Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Виктория Кресінің иегері (1897–1985)
Recipient of the Victoria Cross (1897–1985)
Полковник Дональд Джон Дин (19 сәуір 1897 – 9 желтоқсан 1985) – британдық және Достастық күштеріне жаудың қарсы тұрғандағы батылдығы үшін берілетін ең жоғары және ең беделді награда – Виктория Кресінің иегері болған ағылшын офицері.
Colonel Donald John Dean (19 April 1897 – 9 December 1985) was an English recipient of the Victoria Cross, the highest and most prestigious award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces.
Ерте өмір
Дональд Джон Дин 1897 жылдың 19 сәуірінде Оңтүстік Лондондағы Херн Хиллде Джон Х. және Грейс Дин отбасында дүниеге келді. Ол Квернмор колледжінде оқыды.
Donald John Dean was born on 19 April 1897 in Herne Hill, South London, to John H and Grace Dean. He was educated at Quernmore College.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
1914 жылдың тамызында соғыс басталғанда, Дин әскерге жазылуға тырысты, бірақ жасы кішкентай болғандықтан қабылданбады. Ол арнайы полицей болып, сондай-ақ еріктілерді даярлау корпусына қосылды, ол жартылай штаттық жергілікті қорғаныс күші болатын. 1915 жылдың сәуір айында 18 жасқа толған соң, ол жергілікті аумақтық күш бөліміне қайтадан жазылуға тырысты, бұл жолы қабылданды. Дин 28-ші Лондон (Суретшілер атқыштары) полкінде қарапайым сарбаз ретінде Ипр маңында және Сомма шайқасында қызмет етті. 1916 жылдың қазан айында ол Корольдің жеке Корольдік Батыс Кент полкіне кірісті және Вими биіктігінде және Живанши маңында шайқасты. Ол 21 жаста, Корольдің жеке Корольдік Батыс Кент полкінің 8-ші батальонында уақытша лейтенант болғанда, оған Виктория кресі тағайындалған оқиға орын алды. 1918 жылдың 24-26 қыркүйегі аралығында Франциядағы Ленстің солтүстік-батысында лейтенант Дин өз взводымен жаңадан басып алынған жау бекінісінде алдыңғы постты ұстады. Пост қорғануға жеткілікті дайын болмағандықтан, лейтенант өте қауіпті атыс астында позицияны нығайту үшін үздіксіз жұмыс істеді. Постқа бес рет шабуыл жасалды және әр шабуыл кері қайтарылды. Осы уақыттың бәрінде лейтенант Дин өзінің бағыныштыларына қауіпсіздікке немқұрайлылықпен қарауды сіңірді және ерлік, басшылық және қызмет адалдығының жоғары үлгісін көрсетті. 1919 жылдың 15 ақпанында Динге Букингем сарайында король Георг V Виктория кресін табыс етті және оның туған қаласы Ситтингборнде салтанатты қабылдау өтті.
At the outbreak of war in August 1914, Dean attempted to enlist but was rejected because he was under age. He was able to become a special constable and also joined the Volunteer Training Corps, a part time home defence force. When he turned 18 in April 1915, he attempted to enlist again at his local Territorial Force depot, this time successfully. Dean served as a private with the 28th London (Artists Rifles) Regiment in the Ypres Salient and during the Battle of the Somme. In October 1916 he was commissioned into the Queen's Own Royal West Kent Regiment and fought at Vimy Ridge and around Givenchy. He was 21 years old, and a temporary lieutenant in the 8th Battalion, The Queen's Own Royal West Kent Regiment, when the following action took place for which he was awarded the Victoria Cross. text=During the period 24 September – 26 September 1918, north west of Lens, France, Lieutenant Dean with his platoon held an advance post established in a newly captured enemy trench. The post was ill prepared for defence and the lieutenant worked unceasingly with his men consolidating the position, under very heavy fire. Five times in all the post was attacked and on each occasion the attack was repulsed. Throughout the whole of this time Lieutenant Dean inspired his command with his own contempt of danger and set the highest example of valour, leadership and devotion to duty. On 15 February 1919, Dean was presented with the Victoria Cross by King George V at Buckingham Palace and was given a civic reception in his home town of Sittingbourne.
Соғыс аралық кезең
Соғыстан кейін Дин 1921 жылғы шілдеде 4-ші батальонның капитаны болып тағайындалды. 1930 жылы майор атанып, 1936 жылы подполковник шенімен батальонға қолбасшылық етті. Бірақ Дин бұл қызметке өте көңілсіз болды, дегенмен No. 5 топ, әскери-қосымша пионер корпусының тағайындалуы мен корпусы туралы естімегеніне қарамастан, осы қызметті қабылдауға келісті. 1939 жылғы қазан айында ол топтың Эссекс округындағы Батлиннің Клэктон демалыс лагеріне келді. Дин топтағы ең жас офицер болды, және басқа сапындағылардың арасында тәжірибелі резервшілер болғанымен, көпшілігі жұмыссыздықтан құтылу үшін ерікті болып келді немесе басқа әскери қызметке жарамсыз деп танылғандар еді. Британ экспедициялық корпусымен бірге Францияға жіберілгенде, No. 5 топқа әр төрт сарбазға бір мылтық берілді және дайындыққа мүмкіндіксіз, Амиен қаласының жанындағы Дуленс ауданында жұмыс істеді. 1940 жылғы мамыр айында топты неміс әскерінің шабуылы қорқытып, эвакуациялауға бұйрық берілді, бірақ олардың көлік құралы болмады. Сондықтан Дин өз әскерін Сент-Польге жетеледі, онда олар пойыз іздеуге тырысты. Теміржол жүйесіндегі дүрбелең салдарынан Дин станция бастығын парамен көндіріп, пойыз талап етуге мәжбүр болды. Алдыңғы неміс бөлімшелерімен қысқаша атыс болғаннан кейін топ Булонь-сюр-Мер қаласының жанындағы Вимероға жетті. Динге өз күшінің бір бөлігін Булонь портына, портты қорғауға келген 20-шы гвардиялық бригадасының док жұмысына жіберу тапсырылды. Гвардия қаланың айналасында қорғаныс периметрін құрды және Каледен күшейтетін әскер күтіп отырды, бірақ немістер жағалау жолын басып алғандықтан, күшейтетін әскер келмеді. Сондықтан Диннен қорғаныстағы 3 мильдік (4,8 км) үзілісті толтыру үшін күш сұрады. Дин 800-ге жуық пионерін таңдап, оларға қалғандарына қарағанда мылтықтар берді, ал қалғандары Англияға эвакуациялану үшін портқа жіберілді. Ауыр қарулары болмағандықтан, Дин қолдағы бар заттардан кедергілер жасауды бұйырды, бұл алға жылжып келе жатқан танктерді тоқтатуға көмектеседі деп үміттенді. 23 мамырда немістер шабуылға шықты; олардың баррикадаларындағы қаһарлы шайқаста пионерлер бір танкты жанар майын тұтандырып жойғанын мәлімдеді. Пионерлер периметрден соңғы болып шегінді, өйткені кері шегіну туралы бұйрықты жеткізген хабаршы Динды таба алмады, себебі радиобайланыс болмады. Ақырында портқа жеткен Дин, өзі соңғы болып кемеге мінгенше, мүмкіндігінше көп сарбазын эвакуациялауға көз жеткізді. Кейін Мадагаскар мен Италияда қызмет етіп, екі рет "Есімдер тізімінде" аталды және 1945 жылы толық полковник шеніне көтерілді. Сондай-ақ, ол Кент графтығының орынбасары қызметін атқарды.
Following the war, Dean took up part time soldiering with the Territorial Army, being appointed captain in the 4th Battalion, Royal East Kent Regiment (The Buffs) in July 1921. He became a major in 1930 and took command of the battalion in 1936 with the rank of lieutenant colonel. Although bitterly disappointed, Dean agreed to accept the post of Group Commander of No. 5 Group, Auxiliary Military Pioneer Corps, despite never having heard of either the appointment or the corps. He arrived at the group's depot at Butlin's Clacton holiday camp in Essex in October 1939. Dean was the youngest officer in the group, and although there were some experienced reservists amongst the other ranks, the majority had volunteered to escape unemployment or were conscripts who had been graded as unfit for any other military duty. On deployment to France with the British Expeditionary Force, No. 5 Group were issued with one rifle between every four men and undertook labouring tasks in the Doullens area, near Amiens, without any opportunity for training. In May 1940, the group were threatened by the advancing Germans and were ordered to evacuate but were without transport. Dean therefore marched his men to Saint Pol where they attempted to find a train. With the rail system in chaos, Dean resorted to bribing the station master so that he could requisition a train and following a brief fire fight with the leading German units the Group were able to reach Wimereux near Boulogne sur Mer. Here Dean was ordered to send part of his force to Boulogne harbour to act as dock labour for 20th Guards Brigade who were arriving to defend the port. The Guards established a defensive perimeter around the town and were told to expect reinforcements from Calais, however these never arrived as the Germans had occupied the coast road. Therefore, Dean was asked to provide a force to fill a 3 mile (4.8 km) gap in the defences. Selecting 800 of his pioneers, Dean armed them with rifles taken from the remainder who were sent on to the harbour to begin evacuating to England. Lacking any heavy weapons, Dean directed the construction of roadblocks from whatever was available, which it was hoped might delay the advancing tanks. On 23 May, the Germans attacked in earnest; in fierce fighting at their barricades, the pioneers claimed to have destroyed one tank by igniting petrol underneath it. The pioneers were the last unit to pull back from the perimeter, because the runner bringing the order to withdraw could not locate Dean since there were no radios. Eventually arriving at the harbour, Dean ensured that as many of his men as possible were evacuated before being the last man to board the final destroyer to depart. Later he served in Madagascar and Italy, earning two Mentions in Despatches and a promotion to full colonel in 1945. He also served as a Deputy Lieutenant of Kent.
Жеке өмір
1923 жылы Дин Марджори Вудқа үйленді. Олардың бір ұлы және бір қызы болды.
In 1923, Dean married Marjorie Wood. They had one son and one daughter.