Кіріспе

1962–1963 жылдары BBC телеарнасында көрсетілген британдық сатирикалық телебағдарлама. «Осы аптаның жағдайы» (информалды түрде TWTWTW немесе TW3) – 1962 және 1963 жылдары BBC телеарнасында көрсетілген сатирикалық комедиялық бағдарлама. Оны Нед Шеррин мен Джек (Джон) Дункан ойлап тапты, өндірісін жүзеге асырды және режиссерлік етті, ал бағдарламаны Дэвид Фрост ұсынды. Бұл бағдарлама 1960 жылдардың басында Ұлыбританиядағы сатиралық қозғалыстың маңызды бір бөлігі деп есептеледі, себебі ол саяси қайраткерлерді пароди жасау арқылы комедияда жаңа көтеріліс жасады. TW3 1962 жылдың 24 қарашасынан 1963 жылдың соңына дейін эфирге берілді. 1964–1965 жылдары NBC телеарнасында сол атаумен американдық нұсқасы да көрсетілді, онда Фрост та қатысты.

Орындаушылар мен сценарийлер

Орындаушылар құрамына карикатурашы Тимоти Бердсолл, саяси комментатор Бернард Левин және актерлар Ланс Персиваль кірді, ол тақырыптық калипсоларды орындады, олардың көпшілігі көрермендердің ұсыныстары бойынша импровизацияланған, сондай-ақ Кеннет Коуп, Рой Киннер, Вилли Раштон, Аль Манчини, Роберт Ланг, Дэвид Кернан және Милисент Мартин болды. Соңғы екеуі де әншілер еді және бағдарлама Рон Грейнердің тақырыптық әуенімен Мартин орындаған "That Was The Week That Was" әнімен ашылды, онда жаңалықтардағы тақырыптар тізімделді. Фрэнки Хауэрд бір бөлімде стендап-комедиямен қонақ ретінде де қатысты. Сценарий жазушыларының қатарында Джон Альбери, Джон Антробус, Джон Бетджеман, Джон Бёрд, Грэм Чепмен, Джон Клиз, Питер Кук, Роальд Даль, Робин Гроув Уайт, Ричард Инграмс, Линдон Ирвинг, Джеральд Кауфман, Фрэнк Мьюр, Дэвид Ноббс, Денис Норден, Билл Одди, Денис Поттер, Эрик Сайкс, Кеннет Тайнан және Кит Уотерхаус болды.

Бағдарлама

Бағдарлама Миллисент Мартин орындаған ("Бұл өткен апта болды, аяқталды, оны ұмытыңыз") әнімен ашылды, оған жергілікті Дейв Ли тобы, оның ішінде гитарист Седрик Уэст сүйемелдеді. Ашылу әнінде әр апта сайын өткен аптадағы жаңалықтарға сілтеме жасайтын жаңа мәтіндер пайда болды. Ланс Персиваль әр апта сайын өзекті калипсо әнін орындады. Премьер-министр Харольд Макмиллан және Ішкі істер министрі Генри Брук сияқты сатиралық нысаналар эскиздерде, пікірталастарда және монологтарда пародияланды. Басқа нысаналар монархияны, Британ империясын, ядролық қарулануды, жарнаманы, қоғамдық қатынастар мен пропаганданы, өлім жазасын, сексуалдық және әлеуметтік екіжүзділікті, таптық жүйені және тіпті BBC-нің өзін қамтыды. Жақсы есте қалған эскиздердің бірі – 1963 жылғы 12 қаңтардағы «Дінге тұтынушылар нұсқаулығы», онда әртүрлі діндердің салыстырмалы артықшылықтары «Which?» журналының стилінде талқыланды, нәтижесінде Англия шіркеуі «ең қолайлы таңдау» деп танылды. Бағдарлама партиялық болмаса да, продюсерлердің пікірінше, барлық мәселелерді жалған бейтараптық және тепе-теңдікпен қарастырмады; мысалы, расизм мәселесі және «апартеидтің зұлымдықтары». BBC Бас директоры сэр Хью Гриннің пікірінше, BBC өзінің жарғысымен расизм мәселесінде бейтарап болуға міндетті емес, ал Грин мен TW3 продюсерлері мұны «жарайсыздан да жаман» деп қарады. 1963 жылы Алабама штатында американдық оңтүстіктегі сегрегацияға қарсы науқан кезінде 35 жастағы ақ пошта жұмысшысы Уильям Льюис Мур қатылғаннан кейін, TW3 Миллисент Мартин Самша ретінде киініп, «Мен Миссисипиге қайта оралуымды қалаймын» әнінің пародиясын орындады («Миссисипидің лайы / қанмен араласады / ағаш бұтақтарынан ілінген қаралардың»), қара бетпен әншілердің сүйемелдеуімен («Біз барлық қаралар мен католиктерді және еврейлерді жек көреміз / Біз ақ және күшті және Ку Клукс Кланға жататын кез келген адамды құттықтаймыз»), осылайша BBC-де қара беттерді қолданғаны үшін расизм айыптамаларына қарамастан көрсетіліп жатқан «Қара және ақ Minstrel шоуын» пародиялады. Фрост көбінесе сатиралық шабуылдарды «Бірақ шын мәнінде, ол керемет жұмыс істеп жатыр» деген сөздермен аяқтады. Әр бөлімнің соңында Фрост әдетте: «Бұл апта болды, сондай болды» деп қорытындылады. Соңғы бағдарламаның соңында ол: «Бұл – «Бұл апта болды» еді, сондай болды» деп жариялады.

Кеннедиге арналған құрмет

TW3 президент Джон Ф. Кеннединің қазасынан кейін, 1963 жылғы 23 қарашада, жиырма минуттық қысқартылған бағдарлама шығарды, онда сатира болған жоқ. Бағдарламаға Дам Сибил Торндайк пен Миллисент Мартиннің Герберт Крецмердің "In the Summer of His Years" әнімен сәлемдемесі енді. Бұл NBC телеарнасында келесі күні көрсетілді, ал саундтрегі Decca Records компаниясынан шықты. Рой Киннерге қатысты фрагмент Дэвид Л. Вулпердің "Төрт күндік қаралы күн" деректі фильмінде және 2009 жылғы History Channel арнасының "JFK: Американы өзгерген үш оқ" деректі фильмінде көрсетілді. BBC тілшісі Ричард Димблби Вашингтонда президенттің қоштасу рәсімін тікелей эфирде көрсетті және бағдарламаның Ұлыбританиядағы қайғыны жақсы бейнелегенін айтты.

Қабылдау

Премьер-министр Харольд Макмиллан бастапқыда бағдарламаны қолдады және почта бас директоры Реджинальд Бевинсті «бұл мәселені шешуге» тырысқаны үшін сынады. Алайда, BBC көптеген ұйымдар мен белгілі тұлғалардан шағымдар алды. Консервативтік партия вице-төрағасы лорд Олдингтон, BBC бас директоры Хью Гринге Фросттың премьер-министрді жек көретінін және оны «бақылау мүмкін емес» екенін жазды. Бағдарламаға Бойскауттар қауымдастығының негіздеушісі лорд Баден-Пауэллдің жеке өміріне қатысты шағымдар, сондай-ақ Кипр үкіметі олардың басшысы архиепископ Макариос туралы әзілді «халықаралық қабылданған этиканың ауыр бұзушылығы» деп бағалады. Тарихшылар TW3-ті комедия және телехабар тарату саласындағы жаңалықтарды енгізгендігін айтады. Грэхам Макканн: «Бұл бағдарлама «телевизияның өзі телевизия екенін мойындамауы керек» деген қағидаға қарсы шықты; шоу өз камераларын жасырмады, микрофонның дыбысын естірте берді және студиялық технологияның басқа да бөлшектерін көрсетті» деді. Бұл 1960 жылдары ерекше жағдай болды және бағдарламаға қазіргі заманғы көрініс берді. TW3 сондай-ақ «эфир уақытына бейжай қарау» арқылы конвенцияларды бұзып, «қалағанындай ұзақ созылғандай» көрінді. 1963 жылдың желтоқсанында бағдарлама қысқа мерзімде эфирден алынып, «1964 жыл – жалпы сайлау жылы» деген түсіндірме берілді.

Мұра

TW3 тікелей эфирде көрсетілді, бірақ заңдық себептермен әдетте жазылып алынды; тек пилоттық бөлімі жазылмады. 40 жылдығын мерекелеу үшін BBC Four арнасында материалдардан құрастырылған көрсетілім ұсынылды. 2000 жылы бұл сериал «100 ең ұлы британдық телебағдарламасы» тізімінде 29-орынды иеленді.

АҚШ нұсқалары

Америкалық нұсқасы 1963 жылдың 10 қарашасынан 1965 жылдың мамырына дейін NBC телеарнасында көрсетілді. Пилоттық бағдарламада Генри Фонда мен Генри Морган түсті, ал Майк Николс және Элейн Мэй қонақ ретінде, сондай-ақ Джин Хакман сияқты басқа орындаушылар да қатысты. Бағаланатын актер құрамына Фрост, Морган, Бак Генри, Том Босли және Алан Алда кірді. Хабарлаушы Джерри Деймон болды. Бағдарламаның бір қызықты тұсы – Джек Пармен әзілдесуі, оның жеке бағдарламасы NBC-нің жұма күнгі кестесінде TW3-ден кейін келеді; Пар TW3-ті "Генри Морганның әуесқой сағаты" деп жиі айтқан. 50 бөлімнің ішінде тек бірнешеуі ғана бейне түрінде сақталған, бірақ аудио жазбалары ацетат дискіде сақталған. Сондай-ақ, бір сағаттық "That Was That Was The Week That Was" жинағы, түрлі бағдарламалардан алынған материалдардан жасалып, LP ретінде шығарылды және 1992 жылы CD ретінде қайта шығарылды. Сериал тоқтатылғаннан кейін, бағдарламаға қатыспаған Лерр 1965 жылдың қыркүйегінде Reprise Records компаниясы шығарған "That Was The Year That Was" альбомында бағдарламада қолданылған өзінің әндерін жазды. ABC 1985 жылдың 21 сәуірінде Дэвид Фрост пен Энн Банкрофт жүргізген "That Was The Week That Was" арнайы бағдарламасын көрсетті, онда болашақ Saturday Night Live актерлері – Ян Хукс пен А. Уитни Браун және Spitting Image-ден қуыршақтар қатысты.

Басқа халықаралық нұсқалар

Канадалық шоу, This Hour Has Seven Days, 1964 жылдан 1966 жылға дейін CBC телеарнасында көрсетілді. Бұл канадалық шоу "Бұл апта болды" сериалынан ішінара шабыттанғанмен, сатирикалық элементтерді және күрделі журналистиканы үйлестірді. Шоу даулы болды және екі маусымнан кейін саяси ықпал көрсету туралы айыптауларға байланысты тоқтатылды. 1992 жылдан бері Ньюфаундленд комигі Мэри Уолш жасаған "Бұл сағаттың 22 минуты" бар, бірақ екеуінің арасында байланыс жоқ. Австралиялық шоу, The Mavis Bramston Show, 1964 жылдан 1968 жылға дейін Seven Network телеарнасында көрсетілді. Ол жақындағы жергілікті сатирикалық ревюлер дәстүрінен өркендеді – әсіресе 1950-1960 жылдары Сиднейдегі Филипп Стрит Театрында қойылған танымал ревюлер – бірақ британдық сатиралық жарылысқа, әсіресе TW3 және Not Only But Also сериалдарына да күшті әсер етті. Жаңа Зеландияның "A Week Of It" шоуы 1977 жылдан 1979 жылға дейін Кен Эллис жүргізуімен өтті, және оған комедианттар Дэвид МакФайл, Питер Роули, Крис МакВей және комедиант-музыканттар Джон Гадсби мен Энни Уиттл қатысты. Сериал жаңалықтар мен саясатты пародизациялап, әндерді көрсетті, көбінесе МакФайл мен Гадсби орындады, олар "McPhail and Gadsby" атты ұқсас стильдегі шоуларын жалғастырды. Голландиялық "Zo is het toevallig ook nog 's een keer" ("Солай болып жатады") 1963 жылдың қарашасынан 1966 жылға дейін эфирде болды. Шоу төртінші басылымынан кейін даулы болды, онда "Иеміздің дұғасының" пародиасы ("Бізге күнделікті нанымызды беріңіз") кірді. Ашуланған көрермендер наразылықтарын ең танымал актриса Мис Боуманға бағыттады. Өміріне бірнеше қауіп келгеннен кейін ол шоудан кетуге шешім қабылдады. Шоу мақтауға да ие болды: 1966 жылы ол "Gouden Televizier" жүлдесін алды, бұл беделді көрермендер жүлдесі, бірақ кейін сайлаудың бұрмаланғаны анықталды. Үнді нұсқасы "The Week That Wasn't" деп аталды және оны Сайрус Броаша жүргізді. 2004 жылы ABC News өзінің апталық "Primetime Live" бағдарламасының соңғы бөлігі ретінде TW3 тақырыптық әнін қайта жаңғыртты. Бірнеше екі минуттық эпизодтар көрсетілді, бірақ көрермендердің қызығуын тудырмады.