Bateau ivre" by Arthur Rimbaud: "I know skies split by lightning, waterspouts/ And undertows, and tides: I know the night/ And dawn exulting like a crowd of doves". Bell asserts that "Chimes" was "certainly something new, but also something flawed". He describes the song as both thrilling and "loosely and horribly overwritten". Bell suggests the theme of the song is that liberty took many forms, personal and political, civic and artistic, spiritual and physical. The significance of "Chimes" for Bell is that, although the song is too over wrought and self conscious to be a total success, it showed Dylan demolishing the barrier between poetry and song:

Anyone reading "Chimes" on the tyrannical page might pause before calling it a poem. Anyone listening would hesitate to call it just a song in the manner of "She Loves You" or anything written for the mass market in the 20th century If it wasn't poetry, what was Dylan doing? In In Search of the Real Bob Dylan, David Dalton, one of the founding editors of Rolling Stone magazine, commented that the song was written at the same time as "Mr Tambourine Man". Dalton gives a literary reading to the lyrics of "Chimes" as worthy of significant literary merit stating: "Dylan begins to type, 'Electric light still struck like arrows' Lightning is an agent of change in classic American literature: it is the storm after which everything changes—the lightning storm in Moby Dick, the storm in Huckleberry Finn, and the one in On the Road, just outside New Orleans. 'Lightning that liquifies the bones of the world,' William Burroughs called it." Dalton continues with a comparison of Dylan's writing of the lyrics in "Chimes" to Jack Kerouac and states: "The scenes in 'Chimes of Freedom' are lit up as if by strobe light—the way the Bible was written, they say, in brilliantly illuminated pictures. Dylan uses a cinematic method of writing, like Kerouac's—with slow motion jump cuts, and freeze frames."

Бердтердің нұсқасы

The Byrds "Chimes of Freedom" әнін 1965 жылы шыққан "Mr. Tambourine Man" атты тұңғыш альбомында жариялады. Ән альбомға жазылған соңғы туынды болды, бірақ жазу сессиясы жанжалға толы болды. Топ әннің аспаптық қосалқы тректерін орындағаннан кейін, гитарист және үйлесімді вокалға жауапты Дэвид Кросби жаздыруға қатыспайтынын және сол күні студиядан кететінін мәлімдеді. Кросбидің ән орындаудан бас тарту себебі толыққанды түсіндірілген жоқ, бірақ гитарист пен топтың менеджері, жазба продюсері Джим Диксон арасындағы дау Диксонның Кросбидің кеудесіне отырып, оған: "Сен осы есіктен тек мен өлгеннен кейін ғана өте аласың. Ән айтуын аяқтағанша студиядан кетпейсің!" – деуімен аяқталды. Студияда болған адамдардың айтуынша, Кросби көздеріне жас алған, бірақ ақыры әннің үйлесімді бөлігін тамаша орындады. Топ бұл әнді Hullabaloo және Shindig! телешоуларында орындады, сондай-ақ 1967 жылы Монтерей поп-фестивалінде де қойды. The Byrds-тің Монтерейдегі "Chimes of Freedom" әнін орындауы 2002 жылғы "The Complete Monterey Pop Festival" DVD жинағында көрініс тапқан. Ән 1989 жылдың қаңтар айында Роджер МакГинн, Дэвид Кросби және Крис Хиллменнен құралған The Byrds тобының жаңа құрамымен де орындалды.

Басқа қаптамалар

"Chimes of Freedom" әнін Phil Carmen, Jefferson Starship, Youssou N'Dour, Martyn Joseph, Joan Osborne, Starry Eyed and Laughing, Bruce Springsteen, Warren Zevon және The West Coast Pop Art Experimental Band сияқты түрлі суретшілер де орындаған. U2 әнді жаздырып шығармаған, бірақ оны 1980-ші жылдардың соңында концертте орындаған. Брюс Спрингстиннің кавер-версиясы 1988 жылы Billboard Hot Mainstream Rock Tracks тізімінде #16 орынға жетті, бірақ ол жеке ән ретінде шығарылмады. Ол 1988 жылдың 3 шілдесінде Стокгольмде жазылған, Спрингстин оны Tunnel of Love Express турнесі барысында орындаған. Спрингстин осы орындалымды бүкіл әлемдегі радио тыңдаушыларына алдағы Human Rights Now! турына қатысуын жариялау үшін пайдаланды. Бұл тур Amnesty International ұйымына көмек көрсету және Адам құқықтары жөніндегі жалпы декларацияның 40 жылдығын атап өту мақсатында ұйымдастырылған. Кейін ән Chimes of Freedom EP тірі альбомының атау трегі ретінде жарық көрді. Спрингстиннің орындалуы жанды және құштар деп сипатталды, ол әнді толық E Street Band үшін әнұранға айналдырды, бірақ Диланның жеке орындауындағы сөздердің күшін жоғалтпады. Сенегалдық музыкант Юссу Н'Дур әннің кавер-версиясын жазды, онда ол оны Африкада тіршілік күресіне түскен көптеген адамдар үшін әнұран ретінде қарастырады. Jefferson Starship әнді 2008 жылы шыққан Jefferson's Tree of Liberty альбомында Пол Кантнер, Дэвид Фрайберг және Кэти Ричардсонмен бірге орындады. "Chimes of Freedom" әуені Білли Брэггтің үшінші альбомынан "Идеология" әні үшін қасақана алынған, ал Брэггтің "идеологиялардың қақтығысуынан жоғары" деген қосымшасы Диланның "біз еркіндіктің жарқыраған қоңырауларын көрдік" деген сөзін қайталайды. Сонымен қатар, Bon Jovi тобының Have a Nice Day альбомындағы "Bells of Freedom" әнінің құрылымы "Chimes of Freedom" әнін еске салады. Нил Янгтың Living with War альбомынан шыққан "Flags of Freedom" әнінде Диланның есімі аталады және әннің күйі мен өлең құрылымы "Chimes of Freedom" әнін еске түсіреді, бірақ Янг әннің жалғыз авторы ретінде тіркелген. Британдық Starry Eyed and Laughing тобы өз атауын әннің соңғы шумағының алғашқы жолынан алған. "Chimes of Freedom" - Диланның жеті әнінің бірі, оның сөздері Джон Корильяноның сопрано мен фортепианоға (немесе оркестрге) арналған қазіргі заманғы классикалық музыкалық аранжировкасы ретінде Mr. Tambourine Man: Seven Poems of Bob Dylan ән циклі үшін жаңадан құрастырылды.

"Chimes of Freedom" has also been covered by artists as diverse as Phil Carmen, Jefferson Starship, Youssou N'Dour, Martyn Joseph, Joan Osborne, Starry Eyed and Laughing, Bruce Springsteen, Warren Zevon, and The West Coast Pop Art Experimental Band. Although U2 have never released a recording of the song, they played it live in concert during the late 1980s. Bruce Springsteen's cover version reached #16 on the Billboard Hot Mainstream Rock Tracks chart in 1988, though it was never released as a single. It was recorded in Stockholm on July 3, 1988, when Springsteen performed it during his Tunnel of Love Express tour. Springsteen used the performance to announce before a worldwide radio audience his role in the upcoming Human Rights Now! tour to benefit Amnesty International and mark the fortieth anniversary of the signing of the Universal Declaration of Human Rights. The song was subsequently released as the title track of the live Chimes of Freedom EP. Springsteen's performance has been described as rousing and fervent, transforming the song into a ringing anthem for the full E Street Band, without losing the power of the words evident in Dylan's solo performance. The Senegalese musician Youssou N'Dour recorded a cover version of the song, in which he treats the song as an anthem for the many people in Africa struggling to survive. Jefferson Starship covered the song on their 2008 release, Jefferson's Tree of Liberty, with Paul Kantner, David Freiberg, and Cathy Richardson on vocals. The melody of "Chimes of Freedom" was deliberately borrowed by Billy Bragg for the song "Ideology", from his third album, Talking with the Taxman about Poetry, with Bragg's chorus "above the sound of ideologies clashing" echoing Dylan's "we gazed upon the chimes of freedom flashing". In addition, the Bon Jovi song "Bells of Freedom", from their Have a Nice Day album, is somewhat reminiscent of "Chimes of Freedom" in structure. Neil Young's song "Flags of Freedom" from his Living with War album mentions Dylan by name and melodically recalls the tune and verse structure of "Chimes of Freedom", though Young is listed as the song's only writer. The British band Starry Eyed and Laughing took their name from the opening line of the song's final verse. "Chimes of Freedom" is one of seven Dylan songs whose lyrics were reset as a modern classical music arrangement for soprano and piano (or orchestra) by John Corigliano for his song cycle Mr. Tambourine Man: Seven Poems of Bob Dylan.