Торонтоның тарихи "Royal Alex" театры

Кіріспе

Торонтодағы театр, Канада

Royal Alexandra Theatre, көбінесе Royal Alex деп аталатын, Онтарио провинциясының Торонто қаласындағы тарихи өнер театры. Театр Торонтоның орталық ойын-сауық ауданында, Кинг-стрит-Уэст 260 мекенжайында орналасқан. Мирвиш Продакшн компаниясына тиесілі және басқарылатын бұл театр үш қабатта шамамен 1244 орынға ие. 1907 жылы салынған Royal Alexandra Theatre Солтүстік Америкада үздіксіз жұмыс істеп келе жатқан ең көне театр болып табылады.

Тарих

Royal Alex – 1244 орындық, сәндік стильдегі, екі балконы бар, 19 ғасырдағы британдық театрларға тән стильде салынған, проскеналық сахналық театр. Құрылысы 1905 жылы басталып, 1907 жылы аяқталды. 1963 жылдан бері ол Торонтодағы дүкен иесі Эдвин Мирвиш құрған Эд Мирвиш Энтерпрайзес компаниясына тиесілі. 1986 жылдан бері театрды Эдтің ұлы Дэвид Мирвиш басқаратын Мирвиш Продакшнс театр өндірістік компаниясы басқарады. "Royal Alex", "Alex" немесе "R.A.T." деп аталатын театр, король Эдуард VII-нің әйелі, және қазіргі Канада королі III Чарльздың арғы атасы болған Дания ханшайымы Александраның құрметіне аталған. Театр Эдуард VII-ден корольдік атауға құқық беретін патент алды. Оның қазіргі иелері Солтүстік Америкада заңды түрде "корольдік театр" статусын сақтап қалған жалғыз театр деп санайды. Ашылған кезде "Royal Alex" жоғары деңгейлі ауданда орналасқан. Онтарионың вице-губернаторының сарайы жақын жерде болды, ал Онтарио заң шығарушы ғимараты 1893 жылға дейін сол жерде тұрды. Сонымен қатар, жақын маңда жоғары сыныпты Сент-Эндрю пресвитериан шіркеуі және Торонтоның ең жақсы "бірінші сыныпты" сахнасы – Принцесса театры да орналасқан. Театр бұрын Кинг және Симкоу көшелерінің қиылысында орналасқан, эксклюзивті Upper Canada College мектебінің спорт алаңында салынған. Бұл қиылыс сол кезде "Білім, Заңнама, Құтқару және Құнтылу" қиылысы деп белгілі болды: "Білім" – Upper Canada College үшін; "Заңнама" – парламент ғимараттары үшін; "Құтқару" – Сент-Эндрю үшін; ал "Құнтылу" – Принцесса театрының актерлері арасында танымал болған, қиылыстың солтүстік-шығыс бұрышында тұрған таверна үшін. "Royal Alex" құрылысын "Торонтоны картаға түсіруді" көздеген бизнес лидерлері тобы қаржыландырды, оны мәдениет пен сәндік орталық ретінде дамытуға тырысты. Бұл топтың жетекшісі 21 жасар құю зауытының иесі Каутра Мулок болды, ол Онтарионың ең танымал екі отбасысының (Каутралар мен Мулоктар) ұрпағы болды және "Каутра үйі" деп аталатын үлкен үйінде тұрды, ол алтыннан жасалған есік тұтқаларымен әйгілі болды. Синдикаттың басқа мүшелері Роберт Александр Смит, Стивен Хаас және Лоуренс "Лол" Солман болды. Солман 1907 жылдан 1931 жылы қайтыс болғанға дейін театрды басқарды. Мулок пен оның тобы таңдаған сәулетші жас Джон Макинтош Лайл болды, ол Белфастта туып, Онтарионың Гамильтон қаласында өсті және Йель университетінде және Париждің École des Beaux-Arts мектебінде білім алды. Лайл Нью-Йорктің Carrère and Hastings архитектуралық фирмасымен, театрдың ресми архитекторларымен жұмыс істеді. Мулок Лайлға 750 000 доллар бюджет берді және "Маған континенттегі ең жақсы театр сал" деген қарапайым тапсырма берді. Алайда, ол театрдың болаттан жасалған қаңқаға орнатылуын талап етті, бұл оның құю зауытының өнімдерін көрсету мақсатында болды. Лайл бюджеттен асып кетті, бірақ кейінірек "Эдвардтық зергерлік қорап" деп сипатталған құрылысты тапсырды. Ішкі кеңістікте итальяндық мәрмәр вестибюль, венециялық мозаика едендер, кесек және вишня ағашынан жасалған әсем баспалдақтар мен қоршаулар, жібек қабырға қағаздары, әшекейленген алтын жалатылған гипстер және танымал канадтық суретші Фредерик С. Челленердің үлкен дыбыс тақтасының ("Венера мен қызметшілері ұйықтап жатқан Адонисті табады") суреті бар. Лайл өзінің дизайнына бірқатар "алғашқы" элементтерді де енгізді: Алекс Солтүстік Америкадағы алғашқы кондиционерленген театр (оркестр астындағы үлкен мұз ойығының арқасында), алғашқы "өртке төзімді" театрларының бірі және континенттегі алғашқы (болаттан жасалған қаңқаға арқасында) көзқарасты бұзбайтын, консольді балкондарды қолданған театр. Театр 1907 жылдың 26 тамызында ашылды. Оның алғашқы қойылымы Анна Лафлиннің басты рөлде ойнаған, 65 актерлік құрамға ие "Top O'Th' World" атты пантомималық "көрерменге әсер ететін қойылым" болды. Алғашқы жылдары "Royal Alex" сахнасында өнер көрсетушілерді табу қиын болды. Театр иелері күшті Театрлық Синдикатымен, Чарльз Фрохман, Ал Хейман, Абе Эрлангер, Марк Клау, Сэмюэл Ф. Никсон және Фред Циммерман басқаратын Нью-Йорк негізделген ұйыммен келіспеушілікке ұшырады, ол Солтүстік Америкадағы гастрольдік театрларға дерлік монополиялық билікке ие болды және сонымен қатар қарсылас Принцесса театрында қаржылық мүддесі болды. Алекстің менеджері Лоуренс "Лол" Солман өзінің театрын Синдикаттың басты қарсыластары – Шуберт ағайындыларымен біріктірді. Солман кейіннен жазғандай, бұл наразылық үшін Абе Эрлангер Алексті банкротқа дейін жеткізіп, оны Принцесса театрының карета саудасының қамқоршыларының жылқыларын сақтау үшін тұраққа айналдырамын деп қорқытқан. Принцесса театрымен жергілікті бәсекелестік 1915 жылдың 7 мамырында Принцесса театрының өрт сөндірілуімен аяқталды, соның салдарынан "Royal Alex" Торонтоның жалғыз бірінші сыныпты, нақты сахналық театры болып қалды. Танысқандай, сол күні британдық лайнер Ирландия теңізінде торпедаға шалынып сүңгіп кетті. Осы апатта қаза тапқандардың арасында Синдикаттың серігі және шығармашылық жетекшісі Чарльз Фрохман да болды. 1940 және 50 жылдары "Royal Alex" кино, радио және теледидармен бәсекелесе алмағандықтан, көптеген аймақтық театрлар сияқты құлдырады. Театрдың айналасындағы аудан да құлдырап, 1904 жылғы Ұлы Торонто өртінен кейін аймаққа көшіп келген теміржол маневр алаңдары, қоймалар және жеңіл өнеркәсіптерге толып кетті. 1962 жылы, ақша жоғалтудан кейін он жыл өткен соң, Мулок мүліктің қоршылары театрды сатуға шығарды (Каутра Мулок 1918 жылы испаниялық грипптен қайтыс болды). Театрдың орнына тұрақ салынуы жоспарланған. Мүлік 1963 жылы Эд Мирвиш, Торонтодағы арзан бағалы дүкеннің иесі "Honest Ed's" 250 000 долларға сатып алды. Мирвиш сол кезде театр туралы ештеңе білмейтінін, тіпті ешқашан театрдың ішінде болмағанын, бірақ ол пайдалы ұсынысты көргенде біледі деді. Сату шартының бір бөлігі ретінде Эд Мирвиш "Royal Alex" театрын кем дегенде бес жыл бойы нақты театр ретінде жұмыс істеуге міндеттенді. Егер ол осы уақыттан кейін оны жалғастыруға дайын болмаса, ол ғимартты бұзып, оның орнына басқа мақсаттар үшін пайдалануға рұқсат алатын еді. Мирвиш театрды бір жылға жапты – ол ең ұзақ уақытқа жабық болды – жөндеу және қайта жаңарту жұмыстарын жүргізу үшін. "Royal Alex" 1963 жылдың қыркүйегінде Уильям Бендикс бас рөлде ойнаған және Эд Мирвиш өндірген "Never Too Late" комедиясымен қайта ашылды. Эд Мирвиш өндіріске сирек қатысты, бірақ театрды дәстүрлі түрде пайдаланғандай, гастрольдік қойылымдар мен Бродвейге дейінгі сынақтарды ұйымдастырды. Ол сонымен қатар театрды жергілікті компанияларға – Канадтық опера компаниясы мен Канадтық ұлттық балеті сияқты – пайдалануға рұқсат берді және "Royal Alex" көп жылдар бойы танымал жылдық Торонтолық "Spring Thaw" фестивалінің үйі болды. Алайда, ол 1970 жылы "Hair" және 1972 жылы "Godspell" қойылымдарымен өндіруші ретінде айтарлықтай жетістікке жетті. Соңғы қойылымда Виктор Гарбер, Гилда Раднер, Мартин Шорт, Юджин Леви және Андреа Мартин сияқты болашақта үлкен жетістікке жететін жас канадтық белгілі есімдер ойнады. "Royal Alex" қайта жаңартылғаннан кейін Мирвиш театрдың батысындағы Кинг көшесі бойындағы қоймалар мен өнеркәсіптік ғимараттарды біртіндеп сатып алды. Онда ол сәнді "Ed's Warehouse", "Ed's Folly" және "Old Ed's" сияқты түрлі-түсті мейрамханалар ашты, бұл ауданға адамдарды қайтаруға септігін тигізді. Бұл мейрамханалардың соңғысы 2000 жылы жабылды, сол кезде "Royal Alex" төңірегіндегі аудан тастамалған қоймалардан тәуелсіз шарап барлары, мейрамханалар, кафелер мен бистролардың ауданына айналды. 1975 жылы Торонто қалалық кеңесі театрдың тарихи құндылығын мойындап, оны Онтарио мұралық заңы бойынша 512-75 қаулысымен бекітті. 1987 жылы, театрдың 80 жылдығына орай, ол Канаданың ұлттық тарихи ескерткіші деп жарияланды. Эд Мирвиш және оның ұлы Дэвид Мирвиш отбасылық...

The Royal Alex is a 1,244 seat, beaux arts style, proscenium stage theatre, with two balcony levels, built in the style typical of 19th century British theatres. Construction began in 1905 and was completed in 1907. Since 1963 it has been owned by Ed Mirvish Enterprises, a company established by Toronto department store owner Edwin Mirvish. Since 1986, the theatre has been managed and operated by Mirvish Productions, the theatre production company headed by Ed's son, David Mirvish. The theatre, commonly known as the "Royal Alex", "the Alex" or "the R. A. T." is named for Queen Alexandra, a Danish princess who was the wife of King Edward VII, and the great great grandmother of the current King of Canada, Charles III. The theatre received letters patent from Edward VII entitling it to the royal designation. Its present owners believe that it is the only remaining legally "royal theatre" in North America. At the time of its opening, the Royal Alex was in an upscale neighbourhood. The mansion of Ontario's lieutenant governor was nearby, the Ontario legislative buildings had been there until 1893, the upper class St. Andrew's Presbyterian Church and the Princess Theatre, Toronto's finest "first class" showplace were also in the vicinity. The theatre was built on what had previously been the athletic field of the exclusive boys' school Upper Canada College near the corner of King and Simcoe streets. This intersection was then known as "the crossroads of Education, Legislation, Salvation and Damnation" "Education" for Upper Canada College; "Legislation" for the parliament buildings; "Salvation" for St. Andrew's; and "Damnation" for a tavern, popular with actors from the Princess Theatre, that then stood on the northeast corner of the crossroads. The construction of the Royal Alex was financed by a group of business leaders who sought to "put Toronto on the map" as a place of culture and refinement. The principal of this group was Cawthra Mulock, a 21 year old foundry owner, scion of two of Ontario's most prominent families (the Cawthras and the Mulocks) who lived a short walk east of site in a large home called "Cawthra House", locally famed for its doorknobs of solid gold. Other members of the syndicate included Robert Alexander Smith, Stephen Haas, and Lawrence "Lol" Solman. Solman would manage the theatre from 1907 until his death in 1931. The architect chosen by Mulock and his group was the young John McIntosh Lyle, born in Belfast, reared in Hamilton, Ontario, and educated at Yale University and Paris' École des Beaux Arts. Lyle was an associate with the New York architectural firm Carrère and Hastings, the official architects of the theatre. Mulock gave Lyle a budget of $750,000 and the simple instruction "Build me the finest theatre on the continent." He also, however, insisted that the theatre be built on a steel frame, as a demonstration of the products of his foundry. Lyle greatly overspent his budget, but delivered a structure described in later years as "an Edwardian jewel box." The interior featured an Italian marble lobby; Venetian mosaic floors; elaborately carved walnut and cherrywood stairs and railings; silk wallpapers; ornate, gilded plasterwork; and an enormous sounding board mural ("Venus and Attendants Discover the Sleeping Adonis") by the popular Canadian painter Frederick S. Challener. Lyle also incorporated a number of "firsts" into his design: the Alex was North America's first air conditioned theatre (by virtue of a large ice pit under the orchestra), one of its first "fireproof" theatres, and the first on the continent (thanks to the steel framing) to employ cantilevered balconies, with no internal pillars to interfere with lines of sight. The theatre opened on August 26, 1907. Its first presentation was a pantomime "spectacle" titled "Top O'Th' World", starring Anna Laughlin, heading a cast of 65. During its early years, the Royal Alex had great difficulty in booking acts for its stage. The theatre owners found themselves at odds with the powerful Theatrical Syndicate, the New York based organisation headed by Charles Frohman, Al Hayman, Abe Erlanger, Mark Klaw, Samuel F. Nixon and Fred Zimmerman that not only exercised a near monopoly on touring theatre in North America, but also had a financial interest in the rival Princess Theatre, two blocks east of the Royal Alexandra. The manager of the Alex, Lawrence "Lol" Solman, allied his theatre with the Syndicate's chief challengers, the Shubert brothers. For this impertinence, Solman later wrote, Abe Erlanger threatened to drive the Alex into bankruptcy and turn it into a stable for the horses of the carriage trade patrons of the Princess. The local rivalry with the Princess Theatre ended on the night of May 7, 1915, when a fire gutted that theatre, leaving the Royal Alex as Toronto's only first class, legitimate playhouse. By coincidence, on that same evening, the British liner sank in the Irish Sea after being struck by a torpedo. One of those killed in the disaster was Syndicate partner and creative head Charles Frohman. Over the 1940s and '50s, the Royal Alex declined as did so many regional theatres, unable to compete with cinema, radio and television into hard times. The neighbourhood surrounding the theatre also went into decline, becoming dominated by railway marshalling yards, warehouses and light industry that had moved to the area following the Great Toronto Fire of 1904. In 1962, after a decade of money losing operation, the trustees of the Mulock estate (Cawthra Mulock died during the Spanish flu pandemic in 1918) put the theatre up for sale. The theatre was to have been demolished for a parking lot. The property was purchased by Ed Mirvish in 1963, owner of the Toronto discount shop Honest Ed's for the sum of $250,000. Mirvish said at the time that he knew nothing about theatre—had never even been inside a theatre—but knew a bargain when he saw one. As a condition of the sale, Ed Mirvish pledged to continue operating the Royal Alex as a legitimate theatre for at least five years. If, at the end of that time, he was unwilling to continue, he was then permitted to demolish the building and use the site for other purposes. Mirvish closed the theatre for one year the longest it had ever been dark for renovation and restoration. The Royal Alex re opened in September, 1963, with the comedy "Never Too Late", starring William Bendix and produced by Ed Mirvish. Ed Mirvish rarely after ventured into production, but used the theatre as it had always been used as a road house, booking in touring shows and pre Broadway tryouts. He also allowed the theatre to be used by local companies including the Canadian Opera Company and the National Ballet of Canada and made the Alex the home, for many years, of the popular annual Toronto revue "Spring Thaw". He did, however, achieve notable success as a producer with Hair in 1970, and Godspell in 1972. The latter starred a group of young Canadian unknowns who would go on to great success, including Victor Garber, Gilda Radner, Martin Short, Eugene Levy and Andrea Martin. Following the renovation of the Royal Alex, Mirvish purchased, one by one, the warehouse and industrial buildings along King St. to the west of the theatre. In these, he opened a group of colourful restaurants—including Ed's Warehouse, Ed's Folly and Old Ed's—in a successful effort to draw people back into the neighbourhood. The last of these restaurants closed in 2000 by which point the area around the Royal Alex had been transformed from abandoned warehouses into a district of independent winebars, restaurants, cafes and bistros. In 1975, Toronto City Council recognized the historic value of the theatre by designating it under the Ontario Heritage Act by By law 512 75. In 1987, on the 80th anniversary of the theatre, it was designated a National Historic Site of Canada. Ed Mirvish and his son David Mirvish, added a second theatre to the family interests in 1982, when they purchased and restored London, England's historic Old Vic. In 1986, David Mirvish created the company Mirvish Productions to produce original, "sit down" plays and musicals for the Royal Alexandra. Ed Mirvish retired from active participation in the theatres in 1987, handing the business to his son. In 1993, David Mirvish added a third theatre to the empire, building the Princess of Wales Theatre a block to the west of the Royal Alexandra. The Princess was named, in part, in memory of the old Princess, rival to the Alex in the early years of the 20th century. The theatre's managers have been Lawrence Solman 1907 1931, William Breen 1933 1939, Ernest Rawley 1939 1963, Edwin De Rocher 1963 1969, Yale Simpson 1969 1989, Graham Hall 1989 1994, Ron Jacobson 1994–present.

2016 жылғы жөндеу

2016 жылдың 15 мамырында, театрда «Кинки Бутс» қойылымы аяқталғаннан кейін, Royal Alexandra театры 2,5 миллион долларлық қайта жаңарту жұмыстарына жабылды. Дэвид Мирвиштің сөзіне göre, бұл жаңартудың мақсаты – «театрдың бұрынғы жылтырын қайта жаңғыртып, оған жаңа өмір сыйлау, сондай-ақ 21 ғасырдағы біздің флагмандық театрымыз ретінде сақтап қалуға жеткілікті жайлылықты қамтамасыз ету» болды. Ең маңызды өзгеріс – көрермендердің ыңғайлылығын арттыру мақсатында орындықтарды жаңарту, ескі орындықтардың орнына үлкенірек және аяқтарға арналған кеңістігі көбірек заманауи үлгілер қойылды. Жаңа орындықтардың орналасуы сыйымдылықты 1497-ден 1244-ке дейін азайтуға әкеп соқты; Дэвид бұл өзгерісті театрлардың кірісті «максималдау» үшін сыйымдылығын арттыруға тырысуымен салыстырып, жақсартылған жағдайлар клиенттердің адалдығын арттырып, қайта-қайта келуге ынталандыратынын айтты. Театр 2016 жылдың 15 қарашасында «Come from Away» қойылымымен қайта ашылды. Бродвейге дейінгі бұл қойылым Royal Alex театры үшін рекордтық сатылымдарды көрсетті – қойылымның барлық билеттері екінші аптасында сатылып, бір апта ішінде 1,7 миллион долларлық билет сатылды.