1830 жылдардан бергі АҚШ-тағы арзан газеттер

Кіріспе

АҚШ-та 1830 жылдардан бері шығарылатын арзан газеттер.

19 ғасыр газеттері.

Пенни-пресс газеттері – АҚШ-та 1830 жылдардан бастап жаппай өндірілген, арзан, таблоидтық форматтағы газеттер. Қолмен дайындалатын газеттерден бу машинасымен басуға көшкеннен кейін, арзан газеттерді жаппай шығару мүмкін болды. Бір цент (1833 жылы 0,011 доллар қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең) тұратынымен танымал болған, ал басқа газеттер шамамен алты цент тұрса, пенни-пресс газеттері орта тап азаматтарына жаңалықтарды қолжетімді етуде революция жасады.

Тарих

Шығыс жағалаудағы орта және жұмысшы табы өскен сайын, олардың жаңалықтарға деген құштарлығы да артты. Арзан бағадағы газеттер пайда болды, оларда қылмыстар, қайғылы оқиғалар, оқиғалар мен әңгімелер жарияланды. Пеннилік газеттер сенсациялық әңгімелерге байланысты журналистиканың ең қарапайым түрі болды. Пеннилік баспасөздің ең бағалысы – бір центтік бағасы болды, ал сол кездегі басқа газеттердің бір саны шамамен алты цент тұрды. Өте төмен бағасы газеттің Америкада танымалдығын арттырып, газеттің ықпалын кедей топтарға жеткізді. Пеннилік баспасөз жаңалықтар мен журналистиканы маңыздырақ етті, сонымен қатар газеттерге өз оқырмандарына көбірек назар аударуға мүмкіндік берді. Редакторлар жоғары топтың қызығушылығын тудыратын ақпараттың, ақша төлейтін қарапайым оқырмандарды қызықтырмауы мүмкін екенін түсінді. Жаңа газет оқырмандары полиция және қылмыстық істер туралы ақпаратты ұнататын. Пеннилік баспасөздің негізгі кірісі – жарнама болды, ал басқа газеттер өздерін қаржыландыру үшін қымбат жазылымдарға сүйенді. 1830 жылдары пеннилік газет идеясы жаңа емес еді. 1826 жылға дейін көптеген редакторлар спорттық жаңалықтар, әңгімелер және арзан баспамен тәжірибе жасады. XIX ғасырдың басында газеттердің көпшілігі алты цент тұрды және жазылым арқылы таратылды. 1830 жылдың 24 шілдесінде алғашқы пеннилік газет – Линд М. Уолтердің «Бостон транскрипті» нарыққа шықты. Кейінгі пеннилік газеттерден айырмашылығы, Уолтердің «Транскрипті» әдебиет пен театрды қамтыды, бұл жақсы талғамды сақтау деп есептелді. Бұл газеттің жылдық бағасы төрт доллар болды. Бенджамин Дей күнделікті газетті түбегейлі өзгертуге бастама көтерді. Газет байларға ғана бағытталған, таралымы шектеулі болғаннан, кең ауқымды жаңалықтар құралына айналды. Бұл өзгерістер көбінесе Нью-Йорк, Бруклин, Бостон, Филадельфия, Балтимор және басқа Шығыс жағалау қалаларында байқалды. Дей «The Sun» газетін таныстырды, ол қарапайым, тікелей стильде, жарқын тілмен және адамдарға қызық оқиғалармен кең аудиторияға тартымды болды. Дей Нью-Инглендтік, Массачусетс штатының Спрингфилд қаласында шығатын «Республикан» газетінде жұмыс істеген. Ол Нью-Йоркке типограф болып келді, бірақ 1833 жылғы экономикалық дағдарыс кезінде «The Sun» газетін құрды. Дейдің пікірінше, қиын уақытта бір центтік газет кең таралған болар еді, өйткені көптеген адам алты центтік газетті сатып ала алмады. Ол сондай-ақ иммигранттар қауымдастығында әлі игерілмеген үлкен нарық бар деп сенді. Оның газеті бірден табысқа жетті. Оның әрбір бетінің жоғарғы жағында басылған ұраны: «Бұл газеттің мақсаты – күннің барлық жаңалықтарын, әркімнің қолынан келетін бағамен, жұртшылыққа ұсыну, сонымен қатар жарнама үшін тиімді құрал ұсыну». Дей жаңалықтарды жазуда жаңалықтардың сенсациялық сипатын енгізді, ол «адамдарға қызық оқиғаларға ден қою» деп анықталды. Ол саяси, білім беру және әлеуметтік өмірдегі қарапайым адамдарға баса назар аударды. Дей газеттерді сатудың жаңа тәсілін енгізді – Лондондық жоспарды қолдану арқылы. Бұл жоспарға көшеде газет сатушылар газеттерін сату кірді. Беннетт жаңалықтар ұғымын қайта анықтағанымен, жаңалықтар бизнесін қайта ұйымдастырғанымен және газет бәсекелестігін енгізгенімен танымал. Беннетттің «New York Herald» газеті көптеген жарнама берушілердің арқасында саясатшыларға немесе саяси ұйымдар мен клубтарға қаржылық тәуелсіз болды. Беннетт негізінен жергілікті жаңалықтар мен сыбайлас жемқорлық туралы хабарлады және дәлдікке ұмтылды. Ол «жазушылардың қонақ бөлмелері мен кітапханалардың қалауын емес, барлар, жұмыс орындары, жарыстар және пәтерлер туралы қызықты әңгімелерді жазу арқылы көбірек ақша табатынын» түсінді. Ол сондай-ақ «Геральд» газетіне енгізілген «ақша парағы» және жаңалықтарда әйелдерді көрсеткені үшін белгілі болды. Оның жаңалықтары көптеген адамдардың еліктеуіне себеп болды, өйткені ол жаңалықтарды бірінші болып алу үшін ештеңеден де қайтармады. Элиза Джейн Николсонның басшылығымен, күйеуі 1876 жылы қайтыс болғаннан кейін қиын жағдайдағы газетті мұра еткен «Пикаюн» газеті қоғамдық өмір туралы есеп беру («Қоғамдық ара» бағаналары), балалар беттері және Дороти Дикс жазған алғашқы әйелдер кеңес бағанасы сияқты жаңалықтарды енгізді. 1880-1890 жылдары газеттің таралымы үш еседен астамға өсті. 1841 жылы «Нью-Йорк трибьюн» газетінің баспашысы Хорас Грилидің де өте табысты пеннилік газеті болды. Ол Америкадағы алғашқы пеннилік газеттің құрылуына қатысты, ол «Morning Post» газеті болды, бірақ...

As the East Coast's middle and working classes grew, so did their desire for news. Penny papers emerged as a cheap source of news with coverage of crime, tragedy, adventure, and gossip. The penny papers represented the crudest form of journalism because of the sensational gossip that was reported. The penny press was most noted for its price – only one cent per paper – while other contemporary newspapers were priced around six cents per issue. The exceptionally low price popularized the newspaper in America and extended the influence of the newspaper media to the poorer classes. The penny press made the news and journalism more important and also caused newspapers to begin to pay more attention to the public they served. Editors realized that the information that interested the upper class did not necessarily interest the penny paying public. These new newspaper readers enjoyed the information about police and criminal cases. The main revenue for the penny press was advertising while other newspapers relied heavily on high priced subscriptions to finance their activities. The idea of a penny paper was not new in the 1830s. By 1826, many editors were experimenting with sports news, gossip, and cheap press. Most newspapers in the early nineteenth century cost six cents and were distributed through subscriptions. On July 24, 1830, the first penny press newspaper came to the market: Lynde M. Walter's Boston Transcript. Unlike most later penny papers, Walter's Transcript maintained what was considered good taste, featuring coverage of literature and the theater. This paper sold for four dollars a year. Benjamin Day took the lead in profoundly transforming the daily newspaper. The newspaper went from narrowly focusing on the wealthy, with sparse distribution, to a broad based news medium. These changes were seen mostly in New York City, Brooklyn, Boston, Philadelphia, Baltimore and other East Coast cities. Day introduced The Sun, which appealed to a wide audience, using a simpler, more direct style, vivid language, and human interest stories. Day was a New Englander who worked for the Springfield, Massachusetts paper, the Republican. He came to New York to be a compositor, but in the depression of 1833 he started The Sun out of desperation. Day reasoned that a penny paper would be popular in hard times as many could not afford a six cent paper. He also believed that a substantial, untapped market existed in the immigrant community. His paper was an instant success. Its motto, printed at the top of every page, was "The object of this paper is to lay before the public, at a price within the means of every one, all the news of the day, and at the same time offer an advantageous medium for advertisements." Day made advances in written news by introducing a new meaning of sensationalism, which was defined as 'reliance on human interest stories. He placed emphasis on the common person as he or she was reflected in the political, educational, and social life of the day. Day also introduced a new way of selling papers by putting into practice the London Plan. This plan included newsboys hawking their newspapers on the streets. Bennett is known for redefining the concept of news, reorganizing the news business, and introducing newspaper competition. Bennett's New York Herald was financially independent of politicians or political organizations and clubs thanks to a large number of advertisers. Bennett reported mainly local news and instances of corruption and strove for accuracy. He realized that "there was more journalistic money to be made in recording gossip that interested bar rooms, work shops, racecourses, and tenement houses, than in consulting the tastes of drawing rooms and libraries." He is also known for writing a "money page", which was included in the Herald, and also for his coverage of women in the news. His innovations sparked imitation as he spared nothing to get the news first. Under Eliza Jane Nicholson, who inherited the struggling paper when her husband died in 1876, the Picayune introduced innovations such as society reporting (known as the "Society Bee" columns), children's pages, and the first women's advice column, which was written by Dorothy Dix. Between 1880 and 1890, the paper more than tripled its circulation. Horace Greeley, publisher of 1841's The New York Tribune, also had an extremely successful penny paper. He was involved with the first penny paper in America, Boston's Morning Post, which was a failure. Instead of sensational stories, Greeley relied on rationalism in the Tribune. His editorial pages were the heart of his paper and the reason for its large influence. Greeley is also known for using his newspaper as a platform to promote the Whig and the later Republican Parties. Originally sold at one cent per paper, it became famous for incorporating journalistic standards that are common today, as well as having very high quality reporting and writing. The first issue of the New York Daily Times addressed the various speculations about its purpose and positions that preceded its release. It stated:

Саяси факторлар

Саяси және демографиялық өзгерістер де маңызды болды. АҚШ-тың алғашқы кезеңдерінде газеттің табысының көп бөлігі Американың негізін қалаушы әкелерінің баспасөзді қабылдауына байланысты еді. Олардың көптегені еркін баспасөзді азаматтардың бостандығы мен әлеуметтік теңдігін сақтаудың ең қажетті элементтерінің бірі деп санады. Томас Джефферсон баспасөз бостандығын өзі үкіметтен де маңыздырақ деп есептейтінін айтты: «Егер маған газетсіз үкіметті немесе үкіметсіз газетті таңдау мүмкіндігі берілсе, мен бір сәт те ойланбастан соңғысын таңдар едім». Оның осы көзқарасының арқасында баспасөз бостандығы Конституцияның бірінші түзетуіне енгізілді. Джефферсон сияқты алғашқы саясаткерлер кейде баспасөзді шектеуге тырысқанмен, жаңа мемлекетте газеттер гүлденді. Майкл Шудсонның «Жаңалықтарды ашу» кітабында айтылғандай, «Сан» газеті бір кезде конгресс жаңалықтары бөлімін мынадай хабарламамен алмастырды: «Конгрестің қазіргі отырысы оқырмандарымызды қызықтырмайды». Пенни-прессаның дамуы салдарынан туған маңызды әлеуметтік-саяси өзгерістердің өзі пенни-прессаның жұмысшы табы мен олардың мүдделеріне назар аударуының нәтижесі болды. Осылайша, саяси емес көзқарас, ирониялық түрде, пенни-прессаның дамуына ықпал еткен саяси факторға айналды. Пенни-прессаның негізін қалаушылар газеттердің төмен бағасын және саяси партиялардың қолдауына емес, сатуға негізделген газет экономикасын танымал етті. Бенджамин Дей «The Sun» газетін ешқандай саяси партияның қолдауысыз құрды. Бұл сирек кездесетін жағдай еді, өйткені бұл саяси партиялар газеттерді демеушілік ететін дәуір болатын. Алайда, Хорас Грили өзінің «Нью-Йорк Трибьюн» газетін виг саясатының платформасы ретінде пайдаланды.

Есептілік әдісі

1800 жылдардың басында газеттер көбінесе элитаға арналған еді және екі түрде шығатын: бірі – саудагерлерге арналған, кеме кестелері, оптомдық тауар бағалары, жарнамалар және кейбір ескірген шетел жаңалықтарын қамтитын газеттер, екіншісі – саяси партиялар немесе олардың редакторлары өз көзқарастарын элиталық топтармен бөлісу үшін бақылаған саяси газеттер. Журналистер партиялық бағытты жариялап, партиялық ұстанымдарды қолдайтын редакциялық мақалалар жазды. "Пенни-пресс" газеттерінің пайда болуы үкіметтік мүдделерден тыс жаңалықтарды жариялау арқылы коммуникация технологиясына үлкен әсер етті. Алғашқы "пенни" газеті "Сан" 1833 жылдың қыркүйегінде Нью-Йоркте құрылды. Осыдан кейін газеттер саяси партиялардың қолдауынан айырылып, бейтарап болып кетті. "Пенни-пресс" газеттері жаңалықтарды іздеу және жазу үшін репортерлер мен тілшілерді жұмысқа алды, сонымен бірге редакциялық емес, журналистік стильде жаза бастады. Репортерлерге белгілі бір аймақтар беріліп, жергілікті байланыстарды орнатуға қатысты. "Пенни-пресс" газеттері газет мазмұны мен құрылымын өзгертуге ықпал етті. Жаңа журналистика тәжірибесі жаңалықтарды жариялау, уақтылылықтың маңыздылығын атап өту және кең аудиторияға қызығушылық тудыру сияқты ұғымдардың дамуына әкелді. Бұл газеттер саяси партиялар мен олардың көзқарастарынан толыққанды айырылмаса да, партиялық қаржыландырусыз, өз қаражатымен қаржыландырылды. Бұл оларға саяси мәселелерде өз ұстанымдарын оңай өзгертуге мүмкіндік берді, бұл олардың табысына және көпшілік тарапынан қабылдануына көмектесті. Осы газеттер саяси қаржыландырылмағандықтан, журналистердің негізгі мүдделері саяси ықпалы бар бәсекелес газеттерден едәуір өзгеше болды. Сұраныстың басым бөлігі иммигранттардан, дәстүрлі орта таптан және жаңадан сауаттанған топтардан келіп түсті. Журналистер мақалаларды қысқа және оқырмандардың өмірінен алынған тақырыптармен байланыстырып, оларды түсіну үшін жоғары білімді қажет етпейтіндей, қарапайым тілмен жазды. "Пенни-пресс" газеттерінің формуласы – бұл сенсациялық жаңалықтарды, массалық нарыққа тартымдылықты, ірікөлді өндірісті және бейтараптық пен объективтілікпен үйлесімде қолданылатын масштабты экономиканы біріктіру арқылы жарнамаларды тұтынушыларға бағыттап, өз ойын жағына тартпай жеткізу. Сонымен қатар, "пенни-пресс" газеттерінің аудиториясы адамдарға қызығушылық тудыратын оқиғаларды ұнататын. Мұндай материалдар бұрынғы, қымбат газеттерге қарағанда көбірек орын алды, себебі олар мұндай оқиғаларды толтыру мазмұны ретінде пайдаланған. Нью-Йорк "пенни-пресс" газеттері қызықты тұлғалар туралы және адамның жағдайының әртүрлі аспектілерін қамтитын оқиғаларды жариялаумен ерекше көзге түсті. Қалалық, көбінесе жұмысшы табының оқырмандарымен байланыс орнату үшін Нью-Йорк репортерлері қарапайым адамдар мен олардың тәжірибелері туралы жазды. Журналистер жаңалықтарды уақтылы жеткізуге тырысты және кейде ақпаратты жинау мен тарату үшін электр телеграфын пайдаланды. "Пенни-пресс" газеттерінің журналистері дағдарыстар мен қылмыстар туралы хабарлаған алғашқы адамдар болды, бұл газеттерде қалыпты жағдайға айналды. Бір оқиға туралы бірнеше жаңалық "пенни-пресс" газеттерінде жарияланып, сол күні мыңдаған адамдар оқыды. Бұл, жаңалықтарды жеткізу жылдамдығымен және жергілікті жаңалықтарды толық жариялаумен бірге американдық журналистиканың бағытын түбірінен өзгертті.

In the early 1800s, newspapers were largely for the elite and took two forms – mercantile sheets that were intended for the business community and contained ship schedules, wholesale product prices, advertisements and some stale foreign news, and political newspapers that were controlled by political parties or their editors as a means of sharing their views with elite stakeholders. Journalists reported the party line and editorialized in favor of party positions. The emergence of the penny press greatly influenced communication technologies by covering news outside those of government interests. The first penny paper, the Sun, was founded in New York in September 1833. After that time, newspapers became nonpartisan since they were not supported by political parties. Penny papers hired reporters and correspondents to seek out and write the news, while at the same time, started to sound more journalistic than editorial. Reporters were assigned to beats and were involved in the conduct of local interaction. The penny press contributed to changes in newspaper content and structure. New journalism practices resulted in the development of concepts such as news reporting, emphasizing the importance of timeliness, and appealing to wider audiences. These newspapers, though not completely uninfluenced by political parties and their views, were self funded and not party funded. This allowed them to shift allegiance on political issues that the papers dealt with quite easily, which also aided in their success and acceptance by the general public. Since these newspapers were not politically funded, the core interests of the journalists themselves were obviously quite different from competing newspaper agencies that had heavy political influence. The largest portion of demand was from immigrants, traditional middle class citizens, and nascent literate classes; journalists kept articles concise and engaging with real life topics readers could relate to, and did so with less sophisticated vocabulary so readers would not require higher education to understand the articles. The penny press formula is the combination of sensational news with mass market appeal, large scale industrial production, and economies of scale used in combination with neutrality and objectivity to create a paper that gets its point across without taking sides. Also, journalist incorporated advertisements treated readers as consumers instead of another market for demand, Human interest stories were also popular with the penny press audiences. Such items took up more space compared to earlier, more expensive papers that used human interest stories more as filler content. The New York penny papers were particularly known for publishing stories about interesting personalities and covering different aspects of the human condition. To connect with the urban, mostly working class readership, New York reporters wrote about ordinary people and their experiences. Reporters strove to deliver news in a timely manner and sometimes relied on the electric telegraph to gather and share information. Penny press journalists were the first people to report on crises and crime news, something that has become a staple in newspapers since. Continuing reports on the same story were introduced in penny press papers and were read by thousands of people on the same day. This, in combination with the speed of news delivery and thoroughness in the coverage of local news, forever changed the direction of American journalism.