Элизабет Дрю Стоддард: Американдық ақын және жазушы өмірі мен шығармалары

Кіріспе

Америкалық ақын және романист Элизабет Дрю Стоддард (6 мамыр 1823 - 1 тамыз 1902) – американдық ақын және романист. Ричард Генри Стоддардқа үйленгеннен кейін көп ұзамай, ол жетекші журналдардың барлығында өлеңдерін жариялай бастады, және содан кейін ол оларға үнемі үлес қосты. Оның өлеңдері жоғары сапада болды, ол тек зиялы оқырмандар үшін ғана жазды. Ол мерзімдік басылымдарда жариялаған көптеген өлеңдері 1895 жылы «Өлеңдер» жинағы шыққанға дейін кітап түрінде жиналмады. Поэзиялық туындыларынан өзге, ол үш роман жариялады: «Моргесон» (Нью-Йорк қаласы, 1862); «Екі адам» (1865) және «Храм үйі» (1867). Бұл кітаптар алғаш жарық көргенде көп сатылмады, бірақ 1888 жылы қайта басылғанда оқырмандар қатары кеңейді. Олар Жаңа Англияның тұрмысы мен кейіпкерлерін бейнелейтін туындылар еді. 1874 жылы ол жасөспірімдерге арналған «Лолли Динкстің іс-қимылдары» атты әңгімесін жариялады.

Ерте өмір және білім

Элизабет Дрю Барстоу 1823 жылдың 6 мамырында Массачусетс штатының Маттапозетт атты шағын жағалау қаласында дүниеге келді. Ол түрлі мектеп-интернаттарда жан-жақты білім алып, оқу кезінде өлең мен жалпы әдебиетке бейімділігін көрсетті. Ол Уитон семинариясында оқыды, Нортон, Массачусетс.

Мансап

1852 жылы ақын Ричард Генри Стоддардқа тұрмысқа шыққаннан кейін, олар Нью-Йорк қаласында тұрақты қоныстанды, онда Нью-Йорктің жанды, тығыз әдеби және өнер ортасына қосылды. Ол күйеуінің әдеби жұмысына көмектесті және мерзімді басылымдарға әңгімелер, өлеңдер мен мақалалар жазды. Оның көптеген туындылары 1859 мен 1890 жылдар аралығында «The Aldine», «Harper's Monthly», «Harper's Bazaar» және «The Atlantic Monthly» сияқты журналдарда жарияланды. Стоддард бүгінде «Морджесондар» (1862) романының авторы ретінде кеңінен танымал, бұл оның үш романының біріншісі. Оның қалған екі романы – «Екі адам» (1865) және «Ғибадатхана» (1867). Стоддард сонымен қатар көптеген қысқа әңгімелердің, балалар ертегілерінің, өлеңдердің, мақалалардың, саяхат жазбаларының және журналистикалық материалдардың авторы болды. Оның туындылары 19 ғасырдағы танымал еркектерге бағытталған bildungsroman стиліндегі повестьтің баяндау тәсілін әйелдердің романтикалық көркем әдебиетінің қағидаларымен үйлестіреді. Бұл әйелдің инстинкті, құмарлығы және еркі арасындағы қайшылықты революциялық зерттеу, сондай-ақ әлеуметтік тыйымдар, отбасылық адалдық және дәстүрлі Жаңа Англияның тартымдылығы оны шектейді. Оның ең көп зерттелген туындысы – «Морджесондар» шағын теңіз портындағы қалашықта өтеді және Кассандра Морджесонның әлеуметтік және діни нормаларға қарсы күресінің, жыныстық, рухани және экономикалық тәуелсіздікке ұмтылуының драматикалық тарихын баяндайды. Еліктеуге келмейтін батыр Кассандра күйеуімен тең және толыққанды махаббатқа ие болып қана қоймай, отбасының мүлкіне де ие болады, сонымен қатар әйелдерден күтілетін дағдылар мен жетістіктерді меңгереді. Оның жеңесі, анасы және әпкесінің өмірінің сөнуіне қарсы Кассандраның табысы әйелдердің өз тағдырларын қалыптастыру қабілетінің айқын және радикалды растауы болып табылады. Мелодрама мен готикалық романтиканың жасырын ағымдарын және викториандық әлеуметтік реализмді біріктіретін «Морджесондар» романының дамуындағы маңызды өзгерісті көрсетеді және Стоддардтың өмірінде Оноре де Бальзак, Лев Толстой, Джордж Элиот, Бронте әпкелері және Натаниел Хоторн сияқты шеберлермен салыстырылды. Американдық әдебиетте Стоддардтың маңыздылығының басты себебі – оның туындыларының тарихи тұрғысынан қарауы, оның жазуы қазіргі заманғы мәдениеттің шиеленісін американдық өткеннің архетиптік немесе қабылданған құндылықтарымен байланыстыруы. Регионалист авторлар Мэри Элеонор Уилкинс Фриман, Сара Орн Джуетт және Кейт Шопеннің алдағы жол көрсетушісі, сондай-ақ американдық модернизмдің белгісі ретінде Стоддардтың жазуы сентиментальділіктің толық жоқтығымен, иронияны кеңінен қолдануымен, бай суреттелген кейіпкерлердің психологиялық тереңдігімен, Жаңа Англияның қарқынды атмосфералық сипаттамаларымен, ықшам тілімен және повестьтік дауыс пен құрылымның инновациялық қолданылуымен ерекшеленеді. Оның жыныстар арасындағы қарым-қатынасты зерттеуі, оның көркем шығармаларының басты тақырыбы, махаббат пен құштарлықтан бастап, жек көруге, агрессияға және депрессияға дейінгі эмоцияларды талдайды.

After her marriage in 1852 to poet Richard Henry Stoddard, the couple settled permanently in New York City, where they belonged to New York's vibrant, close knit literary and artistic circles. She assisted her husband in his literary work, and contributed stories, poems and essays to the periodicals. Many of her own works were originally published between 1859 and 1890 in such magazines as The Aldine, Harper's Monthly, Harper's Bazaar, and The Atlantic Monthly. Stoddard is most widely known today as the author of The Morgesons (1862), her first of three novels. Her other two novels are Two Men (1865) and Temple House (1867). Stoddard was also a prolific writer of short stories, children's tales, poems, essays, travel writing, and journalism pieces. Her work combines the narrative style of the popular nineteenth century male centered bildungsroman with the conventions of women's romantic fiction in this revolutionary exploration of the conflict between a woman's instinct, passion, and will, and the social taboos, family allegiances, and traditional New England restraint that inhibit her. Her most studied work, The Morgesons is set in a small seaport town, and is the dramatic story of Cassandra Morgeson's fight against social and religious norms in a quest for sexual, spiritual, and economic autonomy. An indomitable heroine, Cassandra not only achieves an equal and complete love with her husband and ownership of her family's property, but also masters the skills and accomplishments expected of women. Counterpointed with the stultified lives of her aunt, mother, and sister, Cassandra's success is a striking and radical affirmation of women's power to shape their own destinies. Embodying the convergence of the melodrama and sexual undercurrents of gothic romance and Victorian social realism, The Morgesons marks an important transition in the development of the novel and evoked comparisons during Stoddard's lifetime with such masters as Honoré de Balzac, Leo Tolstoy, George Eliot, the Brontë sisters, and Nathaniel Hawthorne. One major source of Stoddard's importance to American literature is the historicism of her work, the manner in which her writing embodied and subverted the tension of her present day culture with the archetypal or received values of the American past. A pioneering predecessor of regionalist authors Mary Eleanor Wilkins Freeman, Sarah Orne Jewett, and Kate Chopin, as well as a precursor of American modernism, Stoddard's writing is remarkable for its almost total lack of sentimentality, pervasive use of irony, psychological depth of richly drawn characters, intense atmospheric descriptions of New England, concise language, and innovative use of narrative voice and structure. Her investigation of relations between the sexes, a dominant focus of her fiction, analyzes emotions ranging from love and desire to disdain, aggression, and depression.