Таркан шайқасында қаһармандық көрсеткен Джон Бернард Маккей
Jack Mackey
Джон Бернард Маккей – австралиялық қаһарман, Ұлыбритания Доминионының ең жоғары наградасы – Виктория кресімен марапатталған. Екінші дүниежүзілік соғысындағы батылдығы үшін.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Виктория Кресінің иегері Джон Бернард Маккей, ВК (16 мамыр 1922 – 12 мамыр 1945) – британдық Достастық күштеріне берілетін, жауға қарсы көрсетілген батылдығы үшін ең жоғары награда саналатын Виктория Кресінің австралиялық иегері. Маккей Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі ерлігі үшін марапатталған жиырма австралиялықтың бірі болды. Ол 1945 жылғы мамыр айындағы Таракан шайқасында жақсы бекітілген жапондық позицияға шабуылды жетекшелік еткені үшін қаза болғаннан кейін марапатталды. Ол қайтыс болған кезде 22 жаста болды және 2/3-ші Пионер батальонында капрал қызметін атқарды.
Recipient of the Victoria Cross
John Bernard Mackey, VC (16 May 1922 – 12 May 1945) was an Australian recipient of the Victoria Cross, the highest award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British Commonwealth forces. Mackey was one of twenty Australians to receive the award for actions during the Second World War, receiving his award posthumously for leading an attack on against a strongly defended Japanese position during the Battle of Tarakan in May 1945. He was 22 and serving as a corporal in the 2/3rd Pioneer Battalion at the time of his death.
Ерте өмір
Нью-Саут Уэльс штатының Лейхардт қаласында туған Макки, нан пісіруші Станислаус Макки мен оның әйелі Бриджит Кэтрин Смит Маккидің төрт баласының жалғыз ұлы және үлкені болды. Лейхардттағы Сент-Колмба мектебінде және Нью-Саут Уэльстегі Льюишемдегі Христиан бауырларының жоғары мектебінде оқығаннан кейін, Макки отбасы 1936 жылы Портлендке (Нью-Саут Уэльс) көшіп келді, онда оның әкесі нан пісіру ісін ашты. Макки 14 жасында мектепті бітіріп, әкесіне нан пісіруші болып жұмыс істеуге кірісті. Бірақ ол бұл жұмысты ұнатпады және әкесімен арақатынасы нашарлады.
Born in Leichhardt, New South Wales, Mackey was the only son and the eldest of four children of Stanislaus Mackey, a baker, and his wife Bridget Catherine Smyth Mackey. After attending St. Columba's School in Leichhardt and the Christian Brothers' High School in Lewisham, New South Wales, the Mackey family moved to Portland, New South Wales, in 1936, where his father operated a bakery. Mackey finished his schooling at the age of 14 and began working for his father as a baker. However, he did not enjoy the work and his relationship with his father deteriorated.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1940 жылдың 5 маусымында Маккей екінші австралиялық императорлық күштеріне қатарына қосылды, мұнда өзін кіші жасқа көрсетіп, тіркелді. Капрал Маккей Таркакан қаласының шығысында орналасқан «Хелен» деп аталатын биіктікке шабуыл жасаған 2/3-ші австралиялық пионерлік батальонның бөлімін басқарды. Капрал Маккейдің басшылығымен бөлім, бір адамнан артық өтпес қалыпты тар жолмен жылжыды, сол кезде олар өте тік, пышақ қырындай қатайған жотаның үстіңгі жағындағы үш жақсы бекітілген позициядан отқа түсті. Жолдың екі жағы да тік құлап, жаққа жылжу мүмкін болмады, сондықтан капрал Маккей өз адамын алға жетеледі. Ол бірінші жеңіл пулемет позициясына шабуыл жасады, бірақ сығалап түсті, бір жаумен күрескеннен кейін оны байонетпен өлтіріп, алты метр қашықтықтағы бункерде орналасқан ауыр пулеметке тікелей шабуыл жасады. Ол дереу сол позицияға жетіп, гранаталармен экипажды жойды. Содан кейін ол кері шегіліп, мылтығын автоматты мылтыққа ауыстырып, взводына оқ жаудырған тік беткейдегі тағы бір жеңіл пулемет позициясына шабуыл жасады. Шабуылдағанда, ол оқ атып, жау позициясына бірнеше қадам жеткенде жеңіл пулеметтен атылған оқтан қаза тапты, бірақ бұрын тағы екі жауды өлтірген еді. Капрал Маккей өзінің ерекше батырлығымен және өміріне немқұрайды қарауымен жеті жапонды өлтіруге және екі пулемет позициясын жоюға үлкен үлес қосты, бұл оның взводына мақсатына жете алуға мүмкіндік берді, содан кейін компания жаумен күресін жалғастырды. Оның қайсарлығы мен тамаша батырлығы бүкіл батальонға үлгі болды. Жапондықтар тағы екі күнге шабуылдаған пионерлерді ұстап тұрды, содан кейін «Хелен» напалммен бомбаланды, олар позицияны тастап кетуге мәжбүр болды. Бастапқыда қаза болған жеріне жерленген, соғыс аяқталғаннан кейін Маккей Лабуан соғыс зиратына қайта жерленді. Маккейдің Виктория кресі оның қарындасы Патрицияға табыс етілді, кейін ол Австралия соғыс мемориалына сыйға тартылды, қазір ол Батырлар залында қойылған.
On 5 June 1940, Mackey enlisted in the Second Australian Imperial Force, falsifying his age to do so. Corporal Mackey was in charge of a section of the 2/3rd Australian Pioneer Battalion in the attack on the feature known as Helen, east of Tarakan town. Led by Corporal Mackey the section moved along a narrow spur with scarcely width for more than one man when it came under fire from three well sited positions near the top of a very steep, razor backed ridge. The ground fell away almost sheer on each side of the track making it almost impossible to move to a flank so Corporal Mackey led his men forward. He charged the first Light Machine Gun position but slipped and after wrestling with one enemy, bayoneted him, and charged straight on to the Heavy Machine Gun which was firing from a bunker position six yards to his right. He rushed this post and killed the crew with grenades. He then jumped back and changing his rifle for a sub machine gun he attacked further up the steep slope another Light Machine Gun position which was firing on his platoon. Whilst charging, he fired his gun and reached with a few feet of the enemy position when he was killed by Light Machine Gun fire but not before he had killed two more enemy. By his exceptional bravery and complete disregard for his own life, Corporal Mackey was largely responsible for the killing of seven Japanese and the elimination of two machine gun posts, which enabled his platoon to gain its objective, from which the Company continued to engage the enemy. His fearless action and outstanding courage were an inspiration to the whole battalion. The Japanese continued to hold off the attacking pioneers for a further two days before Helen was bombed with napalm, forcing them to abandon the position. Originally buried where he was killed, after the war Mackey was interred at Labuan War Cemetery. Mackey's VC was presented to his sister, Patricia, and was later donated to the Australian War Memorial, where it is now on display in the Hall of Valour.